Reacties

Bij vlagen een B film. Het geworstel van Italiaanse migranten in België in de jaren 50 waarvan de mannen in de mijnen werken is voorstelbaar, evenals de wens om zich daar aan te ontrekken. Maar vervolgens stapelen de clichés en de slechte redeneringen zich op en houdt het acteerwerk ook niet over. Teleurstellend. Rocco gokt de naam van Helena verkeert en moet vervolgens bij herhaling Marina zingen.

"Iemand kan je bondgenoot zijn maar toch niet aan je kant staan". Goring (Russell Crown) rekent op de vriendschap van de psychiater (Rami Malek), maar krijgt deze niet. De film gaat over een vreselijke episode in de menselijke geschiedenis. De vraag is of ieder mens in staat is om mee te werken aan herhaling. Ja, kijk naar Gaza etc maar ook naar hoe we met dieren omgaan. Net als Goring wordt de verantwoording ontkent, terwijl we wel weten wat er elke dag gebeurt.
Inmiddels is er een nieuwe dimensie aan toegevoegd: de aantasting van de leefbaarheid op aarde.

Nog een keer bekeken. Alles voelt vertraagd en ingehouden, veel uitgesproken zinnen worden eerst herhaald voordat het antwoord volgt, waardoor het geheel vervreemdend en surrealistisch aanvoelt. Het lijkt er soms net op dat de acteurs er naast te zitten, dat het spel niet past bij de emotie. Volgens mij is dat juist de bedoeling, zo krijgt de vervreemding meer accent. De camera doet daaraan mee, vaak eerst van achteren, dan zijwaarts, vervolgens schuin van voren en dan dichtbij, recht in het gelaat.
Veel vrouwen geven zichzelf 'bloot', ook Nicole Kidman. Je moet maar durven. Als kijker voel ik me soms toch een voyeur. De vrouw die dood gaat 'is maar een hoertje'. Feitelijk weten we niet of het waar is of toch een droom.

Of het nu echt gebeurt is of gedroomd, we zijn nu wakker!

"Er zwemt genoeg vis in de zee" Tom wordt in zijn vreugde en verdriet door een jong meisje gecoacht. En dat is natuurlijk al heel grappig en zo zijn er meer grappige momenten. Stel dat er geen liefde bestaat, wat doet er dan pijn als de relatie tegen je zin en verlangen wordt verbroken? In iedergeval niet te moeilijk over doen: na de zomer volgt de herfst. Al bij al een tragikomisch onderzoek in de opkomst en ondergang van liefde in de menselijke relatie.

Prachtige animatie. Het verhaal is een fabel maar op teveel momenten ongeloofwaardig. Alsof er eerste de plaatjes waren en aan de hand hiervan het verhaal is samengesteld.
Mahito moet een soort intiatie doorlopen om de wereld te redden, de dood van zijn moeder een plek geven en de nieuwe vrouw van zijn vader, die exact op zijn moeder lijkt, terugbrengen naar zijn vader uit een wereld van een andere dimensie met allerlei bijzondere wezens. Heerlijke fantasie maar teveel voor een meeslepend verhaal.

Scherpe, intellectuele film over de macht van tv over de emoties van de mens. Uit 1976 maar nog steeds super actueel en overtuigend geacteerd.

Prachtige film. In afwachting van Silent Friends II
Het lukt de regisseur om je zowel met de acteurs als met de planten te laten verbinden. Nooit gedacht dat ik emotioneel geraakt zou worden als een Geranium wordt bedreigd.

God, wat een film. Wens nooit dat iemand van je moet houden. Wens niks, dat is het beste. Of wens dat je altijd mag blijven wensen. Maar ook dan verwacht ik problemen.

