Reacties

"Als het niet nieuw is en het niet oud wordt, dan is het een folk song".
Met deze film moet ik aan Bob Dylan denken, maar het is een parodie op een andere folksinger. Al komt Dylan wel op aan het eind. Dus misschien toch een parodie op al de folk. John Goodman komt langs om dat nog eens stevig aan te dikken.
Genoten van de film. Het zit Llewyn niet mee, maar de rol wordt heerlijk door Oscar Isaac neergezet.

Mooi gefilmd drama. Maar helaas slaat de hele bewijsvoering nergens op. Dat zet de geloofwaardigheid en het kijkplezier van de film flink onder druk. Grethe speelt gewoon een kutwijf. Hoe fout kun je aanpakken? En dan Theo, de vader van Klara "ik ken mijn kleine meid, die heeft nog gelogen, dus nu ook niet" Dat is het probleem van een kleine meid, die is nog maar een paar jaar aan het praten. Onzin dat kinderen altijd de waarheid zeggen.
Vervolgens zegt Klaartje tegen haar moeder dat ze iets stoms heeft gezegd. En die wil dat niet horen. Tsja
En dan die vrienden van Lucas🤮. Gelukkig hebben we het acteren nog.

Even gekeken op IMdB. 59% geeft de film een 10. Dat zullen dan wel die Indiërs zijn. Is dat dan chauvinisme of gebrek aan mogelijkheid andere films te zien? Of hebben we in het westen teveel de westerse bril op of die van Hollywood?

Het is soms ook andersom: 5% geeft The Odyssee van Nolan een 1. Daar erger ik me kapot aan. Je kunt vinden dat een film tegen valt, maar bij een 1 als waardering ben je niet wijs. Maar goed: wat is de waarde van een cijfer als de uitkomst is gemanipuleerd? En welke criteria gebruikt IMdB om dit te wegen?

Na de Titanic de best bekeken film in Frankrijk.

Het is niet eenvoudig op in India hogerop te komen. Als je eerlijk bent, lukt het eigenlijk niet. Heeft Manoj meer geluk? In ieder geval is het druk in Delhi, zoveel jonge mensen op zoek naar een gewaarde en goed betaalde plek in de samenleving.
Film met hoge score maar toch niet in de top 100 (hoeft van mij ook niet...). Wie legt me dat eens uit.

Sowieso een knappe film. "In musicals gebeuren geen enge dingen" dus Selma (Bjork) verblijft daar graag regelmatig. Dat komt de film niet altijd ten goede. Ik vind het niet zingen meestal niet mooi en het haalde me uit de film.
Ook zijn niet alle gebeurtenissen logisch, toch zijn de confrontaties heftig, versterkt door het schokkerige camerawerk en de montage. De droom van de musical, als Bjork met enige regelmaat tot zingen overgaat, lijkt dat te verzachten maar steeds volgt toch weer de harde werkelijkheid van het leven. Het einde in ondraaglijk.

Pfff, dit is nog eens een film. Waar haalt Villeneuve dit vandaan? Zoveel had hij hiervoor nog niet gemaakt. Alles zeer knap in elkaar gezet om toch een ontluisterend verhaal in beeld te brengen. Deze film moet je zien en horen, zeker tot en met de aftiteling. Helaas kan en mag er niets vertelt worden over het verloop.

Oplichtersfilm met twee topacteurs in mooie setting van de jaren 20. Ook de kijker wordt op het verkeerde been gezet.

Er is van alles uit de kast getrokken om er flinke oorlogsfilm van te maken. Toch is het een eenzijdige film. Er gaan een paar Amerikaanse soldaten dood maar dat mag de pret niet drukken. Oorlog is een mannenfeest en Duitsers zijn er om dood te schieten. Vrouwen doen in het geheel niet mee. Verder zijn er wat rare sprongen nodig om de soldaten bij de eindbestemming te krijgen. Zo zitten er opeens twee soldaten in de kerktoren. Ook oogt het dorp in de eindscenes flink verlaten, maar niet na de succesvolle verovering. Opeens is er veel volk op de been en is het een drukte van belang. In de hele film wordt er op veel momenten met opgeblazen stemverheffing gesproken, vaak door Telly Salvalas (die gaandeweg de film wel vreedzamer gaat kijken) en door Carroll O'Connor (Archie Bunker in All in the family). De laatste heeft als general Colt toch een wat vreemde opgeblazen rol. Dat geldt ook voor Donald Sutherland die als Oddbal een weliswaar grappige maar toch wat clowneske rol speelt. Ik schreef het al: oorlog als feest met de duitsers als maaltijd en goudstaven als toetje.

Goede film over Thomas Moore en zijn weigering om Hendrik VIII tegemoet te komen. Hij beroept zich op het recht, maar evenzoveel op God en de Bijbel. Al bij al is het een grote poppenkast van machtsbeluste egoïstische mannen. Een zelfde soort als die gekozen hebben voor de Brexit. Wat dat betreft is er weinig veranderd.

De aflevering met Tommy Wieringa bekeken. Hij houdt een stevig pleidooi voor het klimaat en voor hulp aan Oekraïne. Jannine Abbring probeert nog er een ver van je bed show van te maken of dat niet toch iedereen hoeft te helpen. Tommy nodigt Jannine uit om mee te gaan met een konvooi. "Je komt terug als gerestaureerd democraat". "Russische soldaten worden tijdens hun opleiding volledig vernederd. Ze worden naar Oekraïne gestuurd om daar andere te vernederen".

