Reacties

Ultieme gamernerdfilmserie gemaakt voor een groep mensen (met humor) die begrijpen waarom er steevast goede winsten worden gemaakt in de videogame-industrie.

Eersteklas mindfuck film die je in kleurrijke gelaagdheid meeneemt in een wereld van toch wel ietwat zieke spelletjes.
Knap acteerwerk gezien de complexiteit van het script, maar misschien zijn het ook gewoob professionals en heet de regisseur het goed gedaan - dat vind ik lastig inschatten.
Goed werk is het, punt.

Een scenario schrijven over een scenarioschrijver is misschien een beetje meta, maar een film kijken in een film is dat ook. Dialogen over dialogen en scenes over scenes maak je ook mee in deze heerlijke dwarsligger van een film. In de gesprekken over gesprekken praten de mensen wel ergens naartoe. De karakters ontwikkelen hun karakter en de acteurs acteren alsof hun leven ervan afhangt.

Als ik schrijver was, had ik wellicht een betere beoordelingstekst geschreven... Boeiend.

Ik had het vandaag nog over dinosaurussen en schubben. Ja dan moet je echt even dit zien. Bijzonder ongevaarlijk is de pangolin en evenzo kwetsbaar emotioneel gezien. Mooi om de toewijding te zien van de mensen in het project

Wat een heerlijke profielschets van een samenleving waarin zombies geaccepteerd worden en vrijwel iedereen tolerant is voor ze... Nou dus bijna iedereen is tolerant.

Het is best moeilijk om te kijken als die stem van de drieling niet aankunt... :-)

In dit Japanse stilleven zie je hoe kinderlijke zielen omgaan met het moeten verstoppen, het verantwoordelijk zijn voor jezelf en met de verveling.
Een schrijnende verhaal dat goed uitgebeeld hoe het er werkelijk aan toe kon zijn gegaan.

Wat @Mient schreef kan ik beamen.

Leuk om Bae Doona (van o.a. Sense8) weer te zien

Lange speelfilm in een wereld vol mysterieus duister... Raadselachtig duister zeggen sommigen - al vond ik het weldoordacht. Artistieke film vol met de gevoeligheid zoals alleen de batman die kan uitbeelden. Leren we wat nieuws over dit karakter? Of worden we dusdanig geboeid dat je er de stripboeken op wilt naslaan? Ontdek het vooral.

Prima cabaretshow. Een 6,4 krijgt het van mij. Soms is het verhaaltje net iets te lang maar de structuur is prima

Dit is helemaal geen cabaret. Dit is een jongeman die op het podium zijn verhaal doet van zijn ontstaan uit bastaardkinderen tot aan zijn homoseksualiteit aan toe. Ik heb een keer een simile gehoord maar ik de rest van dit optreden schaar ik niet onder cabaret

De eerste grap is best wel heel goed. Maar daarna begint wat ik enkel kan omschrijven als de comedieterreur. Humor is zo persoonlijk

Nummer 3 uit het jaar 2017 staat op deze pagina: welverdiend!
Klasse acteerwerk, fantastische dialogen en verhaal. Precies genoeg goede humor. Heerlijk vol

Intrigerend verhaal over het leren omgaan met het gemis - en of dat nu een gemis is van herinneringen, of een gemis van een tweede seizoen, dat valt te bezien. Goed opgezet verhaal en artistiek verantwoord uitgevoerd. De science fiction component is wat voor mij in een tweede seizoen mag terugkomen

Filmspektakel met doorgaans oogstrelend beeldmateriaal; maar met een verhaal zonder al te grote uitdagingen - de spanning is niet om te snijden. Leuk genoeg hoor maar geen acht.

Dit is echt bijzonder consistent uitgewerkt langs alle bedrijven. Iedere artiest heeft op een bepaalde manier dezelfde smaakloze en domme taalgrap gemaakt en daarmee een verhaal proberen te verstellen over een politie-agent die zijn ex weer ontmoet in een andere stad.

Pretentieuze mensen die in een pretentieuze film worden tentoongesteld. De stijl is klassiek, maar de verhaallijn is zo ongestructureerd alsof je gewoob maar wat naar enkele doorsnee levens zit te kijken - terwijl dat zeker niet zo is. De bedoeling van de film en de richting van het verhaal lijken zo obscuur dat het ons niet weet te boeien. Morgen weer een nieuwe dag met hopelijk een betere film.

