Reacties

Fijn stuk entertainment met spanning, ontploffingen en humor. Niks mis mee, geen diepgang nodig. Voor het redelijk luchtige gehalte en bijna-b-film gevoel verrassend hoge acteerprestaties. Maar dat mag je ook wel verwachten van de cast.
Tuurlijk doet het ergens denken aan Inglorious Basterds, maar dan met echte Britse humor. Want dat het een Britse film is, is heel duidelijk. Weet je wat een leuke combinatie is voor een mini-marathon? Deze film en dan de nieuwe filmversie van Dad's Army :) Compleet andersom.

'Oudere' films hebben een andere acteer-stijl. Het is meer een code en wat groter dan we gewend zijn. Maar het is nog altijd overtuigender dan veel van de gescripte reality-shows, he? ;)
Subtiel is het wel: er gebeurt heel veel en ook heel veel wat onder de radar blijft. Precies hoe de personages in de film zich ook onder de radar moeten houden. Winston mag zijn echte gedachtes en gevoelens op geen enkele manier laten zien, omdat Big Brother hem voortdurend in de gaten houdt en al zijn acties beoordeelt. De simpelste dingen zijn gevaarlijk. Zelfs het bijhouden van een dagboek!
Het is geen makkelijke hapklare film. Het boek is ook niet om je prettig bij te voelen. Soms is dat precies wat de bedoeling is.

Ik dacht dat ik het nooit zou zeggen ... maar ik heb nu toch echt wel een overdosis aan Deadpool en Wolverine gehad, hoor. Reynolds en Disney mogen wel even stoppen. Overexposure is ook een ding.
En Futurama is weer heerlijk om elke week te zien. De enige cartoon die mij aan het huilen kreeg.
(... de aflevering van Fry's hond. .. OMG. Ik hou het nooit droog.)

Ja he, het zo mooi zijn als er minder redenen waren om deze boodschap steeds opnieuw te moeten vertellen. :)

In minder dan 2 uur worden wel heel veel gebeurtenissen op het publiek afgevuurd, waarvan het meerendeel de achtergrond niet kent. Daarom snap ik de kritiek dat de film oppervlakkig blijft en we niet echt een 'biografie' van Chisholm krijgen.
Maar dit is ruim 50 jaar geleden, en toen ook weer 50 jaar nadat vrouwen zich uberhaupt met politiek mochten bezighouden.
En nu is dit juist een mooie start om te beginnen met te begrijpen waarom er zoveel weerstand is tegen 'anderen' die zich bemoeien met wat ons allemaal aangaat. Dat is wel het minste wat je uit de film mag halen.
Soms gaat een film minder over de manier waarop iets gefilmd wordt of verteld wordt. Soms gaat het over iets anders en is het inderdaad meer een boodschap dat een verhaal.
De kleuren zijn helemaal in de stijl van de jaren 70 (en late jaren 60, want destijds deed men nog jaren met een decor). Dit is zoals ik het me herinner uit mijn kindertijd. Bruin, beige, warm oranje. En dat behang in het appartement met de Chisholms, dat patroon zat op de muren bij mijn grootouders :)
Er moet altijd iemand de eerste zijn, als je een patroon doorbreekt van steeds hetzelfde type mens op dezelfde plekken. En daarom is deze film juist nu interessant.

Overbodig voor mij. Het mooie is dat de oorspronkelijke oude animatiefilm nog prima staat. Om er dan een half-CGI fest van te maken is ... overbodig. Op een of andere manier is tekefilm-sneeuwwitje gewoon prima en ... mooier? Want je kunt er meer je eigen interpretatie aan geven.
Maar er zal vast een publiek voor zijn. De andere live action Disney's deden het ook voor een andere doelgroep.

Ik was lui en keek deze film met de Engelse nasynchronisatie en werd aangenaam verrast door de cast list. René Auberjonois, Tim Curry, Anne Hathaway, Kristen Bell, Judy Greer.
Wat sfeer en verhaal betreft is het een beetje Labyrinth, Legend, Wizard of Oz, maar dan met katten. Heel leuk voor kinderen ook.

