Profiel van (Manfr)ed

Gezien op NPO Start. Ik moet bekennen dat ik een Bovensloter ben. Ik moet echter toegeven dat ik mijn beeld van Brabant ('Brabantse Nachten zijn Lang' en 'Gezelligheid Troef' met een zachte "G") iets heb moeten aanpassen na de 8 delen Bovensloters gezien te hebben. De zachte "G" blijkt overigens wel te kloppen. Een geweldige acteerprestatie van Na-Young Neon, die haar transformatie door de delen goed laat zien. Ze blijkt toch ook genoeg Chinees te kunnen spreken. En dat frituren niet gezond is blijkt al in deel 1. Zou er een tweede seizoen inzitten?

Gezien op Cinetree. De film begint met de introductie van het trio dat gaat meedoen aan een wedstrijd. Allereerst Lily (Maggie Smith), die bij de gedenksteen van haar jong verdronken zoon voor een goede afloop bidt. Dan Eileen (Kathy Bates), die nogal lang in de badkamer verblijft tot ongenoegen van haar familie. En tenslotte Dolly (Agnes O'Casey), die geld steelt uit de elektriciteitsmeter en plechtig belooft dit terug te geven. Alledrie wonen ze dicht bij elkaar in een Iers stadje in kleine huisjes, waarvan de gevels opvallend schoon zijn en de deuren een opvallend heldere kleur hebben. Met de eerste prijs van die wedstrijd kunnen twee tickets naar Lourdes gewonnen worden. Ieder heeft zijn eigen motief om naar Lourdes te gaan: Dolly wil dat haar zoontje gaat praten; Eileen heeft een knobbeltje in haar borst. Ik heb de film eerder in de bioscoop gezien en gek genoeg was het me toen niet opgevallen dat Lily twee ongelijke benen had. Plotseling verschijnt ook Chrissie (Laura Linney) uit Amerika. Zij had een relatie met de zoon van Lily en was bevriend met Eileen. Er volgt een film met grappige en ontroerende momenten, die goed de tijdgeest van de jaren 60 weergeeft. De hulpeloosheid van de achtergebleven mannen wordt wat overdreven neergezet. Niet elke man is zo onhandig als ik. Dat Chrissie zomaar met die bus mee kon, snapte ik niet. Zij had het kaartje van haar overleden moeder toch weggegeven. Wat ook niet klopte, was de kleding van Dolly. Zij verscheen vaak in fraaie jaren 60-kleding waar ze het geld niet voor had.

De film begint met een bebloede tand die in een glas water zinkt. Vervolgens staat Milla met een stel klasgenoten te wachten op een trein op een perron. Ze staat alleen, maar een jongen loopt hard tegen haar op, waardoor ze een bloedneus krijgt. Hij biedt zijn shirt aan om het bloed te stelpen, maar het shirt stinkt. Milla is 16 jaar en heeft kanker. Dat is iets wat niet meteen in de film duidelijk is. De jongen, Moses, is een jongvolwassene en drugsverslaafd. Niet bepaald het type ideale schoonzoon. Moses bietst meteen geld van Milla en als tegenprestatie vraagt zij om met haar mee te gaan. Waarschijnlijk uit protest tegen haar overbezorgde ouders. Haar vader is psychiater, haar moeder is een ex-musicus. De vader is de meest normale van het stel, maar wel een beetje een slapzak. De moeder heeft psychische problemen. Het hoeft geen spoiler te zijn dat het slecht met Milla afloopt. Toch is het niet het obligate meisje met kankerverhaal dankzij de acteerprestaties en het verloop van het verhaal. Het gezamenlijke maal dat op het eind genuttigd wordt, is wel wat vreemd, want hoe al die karakters plotseling bijeen komen, wordt niet verklaard. Ik weet ook niet of het bewust is of niet, maar een paar keer lijkt het alsof Milla contact zoekt met de kijker/camera.

Gezien op Cinetree. Wat voor waardering moet je de film Daisies geven? Er zit geen verhaal in, dus dan maar een '1'? Daisies is het Engels voor madeliefjes, een onschuldig bloemetje dat in het wild groeit. Beide meisjes heten Mary, maar de blonde heeft vaak een ring van die bloemetjes in haar haar zitten. De film begint met een soort werkend radarwerk, afgewisseld met oorlogsbeelden. Na een tijdje verschijnen de twee Marie's. De donkere Mary zegt dan dat alles bederft in deze wereld en als alles bederft in deze wereld, dan bederven wij ook. En bederven doen ze! Ik ga zeker geen '1' geven voor deze aparte film. Ik corrigeer het cijfer. De donkere Marie, Jitka Cerhová, heeft mooie ogen (+1). In de film komen treinen voor (+1). De muziek is zeker niet slecht (+1). Er wordt verschrikkelijk veel voedsel verspild (-1). Cinematografisch is de film heel apart (+2). Maar waar heb ik naar zitten kijken? Een protest tegen de top van het communisme of tegen het decadente Westen? De film is zeker absurdistisch, misschien ook wel feministisch. Maar misschien hoort de film meer thuis in een dadaïstische tentoonstelling dan in een bioscoop.

Gezien op Cinetree. De film begint met een buiten gehouden lunch, zoals op de filmposter te zien is. Het is bij de moeder van Rosa. De film draait om Rosa, een rol van Maria Ribeiro, een mooie 37-jarige vrouw. Ze zit echter niet lekker in haar vel. Dat komt door haar situatie. Haar man werkt in het Amazonegebied en doet daar idealistisch werk. Hij is daardoor vaak langdurig van huis en het huishouden en haar veel aandacht vragende dochters komen op haar neer. Zelf zou ze het liefst toneelstukken schrijven, maar dat brengt niet meteen geld in het laatje, waardoor ze nu teksten schrijft voor een commercieel bedrijf. Steun van haar moeder krijgt ze niet, want die bewondert het idealistische werk van haar man. Ze hangt daarom meer aan haar vader. Binnen krijgt ze te horen dat het niet haar biologische vader is, maar dat ze het product is van een avontuurtje in Cuba. Ze stort dan helemaal in. Er wordt goed geacteerd in de film, maar er had meer diepgang in kunnen zitten. Mannen komen er in de film niet al te best vanaf.