Reacties

Een standaard actiefilm met zeker zijn goede momenten. De muziek past goed bij de film en door de vele geloofwaardige geweldscenes blijf je goed bij de les. Ik zie nu ook waarom dit als inspiratiebron genoemd wordt voor John Wick. Wanneer je beide gezien heb snap je direct de overeenkomsten tussen de twee films. De karakters hebben helaas nogal de neiging om te overacteren. Een 7- voor deze film is op zijn plaats.

Deze film weet geen moment te boeien. Met de karakters heb ik weinig gevoel. Toch zie ik hier goede recensies en een hoog punt op imdb maar helaas was het voor mij niet overtuigend genoeg.

Woody Harrelson doet waar hij goed in is. Toch een cast met grote namen. De film loopt soms wat door elkaar vanwege de gekozen opzet. De film is prettig om naar te kijken en heeft zo zijn momenten. Een 7 is wat de film ten deel valt.

Meeslepende film met een goed script en goede rol van Emma Stone. De film heeft nog een aardige plottwist. Kortom is de film het aankijken meer dan waard.

Zwarte komedie? De film is niet cynisch, niet grappig en ook niet grimmig. Wat overblijft is een overgewaardeerde flutfilm. De film weet je geen moment te pakken. Tenslotte acteren de acteurs vrij emotieloos. Een magere 4 blijft er dan ook over.

Waar moet ik beginnen bij deze film? Halverwege even wat dingetjes gaan opzoeken over het leven van Shakespeare en vergeleken met de uitbeelding in deze film en dan word ik er niet vrolijk van. Het wordt gepresenteerd als een mix van feiten en fictie maar het is voor 99% fictie.

Al deze elementen tezamen leiden tot dit en is een vrije invulling van de makers en wanneer je het hebt over een bekend persoon zul je toch aan de basisinformatie moeten houden maar helaas kozen de verantwoordelijk voor een te groot bullshit verhaal.

De docu komt wat langzaam op gang maar als eenmaal de beelden worden getoond van dit concentratiekamp wordt het snel indrukwekkend.

Helaas bleef ik toch achter met het gevoel dat er meer in had gezeten mede door het lange intro en de toch ietwat korte duur.

Ik kwam deze film toevallig tegen op een youtube kanaal en na mij erin verdiept te hebben toch maar opgezet.

Dit was mij toch een tegenvaller en de cultstatus maakt deze film totaal niet waar. Door de vele takes van een scène te laten zien wordt de film vrij snel vervelend en stoor je aan alles op een gegeven moment.

Aardige film maar daar blijft het ook bij. Ondanks dat de film een korte speeltijd heeft voelt deze toch langer aan door vooral het trage tempo, weinig chemie van de hoofdrolspelers en de deprimerende setting. Mocht de film langer hebben geduurd dan de huidige speeltijd zou de film in waardering onderuit gaan.

Het deel met Tom Hardy was een hoofdpijn film en wist mij niet zo erg te boeien. Deze film heeft wel de juiste balans tussen actie en verhaal. De achtervolging scenes zijn gewoonweg goed te noemen en het verhaal overtuigd ook. Een ruime 7 is de eindconclusie.

Alle clichés over een verlopen artiest worden uit de kast getrokken en een afgeschminkte Pamela Anderson is toch wel even schrikken maar de film is onderhoudend genoeg om naar te kijken. Na het zien van deze film vraag ik mij af of er niet meer had in gezeten voor Pamela Anderson?

Uitstekende film met prima geacteerde rollen. De dokter en de verpleegster komen sympathiek over maar dit blijkt slecht schijn. Zodra je denkt dat er al genoeg films over de tweede wereldoorlog zijn gemaakt komt dit voorbij en laat een flinke indruk achter. Komt het lage punt op IMDB doordat het een zulk lastig onderwerp betreft?

Gelukkig heb ik de tekenfilm niet gekeken en ik weet ook waarom. De film is geschikt voor adhd mensen. Het weet geen enkel moment te boeien en je bent blij dat het is afgelopen. Het hoge cijfer zal wel door de fans zijn gegeven.

Ik ging met lage verwachtingen deze film kijken en werd aangenaam verrast door het aanstekelijke script en de acteurs. Het is mierzoet te noemen en het einde zie je al aankomen maar het blijft toch boeien. Ik heb wat geleerd over de octopussen. Een ruime 7 is wel op zijn plaats voor deze film.

