Reacties

Ik word bijna altijd chagrijnig van feelgood films, maar Cineville had me naar The Pulse gelokt met het vooruitzicht van Les Parapluies de Cherbourg die dus helemaal niet bleek te draaien, waarop ik dan toch maar voor deze ben gaan zitten.

De beelden die zich afspelen in 1959 waren wel aardig al waren ze mij uiteraard te glad. Maar dat hoort bij een zichzelf respecterende feelgood film. Al zou je dat ook een contradictie in terminus kunnen noemen.

Verder gezapig en oubollig. Is dat een tautologie? Ja, maar het kan niet genoeg benadrukt worden.

Een 3.6 op imdb en 1 bal van de Volkskrant. Dan zit je toch al snel aan de slechtste film van het jaar te denken. Stap er met die houding in en het valt best mee. De dialogen zijn houterig, het acteren vaak overdreven, het verhaal is flinterdun en veel van de gore effecten zijn goedkoop: denk aan 'als gelei drillende hoofden' nadat ze zijn ingebeukt. Toch zitten er ook een aantal subtiele verwijzingen in naar klassiekers als The Birds en zelfs Pasolini's Salo. Voor Nerdy liefhebbers van B films en Trash, waarvan meneer Roth er zelf waarschijnlijk één is.

Prettige coming of age met veel sensuele beelden, al hadden de vele shots van bloemetjes en bijtjes (letterlijk) van mij wel achterwege mogen blijven.

Geslaagde horror die meer dan andere films uit het genre ook een echte thriller is.

Vooral mooi in beeld gebracht dit subtiele drama met grijstinten. Jammer van het slotstuk

Ik drink niet meer, maar ik was na afloop wel toe aan een stevige borrel

Onsamenhangend en oninteressant. Verhaallijntjes die te kort zijn en te ver uit elkaar liggen om enige emotie op te roepen (de met pensioen gaande werknemer, de terugkerende dief van plastic brillen die daarmee een fortuin zou hebben vergaard). Motivaties die vaag blijven en hoofdrolspelers die altijd drinken, toch altijd nuchter zijn en een rijvaardigheid van professionele coureurs laten zien waarna ze uit de auto stappen en dan toch ineens niet meer op hun benen kunnen staan. Het is dat ik er met een vriendin naartoe ben gegaan anders had ik in tegenstelling tot JVH wel vroegtijdig de zaal verlaten. Een Cineville preview. Daar zou het beter bij blijven.

Persoonlijke aantekening: kunnen kijken t/m aflevering 4.

De beoordeling is: prima. Ik ben niet zo van het cijfers geven. Alleen als ik een bijzonder gevoel had bij een film wil ik nog wel een cijfer geven. En dat is dan altijd vanaf een 7 of een vier en minder.

Prima oplichtersfilm. Ziet er goed uit, fijne acteurs. Voor de liefhebbers van plotwending op plotwending op plotwending.

Ik klaag hier zo vaak over ongeloofwaardigheid in films dat ik de karakterontwikkeling van het personage Tommy voor de verandering eens opmerkelijk zal noemen. Onderhoudende thriller verder die overigens niets van doen heeft met het genre horror dat hier ook genoemd wordt.

Mooi aangrijpend drama

Ik ben geen groot fan van kammerspiel fims. Is wat mij betreft meer voor het theater. Maar als je er wel van houdt is dit je film. Goed geacteerd, aardig verhaaltje. Zo'n vaart als bij Perfetti Sconisciutti zal het niet lopen, maar ik voorzie toch zeker twee remakes.

Op momenten nogal ongeloofwaardig en Weaving acteert zo over the top dat ik regelmatig dacht: wtf. Toch bleef de ergernis binnen de perken en heb ik me best vermaakt. Met name door de fotografie die iets van nostalgie opriep.

Niet onaardig maar ook niet veelzeggend filmhuis drama waarbij ik me wel steeds af zat te vragen waarom meneer niet af en toe een foto klusje deed als hij vroeger zo'n succesvol fotograaf was geweest. Maar goed, dan was er geen film geweest.

Ik ben geen kijker die makkelijk volledig opgaat in een verhaal. Er is altijd iets van afstand en scepsis aanwezig. Onlogische of vergezochte elementen in een film zijn vaak goed voor zuchten van ergernis. Tenzij een topregisseur als Spielberg aan het werk is zo blijkt. Hij weet heel lang vage elementen volstrekt geloofwaardig over te brengen, daarbij uiteraard geholpen door een uitstekende cast en crew. Emily Blunt verdient daarbij een eervolle vermelding voor haar vertolking van Margaret. Geweldige film totdat het dat niet meer is en ik me begon af te vragen of de oude Spielberg niet toch een beetje seniel aan het worden is. Van bewondering naar ergernis, naar hikken om niet in schaterlachen uit te barsten. Een 8 voor het grootste gedeelte van de film en een heel mager 3tje voor het laatste kwartier ongeveer.

Een belangrijke rol voor een oud horloge uit de oorlog en ook nog een afgesneden oor. Moest die scene even terugkijken.

https://youtu.be/4bkDEVieAj4?is=Yt6ajsAm4G2lsdLS

Cinematografie van Helen Levitt, wiens foto's tot 4 oktober 2026 te zien zijn in de kunsthal in Rotterdam

De eerste aflevering gekeken en daar blijft het bij. Vrouw die 300 jaar de toekomst in reist is wat mij betreft een leuk gegeven, maar het verhaal wordt al snel één grote soap. De humor werkt niet (er gaat ongetwijfeld ook een hoop verloren in de vertaling) en de personages zijn vervelend.

Prima ruimte thriller. Wat plotgaten en ietwat onbevredigend qua achtergrond verhaal, maar goed vol te houden.

Felle kleuren en een verhaal dat zich afspeelt aan "de onderkant" vd maatschappij. Dan denk ik al snel aan Sean Baker. Die kwaliteit haalt mw Valdebenito helaas niet. Te lang ook. Maar een sympathieke poging is het wel.

Geen spoiler waarschuwing nodig hier volgens mij.

Opgezocht nav een artikel over Emmy Tayler die een rol heeft in deze film.

Zit daar een kots scene in? Kan ik me helemaal niet meer herinneren. Als ik kotsscene hoor denk ik automatisch aan 'La Grande Bouffe' en 'Give me a bucket'.
Quizje: welke film bedoel ik en noem nog een film met een iconische kotsscene.