Profiel van Patient1

Dit is anders dan alle andere documentaires die ik eerder heb gezien – zelfs de documentaires die werden gepresenteerd en ingesproken door Sir Attenborough.

Het voelt alsof hij dit keer een stukje van zichzelf blootgeeft; in meer dan veertig jaar dat ik dit soort natuurprogramma's kijk, heb ik nog nooit het gevoel gehad dat ik meer kreeg dan slechts een les over het gedrag en het leven van de dieren met wie wij de planeet delen.

Sir Attenborough lijkt ditmaal meer te delen dan enkel een verhaal; er zijn momenten waarop zijn stem breekt terwijl hij vertelt over de levens die in zijn verhaal centraal staan.

Voor alle natuurliefhebbers – en in het bijzonder voor fans van Sir Attenborough en zijn diepgaande, emotionele manier van verhalen vertellen – is dit ongetwijfeld een ervaring die u niet mag missen. Het is een ervaring die mij op een manier raakte en mijn borst zwaar maakte zoals geen enkele documentaire dat voorheen deed...

Voor deze film heb ik nog nooit een vertelling van de Goden van de Oude Wereld (de Olympiërs) gezien vanuit een Japans perspectief; ik zie echter wel overeenkomsten met bekende verhalen. Ons verhaal begint met een gruwelijke daad die wordt gepleegd tegen ons jonge hoofdpersonage, Arion. De reden hiervoor is ons tot nu toe nog niet verteld, maar hopelijk gebeurt dat snel.

De animatie is precies zoals ik me anime uit de jaren 80 en 90 herinner – denk aan Dragon Ball met Son Goku of A Wind Named Amnesia. Het voelt rauw en direct aan, en valt je echt in het gezicht; dit geldt zowel voor de vloeiende bewegingen van de personages als voor het beest dat een rol speelt in ons verhaal. Hades is in dit verhaal de ware meester van leugens en bedrog, althans, dat is wat de synopsis van de film ons doet geloven.

We zullen zien wat voor soort kwaadaardige, oeroude god hij werkelijk is – zeker nu de jonge Arion niet langer het kind is dat hij destijds heeft geroofd. Ook zullen we zien hoe lang zijn bedrog Arion nog in zijn greep houdt, voordat deze de confrontatie aangaat met onze schurk: Hades. Arion lijkt behoorlijk sterk en is een behendige vechter, al mist hij wellicht nog enige ervaring in gevechten tegen mensen; ik hoop dat hier snel verandering in komt.

Onze Arion vecht nu voor zijn leven en slaat zich er uitstekend doorheen, ondanks de vele vijanden die hij het hoofd moet bieden. Er ontvouwt zich een grootschalige strijd tegen de oorspronkelijke vijanden van de jonge Arion – een tegenstander van formaat, afgaande op de omvang van hun leger. Het lijkt erop dat er tussen deze oeroude goden geen sprake is van enige genegenheid; en de mensheid dient, zoals zo vaak, slechts als marionet om te verkrijgen wat zij willen of nodig hebben. Eén ding moet ik echter zeggen: ik heb nog nooit een Grieks verhaal gezien dat op deze manier wordt verteld, en ik geniet er met volle teugen van.

Mocht iemand dit tot het einde hebben gelezen...

Als groot anime-fan sinds de jaren 80 heb ik een vraag: hebben jullie ook het gevoel dat de kleuren bewust zijn gedempt om het verhaal een sfeervollere uitstraling te geven? Of lees ik wellicht te veel in de stilering van de film?

Een absolute aanrader voor elke anime-fan.
Ook liefhebbers van de Griekse mythologie zullen
waarschijnlijk genieten van deze fantasierijke vertelling.

We hebben een erg lieve intro van onze film met een mooie, knusse familiesetting, en je kunt alleen maar aannemen dat dit is om ons op het verkeerde been te zetten wanneer de horror van het verhaal begint.
De introductie van de buren naast hun nieuwe huis begint een beetje vreemd aan te voelen, en het zou zelfs de hele buurt kunnen zijn. Deze film is al snel behoorlijk gestoord en bizar geworden, en er is geen teken dat de zaken snel weer normaal zullen worden.
De terreur die in de gemeenschap losbreekt, is op alle juiste en gruwelijke manieren uit de hand gelopen, in de hoop dat een paar andere dingen waar ze naar hebben gehint snel werkelijkheid zullen worden. O jee, het lijkt erop dat het vreselijk misgaat met ons schattige gezin, en ik weet niet hoe ze de emotionele onrust en de bovennatuurlijke en gewone gruwelen die zich nu al voordoen, zullen overleven.

Bij de eerste keer kijken was ik onder de indruk van de poging om de film angstaanjagend en griezelig te houden en je op het puntje van je stoel te houden over wat er zou kunnen gebeuren. De special effects van de wezens zijn echt angstaanjagend en de beelden zullen sommigen, als ze geluk hebben, nog lang bijblijven. Ik heb echt genoten van de game in totale duisternis, met het geluid via mijn stereo en een diepe bas waardoor je hun voetstappen bijna kon voelen.

Ik ben altijd klaar voor de honderdste keer en meer.

Onze intro is duister en verklarend, en het geweld is 'om van te smullen'. De manier waarop ze het personage in ons hoofdverhaal neerzetten is behoorlijk elegant en opvallend, en ik vind de manier van vertellen ook erg leuk.
De beelden zijn vermakelijk en voelen nog steeds betekenisvol aan voor ons verhaal, hoewel ze soms ook wat dwaas zijn. Er is verraderlijk gedrag gaande, en ik hoop dat dit van invloed zal zijn op het verdere verloop van het verhaal.
De cinematografie is zo gedaan dat het voelt alsof we kunst in levende lijve aanschouwen, en ik vind het moeilijk om weg te kijken. De directheid van de dialogen is eigenlijk komisch en verfrissend, en gek genoeg om vermakelijk te zijn.

Een prachtig verteld verhaal en een weergave van een oud verhaal over liefde en verlangens, passie en eeuwige eenzaamheid, op een manier die je zowel voelt als visueel beleeft.