Reacties

Dit wilde ik graag horen👌 Ben heel benieuwd!

Fijne horror-thriller met een uitstekende cast. Bovennatuurlijk en lekker mysterieus. Het verhaal wordt briljant opgebouwd en stukje bij beetje wordt de sluimerende spanning opgevoerd. Julia Garner is uitstekend gecast als juf Justine die het mikpunt is van alle woede en onbegrip nadat een hele klas kinderen (op één leerling na) op duistere wijze van de aardbodem zijn verdwenen. Heerlijk vermaak!

Enigszins terughoudend begon ik aan deze film maar wat een goede film eigenlijk. Pain Hustlers boeit van begin tot eind en wordt vooral gedragen door Emily Blunt en de rest van de degelijke cast. Misschien niet het meest originele verhaal maar toch, het is er wel een die het verdient om (nogmaals) verteld te worden. Man, wat een zieke markt is de farmaceutische industrie, en al helemaal aan de andere kant van de plas. Er wordt soms schaamteloos geld verdient aan de ellende en pijn van anderen zoals hier maar weer eens duidelijk wordt. Blunt zet een fantastische rol neer als Liza Drake, die in eerste instantie valt voor de verdiensten die haar in het vooruitzicht worden gesteld. Begrijpelijk, gezien haar (financiële) situatie. Ze woont in de garage bij haar zus en haar dochter lijdt aan epileptische aanvallen en heeft een operatie nodig, die uiteraard veel geld kost. Het is natuurlijk een ‘makkelijke’ inkopper als drijfveer en voeding voor dit verhaal, maar uiteindelijk is het helaas niet allemaal fictie. Het is de keiharde en misselijk makende werkelijkheid.

Wow wat een briljant pareltje is Blade Runner. Vraag me niet waarom ik deze nog nooit had gezien.. mss omdat ik er lange tijd een ander beeld bij had, totaal onterecht. Uit 1982, maar toch zo tijdloos. Natuurlijk zag de wereld er in 2019 (gelukkig) niet uit zoals vertoond in deze film, maar wat een visuele pracht. Zeker voor die tijd. De film zit doorspekt met wat men toen als futuristisch bestempelde. Hilarische technische snufjes, het wereldbeeld, de sfeer, de maffe personages, creativiteit ten top. Ridley Scott’s derde film (net even opgezocht) als regisseur is om je vingers bij af te likken. Met Alien 3 jaar eerder en dit meesterwerk gaf hij wel zijn visitekaartje af destijds. Met een top cast die deze film tot grote hoogte doet stijgen. Boeiend, spannend, origineel, een film waar je helemaal in op kunt gaan. Diepe buiging.

Uitstekende film van Denis Villeneuve. Groots opgezet met prachtige beelden en een indrukwekkende soundtrack. Ik heb Blade Runner uit 1982 en deze kort achter elkaar gekeken en ik moet eerlijk zeggen dat dit een waardige opvolger is, maar het niet haalt bij het origineel. Voor zover je dat zou willen en kunnen vergelijken, dat kan eigenlijk niet. Maar man, wat een visueel spektakel. Mysterieus, fascinerend met een boeiend verhaal uitgevoerd door een fantastische cast. Sequels evenaren het origineel vaak niet, laat staan overstijgen, dat hoeft ook niet. Blade Runner 2049 doet dat ook niet wat mij betreft, maar komt aardig in de buurt en als dit dan het resultaat is.. voortreffelijk vermaak!

Man man man. Een totaal oninteressante film met een waardeloos script. Trage oneindige scenes. Twijfelachtige acteerprestaties. Blijkbaar verviel de noodzaak om te acteren wanneer een personage niet in beeld was en alleen met stemgeluid moest overtuigen; alsof de tekst werd opgelezen. Zelfs de speelduur van amper anderhalf uur was een lange zit, het meest enerverend waren nog de laatste 10 minuten. Nee, aan deze ‘spionage-film’ was weinig goed. Maar Mari Bensel heeft wel een innemende lach, dat wel. Voor de rest: zielloze film.

Een wel erg simpel en ongeloofwaardig verhaal waarbij de kinderen van DEA agenten een aantal overvallen plegen om een klasgenoot te helpen die zijn vader (DEA agent) heeft verloren. Op zichzelf een nobel streven maar wel vergezocht. De film kent ook een aantal fouten. DEA agent Ray Saele (Dave Bautista) rijdt met zijn zoon naar een drugspand en in de route ernaar toe rijden ze in 3 verschillende auto’s. Heel bijzonder. Anyway, als je niet al te kritisch bent over wat je krijgt voorgeschoteld en gewoon een hap-slik-klare film zoekt, is het voor een keer wel onderhoudend. Krappe zes.

