Reacties

Een sf‑actiethriller met een interessant uitgangspunt en solide uitgevoerde Hollywood‑entertainment, al blijft het geheel wat te gepolijst om echt scherp te worden.
Het verhaal blijft aan de oppervlakte en volgt een voorspelbare lijn, maar het concept en het tempo houden het voldoende boeiend.

Remake van de gelijknamige film uit 1977, met de lichamelijke horror en ongezonde sfeer die typerend zijn voor David Cronenbergs universum.
De special effects zijn overtuigend en de toon houdt een constante, ongemakkelijke spanning vast.
Niet altijd even subtiel, maar wel intrigerend genoeg om te blijven boeien.

Een misdaad/drama met een fatalistische ondertoon en een traag maar nooit saai tempo, gedragen door een man die in een afgelegen berggebied verstrikt raakt in de gevolgen van zijn fouten.

Een luchtige neo‑noir en sterk vermaak binnen het buddy‑movie‑genre.
Het politieonderzoek is compleet krankzinnig, maar past perfect in de 70’s‑sfeer.
Russell Crowe en Ryan Gosling lijken hun respectievelijke rollen naar hun zin te hebben gehad, en dat is duidelijk te zien op het scherm.

Een groots opgezette sci‑fi die vooral werkt door de morele spanning achter het spektakel.
Het is geen banale sciencefictionfilm, we volgen kinderen die hun toekomstige morele waarden moeten bepalen, tegenover leiders die enkel in termen van efficiëntie en overwinning denken.
Visueel sterk en thematisch interessant, met empathie die uiteindelijk zwaarder weegt dan militaire logica.

Een studiohorror uit 2002 die inzet op nachtmerries, schaduwen en flikkerende lichten.
Ondanks een sterke start blijft de film betekenisloos, en de scènes die eng zouden moeten zijn laten je koud achter in totale duisternis.

Een rampenfilm met moordhaaien.
Zoals je kunt verwachten zitten er een paar totaal absurde scènes in, maar de uitvoering is niet slecht.
Vermakelijk B‑niveau, al blijft het allemaal vrij voorspelbaar en oppervlakkig.

'Ijdelheid is zeker mijn favoriete zonde,' zegt de duivel zelf, en dat vat de film perfect samen.
Taylor Hackford neemt ons mee in de wereld van advocaten, een universum zonder geloof of wet, waar je je ziel moeiteloos kunt verliezen.
Keanu Reeves als lam en Al Pacino als wolf laten dat scherp zien in een atypische thriller zonder een moment van verveling.
Een verhaal over morele verleiding en diepere reflectie, altijd het herbekijken waard.

Een mengelmoes rond Frankensteins zogenaamde verloofde, die vooral zijn tijd doorbrengt met schreeuwen en poseren , zo valt deze film het best samen te vatten.
Ambitieus en opvallend, maar met een script dat alle kanten opschiet en een geforceerd feministisch laagje dat nergens landt.
Ondanks de energie van het sterren duo en de gotische sfeer blijft het geheel rommelig en onevenwichtig, waardoor je na een tijdje vooral op één ding wacht… dat het voorbij is.

Een rauwe, strak geregisseerde thriller.
Een wakkere nachtmerrie met opvallend realisme, zonder afleiding of pretentie.
Wat deze punkrockers meemaken wanneer ze hun concert spelen voor een groep verontrustende neo‑nazi skinheads is moeilijk te beschrijven, maar de film houdt de spanning messcherp.
Patrick Stewart speelt koel en dreigend, terwijl de jonge cast geloofwaardig door de chaos ploetert.

Een Disney‑productie met een kolossaal budget.
Een mooi epos met avontuurlijke invloeden die duidelijk aanleunen tegen bekende sciencefictionfilms.
De actiescènes zijn goed uitgevoerd en vaak spectaculair, en de aliens zijn verrassend overtuigend ontworpen voor volledig computer gegenereerde wezens.
Het blijft uiteindelijk aangenaam entertainment, vooral als je de kleurrijke en levendig uitgewerkte wereld van Barsoom weet te waarderen.

Een wat rommelige maar relatief vermakelijke sci‑fi‑thriller.
Nicolas Cage kan hier twee minuten in de toekomst kijken en zo de loop van gebeurtenissen veranderen, met een ondeugende romance verweven tussen pure actie.
Peter Falk duikt op in een kleine maar warme bijrol, een onverwachte aanwezigheid in een van zijn laatste films.

