Reacties

Spijtig genoeg is het geheel een redelijk vervolg van The Magnificent seven, met een minder sterke cast en het sterke niveau.
Je mist de originele magie wel en Yul Brynner zijn rol als Cris Adams kijkt nog lekker weg.

Is het nu nog de moeite om te zien...ja, er zitten meer schietpartijen in dan bij het eerste deel en de klassiek soundtrack van Elmer Bernstien is ook nog aanwezig.
Nu is wel de kers van de taart zonder McQueen, bronson en Coburn.
Verwacht nu geen meesterwerk maar wel een solide B-westernfilm.🧨

Het verhaal gaat terug naar de vorige confrontatie in een verlaten en afgebrand dorpje.
De doden die daar begraven liggen krijgen dankzij Lorca de aanvoerder en zijn gevoelens, nog steeds geen vredige rust om daar een kaarsje tedoen branden. 🕯

Men zegt dat deze film de beste is van de Rambo saga.
Veel kijkers vinden het te geweldadig en te gruwelijk overkomend en ga zo maar verder.

Een standpunt van de ONVERSCHILLIGHEID word hier weer gegeven.
Iedereen kan iedereen iets aandoen als je te ver gaat in u acties.
De oorlogsvleesmolen laat hier de hitte van de stijd zien in zijn totale brutaliteit.

Opgehitst door de massa en het gevoel van onoverwinnelijk te zijn laat hier de duivel dansen.
Het leed dat men elkaar aan doet is onbeschrijfelijk en realistisch gebracht.

Wat er komt na een oorlog is voorspelbaar.
Zij die het geweld en het leed overleven voelen de ONVERSCHILLIGHEID van de medemensen om zich heen.

Gewoonlijk is het...
Zolang ik het maar goed heb, maakt het mij niet uit !

Maar waar gaat het verhaal nu om...?
Een kleine handgebaar zegt met zijn betekenis zo veel meer dan duizend woorden.
(zie het einde van de film).

In die tijd was er nog ...Big (1988) met Tom Hanks verschenen die beter scoorde en blijft deze film met Vice Versa in de voetsporen lopen.

Dit verhaal Vice Versa ( Latijns woord voor omgekeerd) is typische humor van de 80's.
De lichaamsverwisseling geeft een leuke relatie weer ..."van wat nu"... als alles er anders eruit ziet.
Het sterke acteerwerk met de leuke humor loopt goed samen voor deze typische en onschuldige familiefilm.
Het meeste is voorspelbaar met de body-swap personages maar het brengt wel absurde humor met zich mee.

Echt een feel good movie met een hint wat het is om weer jong te zijn.😃

Een klassieke western met memorabele muziek en een legendarische sterrencast.
Het is één van de meest invloedrijke westernfilms ooit gemaakt en is een westerse remake van de japanse film Seven Samurai uit 1954.

De iconische titelsong van Elmer Bernstein kreeg destijds een oscar nominatie en het blijft in u gedachten als je het hoort.
Het verhaal is simpel maar doeltreffend gebracht, al is het tempo traag opgeboud.
Eli wellich (Calera) geeft een extra charismatische indruk mee als slechterik.
Het zijn vooral de schaarse opmerkingen en de gebaren die een spectaculaire indruk mee geven.

Dit hoort toch bij de top van de beste westerns 🤠 allertijden voor mij.
Zoals...The good, the Bad, and the Ugly (1966)...One Upon a Time in the West (1968)...Unforgiven (1992) ...Dances Wich Woves (1990 de 4 uren versie) en ga maar door...😘

Dit is duidelijk geen gewone aktie film maar een psychologische en onconventionele western.

Yul Brynner zet een sterke inhoud neer als een complexe, cynische huurmoordenaar.
Door de Amerikaanse Burgeroorlog is een stadje verdeeld in racisme en de beoordelingen op de terugkeer van een zuiderlijke soldaat valt zwaar tegen.
Hier gaat het meer over manipulatie en hebzuchtige inwoners die hun gedrag moeten veranderen.

Het geheel laat iets onverwachts zien, al is de opbouw van het verhaal traag en bied weinig spectal is de inhoud en de boodschap overweldigend gebracht.

@latevogel 😅 hey, ...ik heb het aangepast.
Gewoonlijk lees ik alles 2x na, en mis ik nog eens iets...dat is de laatste tijd meer met mijn 😵 slecht zicht.😉

Een beetje wisselende ervaring om naar te zien, vooral met de parodie van Indiana jones en de mix van luchtige humor en het avontuurlijke.

