Reacties

@latevogel niets aan toe te voegen en helemaal eens wat betreft Philip Seymour Hoffman (RIP)

Net seizoen 2 gezien.. o man wat is dit smullen geblazen. Ik heb niets toe te voegen aan mijn reactie hierboven. Behalve dan dat ik niet anders kan dan van mijn eerdere 8 als waardering een 9 maken. Uno spettacolo di grande divertimento 😋 🤩

Met weemoed denk ik terug aan Narcos en Narcos: Mexico. Deze film staat niet eens in de schaduw van deze topseries. Mijn verwachtingen waren wellicht te hoog maar dit was echt niet goed wat mij betreft. Discutabel acteerwerk, het plot rammelt aan alle kanten en dan die zogenaamde ‘achtervolgingsscenes’… bijna amateuristisch; er werd met zo’n laag tempo gereden dat het er ronduit belachelijk uitzag. Wat was het idee van de regisseur, dat dit realistisch is, dat we zelf wel de snelheid erbij zouden denken? Man man man.. het is gebaseerd op feiten en het was een dappere poging, maar de uitvoering is tenenkrommend. El Chapo zal dit, vanuit zijn cel waar hij levenslang ‘uitzit’, als een belediging ervaren.

Een indrukwekkende film over de apartheid in Zuid-Afrika aan het eind van de jaren 70. Het is werkelijk bizar dat dit systeem zo lang heeft kunnen bestaan en pas werd afgeschaft in 1990. De film gaat in het bijzonder over anti-apartheidsactivist Steve Biko (Denzel Washington) en de groeiende vriendschap met de (blanke) journalist Donald Woods (Kevin Kline). Wanneer Biko na een arrestatie overlijdt (duidelijk door mishandeling) is de formele reactie van de regering dat hij door een hongerstaking is overleden. Woods kiest duidelijk de kant van Biko en probeert zijn gedachtegoed wereldkundig te maken in een poging voor meer gelijkheid en gelijke behandeling. Tegelijkertijd wordt hij op alle mogelijke manieren tegengewerkt door de Zuid-Afrikaanse overheid, waarbij politieke corruptie hoogtij viert. De film is een krachtige en realistische uiteenzetting van een ‘stukje’ geschiedenis over apartheid, discriminatie, onrecht en corruptie in Zuid-Afrika. De cast is overtuigend en de scènes van opstanden en razzia’s zijn verbluffend in beeld gebracht. Ondanks het serieuze onderwerp blijft de film boeien van begin tot eind.
Helaas is het schrijnend om te zien dat, ondanks de afschaffing van de apartheid, we ruim dertig jaar later nog steeds niet kunnen spreken van een land zonder discriminatie, laat staan een wereld zonder discriminatie. Must see.

Mijn verwachtingen waren voorzichtig, maar deze film viel uiteindelijk best mee. Het is geen instant klassieker, en het verhaal is hier en daar wat voorspelbaar, maar zeker geen verspilde kijktijd. Mel Gibson en Sofia Hublitz (Ozark) zetten prima rollen neer en dragen de film zonder al te veel moeite. Ik hou het op een kleine 7.

Wat is het toch lekker om af en toe een film te kijken die compleet over-de-top gaat. Je hoeft je geen zorgen te maken over logica, want die is er niet. Heerlijk. Een film die zichzelf niet serieus neemt, maar een vermaak biedt waar je u tegen zegt. Je moet er van houden, maar man, wat een vermaak. Hoe je een simpel verhaaltje zo overtuigend kan brengen, vlot gemonteerd en afgetopt met zwarte humor. Ik wil meer.

Deze stond al een hele tijd op mijn watchlist en nu eindelijk gekeken. Ik ben Johnny Cash eigenlijk pas sinds een jaar of tien gaan waarderen, wat een stem. De film is een prachtig portret geworden van zijn leven en de relatie die hij had met June Carter. De muziek alleen al maakt het de moeite waard maar de performances van Joaquin Phoenix en Reese Witherspoon zijn echt fenomenaal. De onderlinge chemie is uitstekend en tilt de film tot grote hoogte. Het feit dat ze zelf zingen in deze biografie maakt het extra bijzonder en authentiek. Een zeer geslaagde en boeiende biografie. Aanrader!

Heerlijke rauwe film over twee broers die zich afspeelt in de tweede helft van de 90s. Michael woont nog thuis en wil graag naar het conservatorium. Danny is een onvervalste gabber en neemt zijn broertje op sleeptouw. De ouders zijn tegen een toekomst als pianist voor Michael, maar ze willen ook voorkomen dat hij dezelfde kant op gaat als zijn broer. Op zijn zachtst gezegd is de spanning om te snijden. De film is nostalgisch en een feest van herkenning voor wie is opgegroeid in die periode. De tijdsgeest is echt fantastisch neergezet. De rode draad in het verhaal is de hardcore scene in Rotterdam en de handeltjes van Danny. Het loopt steeds verder uit de hand door het grenzeloze opportunisme en de schrijnende naïviteit van Danny. Vooral het proces waar Michael doorheen gaat in dit verhaal is fascinerend. Uitstekend acteerwerk. Kortom, boeiende film.

