Reacties

De film is niet slecht te noemen maar kabbelt wat voort zonder echt ergens te boeien. Het verhaal zit wat onlogisch in elkaar en dat speelt zich zeker af richting het einde van deze film.

Gelukkig heb ik de tekenfilm nooit gezien maar toch gaan kijken vanwege het hoge cijfer gegeven op IMDB. Ik ga ervanuit dat dit allemaal fans zijn geweest want deze film is meer een adhd trip met een flinterdun verhaal geschreven door een ai-assistent en het scenario was binnen 5 minuten klaar. Sla dit maar over.

Naargeestige film over de bewoners van een psychiatrisch ziekenhuis tijdens de tweede wereldoorlog. Men zoomt specifiek in op kinderen met over het algemeen kleine beperkingen en wat er met hun gebeurd en zoals jullie al kunnen raden is dit geen goede afloop. Sebastian Koch speelt een toprol als een sympathieke arts maar later blijkt een genadeloos individu. Er komt ook gedurende het verhaal een verpleegster langs met dezelfde attitude. Ook de kinderen spelen goede rollen.

Mierzoete film met een leuke plotwending. De film kijkt zich gemakkelijk weg. Het cijfer van IMDB is naar mijn mening wel wat te hoog. Ook al kent de film zijn leuke momenten en wist ik niet dat een octopus dit gedrag daadwerkelijk vertoont. Een 7- is wel op zijn plaats.

Het verhaal zit warrig in elkaar. Zodra ze door de "poort" gaan, verdwijnt alle logica. De film springt van de hak op de tak met bizarre wezens en losse eindjes, waardoor het een frustrerende en afstandelijke zit wordt. Het ziet en voelt als een mislukte lsd trip.

Na een goed begin valt de film ver terug waarna het weer opveert richting het einde. Er gebeurt gewoonweg te weinig om de film de gehele tijd boeiend te houden. Sam Neill speelt een afstandelijke en norse man en houdt dit de gehele tijd vol wat vervelend begint te worden na verloop van tijd. Ook de bijrol karakters lopen niet over van talent.

🙏🙏heldere analyse.
De vooruit knop dan maar gebruiken.

Na het zien van het einde van 28 years later was ik bang voor de stijl/toon van de bende rondom Jimmy Crystal waardoor ik twijfelde over de geloofwaardigheid van deze film. Deze angst bleek ongefundeerd waardoor de bende wist te boeien. Het verhaal weet van begin tot einde te boeien en ik was verheugd dat op een gegeven moment de muziek van 28 days later klonk wat ik altijd als uitstekend heb ervaren. Wat wel opvalt is hoe slecht de overlevenden de verdediging op orde hebben tegen hun vijanden. Dit was in deel 1 zo en in deel 2 blijft dit. Al met al verheug ik mij op deel 3 van 28 Years Later.

Met plezier uw kijk gelezen op deze film en veel van de punten onderschrijf ik ook. Vindt u niet dat de scenes soms te lang uitgerekt worden en er vaak overacting plaatsvind?

Wat geldt voor deel 1 is ook van toepassing op deel 2. Feit en fictie worden vermengd waardoor het af en toe wat lastig te volgen is. De film wordt wat langdradig maar dat is natuurlijk het Bollywood syndroom met te lange scenes en een te lange speelduur waar overacting ook nog gemeengoed is. Wel vind ik dat de bollywoodfilms steeds meer beginnen te lijken op de hollywoodfilms.

Ook deze film kan behoorlijk grafisch zijn en laat iemand zien die niet onoverwinnelijk is maar gewoon een mens.

Een kleine zes voor deze film.

Feit en fictie worden gemengd in deze film waarbij het voor mij af en toe lastig te volgen was mede door mijn gebrek aan kennis van het India/pakistan conflict. Het geweld wordt nogal grafisch in beeld gebracht. Wel is het dapper van de Indiase filmmakers om de islamitische terreur onder de aandacht te brengen op een vrij onverbloemde manier, dit is iets wat we hier allang niet meer durven.

Het 1ste uur kijkt lekker weg maar hierna stort de film in vanwege de bollywoodziekte van ellenlange niets toevoegende scenes. Wanneer de film zich dan herpakt krijg je bijna op het einde een minuten durende dansscene verweven met de verhaallijn.

Een mager zesje voor deze film is het gevolg.

