Reacties

Gezien op Skyshowtime en ik heb enorm genoten van deze film. De visuele effecten zijn uitstekend gedaan en de draken (die deels geanimeerd waren) zien er prachtig en overtuigend uit. De film blijft trouw aan de originele animatiefilm en levert een sterke live-action remake.

De cast is erg goed gekozen en komt sterk over, vooral de acteur die Hiccup speelt, die zijn rol overtuigend neerzet. Gelukkig zijn er geen gender- of raceswaps toegepast, wat het karakter van Hiccup herkenbaar houdt. Gerard Butler lijkt opnieuw zijn rol goed te vertolken en is overtuigend in zijn optreden.

Persoonlijk had ik er geen probleem mee dat het verhaal niets nieuws toevoegde. Het is tenslotte een remake en het eindresultaat was te verwachten. Sommige bijpersonages, zoals de tweeling, werkten naar mijn mening net iets minder goed dan in de animatiefilm.

Ik heb zelf nooit Netflix gehad. Wel vond ik de eerste vier seizoenen van deze serie op dvd in de kringloopwinkel. Het is een erg sterke serie, met vooral de eerste twee seizoenen die werkelijk subliem zijn. Daarna zakt het niveau iets, maar het blijft absoluut de moeite waard. Mocht ik de rest ooit nog ergens tegenkomen of alsnog Netflix nemen, dan kijk ik het zeker verder. Voor de eerste vier seizoenen geef ik een 9.

De eerste twee films pakten mij niet helemaal, maar de terugkeer van een grote zombiefranchise voor een derde film maakte mij wel nieuwsgierig. Helaas wist 28 Years Later mij opnieuw niet te overtuigen. De cinematografie en vooral de editing met rare, bewegende beelden werkten voor mij eerder storend dan versterkend. Het plot voelt dun en daardoor blijft echte betrokkenheid uit.

Aaron Taylor-Johnson zit er uiteindelijk niet zo veel in, maar zijn personage was wel het enige dat mij echt boeide. Juist daarom vond ik het jammer dat de film zijn focus niet sterker bij hem hield. Ik had liever een meer afgesloten wereld gezien; externe factoren zoals de Zweedse soldaat voegen voor mij weinig toe. De film wisselt serieuze momenten af met bijna absurde keuzes, wat zorgt voor een wisselende en soms rommelige toon. Uiteindelijk viel de film voor mij gewoon tegen.

De tweede film heeft een iets andere toon: meer actiegericht dan horror. Ik heb ’m op Blu-ray gekeken, omdat hij (waarschijnlijk?) nog niet op SkyShowtime staat en ik zag de uncensored versie voor extra bloederige en nasty beelden. Die andere toon past naar mijn idee beter bij deze film dan de horror van het eerste deel. De film is vooral dom grappig, maar de plot is vrij dun en niet erg diep. Het is meer een casual kijkervaring.

Hoor graag wat je ervan vindt!😊

De wereld van Welcome to Derry heeft echt een goeie jaren ’60 setting helemaal in die Stephen King‑vibe. De horror is traag, ziek en moreel rot. Pennywise vond ik iets te veel een conceptdreiging en niet echt een monster, soms wat slap en ineffectief. Ik keek vooral voor hem en de fanservice viel wat tegen. Het was ook minder onthullend dan ik had gehoopt.

Het verhaal is aan de ene kant leuk verteld, soms zelfs lachwekkend, aan de andere kant best rommelig. Skarsgard mag wat mij betreft echt een award krijgen. Serie heeft me wel nieuwsgierig gemaakt naar het boek. Erg genoten!

Het tweede deel van Vaiana, waarvan het eerste deel mij positief verraste, is wederom erg kleurrijk, sfeervol en mooi uitgewerkt. Het is een aardige film.

Helaas is de verhaallijn en structuur matig. Het geheel zit redelijk losjes in elkaar, waardoor het soms onsamenhangend aanvoelt. Daarnaast mist het ook de emotionele kracht van de eerste film. De liedjes zijn bovendien wat te veel, een beetje irrelevant en makkelijk te vergeten.

Al met al geef ik toch een 6,5.

Een beetje een domper van een film. De laatste tijd zijn er wel erg veel films die worden gemaakt van een klein idee als premise. In dit geval een onbekende vrouw die opeens opduikt in de voortuin van een huis en daar wordt dan een hele film omheen gebouwd. Het voelt uiteindelijk als een redelijk oppervlakkige en lege film die niet eens echt eng is. Het enige interessante is waarom die vrouw daar is, maar zelfs dat antwoord valt tegen.