Jaaa! :) I geef toe, toen Channing als eerste naar voren werd geschoven als Gambit dacht ik 'neeee...'. Maar na D&W oh man. Hij zou het kunnen. Zou mooi zijn.
We hebben een Gambit film nodig. Toch?

Hoe zou een invasie van buitenaardse wezens verlopen? Komen ze in vrede of gaan ze meteen in de aanval? En ook: hoe reageert de wereld daar dan op?
Geen van deze vragen worden serieus beantwoordt in de film, maar je mag overal om lachen. Veel cameos van destijds bekende acteurs en anderen, dus dat gaat misschien aan het huidige publiek voorbij. Maar ondanks dat blijven hun personages wel grappig.
Eén van de grappigste scifi-spoofs die er is.

Niet grappig. Onsamenhangend. Saai. Ik was alweer bijne vergeten dat ik deze film gezien had. Maar het kwam allemaal weer terug in een flashback.
Geen idee wat de schrijvers dachten, want omg.
Weet je wat een leuke spoof/komedie film is over een buitenaardse invasie met ongelooflijk rare wezentjes? Mars Attacks! (1996)
Ik legde de lat gewoon te hoog voor Pixels. Maar ze limbo-den er gewoon ver onderdoor.

Oh. Wat deed deze film mij pijn. Wolverine heeft een kickass origin story. Echt. En dan ... dit. Gelukkig werden heel veel zaken uit de film goedgemaakt door Logan. En natuurlijk kreeg Deadpool een tweede kans (en oh boy). Eén keer kijken dan dan waarschijnlijk nooit meer.

Het thema - zou jij kiezen voor een snelle manier om 'normaal' te worden en alles te verliezen wat je uniek maakt - is best een belangrijk thema in X-Men. Vergeet niet dat Prof X alle mutants een veilig thuis biedt en hen de kans geeft hun unieke krachten te leren gebruiken. Maar mensen - en ook mutants - willen het liefst gewoon zoals anderen zijn. En is het niet makkelijker om van je bijzondere krachten af te stappen zodat je niets hoeft te leren, maar gewoon 'normaal' kan zijn?
In de film zijn er een paar X-Men die dat er graag voor over hebben en er graag in willen geloven dat alles dan goed komt. En er zijn er die juist hun unieke en diverse krachten koesteren en het een onderdeel vinden van hun identiteit.
... Wat uitvoering betreft niet mijn favo-x-men-film, maar ik had er dan ook suoerhoge verwachtingen van, destijds.

Waardige opvolger van het eerste deel en heel goed te doen als je een mini-film-marathon wil doen. Pak de popcorn er maar bij.
Het helpt wel om het eerste deel dus te zien, want helemaal losstaand is deze film niet.

Patrick Stewart en Ian McKellen zijn geweldig samen. Dit is denk ik ook mijn favo X-Men film (hoewel de twee animatieseries mij dichter aan het hart liggen). Eén van de eerste succesvolle superheldenfilms, en alweer bijna 25 jaar oud.
(Okay, ja, er was natuurlijk Superman, en daarna de Burton Batman films, en de allereerste was dit zeker niet, maar het was wel een soort van shift dat superhelden niet alleen door nerds en geeks werden gewaardeerd.)
Uiteindelijk is X-men toch vooral het verhaal van mensen die om wat voor reden dan ook niet geaccepteerd worden of zich buitengesloten voelen. En gek he: maar iedereen herkent zich daar in. Is dat niet raar??

Dit was echt de minst interessante X-Men film. Het kabbelt een beetje voor, dobbert een beetje rond en gaat voor mij niet echt ergens heen. Gemiste kans, want er is zoveel te vertellen over de mutants.

