Reacties

Hahaha! Een goede hoop onzin verzonnen en goedkoop uitgevoerd. Het gage van Vincent zal vast de hoogste kostenpost geweest zijn. De goede man heeft ook echt in een heleboel goede én slechte films films gespeeld.

Dit is een film met een gimmick, zoals meer films van William Castle. Het idee was om in sommige stoelen van de bioscopen een vibrerend apparaatje in de zitting aan te brengen en dat op bepaalde momenten tijdens de film te activeren, zodat mensen in de zaal mee zouden schrikken en liefst meegillen met de actie op het scherm.

Als je de gekkigheid en goedkoopheid van de film een beetje kunt waarderen voor wat het is, is het nog best een aardige film, maar goed is ie niet. Wel gewoon leuk als eigenaardige oude film, met nieuwige geintjes voor die tijd.

De muziek vond ik soms slecht passend, maakte scènes soms eerder zwakker, dan ze te steunen. Er was een scène redelijk vroeg in de film een scène die echt spannend had moeten zijn, maar de muziek leek meer op iets voor De Tovenaarsleerling of zo, en gaf het zo eerder iets half komisch mee.

Ik heb er desondanks plezier mee gehad.

Dikke voldoende. Een ruim voldoende gaat me net te ver.

Aardige rechtbank komedie drama. Zelf zou ik het geen mystery, en zeker geen thriller noemen, want daar is het gewoonweg niet mysterieus of spannend genoeg voor. Een luchtig grappige toon heeft zeer zeker wel.

Een aardig verhaal met het venijn in het staartje, en de zaak is goed verfilmd. Hetgeen niet echt een verrassing is, als je ziet wie er aan het roer stond. Goede passende muziek ook. Het geheel is misschien zelfs net ietsje te netjes geworden, maar wellicht ben ik een van de weinige mensen die dat een imperfectie kan vinden. 😅

Onschuldig, luchtig kijkplezier, al draait het geheel in een niet zo frisse zaak.

Ik zag dat er bijna 25 jaar later nog een remake geschoten is, maar aan de cijfers te zien, is dat toch een wat mindere versie geworden. Witness for the Prosecution (1982)

Ruim voldoende.

"The management of this theatre suggests that, for the greater entertainment of your friends who have not yet seen the picture, you will not divulge to anyone the secret of the ending of Witness for the Prosecution."

"Mag dit al giallo genoemd worden?", vroeg ik me tijdens het kijken af. Ik wist het niet, maar heb het opgezocht en het antwoord is: ja, dat mag! Volgens velen is dit zelfs de allereerste echte giallo.

Een ietwat bovennatuurlijke thriller, zou je het ook kunnen noemen, maar in die tijd zou het waarschijnlijk een horrorfilm hebben geheten, vermoed ik.

Hoe dat ook zij, het was super sfeervol, soms bijna bedachtzaam en soms heerlijk hoog dramatisch, met keihard contrast in zwart wit op prachtige locaties geschoten, en met een geweldige soundtrack, die soms subtiel en dan weer intens was, precies op de momenten dat het moest.

Het verhaal was niet echt de sterkste kant van deze film, maar het was oke en het werd wat mij betreft ruimschoots goedgemaakt door de hierboven genoemde elementen.

Het tempo lag trouwens vrij laag, maar zelf vond ik dat heel prettig.

Dikke ruim voldoende!

Ach ja hoor, nóg maar eens hetzelfde verhaal in een nieuw jasje.. 😌

Deze heeft nog wel een net ietsje aardiger setting, wat toffe beelden, beter geschoten, vond ik. De scènes waar de gereïncarneerde Ananka uit de vorige film de grond uit komt, bijvoorbeeld. Dat vond ik prachtig!

Oh, het einde was ook net ietsje anders, maar te veel bleef hetzelfde -inclusief dezelfde flashbacks als in (vrijwel?) alle andere afleveringen- om er echt iets van te maken.