Onheilspellende film die de buik kan doen omdraaien (van spanning) maar tegelijkertijd hebben we niet bepaald zin om de film af te kijken. Een prima horrorfilm kan dit zijn

'Een smid die de duivel angst weet in te boezemen' is een volksverhaal uit het Spaans Baskenland dat hier wordt verfilmd.

Er zitten zeker wel wat scenes in die een glimlach op mijn gezicht wisten te toveren.
Ik ben geen fan van Spanje en dat blijkt ook weer als ik deze film kijk. Het acteerwerk is heel plat. De cultuur is niet zo zeer temperamentvol maar wel radicaal onaardig tegen de medemens. Of misschien is dat het primitieve dat juist goed wordt geacteerd? Ik loop er niet warm voor.
Het einde is wat mij betreft keurig opgelost. Al snap ik de laatste zin niet helemaal - wederom een cultuurdingetje

Een visueel spektakel en gezien de filosofische uitingen een aantrekkelijke serie. De kwaliteit varieert wel ve van aflevering tot aflevering maar het eerste seizoen is sterk en interessant. Seizoen een krijgt een 8!

Seizoen twee lijkt doelbewust te zijn verkloot voor de pegels en de politiek en krijgt een 4. Vanaf seizoen 2 word je volcontinu om de oren geslagen met transseksualiteit en genderagressieve uitingen. Helemaal knetsknotter kut gedaan want deze serie komt er niet meer bovenop en na 6-7 afleveringen geven wij het helemaal op. Ik vind het zo kinderachtig als karakters zo prominent rondom hun geaardheid worden opgebouwd - KOM OP ZEG! Echt een kwaadaardige kwaliteit om degelijke acteurs en hun loopbanen te misbruiken voor politieke propaganda en woke. Bah!

Wat een bijzonder goede film! Ik ben blij dat ik het nu ontdek, want dit is een pareltje.

Een fantasy-avontuur is het zeker met dit uitzonderlijk getalenteerde gezelschap, en aan het historische drama word je bijzonder keurig - haast educatief - herinnerd.

De Franz lijkt op een jonge Joaquin Phoenix en levert hoogwaardig acteerwerk met veel bravoure. De artiesten zijn stuk voor stuk tot in de puntjes uitgewerkt en overtuigen steeds weer door de hele film heen.

Er zitten een drietal scenewissels in die niet zo lekker overgaan, maar dat is ook echt alles wat ik over deze fantastische Italiaanse film te zeuren heb.

Een sterke start voor deze wereldopbouw. Ik hoef er niet naartoe op visite maar mooi is die wereld wel. Een wereld die barstensvol herinneringen zit en smacht naar een superintendent die de regie voert op waarheidsvinding.

Het verhaal komt pas veel later ietwat moeizaam op gang. Het voelt allemaal wat gedwongen: acteerwerk, script, scenes, montagea... De dialoog vind ik wel prettig al zij het veel melancholisch.

Een 7 min.

Ineens staat je hele wereld op zijn kop en moet je je aanpassen aan de regels als je wilt overleven. Een spannende premisse die in Japanse context goed uit de verf komt [red: in Japan doet men niet aan individualistisch gedrag, maar komt de groep eerder aan bid dan het individu, dus dat levert interessante dynamiek op]. De twee seizoenen sluiten goed op elkaar aan. Het acteerwerk van Arisu is soms wat irritant, maar dat is volgens mij wel precies de bedoeling. Als je even niet meer weet wat je met het realisme in deze serie aan moet, dan kun je het beste een dagje later weer verder kijken want het verhaal is echt deugdelijk opgebouwd en het wordt vanzelf allemaal opgehelderd. Een acht plus!

Een aanvulling nadat we seizoen drie hebben gezien: een waardig slot voor deze serie. De laatste beelden hinten:

Ik kijk zojuist nogmaals deze film - misschien wel mijn lievelingsfilm. En wat doet Amazon!? Reclame: dwars door een prachtige scene heen. Wat een heiligschennis.

Want wat is dit een fenomenale film. Ik heb mijn cijfer gezien: de vorige beoordeling... Bah een 9... Dit is sowieso een tien, waarom was ik zo kritisch, dit verdient deze film echt