“Vorig jaar kondigde Netflix aan dat er met Nemesis (2026) een volgende misdaadserie van haar hand in aantocht was…”

Eerste alinea: De romantische film verscheen afgelopen najaar in de bioscoop en is nu ook al te zien op Netflix. 😊

Tekst is aangepast, nu klopt het 👍😉. Dank u 🙏

Lieve Filmvandaag, mag ik wat opbouwende kritiek delen? Als in de kop van het artikel staat dat de releasedatum bekend is, verwacht ik als lezer dat er een datum is. Toch? Dit wordt nog is herhaald in de tekst van het artikel maar blijkt dan te gaan om een releasedatum in de US. 🤦‍♀️ Maar wanneer dan? Overigens ben ik vooral geïnteresseerd in de NL releasedatum, maar dat geheel terzijde.
En als klap op de vuurpijl staat in de laatste alinea dat de Nederlandse releasedatum helemaal nog niet bekend is, maar wel rond dezelfde periode. Ehm, welke periode precies? 🧐 🤷‍♀️ Of lees ik nou niet goed?
Mijn suggestie zou zijn om een artikel als dit pas te plaatsen als er ook echt wat te melden is 👍
Met vriendelijke groet,
Een tevreden Filmvandaag-lezer ❤️

Een AI rechter.. juist. Een aardige invalshoek, in de basis een goed uitgewerkt verhaal maar meer dan vermakelijk wordt het niet. De AI in deze film is niet veel meer dan de beschikking hebben over onnoemelijk veel data en deze op commando laten zien. AI is veel meer dan het AI personage Maddox (Rebecca Furguson) waar deze film gebruik van maakt en hebben we al vaker gezien. Een gemiste kans. Daarnaast is de kruising tussen een drone en een politie motor een beetje onbenullig en komt wat onzinnig over. En dan die beelden waarbij ze de vrachtwagen volgen.. alsof je naar een computerspel zit te kijken. Niet heel overtuigend en doet zelfs afbreuk aan de film. Zoals gezegd, vermakelijk maar niet baanbrekend.

En opgelost! 👌

Verwarrend artikel; de tekst begint ‘Met nog ruim een maand te gaan..’, verderop in de alinea staat ‘..gaat in februari in première’ om het artikel te eindigen met ‘Vanaf nu te zien’.

Ik zou eindigen met: Doorhalen wat niet van toepassing is. 😆👍

Wat een genot deze film. De creativiteit spat al van het scherm in de eerste paar minuten en dan kijken we alleen nog maar naar de credits. Typische Coen film die net als Drive-Away Dolls uit 2024 gaat over twee lesbische dames die lekker nuchter en ongeremd in de wereld staan. Ditmaal gaat het over een aantal moorden in een slaperig stadje, die onderzocht worden door privé detective Honey O'Donahue, een aangename rol van Margaret Qualley. Verder hebben we een aan sex verslaafde dominee (Chris Evans) die er schimmige zaakjes op nahoudt en een mysterieuze Francaise. Ethan Coen slaagt er weer in om een simpel verhaal om te toveren in een geslaagde parodie, overgoten met een sausje van waanzin, gekkigheid en zwarte humor. Briljant!

Het type film waarbij je bij voorbaat al weet dat het niet gaat om de meest realistische film ever neer te zetten. Maar als de uitvoering is zoals deze; met de juiste cast, een treffende sfeer en lekker over de top, dan is het genieten. Sydney Sweeney en Amanda Seyfried maken het aanzien van deze thriller meer dan waard. Heerlijk vermaak waarin de zoete wraak schaamteloos maar bevredigend wordt opgediend.

Leuke film, geheel volgens het bekende Karate Kid-recept. De originaliteitsprijs zal deze film zeker niet winnen, het hangt aan elkaar van clichés. Maar ondanks dat en het snelle verloop van het verhaal, heeft de film toch de juiste nostalgische sfeer te pakken. Prima cast, de humor is aanwezig en de vechtscenes zien er goed uit. Al met al kijkt de film makkelijk weg en is het lekker vermaak voor een avondje languit op de bank.

Ik weet niet zo goed wat ik van deze film moet vinden. Of beter gezegd, ik weet wel wat ik ervan vind, het is een goede film maar vooral waarom dit verhaal op deze manier? Enerzijds een zeer sterk verhaal over de tankbemanning en de (psychologische) strijd die ze moeten leveren, zowel een strijd met de vijand als met zichzelf. Een intense beleving die overtuigend en indringend wordt gebracht. Anderzijds zijn er een aantal opmerkelijke (soms subtiele) momenten in de film die weliswaar later op hun plek vallen maar tegelijkertijd toch wat gefronsde wenkbrauwen opleveren. Vooral de waarom vraag wordt niet beantwoord. Een verhaal met een bijzonder einde die meer vragen oplevert dan antwoorden. Oordeel zelf.

