Hoe sterk is de eenzame fietser?

Recensie De Fietser


Daniel Singelenberg
om 13:13

Als er iets is waarin de Nederlander zich onderscheidt van bewoners van andere landen, dan is het wel onze bijna totale vergroeidheid met de fiets. Vrijwel iedere buitenlander die voor de eerste keer neerstrijkt in onze Lage Landen verbaast zich over het feit dat iedereen zich hier schijnt voort te bewegen middels het rijwiel. Jong en oud, man en vrouw, arbeider of kantoorklerk, de fiets is in ons land de grote democratische gelijkmaker bij uitstek. En wel door weer en wind, zomer of winter, in regen of zonneschijn, we zitten allemaal op de fiets.

De Fietser

De fietser als onverstoorbaar individu

In De Fietser, de jongste loot in het oeuvre van de gelauwerde cineast Kees Hin (1936) zien we al in het eerste shot wat nu eenmaal ons lot is in wat de schrijver Gerard Reve eens onnavolgbaar “onze gezellige moerasdelta” noemde: een fietser staat voor het rode stoplicht te wachten en kijkt gelaten voor zich uit, terwijl het gestaag doorregent, hinderlijk waait en langzaam donker wordt. We hebben ons bij alles neergelegd. Opvallend is ook het vaak Breitneriaans palet in het mooie camerawerk van Martijn van Beenen.

Het weer op de fiets in Amsterdam is meestal zwaar bewolkt, waarin donkerbruin en donkergroen overheersen. Ook valt uit de gebogen, ingespannen houding op het zadel af te leiden dat we de wind doorgaans tegen hebben.

Opvallende eenlingen

Er passeren nogal wat fietsers de revue die de eenzaamheid als metgezel gekozen lijken te hebben. Een man van middelbare leeftijd die aan een uitvalsweg vertelt dat hij zojuist in ruim vier uur uit Arnhem is komen fietsen en nu ‘helemaal niet moe’ is. Hij had er juist energie van gekregen. Maar reed op een elektrische fiets, dat dan weer wel. Ook krijgen we een fietskoerier te zien van rond de vijftig, een grote bezorgtas op zijn rug, en in de felgekleurde kleding die daar kennelijk bij hoort. Hij slalomt behendig met hoge snelheid langs het autoverkeer en is trots als hij het gewenste pakket in recordtijd bij de rechtbank heeft afgeleverd. Ook is er een jonge vrouw die een soort hoge aanhangwagen meetorst waarin meerdere verdiepingen bloemen worden vervoerd die ze blijmoedig bij de verraste klanten aflevert. Ze verklaart verder niet veel op te hebben met het menselijke contact. Deze zomer ging ze naar Noorwegen fietsen, en misschien wel naar de Noordkaap. “Als ik daar zin in heb”. En er is een portret van een man wiens hele ziel en zaligheid gelegen is in het repareren van fietsen, zelfs aan huis. Daarnaast is hij postbode, óók weer op de fiets.

Ongevallen op de fiets

Kees Hin vermijdt ook niet de tragische kanten van het deelnemen aan het fietsverkeer in Amsterdam, en een aantal smartelijke ongelukken passeren de revue, op de locatie waar deze zich hebben afgespeeld, verteld door zeer direct betrokkenen. Dat maakt dat hij in De Fietser een soort spiegel biedt van het het hele spectrum van het menselijk bestaan. Van de vrolijke jonge moeder, ongeduldige pubers op weg naar school, tot gemelijke bejaarden die het allemaal al eens gezien hebben. De regisseur zegt: ”De fiets brengt je gedachten op gang”. En de filosofische ontboezeming: “Stilstand levert de tijd op. Wat overblijft is de eeuwigheid”. Zo is het maar net.

3 / 5

Reacties


Nieuwste recensies


Dit zijn de nieuwste filmrecensies geschreven door onze recensenten.

Meer nieuwe recensies

Meer recensies van Daniel Singelenberg


Hieronder vind je meer recensies die geschreven zijn door Daniel Singelenberg.

Bekijk alle recensies van Daniel Singelenberg

De Fietser (2018)

De Fietser

IMDb-scoreonbekend
GenreDocumentaire
Speelduur85 minuten
Kijkwijzer Kijkwijzer AL Kijkwijzer gt

LandNederland
RegisseurKees Hin
Acteurs n.v.t.
Bioscoop 24 mei 2018
Trailer (groot formaat)
Meer filminformatie

Recensie-archief

Nieuwste recensies

Laatste recensies

Lees meer recensies

Films op tv de komende dagen