Tijdens ‘D23’… ? Alsof iedereen weet wat D23 is.. 😶
Edit 17/8: tekst is nu beter 👍😊

Bedankt voor de tip maar ik sla even over 😶

Blijft een pareltje deze film. Je moet er wel bij blijven maar o o wat een script. Briljant. Gisteren opnieuw gekeken en het is leuk om de hoofdrolspelers zo jong te zien. Kevin Spacey levert een indrukwekkende rol als Verbal Kint, een van de eerste rollen waarvoor hij internationaal waardering kreeg. Als je deze film nog niet gezien hebt, stap er blind in en laat je verrassen. Het wordt beloond. Absolute aanrader.

Pff wat een film. Eigenlijk is alles slecht aan deze film. Het acteerwerk is abominabel. En er zitten scènes in de film die je in het meest gunstige geval de wenkbrauwen doen fronsen. Uwe Boll staat niet bekend als een goede regisseur, en dat bewijst hij hier opnieuw. Armie Hammer, die de hoofdpersoon gestalte geeft, heeft een discutabele reputatie. Er is helemaal niets goeds aan deze film. Het plot is rommelig, het is een grote gatenkaas en dient uitsluitend als kapstok om de integratiepolitiek in Europa aan de kaak te stellen. Iedereen heeft daar een mening over, Uwe Boll spreekt zich uit en laat situaties zien die iedereen zal herkennen maar die niemand publiekelijk echt ter discussie wil stellen. Armie Hammer’s personage (Sanders) gaat veel te ver in zijn strijd om rechtvaardigheid (of beter gezegd volledig over de top) en maakt deze film bijna belachelijk. En toch zal deze film discussie opleveren, en misschien was dat wel het enige doel van de regisseur.

Erg goede serie over ‘niet zo voor de hand liggende’ undercover agenten. Uitstekend acteerwerk. De serie voelt redelijk authentiek aan. En ja, er zitten wel wat toevalligheden in, maar overall is dit gewoon een goede serie. Het script is interessant met geloofwaardige personages. En niet onbelangrijk, lekker spannend en boeiend tot het eind. Aanrader.

Wat een visuele pracht deze film. Je komt ogen en oren te kort in deze musical over de beroemde Moulin Rouge. Ook 25 jaar later staat de film nog steeds als een huis. Het was een briljante zet om tijdloze popsongs uit de jaren 70, 80 en 90 te bewerken voor een verhaal dat zich afspeelt aan het einde van de 19e eeuw. En het pakt verrassend goed uit.
Ik had de film laatst opnieuw gekeken omdat we naar de theatervoorstelling in het Beatrix Theater zouden gaan.. Helaas dacht een overijverige sprinklerinstallatie daar anders over. Alle resterende (en laatste) voorstellingen werden uiteindelijk geannuleerd, omdat de schade te groot was om nog tijdig te herstellen. Jammer voor ons, maar vooral ontzettend sneu voor de cast en alle medewerkers dat het avontuur zo abrupt tot een einde kwam.
Dan doen we het maar met Nicole Kidman en Ewan McGregor in deze tijdloze klassieker! Ook bepaald geen straf.

Ik had deze film compleet gemist, maar het plot en de cast spraken me wel aan dus alsnog gekeken. En dat stelde zeker niet teleur. Het is een leuke film met genoeg gekkigheid over een filmproducent (Robert de Niro) in het Hollywood van de jaren '70. Via verzekeringsfraude probeert hij geld op te strijken om zijn schulden af te lossen bij een maffiabaas (Morgan Freeman). De cast is om te smullen met Tommy Lee Jones als een uitgebluste acteur die weer helemaal opleeft wanneer hij nog één keer in de schijnwerpers mag staan. En dat is nou net niet de bedoeling. De setting is perfect en de humor is donker, subtiel en effectief. Heerlijke nostalgie in een film die lekker wegkijkt.

Erg fijne film met een origineel plot. En wat een cast. Heerlijk om Dustin Hoffman weer eens te zien, al is zijn rol voor mijn gevoel eigenlijk te kort. Leo Woodall zet een sterke rol neer en heeft een fijne chemie met Havana Rose Liu. Een ander genot in deze film is de muziek. Fantastisch om naar te luisteren en logischerwijs een belangrijke smaakmaker in een film over een pianostemmer. Er zijn inderdaad wel wat toevalligheden die de geloofwaardigheid soms wat ter discussie stellen, maar ach, dat mag de pret zeker niet drukken. Het blijft een uitstekende film die van begin tot eind weet te boeien. Aanrader.

