Reacties

Een trage film met een aantal stukken waar je je moet afvragen wie wie is, wat er precies gebeurt enz. Het gaat over vrouwen die geconfronteerd worden met de reactie van een patriarchale familie op lesbische geaardheid, met eenzaamheid (tijdelijk verlaten door echtgenoot), en met seksueel misbruik. Het is me niet duidelijk of dit gewone verhalen zijn, of men er een achterliggende boodschap mee wil brengen, zoals hoe de vrouwen in dergelijke situaties reageren. Ook het verhaal van de film zelf was me niet altijd helemaal duidelijk.

Een film die je laat nadenken. Hij gaat over het verhaal van Rodney Williams, een ambtenaar in het Londen van de jaren 1950 die verneemt dat hij terminaal ziek is. Die diagnose dwingt hem om zijn monotone leven te herdenken en eindelijk iets zinvols te doen. Hij vindt betekenis door zich in te zetten voor de bouw van een speelplein, een klein maar blijvend gebaar dat zijn nalatenschap bepaalt. De film speelt zich kort na WO2 af, vooral in Londen. Het lijkt alsof de stijve aristocratie van het oude Engeland in een latere tijd wordt verbeeld (maar wie ben ik om dat aspect te beoordelen?). Het is een film met een mooie poëtische kracht, naar mijn mening, de moeite waard.

Vreselijk (en voor een groot deel) waar gebeurd verhaal. Sterk in scène gezet, maar ik vind dat de film te traag op gang komt.

Normaal zijn 'onmogelijke' verhalen niet echt mijn ding, maar deze film houdt het spannend tot het einde. Hij lijkt in verschillende hoofdstukken te zijn gemaakt (maar dat zal aan Homerus liggen). Nog een voordeel is dat je de gelegenheid krijgt het verhaal van Odysseus te zien op tijd van een drietal uren. Veel makkelijker en veel minder saai dan de Griekse teksten, zelfs in Nederlandse vertaling. Als ik de film nog eens zou bekijken, zal ik aandacht besteden aan de tijdloze waarheden over menselijke gedragingen, die erin verteld worden.

Nogal trage opbouw (te traag). Liefdesaffaire mooi in beeld gebracht.

Ingetogen en respectvolle film over de complexe keuze rond hulp bij zelfdoding. Het verhaal wordt menselijk en geloofwaardig gebracht. Niet de meest aangrijpende film, maar wel een heel realistisch gebracht verhaal.

Dit kan aan mij liggen, maar ja. Ik waardeer blijkbaar erg karakterstudies in films. En ik denk dat Spielberg het had gekund. De film moest daarvoor ook niet (nog) langer duren. De inleiding bijvoorbeeld met de eigenlijke landing, kon toch 10 minuten korter, zonder dat historisch drama te weinig in beeld te brengen. Hij heeft het ook een beetje gedaan in Saving PR, bijvoorbeeld de man die de munitie moest brengen naar de zwaar strijdende soldaten, daar kon je je wat bij voorstellen. En wat hij wel gedaan heeft, de groepsdynamiek, moest er zeker ook zijn omdat die heel belangrijk is wanneer je de beleving van soldaten in een oorlogsfilm ziet. Het blijft voor mij een zeer goede film, maar als je dit aan de perfectionist Spielberg zou voorleggen, zou het me niet verwonderen dat hij deze kritiek zou beamen. Een kritiek die staat naast zeer veel lovende woorden, maar die naar mijn persoonlijk mening toch een zwak plekje aanduidt.

Bijvoorbeeld Schindler’s List is meer een psychologisch portret, omdat het de innerlijke conflicten en drijfveren van hun hoofdfiguren centraal stelt. Spielbergs Saving Private Ryan is ontworpen als een ervaring van oorlog, niet als een karakterstudie. Daarin staan de groepsdynamiek van de eenheid, de morele opdracht (één man redden ten koste van meerderen) en de fysieke en morele chaos van D‑Day centraal. Dat is anders. Steven Spielberg kan dat nochtans op een schitterende wijze psychologische portretten maken, zoals hij in Schindler's List bewezen heeft. Stel je voor dat hij dat ook nog eens had geïntegreerd in Saving Private Ryan...
(als je dit leest, reageer je dan nog even? Dan weet ik dat ik niet naar een computer schrijf, ;-))

Verzorgde film, lijkt (helaas) realistische beelden te geven van de landing op Normandië; is gebaseerd op echte persoonlijke drama's. Niveau van de topper Spielberg. Psychologische diepgang had nog beter gekund, dan kreeg hij van mij een 9.

