Reacties

Een spin off van Perfect Strangers (1986–1993) waarbij het de bedoeling was dat de familie van Harriet Winslow en haar man zouden worden gevolgd. Totdat het personage van Steve Urkel binnenwandelde en de boel overnam! Dat personage was enorm succesvol. Ik heb heel wat afleveringe gezien, maar lang niet alles. Ik weet niet of ik het leuk genoeg vind om het toch nog eens te zien.

De minst interessante familie-comedy serie ooit. Maar er was niet altijd wat leuks op tv, dus dan keek je maar. Vaak met een half oog. De kinderen waren doodsaai en de ouders heel erg nep. Een heel erg veilige serie met veilige verhaaltjes die eigenlijk nergens over gingen. De serie was nooit ontzettend grappig en zocht nooit de grens op. Vergeleken met bijvoorbeeld Married With Children was dit daardoor misschien wel kindvriendelijker, maar ook ... zo saai.

Er was destijds veel aan leuke Australiesche series. Ook deze was erg grappig. Een echte kinderkomedie, waarbij de volwassenen, vooral de vader, soms minder slim was dan de kinderen. En wat altijd rare en onverklaarbare dingen gebeurden.

Weet je hoe leuk deze serie was?? Ten eerste was het erg grappig om die poppen te zien. Maar wat humor en verhaallijnen was het ook leuk! Een beetje in de trant van The Flintstones, maar dan met Dinos die leefden zoals wij nu leven (of toen leefden). Mag wel weer eens ergens gestreamed worden. Of toch even zoeken naar een boxset ...

Leuk, en nergens te zien natuurlijk. Maar in de jaren 80 werden veel van deze oude series herhaald op de satelietkanalen. En ik heb de hele serie gezien, in zwart/wit, op mijn kleine kleurentv-tje. Best knap dat ze het paard zover kregen om met die lippen te flapperen. Ik geloof dat ze dat deden door iets van pindakaas of iets anders te gebruiken. Hoe dan ook, het was leuke en simpele humor, enorm leuk ook voor kids. Toen. Nu denk ik niet meer. Hele andere wereld.

Leuke serie, het type comedy waar ik wel van houdt. Misschien niet zo leuk als Grace and Frankie, maar verder prima vermaak. Beetje oude mannenlol.

Is ergens toch wel een klassieker he? Ik denk steeds: 'ach, was ie nou echt zo goed' en dan kijk ik hem weer en dan is het: ja.
Wat ik me wel afvraag is of het nu nog steeds een interessant film is voor een nieuw publiek. Dat is wel de voorwaarde van iets een klassieker noemen. En ik weet niet of ik daar ook ja op kan zeggen. Hoe dan ook, wel een film die je eens gezien moet hebben.

Puur gekeken omdat ik wilde weten hoe ze de ABBA liedjes er in verwekten. Geen onaardige film en ik snap dat dit voor mensen een enorme fijne film kan zijn. Na één keer kijken was het voor mij wel genoeg.

Dit is weer een uitzondering. Ik denk dat ik een jaar of 16-18 was en deze film had ik opgenomen van tv. Een jonge Helena Bonham Carter, een enorm zoet romantisch verhaal en prachtige kostuums. Ik denk dat deze film het genre romantische films voor mij verpest heeft. Want het is daarna bijna niet meer goed gekomen met romantische films voor mij. Aanrader, maar zal wel nooit meer op een zender of een streamer te zien zijn.

Er zijn twee of misschien drie films waar ik voor het einde de zaal ben uitgelopen. Alexander is er een van. (Jeetje, ik wijk weer af van de andere comments ...) Op mij kwam de film over als enorm saai en niet al te intelligent. Het is geen actiefilm, en dat hoeft ook niet. Maar ik had ook niet het idee dat dit op een historisch figuur was gebaseerd. Ik weet dan ook niet ontzettend veel van Alexander de Grote, maar na de film wist ik er ook niet echt meer van. Ik ben tot een half uur voor het einde blijven zitten en toen gaf ik het op.

Toegegeven dat dit ook niet mijn type film is, maar ik kon er echt geen hoog cijfer aan geven. Misschien dat het lag aan Mel Gibson, maar ik werd ook niet echt gegrepen door het verhaal.

Zo'n jaren 80 film die ik op een zaterdagavond op tv voorbij zag komen. Ik kan me herinneren dat ik het een leuke film vond, heel spannend. Later zag ik de film The Cell (2000) (Met J-Lo, of all people) en daar ging het ook al over mensen in hun dromen bespieden. Net als Inception (2010) natuurlijk. Maar Dreamscape is een wat vriendelijkere film. Leuk als je hem eens tegenkomt.

Ja, dit is een zoete film over een familie die de nazis ontvlugt. Laten we dat niet vergeten. Het begint met een beetje romkom setting, waarin een norse weduwnaar een ex-non inhuurt om zijn 7 kinderen op te vangen. Hij maakt ondertussen een andere vrouw het hof, maar die zingende ex-non trekt ook zijn aandacht. En bam, de oudste dochter (bijna 17) flirt er op los met een jonge die zich aansluit bij de nazi's. En dat is natuurlijk ook best heftig. Dat zijn ook de dingen die je niet per se in een gezellige musical voor de hele familie verwacht.
Dus zoet: ja. Maar de kern is - op waarheid berust - best wat dieper dan je op het eerste gezicht denkt met die gezellige liedjes.