De laatste scène is wel interessant, omdat die niet helemaal duidelijk maakt hoe het verder moet. De film is in ieder geval lekker kort.

Een 5 min voor mij.

Een luchtige horrorfilm met een leuke premise die eigenlijk niets nieuws doet. Het monsterdesign en de manier waarop de wezens in beeld worden gebracht, zijn naar mijn idee de echte hoogtepunten. Helaas is het verhaal op veel momenten voorspelbaar en voelt de film vaker als een komische slasher dan als iets serieus. Toch heb ik prima genoten. Een leuke popcornhorrorfilm.

Archer en Justine hadden het in de auto over weaponize toen ze het hadden over de manier van rennen van zowel de kinderen als Marcus (schoolhoofd?). Naar mijn idee verwijst dat direct naar het idee achter de titel.

Het idee dat Weapons een kritiek levert op de MAGA‑beweging vind ik daarentegen vrij vergezocht. Qua thema’s zou ik eerder noemen: groepsgedrag en manipulatie.

Toch een keer aan Weapons gewaagd en wat een interessante film!
Het is lastig een goede review te schrijven zonder te spoilen. Het begint als een mysteriefilm, waarin 17 van de 18 kinderen van een schoolklas verdwijnen en de lerares de schuld krijgt. We volgen ook haar een maand later en uiteindelijk zien we het verhaal vanuit diverse kanten.

Dat is meteen een van de sterke punten van de film: de opbouw en de sfeer. Toch vond ik dit eigenlijk geen horror, want er zitten misschien lichte horrorelementen in, maar ik zag het meer als een thriller.
De ontknoping is helaas iets te teleurstellend, en het verloop ernaartoe ook. Het eindigt op een manier die bijna absurd aandoet. De film voelde bovendien iets te lang. Een kwartier minder had het denk ik sterker gemaakt.

Ik twijfel wel sterk tussen een 7 en een 8.

Redelijk domme film die zowel inhoud als spanning mist.

Gefeliciteerd!! 😊

De nieuwe film van Bong Joon Ho, in een sciencefictionsetting, bevat (zoals vaker bij hem) een politieke satire.
Robert Pattinson speelt diverse varianten van één personage, waarbij vooral twee echt de hoofdrol hebben en op interessante manieren worden neergezet. Voor Mickey 17 gebruikt hij een grappig stemmetje, wat voor mij goed werkt. Ook is er een belangrijke rol voor Mark Ruffalo, die mij meer irriteerde door een wat over-the-top karikatuur (ik lees hieronder al de naam Trump).
De film is lekker gek en boeiend, maar net iets te lang. Het eerste deel pakte mij meer dan het tweede, dat iets onsamenhangend voelde en ook het eigen premise deels verliest naar mijn mening. Een 7,5.

Het derde seizoen vond ik alweer wat beter dan het tweede. Nieuwe personages en nieuw geweld. Toch merk je dat het verhaal weer iets minder sterk wordt. Kortere afleveringen en een einde dat redelijk gehaast aanvoelt. Het mag best minder afleveringen zijn als de kwaliteit dan behouden blijft, in plaats van de standaard tien. Een 7 voor dit seizoen.

Ik vond het meer een thriller dan een horrorfilm. Er zitten behoorlijk wat clichés en voorspelbare momenten in. De film doet niets nieuws, maar hij is lekker kort en kijkt makkelijk weg.

Een film met potentie, maar uiteindelijk teleurstellend. De kostuums, sfeer en setpieces zijn het beste van de film. Visueel klopt het wel. Máár de dubbele rol van Robert De Niro voelt als een grap. Te veel gelijkenissen, je zou eerder denken aan een tweeling dan aan jeugdvrienden. Zelfs hoe de personages worden neergezet is vrijwel hetzelfde. Het enige verschil is de zonnebril. Daarnaast is de film te lang, te traag en doet helaas niets nieuws.

Een nieuw deel in de Final Destination-franchise, en meteen weer een sterke! Voor een supernatural-horrorfilm heeft het begin verrassend veel diepgang, met gruwelijke doden die soms wat makkelijk gaan, maar hé, het blijft een film. In het midden zakt het iets in, maar het tempo blijft goed overeind.

Wat mij betreft mag de franchise gerust nog verder worden uitgebreid al hoeft het niet elk jaar een nieuwe film te zijn.

