Profiel van Michael1968

💛 Donateur

Gebruikersnaam	Michael1968
Geregistreerd	04-04-2019
Laatste bezoek	Gisteren
Watchlist	318 titels
Gezien	421 titels
Beoordelingen	416 titels
Reacties	413 reacties
Volgend	0 gebruiker(s)
Volgers	3 gebruiker(s)

Statistieken

Laatste 12 maandenPer jaar:Laatste jaren Alle jaren

Meer statistieken

Recente reacties

Barbara (Geena Davis) en Adam (Alec Baldwin) krijgen een zwaar ongeluk.....

Spoiler

.....en komen erachter dat ze zijn overleden.
Hun huis wordt - tot hun grote ergernis - verkocht aan een gezin waarvan de vader - een stereotype Amerikaanse zakenman - een afschuwelijke gladjakker is die werkelijk overal munt uit denkt te kunnen slaan en tot overmaat van ramp het huis helemaal wil omtoveren tot een architectonisch hoogstandje.
Hun zwaar depressieve dochter Lydia (Winona Ryder) kan echter geesten zien en sluit vriendschap met Barbara en Adam.

Een briljante fantasycomedy met een Michael Keaton op dreef als de nogal handtastelijke demoon Betelgeuse (spreek uit Beetlejuice), die mensen op 'bestelling' wel even de stuipen op het lijf denkt te kunnen jagen maar ondertussen een regelrechte kwelgeest is voor zijn collega-spoken.

AI stond in 1988 nog in de kinderschoenen en was zodoende nog niet bruikbaar binnen de filmindustrie dus alle lof voor de desalniettemin vermakelijke effecten!

8,5/10

(Had Jack Nicholson voor Betelgeuse gespeeld, dan had ik deze film zowaar nog een puntje of anderhalf hoger gegeven).

"Say it!"

P.S.:
Na afloop blijft het oeroude Jamaicaanse volkslied 'Day-O The Banana Boat Song', internationaal bekend geworden dankzij Harry Belafonte, nog lang in je hoofd 'spoken' (sic)

Joshua (vertolkt door John David Washington, jawel, de zoon ván.....), verliest zijn vrouw Maya (Gemma Chan) bij een venijnige oorlog tussen de organisatie Nomad - die AI-robots in de ban heeft gedaan - en de vijand van Nomad (t.w. de Aziaten die samenleven met de door de geheimzinnige Nirmata gefabriceerde robots).

Maar wie ís eigenlijk Nirmata?

Spoiler

En wie is er nou eigenlijk écht de vijand?
Joshua probeert uit alle macht het robotje Alphie aan zijn kant te houden, wetende dat Maya alle liefde en passie heeft gestoken in het kopiëren van een kind van vlees en bloed naar zijn/haar evenbeeld en wetende dat Maya ook zichzelf - en haar bewustzijn en emoties - heeft geüpload in een AI-model, inclusief menselijke emoties.
De hamvraag is:
Zou Nomad nou daadwerkelijk dat o zo gewenste beschermende schild zijn dat de mens tegen het Aziatische kwaad beschermt, of is Nomad slechts een machtsmiddel voor de Amerikaanse elite?

Al met al een leuke sci-fi waarin goed, kwaad en loyaliteit centraal staan en met hier en daar prachtige natuuropnamen;

Sommige geïmproviseerde voertuigen en anderzijds oude roestige pickuptrucks doen enigszins denken aan de m.i. nogal zwaar overgewaardeerde Mad-Max-franchise.

Overduidelijk zijn sommige scènes opgenomen in populaire Aziatische toeristengebieden, m.i. een verrijking.

7/10

".....then we're the same, we can't go to heaven because you're not good and I'm not a person".

"It's not real, it's just programming!"

Ik vrees dat ik het antwoord wel weet😭

Gulli (Ólafur Darri Ólafsson) is visser.
Samen met een groep collegae gaat hij de woeste baren op, teneinde een vette buit binnen te halen.

Spoiler

Visnetten willen echter nogal eens in de knoop geraken of verstrikt raken in rotsen en/of andere ongerechtigheden.
Zo ook de Breki;
Het ding gaat in de winterse koude jammerlijk tenonder en Gulli is het enige bemanningslid dat het overleeft.
Na maar liefst zes uur(!) in het ijskoude zeewater te hebben overleefd, wordt er in Reykjavik en later ook in Engeland uitputtend onderzoek gedaan naar Gulli's metabolisme onder extreem koude omstandigheden;
Getrainde spierbundels uit het Korps Mariniers en uit andere eenheden verlaten een voor een zwaar onderkoeld het proefbassin, terwijl de chronisch rokende, zuipende en ronduit obese 'Gulli The Seagull' zijn ijsbadproef schier eindeloos vol blijkt te houden.

Al met al een prima - soms ronduit claustrofobisch aandoende - IJslandse (docu-?)thriller die naar verluidt is gebaseerd op een daadwerkelijk waargebeurd verhaal, waarin doorzettingsvermogen in combinatie met een rotsvast geloof in een opperwezen de hoofdrol opeist en die een onmiskenbaar jarentachtigsfeertje ademt.

8/10

P.S.:
Breki, what's in a name.....

Josh (Jeremy Allen White), zijn partner Mina (Sheila Vand) , Charlie (Dan Stevens) en zijn geliefde Michelle (Alison Brie) boeken een lang en vóóral luxe weekeinde aan zee.

Taylor, de verhuurder, een regelrechte redneck, scoort met name bij Mina bepaald geen goodwillpunten door haar aanvankelijk uit puur racisme te weigeren (wij zitten vol) en vervolgens aan Michelle het huis wél te verhuren.

Spoiler

Charlie en de aantrekkelijke Mina gaan met elkaar vreemd en dit komt uit doordat al hun bewegingen gefilmd blijken te worden.
Wanneer Taylor de hot tub komt repareren, slaat Josh hem helemaal total loss.
Iemand anders maakt het karwei echter af en vermoordt hem.
Iemand wil de gehele groep overduidelijk tegen elkaar uitspelen met een sardonisch genoegen.

Een leuk gegeven, deze thriller (geen horror zoals ten onrechte als zodanig omschreven) maar helaas, een ronduit afgeraffeld aandoend verhaal en zodoende een afknapper-de-luxe.

Gemiste kans.

3,5/10

"Give me those jets back!"

"We're not having this conversation!"

Bekijk alle reacties