Reacties

Een bijzondere film. Gary (Cooper Hoffman) en Elana (Elana Haim) acteren heel sterk. Ze verschillen in de film in leeftijd, uiterlijk niet zo geloofwaardig maar daar moet je als kijker maar doorheen kijken. Hoe ze elkaar in de liefde vinden is het doorlopende thema, maar de film heeft diverse subplots. Die met de locale politicus en vriend Matthew vind ik persoonlijk erg sterk.

Ode aan de Jazz en deels aan musical met Liza Minelli. En over een man die zijn vrouw geen succes gunt.
Lange film, mooie shots, veel acteertalent. Toch pakt de film me niet zo. Voorbij de de helft is er een knallende ruzie tussen Jimmy (Robert de Niro) en Francine, vervolgens is er een baby, loopt Jimmy weg en maakt Francine furore.

Welke reviews bedoel je? Hierboven lees ik niets over traag, wel over rustig in combinatie met warm, mooi, ontroerend....

Een paar nachten niet slapen breekt een mens volledig op. Ik moet denken aan 'Nooit meer slapen' van Frederik Willem Hermans.
Al Pacino (Dormer) speelt de rol ijzersterk en Robin Williams (Walter Finch) biedt een ragfijn tegenspel. Toch klopt niet alles. Hoe weet ...nou dat Dromer slecht slaapt? De eindscene is ook vreemd. Waarom zou Finch van een afstand met een buks gaan schieten? Prima acteerprestaties, mooi geënsceneerde en gemonteerde film maar rammelend verhaal.

Film met een paar aardige momenten maar ook verkeerde. Soort slapstick met soort dikke en dunne. De scene met de versnelde draaimolen ziet er wel goed uit. Hoofdrol voor Arbuckle die in veel korte films heeft gespeeld en ook veel geproduceerd.
"Arbuckle was een van de populairste stomme filmsterren van de jaren 1910 en een van de bestbetaalde acteurs in Hollywood. Hij was ook mentor van Charlie Chaplin , Monty Banks en Bob Hope , en bracht vaudeville-ster Buster Keaton in de filmwereld". "Arbuckle was de verdachte in drie veelbesproken rechtszaken tussen november 1921 en april 1922 wegens de verkrachting en doodslag op Virginia Rappe". Uiteindelijk werd hij vrijgesproken, maar het heeft zijn carrière overschaduwd.

Jerry gaat naar New York en beleefd daar o.a. een Harold Lloyd momentje.

Pot met schoensmeer.

Goed om deze film ook een keer te zien. Vol met prachtige beelden en een wonderschone vrouw. De manier van acteren past waarschijnlijk bij de jaren 60, het zou er nu flink anders aan toe gaan. Zhivago spreekt z'n gevoelens weinig uit, alles moet uit zijn peinzend blikken en zijn keuzes blijken. De omstandigheden in Rusland zijn niet best, maar het onderhouden van relaties met twee vrouwen geven ook maar kortdurend geluk.

Prettige film, wel zoetsappig. "Er zijn dingen juist en er zijn dingen onjuist". "En alles wat belangrijk is, kost tijd en moeite". Op een weinig geloofwaardige maar emotioneel mooie manier zorgt een octopus voor duidelijkheid.

Deprimerende film. Ook wel vaag. Jonge vader en tienerdochter gaan naar een Turks resort. Dat is al voldoende om in een depressie te belanden. Ze zijn al ongelijk qua leeftijd en situatie en kunnen ter plekke niet een gelijkgestemd contact met andere maken. Turkije is een mooi land, maar op de een of andere manier ziet het merendeel van de toerist alleen de binnenkant van een resort, een deel van de zee maar vooral het zwembad. Zorg wel voor geel polsbandje waarmee je alles kunt bestellen. De vader wordt allengs meer somber en de 'nieuwe' wereld die opengaat voor de dochter is placebo. Ondertussen wordt de donkere kant van haar vader niet begrepen, ook niet door de kijker.

Nederlandse speelfilm. Naast een onschuldig liefdesdrama is het ook verbeelding van de voortschrijdende techniek met telegram, treinen en boten. Op zeker moment is ook wel 'zie ginds komt de sleepboot.

De Bertha is een film uit 1913 van Louis H. Chrispijn, met Annie Bos in de hoofdrol. De film is teruggevonden in 2011 en gerestaureerd met behoud van originele tinten. Met fraaie buitenopnamen van IJmuiden en Haarlem.