Aan het slot komt een Franse filosoof aan het woord:
"Je moet monsterlijk zijn om de dingen te zien zoals ze zijn. Ik denk dat als we dingen zien zoals ze zijn dat het leven bijna ondragelijk maakt. In die zin dat ik heb gemerkt dat alle mensen die handelen dat alleen kunnen doordat ze de dingen niet zien zoals ze zijn. En omdat ik meen de dingen deels te hebben gezien zoals ze zijn, heb ik niet kunnen handelen. Ik ben aan de zijlijn blijven staan. Is het wenselijk dat mensen de dingen zien zoals ze zijn?Dat weet ik niet. Ik denk dat men daar in het algemeen niet toe in staat is. Het klopt dus dat alleen monsters de dingen kunnen zien zoals ze zijn. Want zij staan buiten de mensheid".

Een stukje van gezien bij Zomergasten met Tommy Wieringa.

At the end geen horror, wel een bijzonder gemaakte en spannende film.

Our house, ook nog eens een prachtige demo-versie. Ik snap dan niks van het publiek wat bezig is met opstaan, weglopen of al lang en breed de zaal uit is.

Heerlijke film die lekker kan schuren. Als het niet tot groepssex komt, kan een deuntje op de piano helpen.

De transformatie van Michael Jackson stond voor mij gelijk als spiegel van de onze samenleving. Deze film laat alleen het goede zien, samen met de strijd tegen zijn vader. De film eindigt als deze is gewonnen met als tekst dat het verhaal verder gaat. De tweede helft komt niet aan bod, maar de 1e helft is geniaal, wat een talent en magie, sterk in beeld gebracht.

Zoek de verschillen tussen Knabbel en Babbel (Chip 'n Dale) Ik ken ze al vanuit mijn jeugd via de Donald Duck, maar me niet afgevraagd hoe ze van elkaar zijn te onderscheiden.

"De eekhoorns zijn vanouds redelijk goed van elkaar te onderscheiden. Babbel, een praatzieke losbol, heeft een kuif, een rode neus en uit elkaar staande knaagtanden. Knabbel, de ijverigste en slimste van de twee, heeft een zwarte neus en zijn knaagtanden staan in het midden. In latere uitgaven van de strip heeft hun vacht ook nog een kleurverschil: Babbel is lichter van kleur dan Knabbel. In oudere verhalen die zijn verschenen in het weekblad Donald Duck werden de twee personages desondanks nog weleens met elkaar verwisseld".

Genieten van operazang, afgewisseld met folkloristische muziek. Met dank aan de goochelaar. Zeker weten dat eentje van het publiek het niet kan waarderen, of de rest bereid is tot een applaus blijft onbekend. In ieder geval heeft de kijker genoten.

Schattig. Tegennatuurlijk gedrag van hond en kat. Van de mens zien we alleen de benen met een jaren 50 stofzuiger.

Geef een konijn een naam of verkleed h'm als een verleidelijke vrouw dan stopt het jagen. Schieten helpt niet want zelfs Daffy Duck overleeft het 6 keer.

Wat kent speelgoed toch een hoop emoties. Nog steeds goed maar ik raak bij het zien van deel 4 verzadigd.

Brian Jones richt de Rolling Stones op, is zelf muzikaal een geniaal talent maar kon niet vrijwillig zijn plek af staan aan de energieke charismatische Mick en Keith. Drank, sex en drugs doen de rest. Het is tragisch maar niets aan te doen. "Je kunt geen artiest zijn zonder discipline".
Brian Jones wilde Under my Thumb zoals de studioversie, Mick en Keith zoals de live-versie.
Al bij al een aardige docu waarbij er veel bij de beelden moet worden uitgelegd en geïnterpreteerd. Toch het idee dat er een verhaal over Brian Jones is geschreven waarbij filmmateriaal maar vooral foto's zijn bijgezocht. Daarentegen zijn de interviews met Bill Wymann zeer goed.

Met beelden van (de markt van) Marrakech. Dat vind ik sowieso bijzonder. Mooi slot met orkest en opera, gevolgd door Sera, sera. Het slotakkoord van de film voelt dan weer rafelig en te makkelijk.

Goeie sf met mix van horror met mooie twist aan het einde. Er wordt hier en daar wel met diepzinnige quasi teksten gestrooid, maar dat leert ons niets. Beelden, muziek en vermaak is oké, de inhoud valt tegen. Waarom zouden er buitenaardse wezens zijn die het op mensen hebben voorzien? Slechter kan nu eenmaal niet.

Bij de vlucht van de 'tussen'planeet is er een uit de gehouwen gezicht te zien, lijkend op de vier Amerikaanse presidenten bij Rushmore. ik had niet meteen herkenning. Wie wel?

Film vol heroïek. De vraag is steeds of God aan de zijde van de overwinnaar staat. "God wil het". Als je dan alsnog verliest, dan ben je zondig geweest. Saladin, de koning van Damascus, merkt op: " nee, je was niet voorbereid". Zorg voor water. De slag om Jeruzalem ziet er vet uit, lijkt wel wat veel op moderne oorlogsvoering. En opeens word de stad opgegeven en verandert Balian weer in een smid. De enige vrouw van enige betekenis is Sybilla, die niet veel meer wil dan de vrouw van Balian zijn.