Profiel van Movielover

Bij vlagen een B film. Het geworstel van Italiaanse migranten in België in de jaren 50 waarvan de mannen in de mijnen werken is voorstelbaar, evenals de wens om zich daar aan te ontrekken. Maar vervolgens stapelen de clichés en de slechte redeneringen zich op en houdt het acteerwerk ook niet over. Teleurstellend. Rocco gokt de naam van Helena verkeert en moet vervolgens bij herhaling Marina zingen.

"Iemand kan je bondgenoot zijn maar toch niet aan je kant staan". Goring (Russell Crown) rekent op de vriendschap van de psychiater (Rami Malek), maar krijgt deze niet. De film gaat over een vreselijke episode in de menselijke geschiedenis. De vraag is of ieder mens in staat is om mee te werken aan herhaling. Ja, kijk naar Gaza etc maar ook naar hoe we met dieren omgaan. Net als Goring wordt de verantwoording ontkent, terwijl we wel weten wat er elke dag gebeurt.
Inmiddels is er een nieuwe dimensie aan toegevoegd: de aantasting van de leefbaarheid op aarde.

Nog een keer bekeken. Alles voelt vertraagd en ingehouden, veel uitgesproken zinnen worden eerst herhaald voordat het antwoord volgt, waardoor het geheel vervreemdend en surrealistisch aanvoelt. Het lijkt er soms net op dat de acteurs er naast te zitten, dat het spel niet past bij de emotie. Volgens mij is dat juist de bedoeling, zo krijgt de vervreemding meer accent. De camera doet daaraan mee, vaak eerst van achteren, dan zijwaarts, vervolgens schuin van voren en dan dichtbij, recht in het gelaat.
Veel vrouwen geven zichzelf 'bloot', ook Nicole Kidman. Je moet maar durven. Als kijker voel ik me soms toch een voyeur. De vrouw die dood gaat 'is maar een hoertje'. Feitelijk weten we niet of het waar is of toch een droom.

Of het nu echt gebeurt is of gedroomd, we zijn nu wakker!

"Er zwemt genoeg vis in de zee" Tom wordt in zijn vreugde en verdriet door een jong meisje gecoacht. En dat is natuurlijk al heel grappig en zo zijn er meer grappige momenten. Stel dat er geen liefde bestaat, wat doet er dan pijn als de relatie tegen je zin en verlangen wordt verbroken? In iedergeval niet te moeilijk over doen: na de zomer volgt de herfst. Al bij al een tragikomisch onderzoek in de opkomst en ondergang van liefde in de menselijke relatie.

Prachtige animatie. Het verhaal is een fabel maar op teveel momenten ongeloofwaardig. Alsof er eerste de plaatjes waren en aan de hand hiervan het verhaal is samengesteld.
Mahito moet een soort intiatie doorlopen om de wereld te redden, de dood van zijn moeder een plek geven en de nieuwe vrouw van zijn vader, die exact op zijn moeder lijkt, terugbrengen naar zijn vader uit een wereld van een andere dimensie met allerlei bijzondere wezens. Heerlijke fantasie maar teveel voor een meeslepend verhaal.