Reacties

Een eizachtige, rommelige Franse horrorfilm die geen enkele spanning opbouwt.
Om snel te vergeten... 5-

Een goedkope en rommelig gemaakte horrorfilm die zich afspeelt op het Engelse platteland, met lokale legendes en vervloekte huizen.
Het verhaal sleept zich slordig voort, verliest snel zijn impact en blijft weinig effectief.

Een goedkope en slecht gemaakte horrorfilm die zich laat inspireren door de tragedie van Jonestown in Guyana.
Afgezien van één korte scène blijft het een rokerige, oninteressante blabla zonder spanning of focus.
Het heden, het verleden en de locaties lopen kriskras door elkaar, zonder dat duidelijk wordt wat de regisseur wil vertellen.
Een waardeloze, onnodige productie.

Ik kan me alleen maar bij jullie aansluiten: een absolute leegte van een film.
Er gebeurt niets, behalve dat de toeschouwer langzaam in slaap valt.

Een psychologische thriller‑drama met een donkere, beklemmende sfeer, rond schuldgevoel, angst en de paranoia die zich geleidelijk ontwikkelt bij kwetsbare tieners.
De film bouwt zijn spanning beheerst op, terwijl het plot langzaam meer diepte krijgt en een steeds boeiendere richting uitgaat, gedragen door sterke acteerprestaties.

Een satire waarin de G7‑leiders in absurde, surrealistische situaties belanden, met personages die losjes op hun echte tegenhangers zijn gebaseerd.
Het draait in cirkels, de humor verliest snel zijn scherpte, en de chaos wordt eerder vermoeiend dan grappig.
Jammer, zeker met zo’n cast.

Een verzorgde en thematisch interessante sci‑fi thriller die vlot en helder zijn ideeën ontvouwt.
Nog een blockbuster met sterke acteerprestaties en een indrukwekkende visuele en muzikale afwerking, maar het tempo is wisselvallig en sommige dialogen rekken de film meer dan nodig.
Verzorgd en technisch sterk, al blijft het naar mijn mening geen grote Spielberg‑film.

Een zwakke, luidruchtige komedie zonder diepgang, met een reeks grappen die nauwelijks werken.

Een aangrijpende en sterk gemaakte Deense film die een tragisch, waargebeurd bombardement met indrukwekkende precisie en menselijkheid neerzet.
De beelden zijn krachtig en sober, en de regisseur bouwt het verhaal zorgvuldig op met een eerste deel dat misschien wat verwarrend lijkt, maar nodig is om de personages te verankeren.
Het resultaat is een intens oorlogsdrama met een slot dat je sprakeloos achterlaat.

Een Franse komedie uit de jaren 70 van Georges Lautner, met Pierre Richard in de hoofdrol.
Een satire op de pornowereld, maar de film kiest gelukkig voor tederheid in plaats van het gemak van overdreven expliciet materiaal.
Het minder conventionele scenario maakt het tot een prettige, originele komedie, grappig en altijd leuk om opnieuw te zien.
7+

Een sterk psychologische horror met een intrigerend, surrealistisch concept.
Een doolhof van een gekwelde mentale wereld, bevolkt door trauma’s en dreigende entiteiten.
Het ontwerp van de ruimtes, als vervormde herinneringen, is bijzonder en effectief griezelig, terwijl het sounddesign een constante spanning creëert.
Een meeslepend, verontrustend en intelligent werk dat lang blijft nazinderen.

Een vermakelijk avontuur, trouw aan de geest van de serie, spectaculair met actie, humor en visueel verzorgd.
Maar het voelt meer als een grote aflevering dan als een volwaardige bioscoopfilm, met hetzelfde tempo, dezelfde structuur en dezelfde afgestemde inhoud waar Disney nu de voorkeur aan lijkt te geven.
Het verhaal blijft ingeperkt en zonder grote ambitie.
Uiteindelijk blijft het aangenaam, licht entertainment, zonder veel diepgang of emotionele samenhang.
Een kleine 7 voor mij.

