Reacties

Bij de SSU hoef je inmiddels geen perfecte films meer te verwachten: het zijn vooral campy, ongecompliceerde comicboekfilms. Het verhaal is eerlijk gezegd erg dun, maar wel amuserend genoeg. De actiescènes zijn goed uitgevoerd en voor mij deden Aaron Taylor-Johnson en Russell Crowe het prima. Al met al heb ik me beter vermaakt dan verwacht en heb ik er echt van genoten.

Een 6,5.

Het tweede seizoen gaat verder waar het eerste seizoen stopte, maar is helaas iets minder. De series van Sheridan hebben altijd tien afleveringen per seizoen en bij Tulsa King zag ik al dat dat soms niet nodig is. Je weet dat het ergens naartoe gaat en elke aflevering is weer een stapje dichterbij, zonder dat er echt heel veel gebeurt. De laatste aflevering maakt dat dan weer goed en je krijgt het gevoel dat het dan pas begint. Van mij krijgt dit seizoen een 7 en op naar seizoen 3!

Een combinatie van Mortal Kombat en The Hunger Games met gruwelijke over the top actiescènes. De innerlijke monologen van de hoofdpersoon zorgt voor nog een komedische feel. De actie en vechtscènes zijn heerlijk overdreven, maar het verhaal is helaas aan de dunne kant.

Redelijk stille Nordic noir serie over een helderziende vrouw (Veronika) die bij de Zweedse politie werkt in een klein dorpje. De pacing is vrij traag en ik vond de serie niet echt bingewaardig. Het tweede seizoen is naar mijn mening iets interessanter.

Een 6,5 van mij!

Ik heb de originele Naked Gun films niet gezien, maar ik heb al lange tijd niet meer zo hard gelachen om een film als bij deze. Wat een heerlijk domme, leuke humor! Liam Neeson verdient echt lof. Dit soort rollen moet hij vaker doen in plaats van die oppervlakkige actiefilms van de laatste jaren, die allemaal met dezelfde plot hebben alleen andere titel.

Robert Eggers films zijn voor mij wel hit en miss. De acteerprestaties zijn uiteraard sterk. Al begin ik wel wat Willem Dafoe-moe te worden. De visuele stijl is eigenzinnig en zeker origineel, wat op zich geen probleem is. De pacing en vooral het verhaal en misschien ook de betekenis erachter, konden me echter niet echt boeien. Zoals hier eerder wordt genoemd, is het geen horror of thriller, maar eerder een drama.

Leuke tweede film, maar vooral voor liefhebbers van de eerste film.

Adembenemend.

Dit was gewoon een makkelijke cashgrab om de franchise een beetje in leven te houden. Alles is te generiek en te cliché. Het is een rare film voor kinderen, niet leuk genoeg voor volwassenen, maar ook ook te chaotisch en onsamenhangend.

Ik heb het gevoel dat ze zelf niet weten voor wie deze film is. Het duurt maar 90 minuten en toch zitten er pacingproblemen in wat eigenlijk bizar is.

Trolls (uit 2016) is op bijna elk vlak een betere film dan dit. Rihanna als Smurfette vond ik raar. Ze had beter een ander of nieuwer personage kunnen zijn in plaats van Smurfette.

Edit: Zie ook reviews van @Tcharo en @chiel1971

Afgelopen tijd op Veronica gezien. Een spionageserie van 6 afleveringen van 30 minuten (de laatste aflevering is iets langer) met actie die doet denken aan een PlayStation videogame. Helaas is het verhaal en plot wat dunnetjes, maar voor een korte serie heb ik me er best mee vermaakt. Ik twijfel tussen een 6 en een 7.

De film is volledig opgenomen met iPhones, wat hem uniek maakt, maar tegelijkertijd ook amateuristisch en wisselvallig laat aanvoelen. Met het verhaal en de plot had meer gedaan kunnen worden, en het laatste half uur voelt vooral als een anticlimax. De sterke punten liggen juist in de unieke locaties en de guerrilla-stijl van filmen op locatie, wat de film een rauw en realistisch karakter geeft.

Gezien op Skyshowtime en ik heb enorm genoten van deze film. De visuele effecten zijn uitstekend gedaan en de draken (die deels geanimeerd waren) zien er prachtig en overtuigend uit. De film blijft trouw aan de originele animatiefilm en levert een sterke live-action remake.

De cast is erg goed gekozen en komt sterk over, vooral de acteur die Hiccup speelt, die zijn rol overtuigend neerzet. Gelukkig zijn er geen gender- of raceswaps toegepast, wat het karakter van Hiccup herkenbaar houdt. Gerard Butler lijkt opnieuw zijn rol goed te vertolken en is overtuigend in zijn optreden.

Persoonlijk had ik er geen probleem mee dat het verhaal niets nieuws toevoegde. Het is tenslotte een remake en het eindresultaat was te verwachten. Sommige bijpersonages, zoals de tweeling, werkten naar mijn mening net iets minder goed dan in de animatiefilm.

Ik heb zelf nooit Netflix gehad. Wel vond ik de eerste vier seizoenen van deze serie op dvd in de kringloopwinkel. Het is een erg sterke serie, met vooral de eerste twee seizoenen die werkelijk subliem zijn. Daarna zakt het niveau iets, maar het blijft absoluut de moeite waard. Mocht ik de rest ooit nog ergens tegenkomen of alsnog Netflix nemen, dan kijk ik het zeker verder. Voor de eerste vier seizoenen geef ik een 9.

