Als een droom

Recensie Louise en hiver


Lucas Versantvoort
om 08:46

Regisseur Jean-François Laguionie blaast een frisse Franse wind door het Robinson Crusoe-genre met zijn intieme animatiefilm over een oude vrouw in een verlaten kustdorpje. Fans van Dudok de Wits The Red Turtle hebben sowieso al iets waar ze naar uit kunnen kijken.

Louise en hiver

Alleen

De oude Louise brengt rustig de tijd door in het eveneens rustige Biligen-sur-mer. Ze zit aan het strand te schrijven met het vrolijke getetter van spelende kinderen op de achtergrond. Ze denkt terug aan de eenzame periode toen ze per ongeluk haar trein miste en plotseling alleen in het dorp was. Ze sluit zichzelf dan op in haar huis om de dagenlange storm te doorstaan. Als de storm eenmaal gepasseerd is en ze beseft hoe verlaten het dorp nu is, besluit ze er maar het beste van te maken. Ze bouwt haar eigen krakkemikkige strandhuisje, vangt vissen en garnalen, en maakt lange wandelingen. Zo ontmoet ze ook haar enige metgezel, een oude hond die ze Opaatje noemt.

Sfeer

Veel bioscoopgangers zullen na deze synopsis al gillend wegrennen, maar zij die The Red Turtle waarderen zullen wel begrijpen wat ze van Louise en hiver kunnen verwachten: sfeer, sfeer en nog eens sfeer. Op veel dialoog hoef je niet te rekenen. Wat je meestal hoort is de voice-over met de krakerige geruststellende stem van de oude Louise. Even rustgevend zijn de zachte pastelkleuren en de muziek van Pierre Kelner en Pascal Le Pennec. Gezien de kleine hoeveelheid dialoog is het aan de muziek de taak om de emotie over te brengen en dat is de twee componisten wel toevertrouwd met hun Debussiaanse stijl. Het is even wennen aan het kalme tempo, maar op een gegeven moment komt de hypnotische kracht van de film tot leven.

Karakterstudie

Het heeft zoals gezegd allemaal iets weg van The Red Turtle, maar waar die meer ging over De Mens, is Louise en hiver meer een karakterstudie. Af en toe droomt Louise over haar jeugd en regisseur Laguionie geeft deze herinneringen een surrealistisch tintje, te zien in haar herinneringen aan ouderlijke mishandeling en wanneer Louise haar eerste liefde bespreekt met het skelet van een soldaat die nog steeds aan zijn parachute in een boom hangt. Ook de psychologische gevolgen van Louises isolement zijn zichtbaar, in haar droom waarin ze wordt veroordeeld tot ‘la solitude’, omdat ze de namen van haar dierbaren niet kan herinneren, hoewel ze daar zelf niet zo bezorgd over is. Via de flashbacks ontstaat er dus een genuanceerder beeld van dit 'lieve oude vrouwtje'.

De film zal ongetwijfeld voor velen te traag zijn. Niet geheel onterecht, want de film is inderdaad her en der iets te langzaam. Maar zij die op dezelfde golflengte zitten zullen genieten van de hypnotische kracht van Louise en hiver. Allons-y.

3.5 / 5

Reacties


Nieuwste recensies


Dit zijn de nieuwste filmrecensies geschreven door onze recensenten.

Meer nieuwe recensies

Meer recensies van Lucas Versantvoort


Hieronder vind je meer recensies die geschreven zijn door Lucas Versantvoort.

Bekijk alle recensies van Lucas Versantvoort

Louise en hiver (2016)

Louise en hiver

IMDb-score7.1 / 10
GenreAnimatie Drama
Speelduur75 minuten
Kijkwijzer Kijkwijzer AL

LandFrankrijk / Canada
RegisseurJean-François Laguionie
Acteurs Diane Dassigny
Dominique Frot
Antony Hickling
Bioscoop 13 juli 2017
Trailer (groot formaat)
Meer filminformatie

Recensie-archief

Nieuwste recensies

Laatste recensies

Lees meer recensies

Films op tv de komende dagen