Toch blijft het overal behoorlijk om te volgen met de personages en hun gedrag als je 2 slechteriken achter je krijgt.
De verwachting is nu niet erg hoog en de gedateerde trucage en fijne stunds komen elkaar kruislings eens tegen.
Vooral de extreme en kluchtige omstandigheden doen je snel vergeten dat dit serieus genomen moet worden.

Het geheel heeft een aardige intertaining en kijkplezier, maar heeft geen historische waarde.😊
Dan is er nog King Solomon's mines uit 2004 met Patrick Swayze een gelijkaardig avontuur verhaal.

De klassieke film uit 1950 met Debora Kerr en Stewart Granger is totaal anders overkomend.
De natuurbeelden zijn daar ook ter plaatse in Afrika opgenomen.
Je kan het gewoon niet vergelijken daar deze film, 2 Oscars heeft gewonnen voor het beste camerawerk en de montage.

Deze vertelling is 1 van zovelen uit de rij van horrorfilms dat eigenlijk niets nieuws brengt.
Met vergelijkbare gedrochten uit de films... The Descent uit 2005 en part 2, uit 2009.
Waar de spanning en sensatie beter is, betreft horror en bloed.

De gevoelige snaar die men bespeeld van de isolatie en ruziënde buren is goed voelbaar.
Het acteerwerk is overtuigend goed gebracht maar het tempo is er traag en zo koud als de omgeving.
Al heb je niet veel denkwerk meer nodig om het geheel 🧩 bij elkaar te fantaseren wat er voorafgaand gebeurd is.
De psychologische spanning tussen de pesonages is wel goed aanwezig en eer de verwachte schrik momenten met de monsters komen zijn we al verstijfd van de kou.

Alsnog is het laatste gedeelte best aardig betreft de donkere omgevingen en de interactie die men brengt.

Hou je van spanning en gruwel en non-stop actie dan is het lang wachten.
Het geheel (van Extinction) is matig overkomend en als je meer wil, zal de afdaling Naar... 2005 ,The Decsent... 🧗 beter zijn.

Doph Lundgren heeft afwisselend mindere films uit gebracht die men links laat liggen.
Deze direct naar video is een kleine uitzondering voor de aktie liefhebbers van de 90's repertoire.

De film neem zijn tijd om het verhaal op te zetten en de meeste situaties zijn voor de hand liggend.
Het opmerkelijke is dat het verhaal nog iets brengt om naar te zien, met een aantal geweldige en popcon vermakelijke momenten.☝️

De actie leverde met de explosies en de gevechten op een exotisch eiland mooie beelden op.
De sterke cast van de bijrollen is goed geplaatst en deze laten de focus wat verspreid overkomen van de geweldadige actie.

Het is simpel gebracht met een traag begin en een intensief einde.

Robert Talor...(was een kettingroker en toen al ziek bij de opnames door long kanker en stierf op 57 jaar) ... dit is één van zijn laatste goede films.

Zijn sterke vertolking van een ouder wordende revolverheld is overtuigend en recht toe gebracht.
Ben Wyatt heeft het algemene geweld achter zich gelaten, maar het geweld komt ongewild weer langs.
De ontmoeting met de jonge gunslinger Lee Sutton belemmerd een onderzoek op een vermoorde vriend.
Een gevoelige situatie ontpopt zich als het meisje A. Domingo in het verhaal komt.
Ze vraagt hulp en rechtvaardigheid voor de moordenaars van haar ouders te vinden.

Wyatt en Sutton zetten een stevige stukje pretentieloze en kijkwaardige aktiesènes neer voor deze waakwestern.
Het geheel is aardig, betreft het verhaal en de sfeervolle opnames.
Vooral John Davis Chadler ...(Sundance) met zijn fantastische ogen 🫩 past hier goed bij de vechtersbazen.

Het meeste is voor de hand liggend en voelbaar wat er komt.
Al is het nu geen kaskraker geworden, toch zal het niet direct een tegenvaller 🤠 zijn.

Een overlevingsfilm dat gebaseerd is op eche gebeurtenissen.
Het is niet erg geschikt voor gevoelige kijkers.
De diepe psychologische weergave met de drang om te overleven laat men hier zien.

De acteur James Franco vertolkt de gebeurtenissen van Aron Ralston in zijn eentje en draad het verhaal over de hele lijn.
De intensiteit is erg voelbaar en ook misleidend daar er nog herinneren en dromen in voor komen.
Er zijn een paar realistische en hevige cènens te zien die onsmakelijk en pijnlijk kunnen overkomen.

