Profiel van Hendrikde8ste

Een trage film met een aantal stukken waar je je moet afvragen wie wie is, wat er precies gebeurt enz. Het gaat over vrouwen die geconfronteerd worden met de reactie van een patriarchale familie op lesbische geaardheid, met eenzaamheid (tijdelijk verlaten door echtgenoot), en met seksueel misbruik. Het is me niet duidelijk of dit gewone verhalen zijn, of men er een achterliggende boodschap mee wil brengen, zoals hoe de vrouwen in dergelijke situaties reageren. Ook het verhaal van de film zelf was me niet altijd helemaal duidelijk.

Een film die je laat nadenken. Hij gaat over het verhaal van Rodney Williams, een ambtenaar in het Londen van de jaren 1950 die verneemt dat hij terminaal ziek is. Die diagnose dwingt hem om zijn monotone leven te herdenken en eindelijk iets zinvols te doen. Hij vindt betekenis door zich in te zetten voor de bouw van een speelplein, een klein maar blijvend gebaar dat zijn nalatenschap bepaalt. De film speelt zich kort na WO2 af, vooral in Londen. Het lijkt alsof de stijve aristocratie van het oude Engeland in een latere tijd wordt verbeeld (maar wie ben ik om dat aspect te beoordelen?). Het is een film met een mooie poëtische kracht, naar mijn mening, de moeite waard.

Vreselijk (en voor een groot deel) waar gebeurd verhaal. Sterk in scène gezet, maar ik vind dat de film te traag op gang komt.

Normaal zijn 'onmogelijke' verhalen niet echt mijn ding, maar deze film houdt het spannend tot het einde. Hij lijkt in verschillende hoofdstukken te zijn gemaakt (maar dat zal aan Homerus liggen). Nog een voordeel is dat je de gelegenheid krijgt het verhaal van Odysseus te zien op tijd van een drietal uren. Veel makkelijker en veel minder saai dan de Griekse teksten, zelfs in Nederlandse vertaling. Als ik de film nog eens zou bekijken, zal ik aandacht besteden aan de tijdloze waarheden over menselijke gedragingen, die erin verteld worden.

Nogal trage opbouw (te traag). Liefdesaffaire mooi in beeld gebracht.