Regisseur Chrispijn genoot redelijk succes als toneelspeler en blijspelregisseur, tot hem in 1913 werd gevraagd door Maurits Binger om voor zijn bedrijf Hollandia films te gaan regisseren. Omdat beiden nog beginners waren in het genre van de speelfilm, deden ze gezamenlijk de regie over de film De levende ladder, en vervolgens werd Chrispijn als huurling ingelijfd en maakte twintig korte en langere films. Hij kon daarbij gebruikmaken van een toneelgezelschap genaamd Hollandia Toneel, waar Annie Bos en Chrispijns vrouw Christine van Meeteren (Carolina Christina Manssen) ook deel van uitmaakten. In 1915 maakte Chrispijn zijn laatste film met De Vloek van het Testament. De opnamen waren hem zo zwaar gevallen dat hij officieel verkondigde dat hij geen artistieke waarde meer zag in het filmmaken.

https://youtu.be/crWqhW-EXaA?is=UGz2aEGESG_iDJ3s

Is wel te doen. Valt toch tegen, omdat er betere cartoons zijn gemaakt.

Hier moet je van houden, zeg maar. Veel liedjes met dans en decor.

Ontroerend. Tom is een keukenprins en een goede moeder!

At the end een mooi samenspel tussen Tom en Jerry.

Waar is de tijd gebleven dat muizen via een poortje in een plint netjes toegang hadden tot de rest van het huis. Tom droomt van de hemel en de hel. De uitkomst daarvan is voldoende om zich met Jerry te verzoenen.

Een beetje door deze film heen gezapt. Pubertijd, meisjes en feestjes. 'Zo fijn om er niet bij te horen'
Ik bleef wel even bij Emma Stone (zo ongeveer haar 1e film) hangen, om te zien hoe ze het als Jules er af bracht. Ze loopt een blauw oog op, ook in deze film loop ze niet weg voor een deuk meer of minder.

Grappig. Ik dacht 2x dezelfde grap: Tommy komt met volle vaart met zijn snuit in een muizenval waardoor zijn snuit ook die vorm aanneemt. Bij de 2e keer komen als variatie Jerry en Tweety uit de neusgaten zetten.

Geld maakt niet gelukkig. Goede film met sterke shots. Vooral Marie Windsor speelt als Sherry een prachtige rol.

Kubrick's 4e film. Hierna volgden er nog (maar) 10. Wel allemaal goed tot uitmuntend.
"Kubrick maakte verschillende versies van zijn films en bedacht talloze scènes die uiteindelijk de montage niet haalden. Dat bezeten perfectionisme zorgde ervoor dat zijn films niet alleen heel duur waren, maar dat het ook nog eens heel lang duurde voor er weer een volgende film kwam".

Erg grappig. Maar een 8 is wat veel voor dit korte werk.

https://youtu.be/zqpNT-OfD7E?feature=shared

Ook Woody en The Cat dromen van blonde vrouwen als beloning. Wat vinden de vrouwen daar nu van?

Flauwe humor, ik snap nog niet goed waar de hoge waardering vandaan komt.

Dit lees ik bij 'Schokkend Nieuws':"Er werd flink wat CGI gebruikt om kabels weg te poetsenvoor Rocky’s verplaatsingen in zijn ‘bal’, maar Gosling acteerde steeds tegenover een echte pop, in plaats van een tennisbal voor een greenscreen."

Na 3/4 van de film ging het beeld op zwart. Ik vond het wel passend, er was al een moment zonder geluid geweest. En waarom zou het niet zomaar voorbij kunnen zijn, twee wezens zo kwetsbaar en eenzaam in de ruimte? Vervolgens kwam er geen aftiteling, het beeld bleef zwart. Na herstart van de tv ging de film verder en zag ik alsnog het happy end. De film heeft elementen van E.t, the Martian, Insterstellar, Arrival en nog wat andere ruimtefilms, niet te vergeten Moon. Het bevat pogingen om de kijker te verleiden met een brok levend steen. Rocky komt van een andere planeet uit een ander sterrenstelsel. Via beelden maakt hij kennis met de aarde, maar we zien niet zijn thuisland. En passant red Grace (Ryan Gosling) Rocky en mogelijk ook zijn thuisplaneet maar het is vooral de mensheid die moet worden gered als gevolg van een afnemende zon (wordt opgegeten door Astrofaag). De mensheid dus en niet het andere wonderschone leven. En zo zijn we volop bij het manco van de film terecht gekomen. Een eenzijdige antropocentristisch georiënteerde film die ons doet dromen dat de redding ver weg ligt, in plaats van heel dichtbij. Neemt niet weg dat Ryan Gosling weet wat acteren is in samenhang met prachtige beelden en dito muziek. Winst is dat er geen kwaadaardige wezens van een andere planeet zijn die op verwoesting uit zijn (met de indirecte boodschap dat de mens dat zelf is) maar iedereen met goede bedoeling en volop vertrouwen in de wetenschap. Dat is niet nieuw, alleen een hele periode vergeten in
"een filmcultuur die zichzelf opvreet met remakes, sequels, franchises"-citaat cinemagazine.

Toevoeging: iets eet de zon op maar er is ook iets wat kan beschermen tegen deze kannibaal. Het lijkt op de toevallige uitvinding die Alexander Fleming ooit deed. Hij zag dat er in de buurt van bepaalde schimmels geen bacteriën groeiden. Hiermee was penicilline ontdekt. Het ontdekken waar je niet naar op zoek was, wordt serendipiteit genoemd.