Weer een bijzondere film van Terry Gilliam. Heath Ledger stierf voor de film helemaal gefilmd werd en zijn rol werd dan ook 'verdeeld' over andere acteurs. En ergens werkt dat. Deels omdat je weet dat die acteurs het deden als hommage aan Ledger, deels omdat ze echt gewoon heel erg hun best doen. Het werkt. Eén van de films die me bijblijft, en die ik ook nog steeds in mijn collectie heb.

Ik kwam toevallig deze film tegen en keek omdat ik Terry Gilliam ken van Monty Python. En deze film was erg intrigerend. Een beetje magisch realistisch, lichtelijk absurd, maar verder heel goed in elkaar gezet. Ik denk dat er best veel gevraagd werd van het meisje dat in deze film een heftige rol speelt. Maar het is wel heel mooi, hoe de wereld van dat meisje wordt weergegeven.

Ontzettend leuke comedyserie over een gezin met vier zonen. Geen ideaal en perfecte familie, maar juist (soms herkenbaar) die vaak vol wanorde en kleine pesterijtjes door het leven rollen. Een beetje zoals Married with Children, maar dan net iets liever en kindvriendelijker.

Disney heeft overigens net aangekondig dat er een korte mini-serie van 4 afleveringen komt, met de ouders en Malcolm. Groot nieuws voor fans :) Wist je dat de acteur die Malcolm speelde nu autoracer is??

John Cusack is een geweldige acteur. Punt. En deze film zit heel goed in elkaar. Lekkere opbouw, veel 'het kan nog erger' momenten. Gebaseerd op een kort verhaal van de meester Stephen King. En dat gaat niet altijd goed, maar deze film is echt wel een aanrader.

Stevige en nogal wakkere serie uit de jaren 90 :) Ja. Unisex toiletten, DEI in de politieagenten en detectives. Heel goed om te beseffen dat dat eerder normaal was en ook altijd zal zijn.
Mooie verhaallijn vooral over Andy, die als norse resercheur met een drankprobleem zijn leven op orde probeert te krijgen en ook echt groeit.

Leuke gastacteurs. Ik zag er net nog een met een acteur uit The Wire.

Hoe vaak heb ik deze film gezien - ontelbaar. En nu hebben we hem ook op de ultimate bluray uitvoering waarbij de muziek perfect is! Omg, met ons surroundsysteem hebben de liedjes nog nooit zo goed geklonken.
Het verhaal is natuurlijk lekker simple: meisje ontmoet jongen, ze gaan uit elkaar en denken elkaar nooit meer te zien, maar dan komen ze onverwacht elkaar weer tegen onder andere omstandigheden. Lekke kleurrijk, mooie dansnummers, fijne muziek. Beetje aangepast aan een wat breder publiek wat verhaallijn betreft (ten opzichte van de theaterversie waarin een abortus een iets grotere rol speelde). Gun een nieuwe generatie deze film :)

Dit vind ik echt een heerlijke film. En ik ben niet zo van de romantische films. Maar deze past precies in mijn straatje! Ten eerste is het prachtig in stijl en animatie (stop motion, ouderwetse stijl). De humor is erg Burton en de stemacteurs zijn ook fantastisch.
Echt een film voor een verloren middag, met een kop warme chocolademelk erbij :)

Er zijn maar weinig actiefilms die ik écht goed vind. Maar deze film is echt één van de betere - ook wat verhaal betreft. De spanningsopbouw is goed, je hoopt echt dat alles goed afloopt voor de hoofdpersoon. En ik merkte dat ik ook sympatie kon opbrengen voor één van de meer evil personages. Knap.

Heel leuk: deze film vond ik niks toen hij uitkwam. Maar ik ben de film gaan waarderen. Misschien omdat ik in de jaren 90 film en tv wetenschappen studeerde en me vooral bezighield met allerlei 'klassieke' films, dramatisch, experimenteel en artsy. Maar Ace is eigenlijk gewoon leuk en dat ben ik meer gaan waarderen. Alweer een film die heel fijn is als familiefilm!

Ik weet nu dat Jim Carrey veel meer kan dan gekke bekken trekken. In deze film komt dat nog niet echt naar voren. Wel een prima familiefilm, waar je best om kan lachen, met kinderen.
Wat wel leuk is, is dat je als volwassene even met je neus op je leugens wordt gedrukt. Waar we kids vertellen dat liegen slecht is, is het natuurlijk voor volwassenen de gewoonste zaak van de wereld.

Ik denk dat dit een film is die misschien later pas aanslaat. Het is een bepaald soort horror, waarbij je misschien niet aan enge effects denkt, maar meer aan andere zaken. Het had zeker sterker kunnen zijn. Het is geen film die aan verwachtingen wil voldoen, maar meer iets nieuws waar je even aan moet wennen en waar je de tijd aan moet gunnen. Nieuwe dingen zijn altijd even raar. Ik heb er wel van genoten, en ik zag er ook de humor wel van in. Naast de narigheid die wordt aangestipt.

Gezien de reacties ben ik een uitzondering: ik vond s1 goed, maar s2 veel leuker. Over het algemeen is dit een fijne serie met flink wat humor en een fantastische soundtrack. Dat s3 en 4 misschienn iets minder zijn neem ik voor lief want er zijn echt wel heel veel slechtere series.
Hou je van een beetje tijdreizen, vreemde families en goede muziek, dan raad ik Umbrella Academy zeker aan.