Agent Carter is een strakke korte film die laat zien dat Black Widow niet de enige Marvel‑heldin is die kan vechten.
Een compacte voorbode van de tv‑serie die anderhalf jaar later zou volgen.

Het onderwerp is schurend en behoorlijk verontrustend in deze familiedrama‑thriller, en de vraag wat er schuilt achter het hyperbeschermende gedrag van de moeder houdt de film constant onder spanning.
Ik vond dit echt een boeiende film, strak getimed, goed opgebouwd en gedragen door overtuigend acteerwerk.

Een ingetogen western‑familiedrama rond psychologisch en fysiek geweld binnen een gezin.
De film blijft bewust klein en soms wat traag, maar de spanning neemt voelbaar toe naarmate het verhaal vordert in het vlakke Amerika van de jaren zestig, waar geweld nooit ver weg is.
Diane Lane en Kevin Costner zijn uitstekend als grootouders die vastberaden ingrijpen om hun kleinzoon te redden.

Een sympathiek sci‑fi‑drama dat interessante ideeën heeft over menselijkheid en identiteit, maar de toon blijft te glad en te zoet om echt te raken.
Ver verwijderd van Spielbergs uitstekende A.I..

Een aangrijpende reis van vader en zoon in een apocalyptische wereld.
De film is erg donker en zet alle menselijke mijlpalen op scherp in de zoektocht naar een verloren hoop.
Een ontroerende film die je soms echt ongemakkelijk maakt, maar die bewust klein en repetitief blijft, waardoor hij nooit helemaal doorstoot.
De melancholie en de visuele soberheid houden het geheel wel sterk genoeg.

Een groot succes in de VS en goed ontvangen door pers en publiek, maar voor mij vooral een vermoeiende zit.
Ondanks de overvolle mix van actie, humor en multiversum ideeën en een sterke cast, gaat het verhaal alle kanten op: te druk, repetitief en chaotisch.
De film verloor me beetje bij beetje, en uiteindelijk haakte ik volledig af.

Een kleine post‑apocalyptische thriller met een interessant uitgangspunt, maar met lange, repetitieve scènes en zonder veel diepgang.
Meer saai dan spannend.

Ik heb hem op dvd. Ik weet niet of hij momenteel op de grote streamingdiensten staat.

Een sci‑fi‑thriller met interessante ideeën over bewustzijn en evolutie, waarin goed doordachte actiescènes, visuele effecten en spanning worden gemixt.
De fotografie is uitstekend en de montage‑effecten zijn slim en geslaagd, en Lucy is uitstekend vertolkt door Scarlett Johansson.
Het geheel werkt meer als stijlvolle genre‑entertainment dan als echte diepgang. 7+.

Een kleine indie/low‑budget‑horrorfilm die veelbelovend begint, maar al snel eentonig wordt en verstrikt raakt in zijn eigen traagheid.
De spanning breekt nooit echt door.
Te arty en te mager om te beklijven.

Een eenvoudige maar sterke film over Mexicaanse immigratie, ontroerend in zijn aanpak en opvallend goed geregisseerd.
Geen overdreven dramatiek, maar een verhaal dat rustig ademt, met genoeg menselijkheid om de spanning en de emoties geloofwaardig te houden.
Een mooie, ingetogen drama‑thriller, gedragen door overtuigend acteerwerk.

Een stijlvolle en gewelddadige gangsterfilm.
Oorspronkelijk zou Gangster Squad geregisseerd worden door Ben Affleck, maar uiteindelijk werd het Ruben Fleischer.
De sfeer is geslaagd, een bijna stripachtige reconstructie van het Los Angeles van de jaren ’40, met opmerkelijke acteurs in pure en harde actie.
Helaas wordt er weinig gedaan met dramaturgie en diepgang.

Eli Roth bouwt verder op het concept van de eerste film en kiest deze keer voor een vrouwelijk perspectief.
De film leunt opnieuw sterk op dezelfde gore‑mechanismen, al wordt de hele werkwijze van het netwerk in meer detail uitgelegd.
Verwacht geen echte vernieuwing, maar wel meer inzicht in de typische profielen van sadisten en andere folteraars die deelnemen aan dit macabere showspel van perversie.