Gelukkig was dit de laatste in deze serie van Universal Studios.

De Hammer reïncarnatie van The Mummy (1959), vijftien jaar later, is gelukkig weer heel andere koek!

Oke dan: bijna voldoende.

In ieder geval een lekker vette openingsscène! 😅

Verder heb ik me wel vermaakt. Het zat het best goed in elkaar allemaal, en ik heb geen echte grote klachten, maar ergens wou het niet helemaal zo van de grond komen als ik het gevoel had dat had gekund.

Ietsje korter had misschien wel gemogen.

Ik wist niet meer hoe het ook weer zat met die vloek/possession of wat het ook weer was, want te lang geleden dat ik deel één zag. Maar dat werd gelukkig wel duidelijk in de loop van het verhaal.

Voldoende met een plus, maar echt ruim vond ik het zeker niet.

Nee, veel meer dan een herhaling van de vorige film, in een iets andere setting en nieuwe spelers, is dit niet.

Och ja, misschien nog aardig te vermelden dat Tintin et Milou (Kuifje en Bobby) ook meedoen. 🤪
Maar om daar nu deze vertoning voor uit te zitten..
(Echt niet, hoor! Het is maar een flauwe grap over de, al dan niet toevallige, gelijkenis van twee van de spelers met die twee striphelden.)

Onvoldoende.

Interessant. Er wordt aardig aan beide kanten meegekeken.

Voor mij blijft het een open zaak. Alleen de betrokkenen kunnen het echt weten.

En er valt wellicht ook aan de docu zelf te twijfelen, als je er zelf niet helemaal middenin hebt gezeten. Nog een reden voor mij om geen definitief oordeel te hebben. Maar wel lastig voor op het moment dat ik als DJ voor de keuze sta: wel of niet draaien (op dit feest)?

Maar wel een ruim voldoende voor de docu.

Aardige noir over een gewezen boxer die in de klem komt. Dat lijkt mij inmiddels het standaard thema van veel noirs, 'gewone' mensen in moeilijkheden. Het is natuurlijk iets meer dan dat, maar daar kan ik mijn vinger dan niet zo op leggen.

Het verhaal is prima, maar niet echt heel bijzonder. Het steekt wel goed in elkaar, en heeft wat leuke elementen. Ergens had ik er op een gegeven moment iets meer van verwacht, maar het was oke.

De verfilming was goed gedaan en het was aardig gespeeld. Duidelijk een goede productie, alleen stak het er niet ver genoeg bovenuit om een goed te krijgen. Dus het blijft bij een ruim voldoende, wat helemaal niet slecht is.

Toffe docu! 🩷
(Waar zijn eigenlijk de rode harten en alle kaartsymbolen gebleven tussen de smileys? Welke mafkees heeft het bedacht die weg te halen? Alle kleuren van de regenboog, maar gewoon rood kan ik hier in ieder geval nergens meer vinden.. 😅)

Mooi wat van de geschiedenis (ook interessant om door te trekken naar het heden), al had ik hier en daar nog wel met iets meer willen weten. Er waren nog wat andere dingen waar ik graag wat meer over had willen weten. Helaas weet ik nu niet meer wat, want het was voornamelijk in de eerste helft.

Het laatste stuk waar de dochter met vader in contact probeert te komen, naar dat niet echt lukt is zo herkenbaar. Ik denk voor die generatie, die het touchy feely gedoe niet kunnen begrijpen en/of toelaten omdat het te pijnlijk is/was en er nooit tijd en ruimte voor was, waardoor ze er ook niet mee konden leren omgaan. Overleven kwam eerst..

Het is mooi dat dat zo in de docu is gebleven.

En nu genoeg geluld! De moeite waard als je interesse hebt in je medemens, en wat mij betreft een dikke ruim voldoende.

Wel aardige klucht achtige komedie. Beetje theatraal, flauwe grapjes, maar redelijk vermakelijk, vond ik. Ook juist wel een beetje door de ouderwetse soort van humor.