De speelduur van de film is kort, krachtig en verveeld zeker niet.
En deze film is bekroond met vele nominaties, voor beste film ,acteur,Senario en zo verder.

De boodschap dat men wil overdragen na het gebeuren ...🫢 het zal na het kijken wel duidelijk zijn.

Het vervolg op WestWorld (1973) heropend met een hernieuwde aanpak van het pretpark.

De trage en matige aanpak in het verhaal is minder sterk dan WestWorld.
Bepaalde sènes hebben een bizarre opwachting die eigenlijk wat overbodig of onvoldoende uitgewerkt zijn.

De spanning en het complot dat men brengt in het verhaal laat wat op zich wachten.
Maar echt vervelen doet het nu ook weer niet als je houd van de retro sience-fiction pulpfilms van de 70's.
De futuristische stijl en de visuele effecten zijn er wel te zien, samen met de eerste 3D-Computergrafhics.

Het bezoek van 2 kritische journalisten en hun gedrag zet snel de aandacht in een andere richting.
De aanpak van hun geheimzinnig onderzoek komt geleidelijk dichter bij de vraag en antwoord rond het robot gebeuren.

Het sinistere einde is een kat-en-muis spel dat volledig onopgelost voorbij gaat zou ik denken...😒

Nu is het er al 50 jaar over gegaan en voeld het voor de moderne kijker verouderd aan.
Maar tot heden is er nog steeds geen remake film gekomen.
Enkel is er de serie van 1980 Beyond Westworld (1) en de HBO Westworld (2016-2022)(4) siezoenen.

Hier is het een andersoort film dan met Donny Yen.

Hier is de focus gezet op het latere leven van Ip Man en is de realistische drama meer opkomend dan flitsende over de top gevechten !

Je krijgt meer een rustige en gewone oud-meester te zien die ook zijn kwaaltjes heeft met de gezondheid.
De jaren 50's zijn mooi en kleurrijk gefilmd en laten de levenstijl van Hong-Kong en de omgeving zien.
Als er gevechten komen is de zuiverheid van het kunnen en de gevechtsstijl de moeite waard voor de liefhebber om te zien.

Er zit minder aktie dan de andere films, maar daarvoor is het niet minder om te zien.

Een foute B-80's film met een vreemde mix van indiana jones en een nazi achtervolging.

De goedkope productie is erg zichbaar voor deze Cannon film met veel clichématige inhoud.
De nostagische cast kan het trage verhaal ook niet redden met Donald Pleacense of Robert Vaughn.
Er zijn wel wat matige tot aardige acties en explosies te zien met vreemde uitziende inboorlingen.
In het geheel is het een schuldig plezier van de fout 80's jaren om te kijken, als je een avonturen film wil zien met hersenloze inhoud.
De beeldkwaliteit was wel goed gebracht om naar te kijken, al was het einde van de film ook mager overkomend.

Voor sommige is het mogelijk nog goed gebracht als fan van Michael Dudikoff.
Het zit zo wat tussen een 5 a 5,5 score.

Een geen alledaagse western die we gewoonlijk zien met veel gevechten en schieten.

Hier is het meer te doen voor de klassieke western liefhebbers die meer inhoud en een uniek verhaal willen zien,🤠 maar het tempo is traag opgeboud.
William Holden en Richard Widmark zetten een goede indruk neer van de Amerikaanse Burgeroorlog en een historische veeroof.
Het kat-en-misspel is vlot te volgen met een mix van sterke dialogen en de hevige aktie op het einde toe.
Een ongeziene veestormloop maakt de plotwending wel bijzonder om naar te zien.
Dat daar geen gewonden bij betrokken zijn is voor mij nog steeds een wonder.

Maar eerlijk gezegd had ik minder in gedachten van het verhaal, daar er geen brutaal geweld, revolverhelden of een verwoestende oorlog aan te past komt.

Het is een andere kijkervaring 😊 dat losjes bebazeerd is op geschiedenis feiten in 1864 van de Amerikaanse Burgeroorlog.

Je kan het vermoedelijk al verwachten met de titel ...(Badge of Silence).

Het verhaal gaat verder na de begrafenis van de Maniac Cop (Cardell).
Met zwarte voodoo-magie komt deze onrustige persoonlijkheid weer terug tot leven, maar veel krijgen we de Mainiac Cop niet te zien.
Veel speeld zich af in het ziekenhuis en deels in de gevangenis waar de andere pesonages veel aktie overnemen met schietincidenten.
Geregeld komt onze Mainic Cop de zaken wat afwerken of naar zijn hand te zetten.

