Opnieuw meesterwerk van Dudok de Wit

Recensie The Red Turtle


Lucas Versantvoort
om 09:10

De kenners onder ons kijken met respect en weemoed terug op de Oscarwinnende korte film Father and Daughter die Michael Dudok de Wit in 2000 creëerde. Op aandringen van de beroemde Japanse animatiestudio Studio Ghibli begon De Wit in 2006 een langspeelfilm te overwegen. Het heeft tien jaar geduurd, maar het resultaat mag er zijn.

The Red Turtle

Robinson Crusoe à la Dudok de Wit

Een man zonder naam spoelt aan op een onbewoond eiland. Er is niemand te bekennen op enkele dieren en insecten na. Hij ontdekt drinkbaar water en voedselbronnen. Hij droomt van de dag dat hij kan ontsnappen en bouwt zo snel mogelijk een vlot. Wanneer hij echter wegvaart, wordt zijn vlot door een mysterieus wezen vernield. Hoe vaak hij ook poogt te ontsnappen, het wezen blijft hem voortdurend tegenhouden. Later ontdekt hij dat het een rode schildpad is die hem dwarsboomt. De grote vraag is waarom?

East meets West

Wie de avontuurlijke kindvriendelijke trekjes van Pixar of Disney verwacht, is aan het verkeerde adres. Dat wil niet zeggen dat The Red Turtle ongeschikt is voor kinderen, maar je moet wel op z'n minst jongvolwassen zijn om echt te genieten van de boodschap van Dudok de Wit. The Red Turtle is namelijk een analyse van universele thema's als leven, liefde, relaties en, last but not least, onze relatie met de natuur. Het is niet voor niets dat juist de Japanse animatiestudio Studio Ghibli Dudok de Wit benaderde voor een film, want als er een cultuur is die hamert op de wisselwerking tussen mens en natuur, dan is het Japan. Ghibli-icoon Isao Takahata (Grave of the Fireflies, Only Yesterday) voerde talloze gesprekken met Dudok de Wit waarin elk aspect van het verhaal ter sprake kwam en The Red Turtle voelt ook aan als een mix van oosterse en westerse filosofie. 

Poetry in motion

Bijzonder krachtig is hoe Dudok de Wit zowel de schoonheid als de willekeurige wreedheid van de natuur laat zien. Die schoonheid zien we bijvoorbeeld in the circle of life, hoe alles komt en gaat, hoe de nieuwe generatie worstelt met dezelfde problemen als de vorige. Maar de natuur vergeeft niet, de natuur is. Wanneer een klein wit krabbetje ternauwernood aan het ene gevaar ontsnapt, wordt hij gegrepen door het volgende gevaar, een roofvogel. Opvallend daarbij is Dudok de Wits statische koele 'cameravoering' die prachtig benadrukt hoe hard de natuur in feite is.

Net zoals Father and Daughter is The Red Turtle ontdaan van dialoog. Zelfs de dieren praten niet (looking at you, Disney). Dudok de Wit beseft als geen ander de poëtische kracht van animatie en weet zelfs zonder dialoog zijn personages en dieren te 'vermenselijken' door middel van kleine bewegingen en verschillende 'gezichtsuitdrukkingen'. Dudok de Wit is een talent in het communiceren zonder woorden. In de 'beperking' toont zich de meester.

Dudok de Wit laat weer eens zien dat hij compromisloos is wat betreft zijn kunst. Omdat we hem vooral kennen van zijn korte films, vraag je je als kijker af of tachtig minuten film zonder dialoog wel interessant genoeg kan zijn. Maar met The Red Turtle slaagt Dudok de Wit er opnieuw in een relatief simpel verhaal om te toveren tot prachtige poëzie. Een meeslepende vertelling van begin tot eind.

5 / 5

Reacties


Nieuwste recensies


Dit zijn de nieuwste filmrecensies geschreven door onze recensenten.

Meer nieuwe recensies

Meer recensies van Lucas Versantvoort


Hieronder vind je meer recensies die geschreven zijn door Lucas Versantvoort.

Bekijk alle recensies van Lucas Versantvoort

The Red Turtle (2016)

The Red Turtle

IMDb-score7.6 / 10
GenreAnimatie Avontuur
Speelduur80 minuten
Kijkwijzer Kijkwijzer 6 Kijkwijzer g Kijkwijzer a

LandFrankrijk / Japan / België
RegisseurMichael Dudok de Wit
Acteurs n.v.t.
Bioscoop 7 juli 2016
Trailer (groot formaat)
Meer filminformatie

Recensie-archief

Nieuwste recensies

Laatste recensies

Lees meer recensies

Films op tv de komende dagen