In ieder geval voldoende.

Het idee was natuurlijk wat kazig, ergens afgezaagd en soort van erg makkelijk voor de hand liggend, wellicht zelfs flauw te noemen, maar ik vond het verrassend leuk, soms zelfs echt hilarisch! Vermakelijk kijkvoer, en toch ook hartverwarmend!

Het eerste moment in de slaapkamer in het huis van van Glenda, stond me event tegen. Ik dacht: gaan we nu toch dát standaard cliché uitspelen? De hele film bestond natuurlijk uit vele clichés, maar dát ene cliche (ik hoop maar dat je, achteraf, begrijpt wat ik bedoel) leek me afbraak te gaan doen aan alles wat er daarvoor geweest was. Gelukkig viel dat mee, kreeg het een aardige draai en snapte ik wel dat het er misschien wel in móest.

Wat ik nog wat jammer vond, was dat er niet veel aandacht was voor hoe mannen in de rollen gevangen zitten, maar dat is misschien ook niet zo heel direct van belang.

Ah, en het einde lag ook weer wat erg makkelijk voor de hand, daar had vast iets veel creatievere mee gekund, zoals met veel van het hier getoonde, maar nam ik maar voor lief.

Ik vond het niet per se een hele goede film, technisch gezien en zo, maar heb genoten van de omkering, die sommige dingen zo lekker in één keer duidelijk maakte (zoals hoe raar het eindelijk is dat er overal plaatjes hangen van bijna helemaal blote dames)(waarvan je je kunt afvragen wat dat -bewust en onbewust- met ons doet), en het hele verhaal.

Cliché, en misschien een soort van erg makkelijk, maar recht voor zijn raap. Bravo!

Ruim voldoende plus.

Aardige fourties werstern, met een positieve energetische vibe,een hele kudde welbekende outlaws uit de eeuw daarvoor en af en toe een wat komische noot. De muziek was met regelmaat zeker energiek te noemen.

Ik weet eigenlijk te weinig van de geschiedenis van de US in deze tijd. Jammer eigenlijk, want zo heb ik weinig idee over de accuraatheid van het getoonde. Waarschijnlijk is veel ervan verzonnen. Veel dingen die jij zo al kon herkennen. En dan denk ik nog niet zo aan de twijfelachtige portrettering van de indianen, al worden ze hier gelukkig niet als een stelletje wilde beesten neergezet.

Ook de schappelijkheid ten opzichte van deze oorspronkelijke bewoners die in de eerste paar minuten wordt uitgesproken, lijkt te betwijfelen te zijn. Gelukkig is dat niet echt het onderwerp hier.

Veel van de bekende outlaws uit deze periode worden hier, al dan niet terecht, neergezet als prima jongens en meisjes. Ik kreeg de indruk dat er een soort van pleidooit werd gedaan zat zij hebben nnkeuzes ook maar gemaakt hadden omdat ze in de klem werden gezet, en de zogenaamde goede kant juist de kwade kan zijn. Daar is wellicht ook echt wel wat voor te zeggen.

Anyway, redelijk vermakelijk, maar geen topproduct. Redelijk verhaal, aardig gespeeld, gefilmd en als film in elkaar gedraaid.

Voldoende plus.

Moah..

Eerste Val Lewton geproduceerde film die ik wat minder vond. Niet slecht, wat minder.

Het kwam al een beetje door de kostuum setting en sfeer, dat sprak me al niet zo aan. En dan de dialoog die 'snel' en bedekt was, mensen die in bedekte termen dingen zeiden waarbij ik echt even over na moest denken over wat ze werkelijk bedoelden. Passend bij de tijd waarin het speelde, maar het stond me tegen.