Na een uurtje wachten komt er een achtervolging waar de Mainac Cop en de kettingrokkende dedective Sean McKinny nog een vermakelijk moment neerzetten.

Het probleem is gewoon de ruzies tijdens de productie en het slechte script, waardoor de regisseur William het haverwege opstapte.😮‍💨
De naam is van de film gehaald en de officiële erkening was voor Alan Smithee als regisseur.

Het was me te lang geleden dat ik dit nog gezien heb.

De sfeervolle aanpak en de geweldige stunts zijn een mooie mix van horror en aktie uit de 90's.
Je hoeft het 1ste deel nu niet per se gezien te hebben daar de inleiding van het verhaal met een terugblik in de tijd wel wat mee geeft.
De onverwoestbare Maniac Cop weet wel wat entertainment te brengen aan een moordend tempo.
Het plot is flinter dun en voorspelbaar maar de vermakelijke bijrollen maken veel goed in hun verschijning.
De afwisselende aktie en het stuntwerk mag er best zijn uit die tijdsperiode.

De Maniac Cop delen 1&2 kijken best aardig samen als je er een langer verhaal van maakt.

Waarom geef ik eerst een 8 en nu een 9 score.

Wel,... wie meer een inhoudelijke kijk wil over de omstandigheden uit de eerste wereloorlog zou best de documentaire van 2018 "They Shall Not Grow Old" moeten zien.
Deze ingekleurde en digitale bewerking in H.D komt zeer duidelijk en gruwelijk over in zijn vertelling.
Je ziet echt alles duidelijk van het leed van de soldaten in de loopgraven.
De bekende tranch foot (rottende voeten) de slechte tanden en het dierenleed komt beangstigend dichter bij als je de volume harder zet.

Deze film laat maar een deel zien hoe het er echt aantoe is gegaan.
De eerste wereldoorlog heeft 17 miljoen doden gemaakt en dat voor enkele honderden meters grond te veroveren !

De menselijke geschiedenis is in de duizenden jaren van zijn bestaan al getekend met oorlog voeren, en zal onze menselijkheid ontnemen en de ondergang zijn van het mensdom.

"God sta ons bij in deze moeilijke tijden" !!!

Weer eens kunnen zien, de titel was ik vergeten maar het verhaal bijft na jaren nog in u geheugen zitten.

Met 3 Sécars (France Oscars) verwerft deze France film een groot aanzien op een gelijkaardig verhaal dat echt gebeurde.
Een heel dorp van 642 mensen werd door een Duitse ss-pansereenheid uitgemoord in Oradour-sur-Glane waarvan enkele overlevenden hun verhaal kunnen doen.
Het dorp zelf blijft na het voorval onaangeroerd en is nu een oorlogsmonument van de tweede wereldoorlog geworden.

De inspiratie en achtergrond van het bloedbad en gruweldaden zijn hierop gebazeerd in dit fictie verhaal van de film Le Vieux Fusil.

Het sterke acteerwerk en de emotionele inpact zet een krachtig verhaal neer.
Met prachtige contrasten zien we een tragedie waar een vredelievende arts de wreker zal worden op de Duitse soldaten in het kasteeltje.
De manier waarop alles is uitgevoerd door de man met een gekraakte persoonlijkheid is emotioneel en voelbaar aanwezig.
Met doordacht geweld en terugkerende flashbacks van een gelukkig leven dat vernietigd is gaat het verhaal verder.

Het geheel is realistisch, psychologisch en pijnlijk gebracht en voeld beklemmend en geloofwaardig aan.

Een fijne combinatie van een klassieke western met een psychologisch verhaal over een conflict tussen een obsessie van een legercolonel en een ruige pelsjager.

Als is deze film al wat ouder is de inhoud wel sterk in de verhouding van de wilde natuur en de oprukkende beschaving.
Het psychologische conflict naar een onvermijdelijk treffen tussen de indianen en de egoïstische en onbekwame Colonel Marston en de pelsjager Jed Cooper brengt een goede spanning mee.

De prachtige in CinemaScoop-beelden (zwarte randen boven en onder het beeld) zetten een goede indruk neer.
Al is de belichting in donkere plaatsen wat minder goed in de beelden.
Het sterke verhaal en zijn prachtige locaties gaan goed samen met de gevolgen die komen.
Al is deze vertoning doeltreffend gebracht, zal het voor sommige kijkers wat traag en verouderd overkomen.
Verwacht hier nu geen wilde schietpartijen en een hersenloze inhoud, dan ben je hier op het verkeerde adres.