De eerste twee films pakten mij niet helemaal, maar de terugkeer van een grote zombiefranchise voor een derde film maakte mij wel nieuwsgierig. Helaas wist 28 Years Later mij opnieuw niet te overtuigen. De cinematografie en vooral de editing met rare, bewegende beelden werkten voor mij eerder storend dan versterkend. Het plot voelt dun en daardoor blijft echte betrokkenheid uit.

Aaron Taylor-Johnson zit er uiteindelijk niet zo veel in, maar zijn personage was wel het enige dat mij echt boeide. Juist daarom vond ik het jammer dat de film zijn focus niet sterker bij hem hield. Ik had liever een meer afgesloten wereld gezien; externe factoren zoals de Zweedse soldaat voegen voor mij weinig toe. De film wisselt serieuze momenten af met bijna absurde keuzes, wat zorgt voor een wisselende en soms rommelige toon. Uiteindelijk viel de film voor mij gewoon tegen.

De tweede film heeft een iets andere toon: meer actiegericht dan horror. Ik heb ’m op Blu-ray gekeken, omdat hij (waarschijnlijk?) nog niet op SkyShowtime staat en ik zag de uncensored versie voor extra bloederige en nasty beelden. Die andere toon past naar mijn idee beter bij deze film dan de horror van het eerste deel. De film is vooral dom grappig, maar de plot is vrij dun en niet erg diep. Het is meer een casual kijkervaring.

Hoor graag wat je ervan vindt!😊

De wereld van Welcome to Derry heeft echt een goeie jaren ’60 setting helemaal in die Stephen King‑vibe. De horror is traag, ziek en moreel rot. Pennywise vond ik iets te veel een conceptdreiging en niet echt een monster, soms wat slap en ineffectief. Ik keek vooral voor hem en de fanservice viel wat tegen. Het was ook minder onthullend dan ik had gehoopt.

Het verhaal is aan de ene kant leuk verteld, soms zelfs lachwekkend, aan de andere kant best rommelig. Skarsgard mag wat mij betreft echt een award krijgen. Serie heeft me wel nieuwsgierig gemaakt naar het boek. Erg genoten!

Het tweede deel van Vaiana, waarvan het eerste deel mij positief verraste, is wederom erg kleurrijk, sfeervol en mooi uitgewerkt. Het is een aardige film.

Helaas is de verhaallijn en structuur matig. Het geheel zit redelijk losjes in elkaar, waardoor het soms onsamenhangend aanvoelt. Daarnaast mist het ook de emotionele kracht van de eerste film. De liedjes zijn bovendien wat te veel, een beetje irrelevant en makkelijk te vergeten.

Al met al geef ik toch een 6,5.

Een beetje een domper van een film. De laatste tijd zijn er wel erg veel films die worden gemaakt van een klein idee als premise. In dit geval een onbekende vrouw die opeens opduikt in de voortuin van een huis en daar wordt dan een hele film omheen gebouwd. Het voelt uiteindelijk als een redelijk oppervlakkige en lege film die niet eens echt eng is. Het enige interessante is waarom die vrouw daar is, maar zelfs dat antwoord valt tegen.

De laatste scène is wel interessant, omdat die niet helemaal duidelijk maakt hoe het verder moet. De film is in ieder geval lekker kort.

Een 5 min voor mij.

Een luchtige horrorfilm met een leuke premise die eigenlijk niets nieuws doet. Het monsterdesign en de manier waarop de wezens in beeld worden gebracht, zijn naar mijn idee de echte hoogtepunten. Helaas is het verhaal op veel momenten voorspelbaar en voelt de film vaker als een komische slasher dan als iets serieus. Toch heb ik prima genoten. Een leuke popcornhorrorfilm.

Archer en Justine hadden het in de auto over weaponize toen ze het hadden over de manier van rennen van zowel de kinderen als Marcus (schoolhoofd?). Naar mijn idee verwijst dat direct naar het idee achter de titel.

Het idee dat Weapons een kritiek levert op de MAGA‑beweging vind ik daarentegen vrij vergezocht. Qua thema’s zou ik eerder noemen: groepsgedrag en manipulatie.

Toch een keer aan Weapons gewaagd en wat een interessante film!
Het is lastig een goede review te schrijven zonder te spoilen. Het begint als een mysteriefilm, waarin 17 van de 18 kinderen van een schoolklas verdwijnen en de lerares de schuld krijgt. We volgen ook haar een maand later en uiteindelijk zien we het verhaal vanuit diverse kanten.

Dat is meteen een van de sterke punten van de film: de opbouw en de sfeer. Toch vond ik dit eigenlijk geen horror, want er zitten misschien lichte horrorelementen in, maar ik zag het meer als een thriller.
De ontknoping is helaas iets te teleurstellend, en het verloop ernaartoe ook. Het eindigt op een manier die bijna absurd aandoet. De film voelde bovendien iets te lang. Een kwartier minder had het denk ik sterker gemaakt.

Ik twijfel wel sterk tussen een 7 en een 8.

Redelijk domme film die zowel inhoud als spanning mist.

Gefeliciteerd!! 😊

De nieuwe film van Bong Joon Ho, in een sciencefictionsetting, bevat (zoals vaker bij hem) een politieke satire.
Robert Pattinson speelt diverse varianten van één personage, waarbij vooral twee echt de hoofdrol hebben en op interessante manieren worden neergezet. Voor Mickey 17 gebruikt hij een grappig stemmetje, wat voor mij goed werkt. Ook is er een belangrijke rol voor Mark Ruffalo, die mij meer irriteerde door een wat over-the-top karikatuur (ik lees hieronder al de naam Trump).
De film is lekker gek en boeiend, maar net iets te lang. Het eerste deel pakte mij meer dan het tweede, dat iets onsamenhangend voelde en ook het eigen premise deels verliest naar mijn mening. Een 7,5.