Reacties

Heel vermakelijke film maar net geen top ondanks het goede acteerwerk van de dames Jules en Kimmie en niet te vergeten de baas van Jules (Rupert Everett) in de film. Gewoon lekker kijken, er is genoeg te glimlachen. Fijn dat Julia Roberts in haar eigen veroorzaakte achtbaan fantastisch blijft presteren.

Weinig woorden, Groningse sferen van het platteland. Authentieke omgeving. De kleine ruimte in de woning wordt moeizaam gedeeld. De ongemakkelijke sfeer komt overtuigend binnen. Of dat allemaal zo blijft, dat is de reden waarom je de film snel uitkijkt. Met mooie muziek in de aftiteling van Ede Staal. Een mooi plattelands-document.

Ik ben zoveel meer kwaliteit gewend, 50 jaar later. In sommige stukken van de film is er meer sprake van illusie dan van beeldkwaliteit. Kennelijk kon dat toen gewoon. Als gezinsfilm nog steeds het bekijken waard. Vrolijke feel-good film. Ik heb het epos niet in mijn jeugd gezien. Dus nu kan ik meepraten 😊

Laat ik vooropstellen dat ik liefhebber ben van Madonna. Haar creativiteit, talent en doorzettingsvermogen bekoren mij. Dat ze dan ook een dergelijke (hoofd-) rol op haar neemt, dat vind ik mooi.
Het film-resultaat hangt van vele factoren af. Het script, de muziek: het viel me allemaal niet mee. Blijft over dat liefhebbers van Madonna deze film zeker moeten zien. Het is één van haar vele kunstuitingen. In dat hele pallet past het wel, maar het is geen hoogtepunt.
Liefhebbers van musicals kijken hier misschien heel anders tegenaan. Zingende vertellers…

Een echte Bond film. Klassiek! Goed verhaal. De scène in het casino, in meerdere delen, vond ik voortreffelijk. Er zijn vele redenen om naar deze lange film te kijken. De karakters zijn écht en de interactie zeer geloofwaardig. Bijzonder: na 20 jaar komt de film nog helemaal niet gedateerd over.
Persoonlijk snap ik niet dat dit voor kinderen is vanaf 12 jaar. Pas op hogere leeftijd zie je het slapstick-gehalte van de gevechten, de dubbele moraal en de knipoog. De werkelijkheid is overigens nog grimmiger! Kijken papa en mama mee? Of heb ik van die softies, die dit griezelig vinden?

Prachtige 17e eeuwse muziek, veel verstilde momenten, goed passend bij de sfeer. Op een gegeven moment loopt de vaart helemaal uit de film. Of me dat nou helemaal beviel, daar ben ik nog steeds niet uit. En dat is dan weer wel het doel van dergelijke films. Het zet je tot nadenken. Blij dat ik gekeken heb.

Bij de eerste keer kon ik er niet erg van genieten. De humor ontging me een beetje. Gelukkig nog een tweede poging gewaagd. Het "sprookje" kwam in mijn hoofd tot leven. Bizarre taferelen, over de top geweld, treuirge scenes die volledig ontsporen, erotiek met een glimlach, onnavolgbare redenaties. Van je goeie vrienden moet je het hebben (zal ik maar zeggen)...

Sterke rol van Sandra Bullock in een heel dun verhaaltje. Deze actrice kan zoveel meer dan wat er in dit traag voortslepend scenario gerealiseerd wordt. Het is net voldoende om uit te kijken, maar zelfs dat viel niet mee. Wat we wel het meest stoorde: de matige interactie tussen de hoofdpersonen. En eerlijk is eerlijk: een paar keer moest ik wel glimlachen om de komische scenes van de aanstaande familie. Genoeg voor een zesje dus.

Humor in (uiteindelijk) een entourage van verschrikkingen. De vader geeft zijn zoon zo’n verbeeldingskracht dat hij mentaal beschermd is (en blijft?) Of vader dat lukt, dat is vervat in het slot van de film. Een unieke combinatie van onbegrensde humor en onbeschrijfelijke verschrikkingen (mild in beeld gebracht). Of je open staat voor deze verhaallijn, dat is aan elke individuele kijker. Mijn mening doet er dan niet zoveel toe. Als je de afweging serieus maakt, dan bereikt de maker van de film z’n doel al bijna volledig. Want dat er een boodschap meegegeven wordt, dat is wel duidelijk.

Documentaire-achtige film over de nasleep van het overlijden van prinses Diana. Het verhaal is bekend, overtuigend gebracht met tal van live-beelden. Goed om dat nog weer eens een keer gezien te hebben.

Met welke verwachting ga je deze film kijken? Vooraf goede berichten over gehoord. Maar de hoofdrolspelers zijn een soort André van Duin Franse types, die erg grappig kunnen zijn (de lach hangt aan de kont), maar het verhaal niet erg geloofwaardig maken. Ik mis daardoor wat diepgang. Daar was het de schrijvers duidelijk ook niet voor bedoeld. Een paar uurtjes vermaak en een licht serieuze ondertoon, meer niet. En het is vaak vermakelijk. Er zitten enkele bizarre hoogtepunten in, de moeite waard om de film uit te zitten. Zeker als je van Frankrijk houdt, is het een aanrader met een kleine waarschuwing vooraf. En nog een kijktip: neem de hele aftitelrol door. Ik wed dat je er geen letter van leest!

Prachtige musical-film. Het lijkt in het begin niet zo snel op gang te komen. Maar dat verandert snel. Veel draait natuurlijk om de muziek, en daar is voldoende van te genieten. In een aantal gevallen is de muziek logisch ingepast in het verhaal. Dat is fijn want musicals hebben nogal eens het manco dat het verhaal in zang wordt gestopt, wat een hele gekunstelde indruk maakt. De afwisseling is sferen vond ik mooi.