Deel 1 was een fijne film om naar te kijken. Helaas kan dit niet gezegd worden van deel 2. Het script leunt op een soort van utopia omgeving en beter was er gekozen voor een gedeeltelijke voortzetting van deel 1. Richting het einde wordt het helemaal een draak van een film door de gekozen antagonisten.

Wat was dit een tenenkrommend slechte film. Het cijfer van IMDB is veel te hoog en meer dan een 2 zit er niet in. Alle grappen slaan dood en geen enkele acteur haalt een voldoende voor zijn rol in deze film. Toch is de cast niet geheel onaardig te noemen. Zouden de acteurs en betrokkenen hebben geweten dat ze bagger aan het maken waren of kwamen ze hier pas achter bij de 1ste vertoning?

Deze film is wel goed te noemen en kijkt zicht fijn weg. Zeker het 1ste stuk is goed te noemen. Helaas richting het einde wordt het wat cliché wat helaas niet overtuigt.

De film is niet slecht te noemen maar kabbelt wat voort zonder echt ergens te boeien. Het verhaal zit wat onlogisch in elkaar en dat speelt zich zeker af richting het einde van deze film.

Het verhaal zit warrig in elkaar. Zodra ze door de "poort" gaan, verdwijnt alle logica. De film springt van de hak op de tak met bizarre wezens en losse eindjes, waardoor het een frustrerende en afstandelijke zit wordt. Het ziet en voelt als een mislukte lsd trip.

Na een goed begin valt de film ver terug waarna het weer opveert richting het einde. Er gebeurt gewoonweg te weinig om de film de gehele tijd boeiend te houden. Sam Neill speelt een afstandelijke en norse man en houdt dit de gehele tijd vol wat vervelend begint te worden na verloop van tijd. Ook de bijrol karakters lopen niet over van talent.

Na het zien van het einde van 28 years later was ik bang voor de stijl/toon van de bende rondom Jimmy Crystal waardoor ik twijfelde over de geloofwaardigheid van deze film. Deze angst bleek ongefundeerd waardoor de bende wist te boeien. Het verhaal weet van begin tot einde te boeien en ik was verheugd dat op een gegeven moment de muziek van 28 days later klonk wat ik altijd als uitstekend heb ervaren. Wat wel opvalt is hoe slecht de overlevenden de verdediging op orde hebben tegen hun vijanden. Dit was in deel 1 zo en in deel 2 blijft dit. Al met al verheug ik mij op deel 3 van 28 Years Later.

Wat geldt voor deel 1 is ook van toepassing op deel 2. Feit en fictie worden vermengd waardoor het af en toe wat lastig te volgen is. De film wordt wat langdradig maar dat is natuurlijk het Bollywood syndroom met te lange scenes en een te lange speelduur waar overacting ook nog gemeengoed is. Wel vind ik dat de bollywoodfilms steeds meer beginnen te lijken op de hollywoodfilms.

Ook deze film kan behoorlijk grafisch zijn en laat iemand zien die niet onoverwinnelijk is maar gewoon een mens.

Een kleine zes voor deze film.

Wat een depressieve film met een sprankje hoop op het einde. We zien een paar dagen in het leven van een aantal mensen in een achterbuurt. Het zijn geen asocialen maar gewoon mensen die er iedere dag maar het beste van moeten maken. Timothy Spall speelt een toprol en heeft het droevige en deprimerende over zijn hele lichaam hangen. Wat een mimiek! James Corden is ook een leuke toevoeging (ik wist niet dat hij ook acteerde). De dronken vrouw speelt een toprol en doet mij denken aan de bezopen versie van Rose uit Keeping Up Appearances. De bijrollen zijn ook van een hoog niveau. De muziek past er ook helemaal bij.

Zodra ik denk alle goede films over de tweede wereldoorlog gezien te hebben kom ik deze tegen. Het 1ste gedeelte is van een hoger niveau dan het 2de gedeelte. In het 2de gedeelte zakt de film soms wat weg. Al met al is dit een pakkend drama.

Mooi gemaakte documentaire over een sporticoon. De documentaire kijkt zich lekker weg en daardoor goed te behappen.