Reacties

Weliswaar een vermakelijke film, maar naar het einde toe 'over the top' en ook nog eens sentimenteel.

Op 22 4 2026 wordt het programma door de EO gevuld. Over moeders die zich met moeite staande houden bij de opvoeding van hun kinderen. Voor één is een klankschaal een verlichting.
Het echte probleem - afwezige vaders - wordt niet benoemd.

Vanavond de 1e helft van deze docu gezien. Later op de avond ging Nieuwsuur over de methodes van Oekraine om mannen te rekruteren. Oorlog maakt meer stuk dan lief is. Het is wel duidelijk dat de agressor daarvoor als eerste moet stoppen.

Niet echt veel aan. Alles ziet er neppig uit. Het kan me niet overtuigen.

Een ontroerend verhaal. Geen happy end, ook al lijkt het zo. Niet om te lachen, het komische zit h'm waarschijnlijk in de niet logische stappen die de film regelmatig neemt. De muziek is mooi, idem de verbinding tussen klassiek en de fanfare.

Een trailer van 8 minuten... Is het misschien toch het gehele filmmateriaal?

'The Girl Spy: An Incident of the Civil War is een Amerikaanse stomme film uit 1909, geproduceerd door Kalem Company en geregisseerd door Sidney Olcott , met Gene Gauntier in de hoofdrol. Het verhaal speelt zich af tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog'.

'Regisseur Sidney Olcott (geboren John Sidney Allcott, 20 september 1872 – 16 december 1949) was een in Canada geboren filmproducent, regisseur, acteur en scenarioschrijver'.

Stereotiep verhaal. Toch goed om te bekijken, mede door de acteurs. Mark Ruffalo speelt de morsige, onbegrepen politieagent die op non-actief gesteld toch verder gaat met zijn werk. Chris Hemsworth is de intelligente lonesome boef die niemand een vlieg kwaad doet en uiteindelijk voor de liefde kiest.

2x gezien.

Drukte in de ring. Mannenfeestje. De wedstrijd oogt niet spectaculair.

Kritische film uit Iran. Het regime 'onderdrukt' dit soort uitingen, waardoor er niet vrijuit maar stiekem gefilmd moet worden, met een sobere uitvoering tot gevolg. Het zal je maar gebeuren, dat je je folteraar herkent in een land waar dat een gelegitimeerde uitoefening is van je functie. Je kunt nergens terecht alleen hoofdpersoonlijk zelf wraak nemen. Maar heb je de persoon wel goed herkend? De prothese aan het been tot boven de knie bied herkenning. Volgens het slachtoffer is het been onlangs geamputeerd en nog aan het genezen. We krijgen het goed te zien. De wond is goed genezen, er zijn alleen zweet- en druk of schuurplekken te zien. Dat weet ik nog van het been van mijn vader.

Vandaag (11 4 2026)herkende een ex-gevangende in Brussel op straat een vroegere cipier....die is flink bedreigd en geslagen.

Ik ga nog meer over deze film zeggen, maar het eerste is dat het soms wel een musical lijkt.

De film onderzoekt hoe een samenleving en mensen binnen een samenleving kunnen afglijden naar geweld. Snow vermoord twee mensen om zelf te overleven en een keer om Laura Gray te redden. Hij zegt nog een derde persoon te hebben vermoord, dat blijkt zijn goede ik te zijn.

Vind ik het een goede film? Niet echt. Teveel wendingen die ik niet begreep. Het voegt ook niet veel toe aan de eerdere films van The Hunger Games.

Een soort begin van de slapstick? De film zou opgebouwd zijn uit foto's?

Een soort eerste aflevering van Lassie. Met goede getrainde hond in een best aardig verhaaltje. De baby horen we gelukkig niet huilen.

Hoe het individu verstrikt raakt door het regime in Iran. De man regeert, de man voert de misdaden uit, de vrouw wordt onderdrukt en krijgt de schuld. God en zijn wetten veranderen niet. Lange speelfilm.

De film nog niet gezien, maar je laatste opmerking hoeft toch niet?

Het is pasen dus een pas(s)ende film zien. Tot mij schaamte moet ik bekennen dat ik deze voor het eerst van mijn leven zie. In het gereformeerde milieu van mijn jeugd werd deze film als spottend en godslasterend beoordeeld, ook al had je zelf niet gekeken. En ja, het was voor die tijd gewaagd. Denk ik. Als je gelooft dan is het spottend en als je niet gelooft is het te ongeloofwaardig voor woorden. Daar los van is het mooi geensceneerd, heerlijk jaren 70 soul en rockkitch, gemixt met moderne elementen zoals tanks en uzzi's oid. De muziek, maar vooral de stemmen zijn me teveel hardrock, gelijkend op de rockopera's uit die tijd. Op zich geen fan van musicals maar zo af en toe komt er eentje langs. Meestal wordt er tussentijds nog gebabbeld, maar deze gaat van nummer naar nummer.

Geslaagde film waarin George Clooney als Ryan Bingman overtuigd is van het vrije leven en toch ongelukkig eindigt.

Je kan er enige filosofische beschouwing in ontdekken maar dan wel van het goedkope soort. Rond de mens als wezen dat voortdurend in de lucht heen en weer vliegt, is een kille lelijke wereld te zien van staal en glas. Is dat nou waar we als mensen trots op zijn, hoe we de aarde naar onze hand zetten?

Clooney, Farmiga en Kendrick pakken me prima in met hun schone schijn. Clooney staat de helft van zijn air miles af om een ander stel zogenaamd gelukkig te maken met een reis om de wereld.

Veel minuten aan film. Toch wat saai. Zo ongeveer allemaal op dezelfde wijze gekleed.

De ene keer grappig, op een ander moment stroef lopende film. Met bedoelde genante momenten die soms goed werken of net op het randje niet. Toch had ik er bij het kijken zininin en moest regelmatig denken aan prijsvrij vakanties. Een knappe prestatie van Abigail Breslin in de rol van Olive.

Mee eens.

Interesant filmpje. Ik heb echter niets met marcherende mannen.

Het beeld is slecht. Niet goed te zien. Zwaar werk.

Vermakelijke film. Vanuit het heelal wordt aan het begin ingezoomd en aan het eind weer uit. Daar tussenin ontspint zich een komisch en bloederig verhaal van overspel en spionage. Het is zonder diepere betekenis. Brad Pitt wordt er plotseling uitgeknald. Jammer, want die ging juist zo lekker. Gelukkig waren er nog genoeg topacteurs over.

1e kattenfilmpje. Het meisje verzorgt de kitten en het jongetje speelt een volwassene.

Geen verhaal, alleen beeld van een dagje strand voor de happy few. Restauratie geslaagd!