Profiel van eastrtp

Ik had blue heron helaas gemist op LIFF vorig jaar, maar gelukkig kreeg de film alsnog een reguliere release. Intieme film over onbegrepen gedrag, en de impact daarvan op een gezin. Deed me bij vlagen aan aftersun denken, en dat is iets positiefs.

Masters of the universe bevat veel dingen die ik in de laatste decennia Hollywood blockbusters niet vind werken. Overkill aan green screens, een verhaal dat van het ene cliché naar het andere holt, waarbij je op basis van de resterende speelduur ongeveer uit kan tekenen wat er gaat gebeuren.

Toch heeft masters of the universe ergens wel iets charmants, omdat het zichzelf bij vlagen totaal niet serieus neemt. Dat is een plus en minpunt tegelijk, want 140 minuten is veel te lang voor een semi serieus verhaal. Wel echt tof is de soundtrack trouwens, naast het karakter van Jared Leto. Half bonuspuntje daarvoor.

Van de hedendaagse filmmakers is Ulrich Seidl toch wel een van de regisseurs die waar het moeilijk is om naar te kijken. In Paradise - Love, volgen we de Oostenrijkse Teresa, die met vriendinnen naar Kenia gaat om daar van lokale mannen te ‘genieten’. Het hele concept is natuurlijk al neo-koloniaal, maar de manier waarop het in beeld gebracht wordt maakt het nog een stuk ongemakkelijker. De camera draait nergens van weg, en ongemakkelijke scènes duren tergend lang. Ik ga deze film zeker geen tweede keer bekijken, maar ben toch blij dat ik ‘m gezien heb. Margaretha Tiesel speelt fantastisch.

Je weet wat je kan verwachten bij een film als normal, maar dit is een mindere variant in vergelijking met vele voorgangers.

Het enige deel dat correct is aan de titel is “Lee Cronin”, de rest dekt de lading niet. De film duurt veel te lang, waarbij in Blumhouse stijl naar een finale wordt toegewerkt, die vervolgens toch tegenvalt.

Er zit best wat gore in deze film, waar ik wel van kon genieten, het is alleen jammer de rest nogal inspiratieloos overkwam, en meer kenmerken heeft van een andere legendarische horror film.