Vermakelijke film, af en toe flink plastisch. Iedereen is weleens niet leuk en voor de eenheid is het goed om gelijk te zijn. Mads Mikkelsen speelt Manfred😱, ik bedoel John met verve, maar ook de andere acteurs maken er een feestje van. Gaandeweg mijn leven heb ik wel wat gebreken en tekortkomingen opgelopen. Het is een goed idee om die ook aan anderen te schenken, dan voel ik me vast meer gelijk. Het hoeft niet met een bijl.

De schurk Gabriel blijft lachen, maar legt het toch af tegen Ethan, de redder van de mensheid. Luther gaat dood (de laatste woorden zijn van hem) en Benji is the still looking good guy. De lenigheid van Tom Cruise valt wat minder goed samen met wat gezwollen gezicht. Het einde van de eeuwig jonge mooiboy komt in het zicht. Er zitten weer spectaculaire acties in, maar dat alles lukt in de laatste seconde dat weten we nu wel. Okay de laatste milliseconde, een oogwenk. Ondertussen mocht de wereld willen dat er een zwarte vrouw president van de USA. De echte wereld zit opgescheept met een...vul zelf maar in. Kijk naar deze films om de actie, niet om de quasi filosofische teksten die aan het begin, ergens halverwege en aan het einde worden gebezigd. Vooralsnog zit de entiteit in een doosje.

"Als het niet nieuw is en het niet oud wordt, dan is het een folk song".
Met deze film moet ik aan Bob Dylan denken, maar het is een parodie op een andere folksinger. Al komt Dylan wel op aan het eind. Dus misschien toch een parodie op al de folk. John Goodman komt langs om dat nog eens stevig aan te dikken.
Genoten van de film. Het zit Llewyn niet mee, maar de rol wordt heerlijk door Oscar Isaac neergezet.

Mooi gefilmd drama. Maar helaas slaat de hele bewijsvoering nergens op. Dat zet de geloofwaardigheid en het kijkplezier van de film flink onder druk. Grethe speelt gewoon een kutwijf. Hoe fout kun je aanpakken? En dan Theo, de vader van Klara "ik ken mijn kleine meid, die heeft nog gelogen, dus nu ook niet" Dat is het probleem van een kleine meid, die is nog maar een paar jaar aan het praten. Onzin dat kinderen altijd de waarheid zeggen.
Vervolgens zegt Klaartje tegen haar moeder dat ze iets stoms heeft gezegd. En die wil dat niet horen. Tsja
En dan die vrienden van Lucas🤮. Gelukkig hebben we het acteren nog.

Even gekeken op IMdB. 59% geeft de film een 10. Dat zullen dan wel die Indiërs zijn. Is dat dan chauvinisme of gebrek aan mogelijkheid andere films te zien? Of hebben we in het westen teveel de westerse bril op of die van Hollywood?

Het is soms ook andersom: 5% geeft The Odyssee van Nolan een 1. Daar erger ik me kapot aan. Je kunt vinden dat een film tegen valt, maar bij een 1 als waardering ben je niet wijs. Maar goed: wat is de waarde van een cijfer als de uitkomst is gemanipuleerd? En welke criteria gebruikt IMdB om dit te wegen?

Na de Titanic de best bekeken film in Frankrijk.

Het is niet eenvoudig op in India hogerop te komen. Als je eerlijk bent, lukt het eigenlijk niet. Heeft Manoj meer geluk? In ieder geval is het druk in Delhi, zoveel jonge mensen op zoek naar een gewaarde en goed betaalde plek in de samenleving.
Film met hoge score maar toch niet in de top 100 (hoeft van mij ook niet...). Wie legt me dat eens uit.

Sowieso een knappe film. "In musicals gebeuren geen enge dingen" dus Selma (Bjork) verblijft daar graag regelmatig. Dat komt de film niet altijd ten goede. Ik vind het niet zingen meestal niet mooi en het haalde me uit de film.
Ook zijn niet alle gebeurtenissen logisch, toch zijn de confrontaties heftig, versterkt door het schokkerige camerawerk en de montage. De droom van de musical, als Bjork met enige regelmaat tot zingen overgaat, lijkt dat te verzachten maar steeds volgt toch weer de harde werkelijkheid van het leven. Het einde in ondraaglijk.

