Profiel van MKVII

Deze film was vast heel goed in 1976 maar een halve eeuw later vond ik plot, spel en ook edit best gedateerd. Elke rol is een typetje, het verhaal is volledig voorspelbaar - ook als je het boek niet kent - en voor de actie is de film zeker 30 minuten te lang. Een kniesoor die erop let? In dit geval wel omdat Eastwood nadien veel betere films heeft gemaakt, denk aan Unforgiven, Million Dollar Baby en Gran Torino.

Lieve film met leuke liedjes, sympathieke cast, wat spanning, wat sensatie, romantiek en een sprankelend einde. Leuke referenties aan Robin Hood en ook nog een oneliner uit Indiana Jones and the Last Crusade. Precies goed voor avondvullend vermaak. Geen idee waar al die negatieve ophef vandaan komt, in de film zie ik daarvoor in ieder geval weinig reden. Zeker als je de tijd meeweegt waarin we leven; het is gelukkig geen 1937 meer.

Geen dertien in dozijn plot, een soort Amerikaans sprookje over natuur, maatschappij en politiek, verpakt in een geslaagde animatie voor jong en oud. Slim om dieren, techniek en spanning te combineren, mijn kinderen hebben zich geen moment verveeld, en de ouders evenmin. Leuk als je een kinderfilm zoekt die een boodschap heeft.

Deze bitterzoete roadmovie heeft voor elk wat wils. Poëzie, schitterende fotografie, weemoedige lokale muziek en overtuigend spel van de cast. Het plot biedt een lach en een traan en voor wie er open voor staat een vrij harde afrekening met het leven. Alle romantiek over familie, huwelijk, kinderen opvoeden en menselijke motieven gaan als heilige huisjes tegen de vlakte. Ook ouder worden is in deze film geen feest. Wat blijft is het beeld van een disfunctioneel gezin dat even reden heeft om samen in een auto te zitten en een einde dat geen antwoord is op de films levensvragen maar wel lief is om naar te kijken.

Sterke verfilming van het gelijknamige boek, dat ik erg goed vond. Daarom met spanning de film bekeken, maar die deed Camus’ verhaal wat mij betreft recht. Prachtig hoe met licht gespeeld wordt en de hitte. Ook andere symbolen voor tijd ruimschoots aanwezig, waarvan de zee terecht een prominente plek krijgt. Het plot laat rustig en beheerst Meursaults vervreemding zien naar een bijna serene aanvaarding van de wereld zonder betekenis of troost.