Profiel van (Manfr)ed

Ik twijfelde om naar deze film te gaan. Zo'n 5 jaar geleden heb ik alleen de eerste Star Wars-film gezien en was ik bang dat ik het niet kon volgen. Vreemd genoeg haalde het lettertype op de filmposter mij over om te gaan. Ik heb de 4DX 3D-versie gezien. Het viel me mee; het was een op zichzelf staand verhaal dat goed te volgen was. Ook de beelden zagen er mooi uit en de muziek bij de film was ook niet slecht. Of de film passend bij vorige delen is, kan ik niet zeggen. Daarvoor heb ik te weinig Star Wars-historie. Een dissonant was dat ik de stem van Martin Scorsese hoorde. Ik waardeer hem zeer in een regisseursrol, maar niet als (stem)acteur.

Een spannende 4-delige Franse policier over een meisje dat 5 jaar geleden spoorloos verdwenen is. Door een AI-gefabriceerd videootje wordt de zaak weer plotseling opgerakeld en raakt het dorp in rep en roer. Er wordt goed geacteerd; vooral de bijrol van de dementerende moeder van de politiechef valt op en als er een kat in voorkomt, is dat voor mij altijd een pre. De vele dronebeelden maken het gebied ook goed aanschouwelijk. Een nadeel is wel dat er nogal veel verhaallijnen in de serie zitten. Mooiste zin komt van de politiechef, die een omschrijving geeft van haar vroegere lerares: "Mijn juf in klas 3. Ze maakte ons bijna analfabeet."

Gezien op NPO Start. Aan het einde van deze film wordt vermeld dat het gebaseerd is op werkelijke gebeurtenissen. Wat klopt, is dat hij minimaal 16 vrouwen heeft vermoord (en 13 ervan heeft verkracht). Helaas is de journalist verzonnen. Zeker in Iran zou het mooi geweest zijn als een vrouw de zaak had opgelost. De zaak is aan het rollen gekomen doordat een prostitué wist te ontsnappen. Ik ga deze walgelijke man niet goedpraten maar zijn vrouwenhaat kan mede veroorzaakt zijn door zijn moeder die hem mishandelde. Anderzijds klaagde hij tegen een vriend dat hij geen martelaar kon zijn tijdens de Iran-Irakoorlog en nu kon hij 'een held' zijn voor de samenleving door 'de straten op te ruimen'. Dat hij elke keer de plaatselijke krant belde, geeft dat ook al aan en je ziet zijn teleurstelling als de krant een moord heeft gemist. Over deze zaak is ook een documentaire verschenen: Va ankaboot amad (2003). Deze film geeft goed weer hoe de positie van de vrouw is in Iran en het einde van de film geeft niet bepaald hoop op verbetering.

Op zich is het wel grappig: een Duitse oude vrouw doet een bekentenis op haar sterfbed, een Italiaanse schrijfster maakt er een boek van, een Italiaanse regisseur verfilmt het met Duitse acteurs. Een 'as'-samenwerking. De kleding, de acteurs en de omgeving waren pico bello (laat ik er ook een Italiaanse term uitgooien). Hoewel historici geen bewijs hebben gevonden voor het voorproeven. Helemaal onlogisch is het niet. Vroeger waren heersers doodsbang om vergiftigd te worden en er werd dan ook vaak gebruik van gemaakt. Hitler heeft zelf mensen uit de weg laten ruimen die een bedreiging voor hem waren. Denk aan de 'Nacht van de Lange Messen'. Maar het gegeven is op zich wel wat saai. Het enige waar het om draait, is of het eten vergiftigd is of niet. De meest opvallende gebeurtenis is de aanslag op Hitler, die in een andere film wel spannend verfilmd is. Misschien dat daarom die romance erbij gesleept was. Toen de man van Rosa aan het Oostfront vermist werd, ontstond er een hartstochtelijke verhouding met een nazi. Terwijl ze bij haar schoonouders woonde. Dat is nogal gezocht. Ik ben van plan om het boek nog eens te lezen, dat meer dan 300 pagina's telt. Ik ben benieuwd of daarin ook de achtergrond van de andere voorproefsters wat meer aan bod komt.

Nog iets anders: in het dorpje was op een gegeven moment een tekort aan tabak, maar zag ik het goed? Zat een van de voorproefsters een filtersigaret te roken?

Ik ben blij dat ik niet die kok was. Door mijn abominabele kookkunst zou ik gelijk door Hitler gefusilleerd worden.

Ik moest deze film even een paar dagen laten bezinken. Van de poster en de trailer was ik niet warm geworden. Overigens hing bij Pathé een andere poster dan op deze site te zien is. Op de poster bij Pathé stond Emily Blunt afgebeeld met een silhouet van een vogel. De acteerprestaties zijn goed, vooral die van Emily Blunt. De cinematografie zit ook in uitstekende handen. En de spanning zit er vanaf het begin gelijk in, maar toen de dieren in het verhaal begonnen te komen, haakte ik af. Mijn kat kijkt me ook wel eens zo aan, maar ik blijf eentalig; mijn kat heeft dan gewoon honger. En wat dan volgt is een actiefilm waarin de Amerikaanse overheid alles op alles zet om te zorgen dat hun geheim niet in de openbaarheid komt, met veel autoachtervolgingen. Spannend, dat wel, maar er volgen ook vragen: hoe kan Daniel een auto van de achtervolgers starten? Dat een huis nagebouwd kan worden is mogelijk, maar het hele interieur??? En waarom doet Noah Scanlon (Colin Firth) op het eind niets? Toch een beetje jammer allemaal. Ik geef het een 6, maar die 6 neigt sterk naar een 5.

Sommige acteurs herken ik qua uiterlijk gelijk; met andere heb ik meer moeite. Toen ik Hugo hoorde praten, dacht ik gelijk dat de vader van Michael Jackson meedeed. En inderdaad, het was Colman Domingo.