Voor een echte westernliefhebber 🤠 is dit nog een verborgen pareltje.

Dit deel is de minste van de 3 delen en sluit aan op het 2de deel.
Voor de liefhebbers die Thaise gevechtsport willen bekijken is het lang wachten.
De vorige delen hadden meer visuele aktie om naar te zien.

De trage opbouw focust zich lang op het boeddisme, mediteren en het spirituele herstel (van Tien) inplaats van aktie.
Men moet wat geduld hebben en de kleurijke beelden en aktie scènes zijn fraai gemaakt.
De confrontatie en het verslaan van de kraaiengeest en zijn helpers verloopt wel goed en heeft fraaie momenten.
Het geheel had naar het einde toe nog wel wat voldoening laten zien.

Maar dit zal het lange wachten niet wegvegen.🫠

De hoofdpersonage is voor Gonzo die de onthulling van het universum en zijn bestaan ontdekt.

De humor is scherp, vrolijk of absurd gebracht daar de mede figuranten die zich zelf spelen.
Een leuke familiefilm voor groot of klein om samen te zien.

Er komen veel kleine grappige oneliners momenten in voor die het onderwerp wat scherper zal stellen.
Veel hints zijn er te zien of te horen uit andere films.

Zoals altijd is de ondertiteling niet helemaal perfect en is de humor in de Engelse taal beter overkomend.
Al zijn de grapjes snel of onzichtbaar gemaakt door Dr. Bunsen missen ze hun doel niet.😄 (zie Pepe the king Prawn, Miss Piggy, Animal, Rizzo en vele anderen...)
Miss Piggy en Curmit de kikker hebben hier wel een iets kleinere bijdrage in hun vertoning.
Ook de funk soundstrack heeft zijn vermakelijke momenten.

Maar het verhaal wijkt af van de klassieke muppet formule.

De film is behoorlijk in een bioscoop formaat.
Maar niet echt goed volgbaar door de donkere omgevingen.

Gezien wat er komt in het verhaal moet je wel degelijk wat beeldschermgrootte hebben en een goede geluidsvolume of hoofdtelefoon.
En dan nog is niet alles duidelijk overkomend maar op een standaard tv is het niet aan te zien.
Sommige cènens zijn zo donker en met zo veel grof geweld gebracht dat je moet fantaseren 🔎 wat er nu juist gebeurd is.
De actiesènes zijn bloederig en hard overkomend en de ex-soldaten hun interactie is afwisselend overkomend met hun energieke stijl.
De flauwe grappen verpesten het soms wel wat.

Het DNA verhaal heeft wel iets tussen de predator's om zich te ontwikkelen in een ultieme grote en sterkste jager.
Daar het bestaan van de aarde al bezegeld is met zelfvernietiging door de mensheid zijn eigen toedoen wil men het sterkste DNA 🧬 nog snel verzamelen.
Het plot laat niet veel inhoud zien van het ultieme verdedigingwapen dat de mensheid zou beschermen tegen de legendarische Pedator invallen.

In ...predators uit 2010 ...was er al een conflict tussen de Predators dat wat onduidelijkheid creëert en hier heeft men dus verder op ingewerkt met deze film.

Een gelijkaardige vetoning zoals Jason Borne films in een ander jasje gestoken.🤔

De ex-spion (P. Brosnan) die zijn charmante killer-instinct laat zien, komt weer terug met solide aktie.
Mooie Europese sfeerbeelden, accurate schietpatijen en hevige achtervolgingen.
Het grootste gedeelte is herkenbaar aanwezig en het is voelbaar wat er gaat komen.

Een rechtoe-rechtaan spionage-actie verhaal 😏 met een nostalgische Bond-charme.

Voor een Aziatische film komt het nog behoorlijk over.

Het is nu geen voortreffelijke zet in de mix van beelden, daar de close-ups (minder zijn), en de slowmotion of grootschalige fragmentjes voortreffelijk overkomen.

Het verhaal is wat gehaast in zijn tijdlijn om te volgen daar het inhoudelijke niet kan vertelt worden in 2 uur.
Wat mij opvalt was soms de geweldige klasse muziek 🎼 dat die men laat horen.
De visuele beelden met rouwe gevechtsènes komen onder de regie van Sammo Hung.
De decors en kleding zijn zeer bezienswaardig samen met de sterke en sfeervolle acteerprestaties.☺️

Verwacht nu geen accurate verfilming van het klassieke boek Romence of the Trhee Kings.