Recensie Never Rarely Sometimes Always

Onbeantwoordbare vragen


Jacoline Maes
om 12:19

Eliza Hittman won dit jaar de Zilveren Beer op filmfestival Berlinale met haar derde speelfilm Never Rarely Sometimes Always. Net als in haar vorige films It Felt Like Love (2013) en Beach Rats (2017) kruipt ze dicht op de huid van haar personage zonder een oordeel te vellen. Hier biedt ze de kijker inzicht in Autumn (Sidney Flanigan) en de weg die ze samen met haar nichtje Skylar (Talia Ryder) aflegt voor het plegen van haar abortus.

Never Rarely Sometimes Always

Kleine opmerkingen, grote impact

Hittman introduceert Autumn op iets wat lijkt op een open podium van haar school. Ze zingt en speelt gitaar. Dan roept een jongen “slet” naar haar. Even stopt ze, maar dan zingt ze verder. Het is echter duidelijk dat het haar wat doet. Never Rarely Sometimes Always zit vol met kleine opmerkingen en gebaren die helder weergeven dat zowel Autumn als haar nichtje Skylar altijd op hun hoede moeten zijn. Zo schetst Hittman ook de relatie tussen Autumn en haar vader, die haar behandelt als oud vuil. Los zijn dit soort gedragingen misschien nog te overzien, maar juist de opeenstapeling van die steken onder water maken de problematiek van misogynie zichtbaar.

De camera laat de personages niet los

Opvallend is Hittmans oog voor het in beeld brengen van lichamen. Hoewel in haar vorige films de nadruk ligt op ontluikende seksualiteit en de aantrekkelijkheid van lichamen, is de rol van het lichaam hier niet minder belangrijk. Opnieuw gaat het om kleine details, zoals de afdruk van snijdende bh-bandjes in een schouder en het aanbrengen van een drupje concealer om wallen te verminderen. Daarmee wordt de film intiemer en bovendien heeft Hittman daarom geen lappen dialoog nodig. Het gaat niet om woorden, maar om blikken en gedeelde ervaringen. Er zijn veel close-ups van Autumns gezicht en Flanigan slaagt erin om alle verschillende emoties prachtig naar de oppervlakte te brengen. Hoogtepunt is de lange take waarin Autumn vragen beantwoordt voor ze de abortus mag ondergaan. Vragen die ze moet beantwoorden met “nooit, zelden, soms of altijd”. De camera houdt minutenlang Flanigans gezicht in beeld en geeft daarmee op overtuigende wijze inzicht in wat er voor last op haar schouders ligt, zonder dat er ook maar enige sentimentaliteit om de hoek komt kijken.

Les in empathie

Omdat Hittman de paar dagen in het leven van Autumn zo no-nonsense vastlegt en weinig gebruikmaakt van muziek, duwt de film je met de neus op de feiten. Het camerawerk brengt de omgeving en haar houding in beeld en accentueert subtiel Autumns gevoelens, maar vestigt nooit teveel de aandacht op zichzelf. Als je meegaat met Autumn vliegt de tijd voorbij, ondanks het zware onderwerp. Als je vervolgens de zaal verlaat doe je dat waarschijnlijk met een hernieuwde blik. Het is namelijk onmogelijk om niet na te denken over Autumns keuze en hoe die onlosmakelijk verbonden is met de maatschappij waar we allemaal in leven.

4.5 / 5
Never Rarely Sometimes Always is nu te zien in 24 bioscopen.

Trailer Never Rarely Sometimes Always


Reacties


Nieuwste recensies


Dit zijn de nieuwste filmrecensies geschreven door onze recensenten.

Meer nieuwe recensies

Meer recensies van Jacoline Maes


Hieronder vind je meer recensies die geschreven zijn door Jacoline Maes.

Bekijk alle recensies van Jacoline Maes

Never Rarely Sometimes Always (2020)

Never Rarely Sometimes Always

IMDb-score7.3 / 10
GenreDrama
Speelduur101 minuten
Kijkwijzer
Kijkwijzer 12Kijkwijzer sKijkwijzer gt

LandVerenigde Staten / Verenigd Koninkrijk
RegisseurEliza Hittman
Acteurs Sidney Flanigan
Talia Ryder
Théodore Pellerin
Bioscoop 2 juli 2020
Trailer (groot formaat)
Meer filminformatie

Recensie-archief

Nieuwste recensies

Films op tv de komende dagen