Twee jaar geleden The Pope's Exorcist gezien, een film die ik prima vond, dus ik verwachtte iets vergelijkbaars. Helaas viel The Exorcism erg tegen. Russell Crowe heeft het gewoon niet meer. Het eerste deel van de film is saai en onlogisch. Het tweede deel gaat meer de horrorkant op, maar zit vol clichés en voorspelbare momenten.

Eerste deel: 2
Tweede deel: 5
Gemiddeld: 3,5, dus afgerond een 4.

In plaats van het geld uit te geven aan Russell Crowes salaris hadden ze beter een betere film kunnen maken dan deze B-film.

Scifi-film die niet per se iets nieuws doet, maar wel lekker wegkijkt. Zoals hieronder al wordt gezegd: het verhaal blijft vrij open, dus misschien komt er wel een tweede film.
De acteur vond ik soms wat té romantisch en dramatisch: in plaats van iemand te zoenen, eet hij haar op. De vrouw zag er bovendien uit alsof ze net een make-upsessie had gehad, zelfs in het ziekenhuis. Dat voelde allemaal een beetje overdreven.
Megan Fox blijft echt een mooie vrouw!

Mooi gestileerde dramafilm, dat zich afspeelt in een stad die je niet vaak in films voorbij ziet komen: Warschau. De historische stad is gelijk op mijn travellist beland.

Het snufje komedie werkt verrassend goed en de redelijk irritante rol van Culkin geeft de film net dat beetje extra. Eisenberg speelt een rol die we bekend zijn van hem.

Toch blijf ik twijfelen tussen een 6 en een 7: een 6 voelt te laag, maar een 7 misschien net iets te hoog.

De film heeft een sterk scenario, mede door de tijdsperiode waarin het zich afspeelt gecombineerd met sterk acteerwerk van Cillian Murphy en Emily Watson (laatst nog te zien in Dune Prophecy). Echter mist de film een echt verhaal met een duidelijk begin en einde. Het voelt wat onderontwikkeld en te stil.

Interessante nieuwe soort film van Alex Garland, zeker als je zijn eerdere werk kent. Warfare is een relatief klein maar gelaagd verhaal dat de spanning goed vasthoudt. Het doet niet per se iets vernieuwends, maar je blijft toch graag kijken. Mooi ook om in de eindshots de echte soldaten te zien.

Na het fantastische eerste seizoen, dat grotendeels de game nabootste (behalve de Bill aflevering), heb ik afgelopen week seizoen 2 gezien. Helaas ben ik nog steeds niet overtuigd door Bella Ramsey als Ellie en Pedro Pascal als Joel, al past de laatste toch wel beter. De nieuwe personages zijn goed in beeld gebracht en ik vind dat Dina en Jesse hun personages uit de game overtuigend overbrengen. Dina is zelfs misschien nét iets te zelfverzekerd.

Ellie in de game vind ik bijdehand, maar Bella Ramsey speelt haar eigen versie van Ellie (wat natuurlijk mag en/of de regisseur kiest daarvoor). Deze interpretatie is echter soms irritant. Pedro Pascal mist de agressie van Joel, wat ook al in het eerste seizoen te merken was.

Inhoudelijk is het verhaal hetzelfde, maar er zijn wel veranderingen en nieuwigheden, zoals Joel die in therapie gaat. Hier begint eigenlijk mijn echte kritiek, want het tweede seizoen lijdt sterk aan pacingproblemen. Elke aflevering voelt anders qua kwaliteit én de twee afleveringen met Joel waren eigenlijk het beste. De game vertelt het verhaal subtieler, terwijl de serie veel explicieter te werk gaat. Misschien komt dat doordat Amerikaanse kijkers liever “makkelijkere” televisie krijgen voorgeschoteld. Voor mij verandert dit de ervaring: van verhaalbeleving naar verhaalvertelling.

Het tweede seizoen is zeker niet slecht, maar wel op veel momenten teleurstellend. Het eindigt op ongeveer 50% van de game en in seizoen 3 gaan we verder met Abby tot aan de climax.

Een 6,5 voor dit seizoen.

Bij deze film kreeg ik sterk een A Quiet Place-gevoel, maar in plaats van geluid is hier de hoogte van belang. De monsters leken er ook op. Helaas vielen de computerbeelden juist erg tegen.

De acteurs, met name Anthony Mackie, waren naar mijn mening prima, maar het verhaal blijft redelijk vlak. Verder is het een prima film om een keer te kijken binnen dit genre.

Als laatste snap ik de key-art van de film niet. Op de afbeeldingen lijkt het alsof het verhaal zich in de winter afspeelt of dat er in elk geval sneeuw op de bergen ligt, maar in de film speelt het zich juist af in een zonnig gebied.