Profiel van onne

Matige thriller die zwaar leunt op clichés.

Hoewel topacteurs Robert De Niro en Michael Keaton de film nog enigszins overeind houden, is het script traag, voorspelbaar en mist het de psychologische scherpte van het boek.

De duistere jaren 90-sfeer is prima, maar het vader-zoon-drama haalt alle vaart uit het moordmysterie.

Dune: Part Two is visueel indrukwekkend, maar vooral een ontzettend lange en saaie zit.

De film duurt bijna drie uur en het tempo ligt pijnlijk laag.

Scènes van pratende mensen in de woestijn worden eindeloos gerekt, waardoor het verhaal compleet stilvalt.

Ondanks de topcast blijft de film emotioneel ijskoud. De romance tussen Paul en Chani mist elke vorm van chemie, waardoor hun lot je volkomen koud laat.

Daarnaast werkt het constante, harde gedreun van de soundtrack al snel op de zenuwen.

Na een ellenlange opbouw is de uiteindelijke climax binnen een paar minuten voorbij, gevolgd door een onbevredigend open einde.

Een pretentieus en slaapverwekkend deel twee.

Een scheikundeleraar [Ryan Gosling] is de enige overlevende van een missie die bedoeld is om de aarde te redden.

Heeft iets te maken met astrofagen, maar er valt geen touw aan vast te knopen en Lord en Miller lukt het niet enige spanning of interesse op te wekken voor het lot van de hoofdpersoon.

Een steenachtig ruimtewezen [James Ortiz] zorgt voor geforceerde humor en de flashbacks zijn overbodig.

Na een hoop wetenschappelijk gebazel, een stortvloed aan special effects en bijna 150 minuten (!) komt er eindelijk een einde aan deze matige film.

Een Sci Fi in het genre van interstellar met een vleugje ET.

Leuk om naar te kijken maar nog leuker om snel te vergeten.....

De sfeer in het vervolg van Heroes Reborn is duister en de maatschappelijke spanningen (discriminatie en angst voor het onbekende) zijn interessant uitgewerkt.

De eerste afleveringen zijn best wel spannend, maar daarna zakt het in tot een bedenkelijk niveau.

Het weerzien met bekende gezichten zoals Hiro Nakamura en de iconische schurk Sylar zorgt dan wel weer voor een fijne dosis nostalgie.

Matig vervolg van het orgineel (De eerste serie van Heroes was top).

Redelijk sterke boekverfilming. Het verhaal zit best aardig in elkaar al is het allemaal wel wat vergezocht en wordt veel overgelaten aan het toeval.

De soapachtige voelende uitwerking is goed geslaagd. Het eerste deel is het sterkst en heb je als kijker geen idee waar het naar toe gaat. De spanning wordt dan langzaam opgebouwd.

Het meer voorspelbare tweede deel is wat minder maar nog steeds spannend en onderhoudend.

Het acteerwerk is sterk met een prima onderlinge chemie tussen de drie hoofdrolspelers.