Profiel van Carmen163

Docu over influencer (?) Koen Kardashian, die een heftige drugsverslaving probeert te overwinnen.
Persoonlijk ken ik hem niet, maar ik houd wel van dit soort docu's, dus ik liet me verrassen. Best aardige drieluik die de ups en downs van Koen laat zien. Zijn familie komt ook uitvoerig in beeld en wat bekende vriendinnen.
Hoewel Koen verschrikkelijke dingen heeft meegemaakt, vertelt hij hier behoorlijk afstandelijk over. Daarom was het moeilijk voor mij om 'meegezogen' te worden in zijn verhaal. Maar al met al toch wel boeiend genoeg om alle afleveringen te kijken, dus een 6.

Confronterende documentaire. Een meisje van 14 heeft in de 6 maanden voordat zij uit het leven stapte, ongeveer 2000 beelden gezien op Instagram en andere social media die over zelfhaat, levensmoeheid en depressie gingen. In hoeverre draagt deze content bij aan de beslissingen van jonge tieners om te willen stoppen met leven?

Natuurlijk kan er geen uitsluitsel worden gegeven. Deze vraag bevindt zich op een ingewikkeld terrein tussen psychologie, pedagogiek, sociologie en social media. Maar opvallend is wel dat de social media club geen enkele verantwoordelijkheid lijkt te willen nemen. Er wordt aan Mark Zuckerberg gevraagd of hij zijn excuses wil aanbieden aan de aanwezige ouders van overleden tieners en hij maakt daar een PR-babbel van (als marktleider is het onze zorg blablabla, ik kreeg kokhalsneigingen).

Ik vind het lastig om een cijfer te geven. De documentaire duurde te lang voor mij (1 uur 22 min) en de vorm zwabberde ook te veel. AI was een personage, er was een soort toneelstuk, er waren interviews, er was wetenschappelijke uitleg, een historisch overzicht - waarbij de vader van Molly als rode draad door de film heenliep. Aan de andere kant zet deze docu mij wel aan het denken en is dat niet het ultieme doel dat bereikt kan worden? Dus het wordt een 7, het gemiddelde van een 6 en een 8.

Erg vreemde film en een van de weinige die ik niet heb uitgekeken. Het begint al raar, met een lelijke man die een beeldschone vrouw weet te versieren op een afgrijselijk cheesy manier. Daarna volgt het meest grensoverschrijdende gesprek ooit tussen vier 'vrienden'. En dan de puur Amerikaanse manier van veroordelen - iets wat niet gebeurd is, is erger dan de realiteit van dingen die mensen wel gedaan hebben.
Ik kon het dus niet meer aanzien. Helemaal onvoldoende.

Documentaire die wat mij betreft erg tekortschiet in duiding en relevantie. We zien Geert, de stalker, in gesprek met een psychiater, maar wat daar de functie van is? De psychiater fungeert als interviewer en geeft geen mening. Verder komen er nogal wat 'stalker-experts' aan het woord, waarvan de Amerikaanse vrouw ronduit agressief was. Maar echte kennis over dit specifieke geval had geloof ik geen enkele expert. Aan de kant van Agnetha deed er niemand mee, dus bleef over het verhaal van Geert zelf. Maar juist omdat hij zelf natuurlijk geen goed inzicht kan geven in zijn handelswijze, bleef dat allemaal nogal vaag. Een krappe zes omdat ik wel tot het einde heb gekeken.

Een film met véél dialoog, wat door de langzame manier van praten van de hoofdfiguur (een geweldige Bill Nighy) mij soms ongeduldig maakte. Maar omdat het zo past bij zijn karakter en het karakter van de film, gaf het ook wel een plezierige spanning. Heel goed geacteerd en prachtig vormgegeven.

Ook een film die mij aan het denken zette. Natuurlijk werd meteen duidelijk dat 'van het leven genieten' niet uit wein, weib und gesang bestaat, maar wat dan wel?