Reacties

Achteraf blijkt het plot niet zo absurd als tijdens het kijken van de film lijkt. En de film biedt een redelijk radicale oplossing voor mensen die niet mee kunnen komen in de samenleving die om conformiteit vraagt. Wel fijn dat er in de tweede helft van de film meer actie is. De film ziet er schitterend uit en ook de cast speelt op hoog niveau. Als je niet om zwarte humor kunt lachen, is deze film geen aanrader.

Heerlijke familiefilm die op IMDB echt een te lage score heeft. Leuk afwisselend plot met spanning en humor, goede rollen van de hele cast, inclusief Close en Laurie. Dieren zijn echt goed gedresseerd en vervullen een hoofdrol. We zagen ook knipogen naar Home Alone en zelfs Indiana Jones, maar veel meer dan een hommage was het niet en film was zeker niet voorspelbaar. Leuk.

De afgelopen maanden vooral live action remakes gezien van klassiekers. Van Pocahontas is die er niet en zo te lezen komt die er ook niet. Verhaal is nogal gedateerd en de animaties gezegd ook. Korte soeelduur en open einde helpen evenmin. Alleen de muziek stijgt boven een onvoldoende uit. Aardig, maar niet meer dan dat.

Voor iedereen die wel eens nadenkt over het leven, is deze film over de dood bedoeld. Ook voor mensen die kijkhuisfilms mijden, is deze rolprent prima te doen. Eenvoudig plot over hoe een man de laatste maanden van zijn leven besteedt. En dat is praktischer dan je denkt en met een echte levensles. Paar iconische scènes die filmgeschiedenis hebben gemaakt. Gaat dat zien!

In aanvulling op de goede reacties hier nog waardering voor het plot. Zo’n gevoelig onderwerp, zo in beeld brengen, is niet iedereen gegeven, evenmin als de moed die nodig is om kijkers met een zwaar gemoed naar huis te laten gaan.
Jagten laat zien hoe dun de laag beschaving kan zijn wanneer angst bezit neemt van een gemeenschap. Mikkelsen speelt zijn rol met indrukwekkende terughoudendheid, waardoor het onrecht des te harder aankomt.

Griekse tragedie over de koningin van de opera. Prachtig licht en goed spel van Jolie. Met de muziek zit het natuurlijk wel goed in deze film; de beroemdste aria’s komen voorbij.

Vooral de slotscène maakt de hele film de moeite waard:

Dit past bijna te perfect bij het type tragedie dat Maria wil zijn: niet een biopic over feiten, maar een film over het verdwijnen van een zelf dat alleen nog uit herinnering, rol en stem bestaat.

Ook Vissi d’arte (“Ik leefde voor de kunst”) als slotaria is hier bijna onontkoombaar passend.

Ken de originele animatie niet, maar wat een geweldige remake is dit. Sympathieke cast, spannend plot, goede wendingen, best aardige muziek, kortom geweldige productie. We hebben er echt van genoten en de kinderen van 8 en 9 jaar ook.

Wat leuk! Nog iemand die filmlocaties bezoekt en daarover hier ook vertelt. Dank.

Avondvullende film over een van de belangrijkste rechtszaken in de contemporaine geschiedenis. En dat is niet zo saai als het klinkt: gruwelijke aanleiding, praktische dilemma’s, psychologische uitdagingen en de ultieme vraag naar gerechtigheid. Vooral Crowe zeer overtuigend in rol van Göring. Hoewel afloop overbekend is, gaf film toch nieuwe inzichten. Knap!

Leuke familiefilm die we keken na Peter Pan (2003) Omdat eerste film op oorspronkelijk boek is gebaseerd (dat we niet gelezen hebben) was de kijkervaring met de tweede film beter, omdat het een soort vervolg is op het boek. Cast is prima, sets ook. Verder niet Spielbergs sterkste film, maar voor onze 8- en 9-jarige, is dat gezeur in de marge.

Het nodige gelezen over het leven en denken van de Duitse filosoof Heidegger en in dat verhaal heeft Arendt slechts een bijrolletje. Daarom leuk om een keer een film over haar te zien, of beter: een episode in haar leven. Mooi beeld van New Yorks intellectuele milieu in de 1960s met ook nog een paar lessen over het kwaad en uitkomen voor je mening, zelfs als je daarvoor een prijs betaalt, binnen en buiten eigen kring.

Geweldige familiefilm met een lach en traan, veel actie en geen minuut verveling. Erg Spielbergesque en dat bedoel ik als compliment. Goed spel, overtuigende sets en mooie muziek. Wij waren ‘Hooked’.