Een warme, vlot vertelde dramakomedie met een tedere, humorvolle band tussen vader en dochter.
Eenvoudig en soms voorspelbaar, maar hun medeplichtigheid blijft fris en ontroerend.

Een traag en uitgehold spookverhaal dat leeg, saai en volledig oninteressant blijft.
Er gebeurt absoluut niets, er is geen sfeer om vast te houden en het geheel is onsamenhangend.
De finale valt net als de rest uit elkaar.
Kortom: 90 minuten verloren.

Een eenvoudige komedie waarin het concept van de stoere en de zwakke jongen prima werkt.
Pierre Richard en Gérard Depardieu vormen één van de beste komische duo’s van de Franse cinema uit de jaren 80, en zouden nog meerdere keren samenkomen.

Een compleet mislukte komedie van de nochtans bekende regisseur van Le père Noël est une ordure en Les Visiteurs.
De grappen zijn kinderachtig en afschuwelijk.
Het begint nog goed met mooie beelden van Venetië, maar het geheel voelt kunstmatig, vermoeiend en op den duur ondraaglijk.

Een strak opgebouwde thriller over een op het eerste gezicht onschuldige wens met een onmogelijke uitkomst.
Het concept is niet nieuw, maar de beheerste regie en overtuigende cast leveren ruimschoots voldoening.
De visuele contrasten van licht en schaduw, het doordringende geluid en de scherpe kreten versterken het ongemak en tillen het ritme rond Nikki’s grillige gedrag naar een hoger niveau.
Net als Bear raakt de kijker gevangen in een spiraal van verontrustende momenten van waanzin, meegesleurd in de greep van haar gelofte.
Blumhouse‑producties die buiten de norm durven gaan en een jonge regisseur vrij spel geven, mogen er wat mij betreft vaker zijn.
8+.

Een komisch avontuur dat draait op grappige situaties en degelijke actie, al blijft het geheel erg gemiddeld en sluimerend.
Ondanks een aangename, originele pitch en een goed acterende cast voelt het allemaal wat te kunstmatig.
Geen grote vondsten, wat teleurstellend, maar niet slecht.

Voor mij juist andersom: het origineel ligt te ver weg om nog een goede vergelijking te maken. 🙂

Een eenvoudige, luchtige komedie met een scenario dat vooral aanleiding geeft tot kleine wendingen die je eerder doen glimlachen dan echt lachen, in een duidelijke nostalgie van de jaren 70.

Een heel flauwe slapstickkomedie die nauwelijks iets om het lijf heeft.
Een onsamenhangende reeks imitaties van Michel Leeb, met scènes die onhandig worden gerekt en nergens echt werken.
Inhoudelijk leeg en richtingloos.

Bij dit soort vervolgen gaat het meestal om twee dingen denk ik: een bestaande naam die nog herkenning oplevert en een studio die hoopt dat er genoeg fans zijn om het rendabel te maken.
Artistiek niet altijd noodzakelijk, soms wel interessant als makers nog ambitie tonen, maar vaak blijft het gewoon business.

Een solide, indringend drama met een sterk verhaal geïnspireerd op ware gebeurtenissen.
De film is boeiend en extreem emotioneel ondanks zijn droefheid, en blijft uitstekend opgebouwd van begin tot eind.
De cast is fantastisch, met Kevin Bacon die zijn rol als folteraar met kille overtuiging neerzet.

Een rommelige, eigenzinnige en bizarre actiekomedie die alle kanten op gaat.
De ultra‑onwaarschijnlijke scènes kunnen soms amusant zijn, maar het blijft een ongebalanceerde productie die meer irritatie dan plezier oplevert.

Hilarische avonturenkomedie die satire, historische absurditeit en strak getimede humor combineert, met scènes die nog steeds moeiteloos werken.
Twee uur lachen op volle toeren dankzij het geweldige duo Louis de Funès en Yves Montand, gesteund door sterke bijrollen zoals Alice Sapritch en Paul Preboist.
Een 70‑jarige cultfilm die nog altijd perfect draait en die je onder geen enkele omstandigheid mag missen als je houdt van De Funès’ capriolen.
8+.