Het verhaal was eigenlijk wel goed, bijna bijbels, maar was me dan toch net wat te zoet van inderliggende aard. Grappige is dat ik die goedhartigheid in een rauwe wereld, die ook gaan in zijn andere films in de onderlaag zit, eigenlijk wel kan waarderen. En qua intentie kon ik dat, zeker voor die tijd, hier eigenlijk ook wel, maar ik vermaakte me gewoon wat minder.

Anyway, voldoende met een goede plus. Misschien eigenlijk wel wat meer..

Buff.. de helft van de film is wel erg suf!

Dom, saai verhaal zonder verrassingen. En dat gekreun de hele tijd..! Pffft..

De special effects zijn nog wel geinig, en het is af en toe nog wel redelijk levendig verfilmd, dat is op zich nog wel geinig, maar verder. Het script is gewoon saai en de soundtrack werkt soms als doffe lap over het geheel.

Misschien mag ik ook gewoon niet zoveel verwachten van een film uit die tijd, maar ik doe dat kennelijk wel! 😅

Ah, oke dan, een onvoldoende plus. Een bijna voldoende kan ik er niet van maken.

Meh..
Niet dat ie nou echt super slecht was, maar heel ver van goed was ie wel, duidelijk erg goedkoop, super droog en rechtoe recht aan. Was het maar echt slecht geweest, dat had de film vast goed gedaan.

Het verhaal bood weinig nieuws, ook voor die tijd niet, volgens mij. De verfilming was saai, conventioneel en onfantasievol, dor en zonder fraaie shots, of wat dan ook, dat de ervaring of sfeer had kunnen vehogen.

Was het een fourties film geweest was dat allemaal nog wel best geweest, maar bijna sixties. Gewoon goedkope pruddel.

Alleen de muzikale score was nog wel lekker, en goed dramatisch.

Onvoldoende.

Hmm.. Het begin van deze witchcraft themed gothic horror flick (met een vleugje Frankenstein) vond ik niet erg aantrekkelijk. Het was wat aan de droge, cerebrale kant allemaal. Een tikje houterig zelfs. Erg oubollig ook. De Engelse nasynchronisatie hielp niet mee.

Af en toe was de synchronisatie ineens weg en kwam het originele Spaanse geluidsspoor tevoorschijn. Nogal raar natuurlijk, maar gelukkig had ik ook Engelse ondertitels, en met het Spaans kwam het al wat natuurlijker over. Helaas flipte de twee talen nog een paar keer heen weer..

Later werd het ietsje beter, wat minder stijf met wat meer droom- sprookjesachtige sfeer. Maar smeuïg werd het nergens. Meer toneel-achtig en overdramatisch.

Onevenwichtig, krakkemikkig recht toe recht aan verhaal, personages met de diepte van een centimeter vershoudfolie, met alleen een paar aardige maar oubollige effecten en macabere themas die voor de film spreken. Vreemde mix van wat goed en kwaad is, trouwens.

Als dit nou een dertiger of veertiger jaren film was geweest had het wel wat indruk gemaakt, maar 62..!

Helaas niet voldoende.

Zo leuk dat je die twee wat minder bekende anthology series noemt @films4you ! Tales from the Darkside (1984–1988) heeft echt wat erg leuke verhalen en ik vond het intro alleen al zo heerlijk van sfeer!

Met enorm veel plezier gebinged met beide, maar vooral Darkside!

Anders dan de (numeriek alfabetische) volgorde hierboven suggereert, komt deze film ná The Mummy's Ghost (1944).

Anders dan de (numeriek alfabetische) volgorde hierboven suggereert, komt deze film vóór de sequel The Mummy's Curse (1944).

Dit is echt een vervolg op The Mummy's Hand (1940). Eentje van zestig minuten, waarvan ze helaas de eerste 12 minuten helemaal gebruiken om die voorafgaande film in zijn geheel samen te vatten.

De resterende 48 minuten zijn aardig, maar niet echt veel nieuws. Sterker nog ik herkende veel herhaling van zetten, niet alleen uit de vorige film, maar uit andere films uit ongeveer die tijd. Weinig creatief, dus.