Waarschijnlijk de beste film, die ik ooit gezien heb. Maar ik houd dan ook geweldig veel van Mozarts muziek.

Aangrijpend weergegeven echt verhaal, boeit tot het einde. Personages met diepgang weergegeven, ik bedoel: de karakterkenmerken, die ertoe doen worden voldoende en geloofwaardig weergegeven. Film die elke filmliefhebber minstens één keer moet gezien hebben.

Het verveelt niet, maar 't is ook maar een film met weinig diepgang, een heel voorspelbaar verhaaltje, op het niveau van Flair.

eenvoudig verhaal, zeer onwaarschijnlijk, heel Amerikaans. Onderhoudend, niet echt een thriller.

Enerzijds krijg je een goed beeld van wat de la Tourette kan betekenen. Maar deze film krijgt van mij een 8 (ik zou liever 8,5 geven) omdat hij geslaagd is: 1) hij trekt van begin tot einde aandacht, 2) hij sleurt je mee in het emotioneel leven van de hoofdrol, zonder te overdrijven, gewoon door de werkelijkheid evenwichtig in beeld te brengen (althans het verhaal komt zeer geloofwaardig over; uiteraard ken ik de mensen niet persoonlijk). Wat mij betreft is deze film een echte aanrader.

Nog geen reacties geplaatst???? Leuke en grappige film. Beetje eenvoudig en voorspelbaar verhaal.

inderdaad, gewoon in 2D gezien op tv. Goed dat je meldde dat 3D in dit geval een deel van de kwaliteit van het beeld liet verdwijnen (te donker); zo zijn we verwittigd dat 3D niet altijd een meerwaarde betekent... Of lag het aan de technici van de bioscoop?

Mooi in beeld gebrachte beklimming en afdaling. Film verveelt nooit en is vooral spannend vanaf 2de helft. Het gaat over een waar gebeurd, dramatisch verhaal in 1996.

Een sterk emotioneel verhaal en een unieke setting, met name een gebouw aan het Flageyplein (waar ik een aantal herinneringen aan heb als kind). De beelden van Brussel (mei 1940) zijn zichtbaar gemonteerd, maar dat stoort niet, integendeel. Er werd gefilmd in Brussel, de nieuwe gebouwen werden gewist en vervangen door foto's van huizen die er toen stonden of konden staan. Een geslaagde sfeerzetting.
Liefdesverhaal Elze-Berre, waarbij Berre een weinig waarschijnlijk karakter neerzet, maar ook dit stoort niet.
Historisch zijn de grote lijnen natuurlijk juist, maar voor dat aspect werd er volgens mij slordig gewerkt.

Te trage film. Weinig geloofwaardige karakters en situaties.

aangename film, vrij geslaagde kopie van de originele stijl van de tv-reeks.

Een eenvoudig romantisch liefdesverhaal zoals vanuit de Griekse cultuur. Meeslepend in beeld gebracht. Mij persoonlijk heeft het geraakt door ervaringen met overspel. Sfeervolle beelden, middeleeuwse omgeving in beeld gebracht, al kan niemand dat aspect echt beoordelen. Maar de 'heldendaden' op het slagveld zijn weinig realistisch: mensen van toen zullen niet anders zijn dat die van nu.

Mooie, fijngevoelige weergave van thema’s als liefde, verlies en lichamelijke aftakeling. Wederzijdse liefde tussen man en vrouw in hun huwelijk en homoliefde. Minpuntje is toch wel het zeer trage ritme van de film.

film over relatie (voornamelijk vader-kinderen) met stukken die echt wel de gevoelige snaar raken, maar hij steekt ook niet altijd duidelijk in mekaar, wat saaie periodes oplevert in de 135 minuten.

Meeslepend verhaal, bij momenten aangrijpend, over racisme in de VS van na WO2. Het feit dat het een realistische weergave is van wat zich werkelijk heeft afgespeeld, maakt de prent waardevoller.

bedenkelijke creatie.