Heerlijke film, verhaaltje is vermakelijk. Alles in zeer Hollandse (Amsterdamse) sferen. Soms ordinair (pissen tegen het café), soms erg grappig geacteerd. Er komen veel bekende acteurs in voor waarbij Carice van Houten voor mij toch wel de show steelt.

Ik ken haar als celliste goed van het beroemde cello-concert van Elgar. Een prachtig gevoelig stuk, met hier en daar enorme uithalen. Haar vroege overlijden en de ziekte die daaraan vooraf gingen, waren me ook goed bekend. Ik had bepaalde beelden ontwikkeld van een intelligente succesvolle vrouw. Beroemd zijn en veel reizen gaat niet iedereen goed af. Een slopende ziekte die je carrière vernietigt is dan niet te verteren. Het levensverhaal van de zusters is al intrigerend genoeg. Ik had liever een soberder versie van het verhaal gezien. De hoofdrolspelers komen nooit tot een écht gesprek, de diepgang ontbreekt. Daarvoor in de plaats vaak onrustige of heftige beelden die geestelijke problemen moesten verbeelden. Ik ga er nog eens op kauwen. Mijn eerste reactie is: dit had zoveel mooier en gevoeliger kunnen zijn. Uiteraard is de muziek wel fantastisch. Wat langere stukken muziek hadden er van mij in gemogen.

Een heerlijk avondje onbekommerd vermaak van kwaliteit. Een Hollywood-sprookje dat kundig gemaakt is. De hoofdrolspelers zijn fantastisch. Een warme aanrader als je van een zoete film houdt.

Een heerlijke film, een simpel verhaal. Mooie rolverdeling, geen smachtende afhankelijkheid van de een naar de ander: in tegendeel. Wij hebben met een grote glimlach zitten kijken. Het is een zoete film, daar moet je van houden. Anders vooral niet kijken. De acteurs laten zich van hun beste kant zien, sowieso het bekijken waard.

Een verhaaltje van niets, en toch van het begin tot het einde plezier. Je rolt van de ene verbazing in de andere. Er zit behoorlijk tempo in, de muziek is prettig. We hebben met een grote glimlach zitten kijken. En zoete film, je moet er van houden, dat wel.

De film is bij mij niet geland. Ik herken kwaliteiten in de film: de muziek, hier en daar fantastische humor. Maar ik raak niet geboeid door het vaak wat traag voortgaande verhaal. Ik ben maar een paar keer zetop gaan zitten. Nu gaat het beginnen...

De sprookjeswereld en de Spaanse burgeroorlog gecombineerd. Dus eigenlijk Disney in de oorlogsfilm. Het kan!, dat blijkt. Ik vond het een bijzondere kijkervaring, tot het einde blijft het boeien.

Een Nederlandse film van on-Nederlands formaat. Kosten noch moeite zijn gespaard om de oorlogstijd met kwaliteitsbeelden op het scherm te krijgen. Prachtig acteerwerk. Enkele geweldscenes zijn wat over de top, wat mij betreft. Fijn dat er meerdere talen te horen zijn, wel zo geloofwaardig. Het Nederlandse vloeken komt dan extra binnen. Dit zijn wat details over een lange film die het bekijken absoluut waard is.

Prachtige film, boeiend tot het einde. Goed verhaal, geweldige acteurs, af en toe erg grappig over een heel serieus onderwerp. De alledaagsheid in het verhaal dient ter ondersteuning van het onwaarschijnlijke leed dat achter de ervaringen van de vrouwen schuil gaat. Lichtheid is een overlevingsstrategie waar we als kijker in worden meegenomen. Hart, ziel, oog en oor worden beloond. Zelfs je reukorgaan wordt bediend.

Het onderwerp is moeilijk om er een leuke film van te maken. Dat is het ook niet. Maar het is wel zeer onderhoudend. Af en toe voldoende momenten waarin de spanning effectief ontladen wordt. Na afloop bleef ik even stil, maar had toen sterk de behoefte om erover te praten. Wat heb ik nou precies meegemaakt? Wat zou je zelf doen in de positie van de hoofdpersoon? In de filmsetting kun je het thema comprimeren tot 2 uur. De karakters zijn op zich wat onwaarschijnlijk, maar effectief om er een sterk verhaal van te maken. Het acteerwerk is prima. Het einde verrast. Ga kijken als je een niet al te zware week achter de rug hebt.

Mooi gemaakt. Het verhaaltje is flinterdun en kennelijk onvermijdelijk (het kwaad verslaan). Er wordt veel gepraat (Nederlands) maar soms onverstaanbaar. Kinderen zullen af en toe griezelen, dreiging van zwaar geweld schijnt erbij te horen. De karakters zijn prachtig van uiterlijk, inhoudelijk hebben ze niets te zeggen. Kortom: een film waarbij je je maar niet teveel na moet denken maar gewoon lekker gaat kijken.

Vermakelijke film, alle scenes minstens 20% over de top. Maar alles zeer herkenbaar. Een echte Nederlandse film met rafelrandjes. Het slot is onrealistisch, maar daar is het ook een film voor. En wat zeker niet over de top is: de boodschappen die in de film verpakt. Dat is met kennis van zaken gedaan. De kritiek op moderne ouders (oneindige controle, en die vooral bij anderen proberen neer te leggen) en prestatie-registratie (docent wordt een harteloze pion in het leerproces) kunnen zeer serieus worden genomen. Fijn dat juf Ank dat nog een keer duidelijk maakt voor de mensen die niet met eigen ogen zien en horen hoe die processen op alle basisscholen in Nederland dreigen plaats vinden.

Fantastische kinderfilm waar de ouders ook graag bij meekijken.