Niet de beste X-Men film, maar dat komt misschien omdat ik niet alle casting keuzes snapte. Hoult als Beast maakte op mij niet echt indruk, bijvoorbeeld. En dan wel weer kiezen voor Jackman. Waarom destijds geen jongere acteur voor Wolverine gezocht?
Ach. Verder best een prima film.

Mooie karakterschets, niet alleen van het personage Wolverine, maar ook zijn relatie met Professor X. Best een serieuze film, maar dan wel onder het laagje van een superheldenfilm. Patrick Stewart is een fenomenale acteur. Als de oude Professor Xavier is hij echt indrukwekkend.

En dit is precies waarom ik spoilers probeer te vermijden. Het was heerlijk om de film 'blind' binnen te stappen en oprecht verbaasd te zijn dat deze acteur in de film was getrokken. :)
Meer dan waard. Nu mag Cavill terug naar huis om zijn pc up te graden :) (zie youtube filmpje waarin dhr Cavill er drie dagen over doet om zijn eigen pc te bouwen. Awww. :) )

Wat een ontzettend leuke en lieve (en soms heel spannende en beetje enge!) film is dit! Zeker geschikt voor jonge kijkers - liefst toch wel met een volwassene erbij die minimaal met een half oog kijkt.
Maar als volwassene is het ook erg leuk om naar Karl Urban te luisteren die een échte held neerzet, die toch een groot hart heeft. Stiekem.
Kwaliteit van de animatie is top, in mijn ogen.

Saaie actiefilm met een flinterdun verhaaltje. Dit was zeker niet mijn ding, en dat lag aan het slechte script en de 2D personages. Ergens waren ze vergeten er ook een verhaaltje in te stoppen,d dacht ik.

Beetje onzinnige (monster)film die er niet echt in slaagt spannend of eng te worden. En hoewel sommige films zo slecht zijn dat ze weer hilarisch grappig worden, had ik dat bij Anaconda niet. Ik geef een 4 omdat Danny Trejo, Ice Cube én Owen Wilson in éen film toch wel een bijzondere combinatie is.

Leuke kinder- dan wel familiefilm. Perfect voor grootouders en kleinkinderen (als je kleinkinderen onder de 10 zijn).
Het is geen ingewikkeld verhaal en er zitten wel 'spannende' dingen in, maar over het algemeen is het een vrij lieve en vriendelijke film. Niet te veel grappen die over de hoofden van de kinderen gaan en dat is ook wel weer eens verfrissend en leuk voor de kids.
En ga nou na de film niet spontaan de eendjes voeren, maar leg gewoon uit dat eendjes doodgaan van brood en beter - zoals in de film - waterplantjes kunnen eten. :)

Er is een andere versie, met Rutger Hauer, die ik (jaren geleden natuurlijk) al gezien had: Escape from Sobibor (1987) en ik snap dat je de verhalen wel steeds opnieuw moet vertellen, maar ik laat deze nieuwere versie even aan mij voorbijgaan.

Missen we hierdoor de Lando van Donald? Wat jammer.
Maar ik hou mijn Trekkie-hart vast als ik lees: " ... en live-action Star Trek-serie. De serie draait om een federatie die op een vakantieparadijs werkt."
... Alsof we zitten te wachten op een Star Trek serie op Risa.

Ik meen me heel vaag te herinneren dat ik als kind het boek (voor)gelezen heb (gekregen)? Ik meende me ook te herinneren dat er een andere film van was en misschien heb ik die wel gezien: Ferdinand the Bull (1938)
Het boek waar het op gebaseerd was werd hier en daar in de ban gedaan omdat er een pacifistische boodschap in zit. Want je wilt blijkbaar niet dat kinderen het idee krijgen dat liever bloemetjes ruiken dan vechten tot de dood een optie is in het leven ... (dus wel. Als iedereen een Ferdinand zou zijn, ach, wat een mooie bloemrijke en kleurijke wereld zou het zijn). :)
Leuke film.