Recensie 'War Machine'

In War Machine (2026) volgen we de laatste lichting rekruten van een meedogenloos special-ops trainingskamp, onder leiding van 81, gespeeld door Alan Ritchson. Fysieke uitputting en mentale druk worden tot het uiterste gedreven. Wat begint als een keiharde selectieprocedure verandert al snel in pure overlevingsdrang wanneer de groep wordt geconfronteerd met een dodelijke kracht van buiten deze wereld.

Een regisseur met een duidelijke handtekening

Netflix komt met een nieuwe actie-/sci-fi-film, geregisseerd door Patrick Hughes, bekend van onder andere The Expendables 3 (2014), The Hitman's Bodyguard (2017) en The Man from Toronto (2022). Een lijst met een duidelijk patroon: actie boven alles. Met het casten van Alan Ritchson, voornamelijk bekend van de serie Reacher (2022– ), geeft Hughes een helder signaal af: ook in War Machine draait het vooral om spierkracht en spektakel.

Een script uit het handboek

De film opent in Afghanistan en zet meteen een van de meest gebruikte oorlogsfilm-clichés neer: een militair met een trauma die terugkeert naar het front. Helaas is dit niet het enige cliché dat schrijver James Beaufort in het script heeft verwerkt. Na de introductie van het trauma volgt een standaard trainingsmontage, inclusief de bekende "wel of niet door naar de volgende ronde"-scène. Om vervolgens de opening af te sluiten met de zeer verrassende conclusie dat 81 toch wel door mag naar de volgende ronde. Wat de laatste test van de 8 weken durende training zou moeten zijn, verandert al snel in een levensgevaarlijke missie wanneer ze erachter komen dat een buitenaardse machine op de groep rekruten jaagt.

Hoewel Ritchson bijna perfect gecast is en zijn rol ook goed uitvoert, is dit helaas niet voldoende en blijft het bij een matige start. Het plot van de film vraagt natuurlijk al om de realiteit redelijk los te laten. Hoewel dit geen probleem hoort te zijn, is het wel de bedoeling dat de film zich aan zijn eigen regels houdt. Als een machine door een berg heen kan vliegen, kun je niet verwachten dat een paar rotsblokken ineens een geloofwaardige barrière vormen. Tel daar voorspelbare dialogen en overdreven dramatische momenten bij op en je krijgt een film die zichzelf serieuzer neemt dan het zou moeten doen.

Netflix-algoritme cinema

War Machine zit vol inconsistenties en zwakke dialogen. Voor veel filmliefhebbers zal dat te veel afleiden van wat de film wél goed doet: vermakelijke actie en solide special effects, zeker voor een Netflix-productie. Het ondersteunende acteerwerk van onder anderen Jai Courtney (Suicide Squad (2016)), Esai Morales (Mission: Impossible – Dead Reckoning Part One (2023)), en Dennis Quaid (The Substance (2024)) tilt het geheel nog enigszins omhoog. Voor een avondje gedachteloos bankhangen is het misschien voldoende maar voor de meeste filmliefhebbers voelt War Machine echter als de volgende Netflix-productie waarvan een algoritme heeft besloten dat dit een goed idee was.