Reacties

Ik ben geen groot fan van kammerspiel fims. Is wat mij betreft meer voor het theater. Maar als je er wel van houdt is dit je film. Goed geacteerd, aardig verhaaltje. Zo'n vaart als bij Perfetti Sconisciutti zal het niet lopen, maar ik voorzie toch zeker twee remakes.

Op momenten nogal ongeloofwaardig en Weaving acteert zo over the top dat ik regelmatig dacht: wtf. Toch bleef de ergernis binnen de perken en heb ik me best vermaakt. Met name door de fotografie die iets van nostalgie opriep.

Niet onaardig maar ook niet veelzeggend filmhuis drama waarbij ik me wel steeds af zat te vragen waarom meneer niet af en toe een foto klusje deed als hij vroeger zo'n succesvol fotograaf was geweest. Maar goed, dan was er geen film geweest.

Ik ben geen kijker die makkelijk volledig opgaat in een verhaal. Er is altijd iets van afstand en scepsis aanwezig. Onlogische of vergezochte elementen in een film zijn vaak goed voor zuchten van ergernis. Tenzij een topregisseur als Spielberg aan het werk is zo blijkt. Hij weet heel lang vage elementen volstrekt geloofwaardig over te brengen, daarbij uiteraard geholpen door een uitstekende cast en crew. Emily Blunt verdient daarbij een eervolle vermelding voor haar vertolking van Margaret. Geweldige film totdat het dat niet meer is en ik me begon af te vragen of de oude Spielberg niet toch een beetje seniel aan het worden is. Van bewondering naar ergernis, naar hikken om niet in schaterlachen uit te barsten. Een 8 voor het grootste gedeelte van de film en een heel mager 3tje voor het laatste kwartier ongeveer.

Een belangrijke rol voor een oud horloge uit de oorlog en ook nog een afgesneden oor. Moest die scene even terugkijken.

https://youtu.be/4bkDEVieAj4?is=Yt6ajsAm4G2lsdLS

Cinematografie van Helen Levitt, wiens foto's tot 4 oktober 2026 te zien zijn in de kunsthal in Rotterdam

De eerste aflevering gekeken en daar blijft het bij. Vrouw die 300 jaar de toekomst in reist is wat mij betreft een leuk gegeven, maar het verhaal wordt al snel één grote soap. De humor werkt niet (er gaat ongetwijfeld ook een hoop verloren in de vertaling) en de personages zijn vervelend.

Prima ruimte thriller. Wat plotgaten en ietwat onbevredigend qua achtergrond verhaal, maar goed vol te houden.

Felle kleuren en een verhaal dat zich afspeelt aan "de onderkant" vd maatschappij. Dan denk ik al snel aan Sean Baker. Die kwaliteit haalt mw Valdebenito helaas niet. Te lang ook. Maar een sympathieke poging is het wel.

Geen spoiler waarschuwing nodig hier volgens mij.

Opgezocht nav een artikel over Emmy Tayler die een rol heeft in deze film.

Zit daar een kots scene in? Kan ik me helemaal niet meer herinneren. Als ik kotsscene hoor denk ik automatisch aan 'La Grande Bouffe' en 'Give me a bucket'.
Quizje: welke film bedoel ik en noem nog een film met een iconische kotsscene.

Ik heb niet veel films gezien waarin zoveel personages zich zo hufterig gedragen. Desondanks een prachtige film

Prima drama, maar wat een afknapper dat er op het einde een tekst in beeld verschijnt die de film nog even uitlegt. Zonder die tekst blijf je nog even zitten om de beelden te ordenen en te laten bezinken wat je hebt gezien. Nu is het: 'ok bedankt. Houdoe'. Dat we vooral niet nog even na moeten denken. Triest.

Leunt in het begin nogal op jump scares en later behoorlijk wat voorspelbare elementen. Toch is Ølredal geen slechte regisseur en is het met name voor de liefhebber van het genre een heel aardige film.

Weer een typisch Nederlandse (wan) productie. Langdradig, saai en nergens een spanningsboog te bekenen. En dat is dan nog de positieve kant van het verhaal. Verder enorm warrig verteld en met een fotografie die nergens in dienst staat van het verhaal, maar meer een lukrake verzameling lijkt van instagram posts vd Waddenvereniging & Pieterburen en een Cinekids workshop 'Maak je eigen horrorfilm!' (de Suneklaas scenes). Hopeloos.

Net als Manfred te hoge verwachtingen door positieve recensies, met name van NRC's Coen van Zwol wiens mening vaak overeenkomt met de mijne. Aardig, maar nergens bijzonder.

"Dus deze laat ik netjes aan me voorbijgaan". Geen recensie dus

Geen zombies. Na het zien van de eerste aflevering lijkt het erg op een remake van

Één van de thema's van Borgli: obsessie met wat anderen vinden. Zie vooral ook zijn Sick of Myself.

Zou Roman D. deze film gezien hebben?

Weer een mislukking van Ben Wheatley. Het is het allemaal net niet. De knulligheid van de inwoners van het stadje is zelf knullig, de humor komt zelden aan en het over the top geweld is zielloos en slaapverwekkend. En dan zijn er nog de verplichte oneliners die coolheid moeten toevoegen maar zoals gebruikelijk vooral onnatuurlijk en genant klinken.

Spannende film, die voor een klimleek als ik geloofwaardig genoeg was.
Maar ik zou graag commentaar van een Brette Harrington of Alex Honnold zien. Kan die laatste misschien wat bijverdienen na het volgens eigen zeggen 'beschamend kleine bedrag' dat hij van Netflix kreeg na zijn Taipei beklimming.

Aardige horror. Niet erg origineel, veel elementen van films als o.a. The Exorcist, Hereditary en zelfs The Silence of the Lambs zijn te herkennen, maar onderhoudend genoeg. Regelmatig gegrinnikt wat in mijn geval bij horror geen slecht teken is.