Profiel van ergo

Interessant authentiek archiefmateriaal over het Indonesië van voor-, tijdens en na de 2e wereldoorlog samengebonden in het levensverhaal van een Javaans meisje. Voor mijn gevoel had het geheel beter als een 'echte' documentaire gepresenteerd kunnen worden, dan was er ook de mogelijkheid geweest om wat meer toelichting en achtergrondinformatie te geven bij de vertoonde beelden. Niet iedereen zal op de hoogte zijn van de gebeurtenissen uit de vertoonde periode. Door voor deze vorm te kiezen wordt het soms wat saai, blijven de beelden 'neutraal' en doet het het niet geheel recht aan deze in Nederland lange tijd verzwegen periode. Toch de moeite waard om te bekijken.

Romcoms zijn altijd voorspelbaar en zeker als ze zich rond de kerst afspelen, zo ook deze. De kunst is alleen hoe je het voorspelbare toch verrassend kan laten zijn of net even anders kan brengen en daar slaagt deze film heel goed in. Zo nu en dan is die ook nog komisch en dat alles bij elkaar maakt deze film alleszins de moeite waard om te zien.

Een misdaadserie waarin humor en misdaad op een heel vermakelijke manier met een knipoog worden samengebracht.
Met een sociaal onbeholpen, toevallige 'rechercheur’ die, met voorbijgaan aan alle wetten van het formele politiewerk, slechts met goed waarnemen, reduceren en deduceren misdaden tot een oplossing brengt.
De verhouding tussen humor, misdaad en speurwerk is goed gedoseerd, waardoor het niet alleen leuk, maar ook nog wel 'spannend' blijft.
Wat mij betreft alleszins de moeite waard om te gaan kijken.

Als je Indo bent is er veel herkenbaar in deze documentaire, waarin een beeld wordt geschetst van de geschiedenis en de gewoontes en eigenschappen van de Indische-Nederlanders in dit land. Het toont ook hoe de Nederlandse en de Nederlands-Indische cultuur tot op de dag van vandaag met elkaar verweven zijn. Luchtige onderwerpen worden op een prettige manier afgewisseld met wat zwaardere thema's. Heel veel komt aan bod: gewoontes, eten, muziek, oude ooms en tantes, KNIL, de oorlogstijd, geloof en bijgeloof, de Nijmeegse vierdaagse, sport en nog veel meer.
Een humoristische en soms ook emotionele documentaire, alleszins de moeite waard om te gaan zien, voor de Indo’s, zoals gezegd om veel te herkennen, voor anderen om dingen te leren, die je waarschijnlijk nog niet allemaal wist.

De film is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Bij het zien vroeg Ik me wel af hoe dicht de film bij verhaal en het verhaal bij de echte werkelijkheid gelegen heeft. Er zitten, gezien de situatie van het echtpaar en de ziekte van de man, een aantal scenes in die voor mij ongeloofwaardig overkomen. Als de film dicht bij de waarheid zit, kan je alleen maar bewondering hebben voor de tocht die ze hebben gemaakt.
Maar ook als ze ver van elkaar verwijderd zijn, vind Ik het toch een goede film. Het thema van de film is namelijk niet of en hoe ze hun reis voltooien, maar hoe je op een verrassende, niet voor de hand liggende manier en met steun van elkaar problemen in het leven, niet zo zeer kan oplossen, maar er wel mee om kan gaan en je toch een goede, nieuwe toekomst kan zien. En dat is, ondanks een aantal voor mij ongeloofwaardige scenes, op een boeiende, meeslepende en soms ook ontroerende manier weergegeven.