Profiel van vwjetta

Fascinerende miniserie, verfilming van een boek, over het aan de macht komen van Mussolini. De Italiaanse scenaristen wilden de serie een onomwonden antifascistische boodschap meegeven en dat is ze naar mijn oordeel goed gelukt. Het getoonde geweld roept een duidelijke afkeer op en ook de persoon Mussolini komt niet als een aangenaam persoon over. De discussie over de aanpassing van de kieswet is ook een, nu nog steeds, interessante wijze van argumenteren. Wat betekent het winnaar van de verkiezingen te zijn, terwijl je niet een meerderheid in zetels hebt? Wij zijn de grootste, dus wij bepalen vanaf nu wat er gebeurt?

Onvoorstelbaar verhaal, dat iemand dertig jaar lang zijn gang kan gaan. Het heeft te maken met de Franse cultuur, en het heeft te maken met de plek van de misdaad, een plaatselijke politie-organisatie die niet als doel heeft zaken op te lossen, althans vooral werk en ‘gedoe’ wil voorkomen. Nieuwe collega’s wordt dat ook direct duidelijk gemaakt en een ‘rechtertje’ zoals ze haar noemen (afl. 2) wordt niet heel serieus genomen en vooral als lastig gezien, iemand die hun werk bezorgt. De serie wil eer bewijzen aan de slachtoffers, staat er bij de afkondiging van iedere aflevering, en dat is goed gelukt. De serie bestaat uit zes afleveringen, als eerste staat een slachtoffer centraal, en vervolgens in de afleveringen 2 t/m 4 staan steeds personen, functionarissen, centraal die er echt werk van willen maken, maar vaak tegen muren oplopen (o.a. de cultuur, waarin het feitelijk niet belangrijk is vrouwen te beschermen). In aflevering 5 staat een commissaris centraal die cold-case zaken behandeld en echt gedreven is, een lange adem heeft, en zich niet uit het veld laat slaan. In de slotaflevering staat ten slotte de dader centraal. Ieder van de hoofdrolspelers weet zijn rol intens en goed weer te geven. De serie weet je direct te pakken en mee te nemen, zonder lange aanloop. Voor wie de serie wil kijken, hij is nog tot 20 mei 2026 bij VRT Max te zien.

Aangrijpende, boeiende film waar de Praagse lente en het einde daarvan wordt getoond via het leven van topchirurg Tomas en zijn geliefden. Juliette Binoche en Daniel Day-Lewis zetten hun rollen goed neer, je voelt de liefde, de spanning en het verdriet gedurende de hoop van de Praagse lente en de desillusie wanneer de Sovjets met tanks hier een einde aan maken en het verzet daarna breken.

Interessante, spannende documentaire over de Polgar-methode, de methode van vader Polgar, toegepast op zijn drie dochters, om schaakgenieën van ze te maken. Centraal staat Judith Polgar, de jongste van de drie zusters. En gaandeweg klimt zij naar de top van de mannen, iets wat een vrouw nooit eerder lukte. Spannend is het om te zien hoe ze probeert steeds beter te worden tegen Garry Kasparov, wereldkampioen en nummer 1 op de ratinglijst. De documentaire is een aanrader, ook voor niet-schakers.

Het verdriet van een vrouw, in shock, die nog moet accepteren wat er is gebeurd, en tegelijk bezig is met hoe de uitvaart de geschiedenis in moet gang. Door de afwisseling van beelden van destijds met de film van nu, is goed te zien hoe knap Natalie Portman Jackie Kennedy weet te spelen.