Ik vond het echter wel aardig uitgevoerd, zeker voor het lage budget. Er is een feel aan die me doet denken dat het in die tijd echt modern overkwam.

Geen licht komische vibe deze keer, wat het naar mijn idee beter maakte, maar helaas ook minder smeuïg, vooral omdat het verhaal gewoon niet veel om het lijf had.

Anyway, met enige goodwill mag dit nog net een bijna voldoende wegdragen, maar aanraden kan ik het niet.

Deze soort van vervolg op The Mummy (1932) is wat smeuïger dat die eerste en heeft een komisch randje. Dat maakt dat ie wat makkelijker wegkijkt, maar hij heeft bij lange na niet de intensiteit en sfeer van het origineel.

Het meer een hap-slik-weg gevalletje, commerciëler zou ik zeggen, en nu ook met een echte rondlopende mummy die mensen vermoord.

Ach, voldoende was het wel.

Hij komt erg traag op gang deze psychologische noir thriller, maar heeft een lekker vet dramatische ontknoping. Wel heel erg fourties allemaal, maar genietbaar als je er de tijd voor neemt.

Er werd, ook op zijn fourties (lees: een tikje stijfjes en toneel-achtig), goed geacteerd, en het geheel was verder ook goed uitgevoerd, met een goede soundtrack en al die dingen.

Het verhaal niet heel ingewikkeld, maar heel langzaam en bij beetjes uit de doeken gedaan. Geen echt grote verrassingen, maar wel sfeervol en met een vleugje lieve romantiek, naast de lelijke.

Ruim voldoende voor een film uit die tijd.

In eerste instantie was ik er wel open voor dat dit een leuke film zou worden. De zaak was zo ver over de top, en leek daarnaast net wat scherpe randjes te hebben, dat ik het misschien wel zou kunnen waarderen.

Helaas bleek het gewoon echt vrijwel alleen maar platvte zijn, en hoegenaamd niet anders dan poepje-piesje-kontje en tieten humor.

Super chaotisch en voor sommigen misschien wel leuk, maar ik was teleurgesteld.

Onvoldoende.

Tja.. Op alle manieren goed gemaakt, gespeeld en echt mooi verfilmd, inclusief de soundtrack. Ook op zo'n manier gedaan dat je goed mee kunt leven, waarschijnlijk behoorlijk realistisch weergegeven, en al die dingen. Maar omdat het zo feitelijk rechttoe rechtaan, stap voor stap neergezet was, boeide het me helaas weinig, zeker de eerste helft. De tweede helft was beter, maar niet genoeg voor mij om echt meegenomen te worden.

Ik snapte het wel, zag de bedoeling en kon me heel goed voorstellen dat het, zeker in die tijd, goed zou kunnen werken om je in te leven, maar het was, in ieder geval vandaag, helaas niet zo aan mij besteed.

Ik ga maar geen cijfer geven, want het zou de kwaliteit van de film niet realistisch weergeven..

Zeker geen goede film, maar ik vond 'm wel vermakelijk in zijn late eighties b-sfeertje, en paar simpele, goedkope, maar toch geinige effecten.

Het was een beetje een soort van kruising tussen Carrie (1976) en The Craft (1996) (die toen trouwens nog niet uit was). Precies zoals er in het artikel over spiegels in de laatste Schokkend Nieuws beschreven stond. Beide films natuurlijk stukken beter dan deze, maar ja, die had ik al gezien..

De hoofdpersoon vond ik als goth type totaal ongeloofwaardig in haar gedrag. In ieder geval op geen manier zoals de goths die ik ken en gekend heb. Maar whatever, het zal ook geweest zijn dat het voor de verkoop en het image van de film gedaan is. Ik heb het maar voor lief genomen..

Verder is het gewoon een B-horrorflick, niet echt slecht, maar vooral geschikt voor eighties horrorfan' die de betere films al gezien hebben.

Voldoende met een klein plusje.