Wat een depressieve film met een sprankje hoop op het einde. We zien een paar dagen in het leven van een aantal mensen in een achterbuurt. Het zijn geen asocialen maar gewoon mensen die er iedere dag maar het beste van moeten maken. Timothy Spall speelt een toprol en heeft het droevige en deprimerende over zijn hele lichaam hangen. Wat een mimiek! James Corden is ook een leuke toevoeging (ik wist niet dat hij ook acteerde). De dronken vrouw speelt een toprol en doet mij denken aan de bezopen versie van Rose uit Keeping Up Appearances. De bijrollen zijn ook van een hoog niveau. De muziek past er ook helemaal bij.

Zodra ik denk alle goede films over de tweede wereldoorlog gezien te hebben kom ik deze tegen. Het 1ste gedeelte is van een hoger niveau dan het 2de gedeelte. In het 2de gedeelte zakt de film soms wat weg. Al met al is dit een pakkend drama.

Mooi gemaakte documentaire over een sporticoon. De documentaire kijkt zich lekker weg en daardoor goed te behappen.

Een ruime voldoende voor deze film. De film neemt meerdere versies van Batman op de hak. Het leukste is toch wel de verwijzingen naar het origineel met Adam West. Wel oogt de film wat rommelig door de vele schurken en helden die worden toegevoegd.

Niet onaardig om naar te kijken. Het kijkt zich goed weg en verdient toch wel een 6.5.

Deze film puur gaan kijken omdat hij in de top 250 staat van imdb. De film zou ik waarderen op een 6.5. Het probleem is met deze film is dat hij te lang duurt. Hij zakt, staat weer op en et cetera. Dit had al met al best wat korter gekund. Zoals je gewend bent bij films uit India zijn sommige scenes te lang gerekt, zoetsappig of te emotioneel aangezet. Wat ik wel grappig vind zijn de engelse woorden midden in een hindi zin. Gelukkig vielen de intermezzo's van zang en dans mee. Dans zat er gelukkig niet in.

Toch maar eens gaan kijken waar alle ophef over ging. Het gillen van een kreet door Jack Black leidde tot nogal wat commotie. Ik heb de kreet gehoord maar verder kan ik mij niet voorstellen waarom het bioscooppubliek zich dan zo ging misdragen. Verder stelt de film teleur ondanks de hoge opbrengst. Ik zal wel niet de doelgroep zijn.

Ook Jack Black en Jason Momoa spelen vrij dommige karakters en dit hebben zij toch niet meer nodig.

Het is een goede film welke gedragen wordt door een uitblinkende Frank Lammers. Ook nu weer zet hij geloofwaardig dit karakter weer. Hopelijk komt er nog een vervolg.

Een standaard verhaal waarvan er zoveel uit de Amerikaanse filmindustrie rollen. John Cena is niet grappig en dan moet de andere hoofdrolspeler de film proberen te redden en dit lukt op een klein aantal momenten na niet echt.

Deze film is het helaas net niet. Het verhaal sleept je niet mee in de film. De gevechtsscenes zijn het ook net niet. Het is een opeenvolging van clichés. Het heeft alleen een educatieve functie in de ww2 geschiedenis waardoor je weer wat meer weet van deze periode.

Bij sommige films is het een raadsel waarom het zo hoog scoort of populair is. Deze film is er zo eentje en ik snap werkelijk niet waarom deze film 2 oscars heeft gewonnen. Wanneer ik betrokken zou zijn in de filmindustrie en dit gedrocht van een film won 2 oscars in mijn veld van expertise zou ik er direct mee stoppen.

Met een overdreven boodschap is niks mis mee maar hier irriteert het al vrij snel mateloos en de hoge mate waarin het in je gezicht wordt gegooid werkt ook al niet mee. De muziek is een dieptepunt en dan gaan ze er ook nog bij rappen. Het verhaal is flinterdun en de 2 andere karakters hebben bijna geen functie en kun je ook inwisselen voor 2 kartonnen versies en deze mee laten doen.

Wazige onzin zoals we dit gewend zijn van martial arts met tempels en aziatische tegeltjes wijsheden. Het is niet mijn ding blijkbaar.

Een interessant concept waar meer in had gezeten. De film is het net niet ondanks het concept. Van tijd van tijd lijkt de film wat weg te zakken waardoor deze wat langdradig aanvoelt.

In deze film zitten géén grote actiescenes. In veel andere sequels gebeurt dit wel en meestal verdwijnt dan het origineel naar de achtergrond. Deze film lijkt meer op deel 1 waarbij het klein wordt gehouden.

De film weet mij van het begin tot het einde te boeien en zonder teveel weg te geven was ik ietwat verbaasd over het einde.