Een film voor liefhebbers van de rally sport of als je gewoon van memorable historische sport momenten houdt. Het is niet van het niveau van Le Mans ‘66 (Ford vs Ferrari) maar het is een fascinerend stukje geschiedenis over de hegemonie van de Audi Quattro’s begin jaren 80 en de Lancia 037 als underdog: om precies te zijn over het rally kampioenschap van 1983. Dit is de film versie van een fantastisch item dat Jeremy Clarkson had gemaakt voor een aflevering van The Grand Tour (absolute topserie); een mooi verslag over de strijd tussen Audi en Lancia, zoals alleen Clarkson dat kan. Deze film vertelt hetzelfde verhaal vanuit met name het perspectief van Cesare Fiorio, de team manager voor het rally team van Lancia in de jaren zeventig en begin jaren tachtig (een rol van Riccardo Scamarcio). Een onwaarschijnlijke trukendoos werd door Lancia open getrokken om de vierwiel aangedreven Audi’s het hoofd te bieden. Nostalgie ten top en leuk om het heldenverhaal in film te zien. Natuurlijk valt er wel wat te zeggen over karakterontwikkeling van de personages, die blijven wat achter. Maar dat mag de pret niet drukken wat mij betreft. Het is een prachtig stukje rally geschiedenis voor de liefhebbers. Aanrader!

Een eenvoudig verhaal, karrevrachten vol aan stereotypen, en met humor en uitspraken die destijds niemand de wenkbrauwen deed fronsen. Een typische jaren 70 film. Heerlijk, voorspelbaar, simpel maar vermaak is gegarandeerd. Burt Reynolds en de mooie Sally Field in een car-chase die zo’n beetje de hele film duurt (a la Dukes of Hazzard). Vrijheid, blijheid, uit de tijd dat niemand nog had gehoord van airbags en mobiele telefoons. Maar de populariteit van CB radio’s daarentegen, nam een vlucht in de jaren 70 in de VS bij bestuurders en vooral vrachtwagenchauffeurs. In Smokey and the Bandit spelen deze radio’s een belangrijke rol en het was in feite een enorme reclamespot voor deze vorm van communicatie destijds. Nostalgie en volop sfeer in deze film! Categorie guilty pleasures. Heerlijk.

In de basis een aardige serie over de verschrikkelijke aardbeving in Mexico op 19 september 1985. Deze serie gaat vooral over de reddingsacties na de beving in Mexico-Stad. De overheid reageerde erg traag en de eerste reddingen werden uitgevoerd door burgers en ziekenhuispersoneel. In de serie worden tussendoor echte beelden getoond wat het erg realistisch maakt en indrukwekkend. Toch weet de serie mij niet echt te overtuigen. Met name het hoge soap-gehalte begon me erg tegen te staan. En buiten een aantal hoofdpersonen (Osvaldo Benavides, Maya Zapata en Miriam Balderas) was het overgrote deel van de cast niet heel sterk. Matig.

Oké, dan heb ik niets gezegd. Je reviews zien er zo perfect en gestructureerd uit, dat ze AI gegenereerd leken te zijn. My bad 🙃

De magie is er wel vanaf. Waar de eerste film nog nieuw en verrassend was en het tweede deel dat nog is dunnetjes over deed, is dit derde deel eigenlijk overbodig. Het is geen slechte film als je je hersenen even uitzet en het sprookjesgehalte voor lief neemt. Het is nog steeds enigszins vermakelijk. De cast doet zijn werk en maakt het beste van het flinterdunne verhaal. Maar bovenal is het een herhaling van zetten. Een dikke 6 voor het vermaak.

@Jerre1979 Reacties zijn leuk maar niet als ze van ChatGPT of andere AI agents afkomstig zijn. Graag voortaan je eigen persoonlijke mening plaatsen. Wordt gewaardeerd! 😊

De meeste mensen zullen het niet met mij eens zijn en wellicht waren mijn verwachtingen te hoog, maar voor mij is dit niet meer dan een aardige western. Viel eerlijkgezegd zelfs wat tegen. De film is goed geregiseerd en stijlvol gefilmd. Ook aan de cast ligt het zeker niet, met Paul Newman en Robert Redford. Maar ondanks de subtiele humor voelde het voortkabbelende verhaal wat stug. Het meest opvallende en bijzondere (en voor mij storende) was de zeer beperkte score van de film, en daarmee bedoel ik vooral het ontbreken ervan. De schaarse scenes met muziek waren een verademing, en zeker ook origineel en positief verrassend. Maar gedurende het grootste deel van de film was er geen filmmuziek, en dat voelde voor mij als een enorm gemis. Muziek kan een scene maken of breken, muziek maakt scenes intenser, is sfeerbepalend en draagt bij aan de beleving. Daardoor waren er weinig echt memorabele momenten, bleef de spanning beperkt en kwam het verhaal soms traag over. Het resultaat is voor mij een wat zielloze film, maar dat is natuurlijk persoonlijk. Vanwege de goede punten van de film houd ik het op een 6.