Profiel van Shampoo

Niet alleen vond ik vond het verhaal wel wat summier; ik ben gisterenavond in slaap gevallen tijdens de eerste helft en zojuist heb ik de film afgekeken. De hoofdpersoon heeft een engel op haar schouder genaamd plot armour en dat ging de hele film zo door. Onze heldin weet zichzelf prima te redden en het is wel een typisch Amerikaanse insteek dat onze heldin weinig tot geen karakterontwikkeling nodig heeft want ze is sowieso al absolutely amazing.

Ik had het gewaardeerd als er een achtergrondverhaal was verfilmd want nu is het mij echt te mager voor een voldoende. Wat ik wel waardeer is dat er nog echte decors gebruikt lijken te zijn - of generative AI is tegenwoordig zo goed dat je het verschil bijna niet meer ziet, maar als dat zo is dan hadden ze met die bespaarde tijd ook hogere kwaliteit in het verhaal mogen leveren. I rest my case

De film is bijna onvoldoende, maar het einde redt de film. Ik vind dat er een moeilijke sfeer in de film hangt en vanwege het gekonkel krijgt het van mij een wat lager cijfer. De hele verbeelde wereld steekt ouderwets en inefficient in elkaar, met louche handeltjes en gedateerd denken. Kinderlijke naïviteit en dommigheden wisselen af met scenes waarin de tijd lijkt stil te staan. Het professioneel afgeleverde onhandige acteerwerk combineert puik met het schrikbarend goede film en montagewerk dat het gekunstel verder accentueert.

Een hele goede smerige horrofilm met precies genoeg humor om het niet te belachelijk maar juist precies grappig genoeg te maken. Puike acteurs en ook de figuranten & bijrollen doen het vol overgave! Heerlijk ranzig wezen met vunzig buitenaardse eigenschappen ook!

Wat helden meemaken nadat ze de eindbaas verslagen hebben? De elf Frieren vertelt de verhalen na en ze ontwikkelt o.a. haar interesse in de omgangsvormen en communicatie.

Vertederend zoet en onschuldig lief is het begin; wat volgt is een tweede akte vol spanningsopbouw en de wereld wordt uitgebouwd; met een derde akte die bestaat uit intense actie en passie... Het abrupte eind biedt hoop dat de rest van de verhalen zullen volgen

Amerikaanse humor blijft wat pervers, luid, gewelddadig en vies, maar toch krijgt Chapelle ze binnen die context verteld - hij is echt wel goed. Het kost hem hooguit zijn carrière (...) maar hij probeert het wel om de meest belangrijke gevoeligheden bespreekbaar te maken. En ja soms moet het wat plat vertellen om al het publiek te betrekken.
Goed gedaan. Apart land.