Pfff, dit is nog eens een film. Waar haalt Villeneuve dit vandaan? Zoveel had hij hiervoor nog niet gemaakt. Alles zeer knap in elkaar gezet om toch een ontluisterend verhaal in beeld te brengen. Deze film moet je zien en horen, zeker tot en met de aftiteling. Helaas kan en mag er niets vertelt worden over het verloop.

Oplichtersfilm met twee topacteurs in mooie setting van de jaren 20. Ook de kijker wordt op het verkeerde been gezet.

Er is van alles uit de kast getrokken om er flinke oorlogsfilm van te maken. Toch is het een eenzijdige film. Er gaan een paar Amerikaanse soldaten dood maar dat mag de pret niet drukken. Oorlog is een mannenfeest en Duitsers zijn er om dood te schieten. Vrouwen doen in het geheel niet mee. Verder zijn er wat rare sprongen nodig om de soldaten bij de eindbestemming te krijgen. Zo zitten er opeens twee soldaten in de kerktoren. Ook oogt het dorp in de eindscenes flink verlaten, maar niet na de succesvolle verovering. Opeens is er veel volk op de been en is het een drukte van belang. In de hele film wordt er op veel momenten met opgeblazen stemverheffing gesproken, vaak door Telly Salvalas (die gaandeweg de film wel vreedzamer gaat kijken) en door Carroll O'Connor (Archie Bunker in All in the family). De laatste heeft als general Colt toch een wat vreemde opgeblazen rol. Dat geldt ook voor Donald Sutherland die als Oddbal een weliswaar grappige maar toch wat clowneske rol speelt. Ik schreef het al: oorlog als feest met de duitsers als maaltijd en goudstaven als toetje.

Goede film over Thomas Moore en zijn weigering om Hendrik VIII tegemoet te komen. Hij beroept zich op het recht, maar evenzoveel op God en de Bijbel. Al bij al is het een grote poppenkast van machtsbeluste egoïstische mannen. Een zelfde soort als die gekozen hebben voor de Brexit. Wat dat betreft is er weinig veranderd.

De aflevering met Tommy Wieringa bekeken. Hij houdt een stevig pleidooi voor het klimaat en voor hulp aan Oekraïne. Jannine Abbring probeert nog er een ver van je bed show van te maken of dat niet toch iedereen hoeft te helpen. Tommy nodigt Jannine uit om mee te gaan met een konvooi. "Je komt terug als gerestaureerd democraat". "Russische soldaten worden tijdens hun opleiding volledig vernederd. Ze worden naar Oekraïne gestuurd om daar andere te vernederen".

Aan het slot komt een Franse filosoof aan het woord:
"Je moet monsterlijk zijn om de dingen te zien zoals ze zijn. Ik denk dat als we dingen zien zoals ze zijn dat het leven bijna ondragelijk maakt. In die zin dat ik heb gemerkt dat alle mensen die handelen dat alleen kunnen doordat ze de dingen niet zien zoals ze zijn. En omdat ik meen de dingen deels te hebben gezien zoals ze zijn, heb ik niet kunnen handelen. Ik ben aan de zijlijn blijven staan. Is het wenselijk dat mensen de dingen zien zoals ze zijn?Dat weet ik niet. Ik denk dat men daar in het algemeen niet toe in staat is. Het klopt dus dat alleen monsters de dingen kunnen zien zoals ze zijn. Want zij staan buiten de mensheid".

Een stukje van gezien bij Zomergasten met Tommy Wieringa.

At the end geen horror, wel een bijzonder gemaakte en spannende film.

Our house, ook nog eens een prachtige demo-versie. Ik snap dan niks van het publiek wat bezig is met opstaan, weglopen of al lang en breed de zaal uit is.

Heerlijke film die lekker kan schuren. Als het niet tot groepssex komt, kan een deuntje op de piano helpen.