Pijnlijke film over kwaadaardige relaties in een kleine gemeenschap in 1914. Centrale vraag is niet wie achter incidenten zit, maar wat de agressie veroorzaakt? Duidelijk dat maker daarbij o.a. denkt aan de repressieve hiërarchie: oud - jong; notabele - arbeider; of man - vrouw. Lastig om link te leggen tussen deze voedingsbodem en het massale geweld in WO1 en 2, een link die wel geïnsinueerd wordt, maar niet uitgewerkt. Wat blijf zijn atmosferische beelden, goed spel en veel open eindjes.

Erg leuke film met veel verrassende wendingen en de boodschap om nooit op te geven. Plot is compleet origineel en daarom niet saai. Daarnaast mooi geanimeerd. We gaan deel 3 zeker bekijken!

Niet de sterkste film van Clint Eastwood. Hij toont in sobere beelden en gedragen muziek een wereld waarin het leven verschijnt als strijd om de waarheid. Wat als vertrouwen begint, eindigt in ontkenning—een plot waarin recht faalt. De regie verstilt, het spel houdt stand, en juist daarin wordt volharding voelbaar.

Danny Boyle toont in snelle beelden en pulserende muziek een wereld waarin het leven verschijnt als toeval en overleving. Wat als hoop begint, eindigt in bevestiging—een plot waarin geluk en lijden samenvallen. De regie versnelt, het spel draagt, en juist daarin wordt aanvaarding voelbaar.

Carol Reed toont in schaduwrijke beelden en schrille citerklanken een wereld van moreel verval. Wat als loyaliteit begint, eindigt in verraad—een plot waarin waarheid geen houvast biedt. De regie verdeelt licht en duister, en juist daarin wordt de leegte zichtbaar.

Quentin Tarantino toont in beheerste beelden en soulvolle muziek een vrouw die haar laatste kans weegt. Wat als controle begint, eindigt in afscheid—een plot waarin overleven geen overwinning is. De regie vertraagt, het spel houdt in, en juist daarin wordt de tijd voelbaar.

Papillon toont in sobere beelden en spaarzame muziek een man die ontsnapping blijft najagen. Wat als wilskracht begint, eindigt in uitputting—een plot waarin vrijheid geen bestemming is, maar een idee dat alleen blijft bestaan door volharding.

Breaking the Waves: Lars von Trier toont in rauwe handheld beelden en sobere muziek een vrouw wier geloof haar tot zelfopoffering drijft. Wat als liefde begint, eindigt in vernietiging—een plot waarin zuiverheid geen bescherming kent en overtuiging alleen kan voortbestaan door ondergang.

Woodstock vangt in rauwe beelden en bezwerende muziek een moment van collectieve hoop—intens en ongefilterd. Wat als vrijheid voelt, blijkt tijdelijk: een orde zonder fundament, gedragen door overtuiging die geen toekomst kent, maar des te scherper oplicht in haar einde.

Blij deze afsluiting te hebben gezien van een serie en films waarvan ik genoten heb. Een soort sprookje voor geprivilegieerde mensen dat langzaam maar zeker opgaat in de stormen van tijd en emancipatie-bewegingen, en dat is maar goed ook! Niettemin levert het mooie beelden op van een tijd waarin alles (voor de rijken) elegant en comfortabel was. Huizen, kleding, auto’s stralen dat levensgevoel uit en verraderlijke nostalgie ligt dicht onder het oppervlakte. Erg fraai is het slot waarin de hoofdpersoon herinneringen heeft aan betekenisvolle ontmoetingen in de centrale hal die decennia nagenoeg hetzelfde is gebleven, maar de mensen niet. Ontroerend hoe de blijvende ruimte wordt ingezet tegen de voorbijgaande tijd.

Heerlijke familie-animatie in meer dan een opzicht. Geen idee waarom deze film zo’n lage waardering krijgt? Wellicht van mensen die de live action eerder zagen? Of zijn de karakters in deze film te off beat? Hoe dan ook, wij konden er wel om lachen en hebben ons prima vermaakt met de film. De variatie op disco klassieker I will survive echt geslaagd!

Zwaar geromantiseerde schets van jonge mensen op zoek naar een manier om zichzelf te uiten. Als komedie aardig, maar nuchter bekeken een nogal dun en onrealistisch plot. De speler zijn te goed voor deze film en maken het geheel net acceptabel.

Gezien op een filmfestival in het buitenland met ondertitels in de lokale taal. Dialogen in Duits, Frans, Engels waren redelijk te volgen, maar in Jiddisch, Japans en Tsjechisch niet. Dat is wel een probleem omdat de film niet lineair is en Kafka’s leven associatief in fragmenten toont. Gelukkig wel bekend met Kafka’s boeken en biografie en daarom het meeste wel kunnen herkennen. Goed acteerwerk en atmosferische beelden maakten de ervaring positief.