Een film die hard aankomt. Ook voor mij was dit stuk geschiedenis onbekend, dan denk je dat je veel gezien hebt.. In Polen en Oekraïne is dit niet onbekend en ik begrijp dat Oekraïne liever niet aan deze geschiedenis wordt herinnerd. De film blinkt uit in de manier waarop dit onbekende hoofdstuk uit WOII wordt verteld. Een erg realistische en authentieke weergave van deze gruwelijke geschiedenis. Naast de vele joden die in dit gebied woonden toen de de Tweede Wereldoorlog begon en daar zijn vermoord, zijn ook tienduidenden Polen afgeslacht door Oekraïnse nationalisten die het gebied wilden zuiveren van niet-Oekraïnse mensen. De cast heeft uitstekend geacteerd en het resultaat is intens te noemen. Een leerzame en indrukwekkende film.

Toch geen onaardige film wat mij betreft. Tenminste, afhankelijk wat je verwacht. Mijn verwachtingen waren vrij laag gezien Liam Neeson niet per definitie altijd goede films oplevert. Zijn rol was ook niet al te groot en bepalend, maar was redelijk. De chemie tussen Georgina Campbell en Joe Keery werkte echter heel goed. Het is wellicht niet de meest originele film ooit, maar qua vermaak was het prima. Er gebeurde genoeg en het heeft mij verschillende glimlachen en grijnzen opgeleverd. Dus zeker een aanrader voor liefhebbers van dit genre, lekker onderuit op de bank met een zak popcorn of chips (doorhalen van niet van toepassing is) en genieten maar.

Haha een meesterwerk nog wel.. 🤪🤨 juist...

Toch een oprechte vraag: wat is eigenlijk het doel van die quotes van willekeurige personen als titel boven artikelen op jullie website? Persoonlijk vind ik ze vaak weinig toevoegen aan de inhoud van het artikel en soms zelfs wat geforceerd of lachwekkend overkomen.

Natuurlijk mag iemand een mening hebben en die delen, maar om één uitspraak als kop boven een artikel te plaatsen voelt voor mij meer als een manier om aandacht te trekken dan als een inhoudelijke meerwaarde. Dat vind ik eigenlijk jammer, want wat mij betreft is Filmvandaag beter dan dat. 🙂👌

Is over 3 maanden ‘binnenkort’? Mmm 😉

Toch een aangename verrassing deze oorlogsfilm volop rauwe actie met een Jurassic sausje. Geen Oscar materiaal (je moet deze film niet kijken voor de karakterontwikkeling van de personages) maar de CGI daarentegen was dik in orde. Een speciale vermelding voor de regisseur Luke Sparke. Hij heeft niet alleen de film geregisseerd, maar was ook een van de producers, de schrijver, de editor en verantwoordelijk voor het productie design. Deze man heeft bepaald niet stilgezeten. Een lopende energiebom zeg maar. Al met al is het resultaat zeker niet onaardig en prima vermaak voor een avondje languit op de bank. Lekker hoor!

Indrukwekkende en mooie film over een afgrijselijk stuk geschiedenis. De film schakelt tussen de onvoorstelbare en barbaarse waanzin aan boord van La Amistad en de rechtszaak die volgde. Er waren verschillende partijen die het ‘eigendom’ opeiste van de slaven. Het feit dat er in 1839 een rechtszaak nodig was om over de vrijheid van mensen te beslissen is veelzeggend over die tijd. Spielberg had de beschikking over een sterke cast en het resultaat is aangrijpend. Wat is vrijheid? Wat was de herkomst van deze mensen? Dat was bepalend voor de uitkomst van deze historische rechtszaak. Het importeren van slaven was toen onwettig. De slavernij zelf nog niet. Als je erover nadenkt, is dat iets wat maar moeilijk is voor te stellen, afgezet tegen de huidige tijd. Gelukkig zijn rechtszaken als deze niet meer nodig maar om nu te zeggen dat iedereen elkaar nu respecteert.. treurig genoeg is dat nog lang niet het geval. Daarom zijn historische films zoals Amistad niet alleen belangrijk om te begrijpen waar we vandaan komen maar ook welke weg we nog hebben te gaan.

Een aardige actie thriller maar zoals veel Spaanse producties, veel dialoog. Soms te veel. Er wordt van alles uitgelegd, een waterval aan namen van personages en een plot dat complexer gemaakt wordt dan het eigenlijk is. Wat ook niet helpt is het hoofdpersonage, Zeta, gespeeld door Mario Casas. Hij loopt nou niet bepaald over van charisma, hij is vooral een plastic spierbundel en overtuigd niet in zijn rol. Al met al onderhoudend en met vlagen ook vermakelijk maar wat mij betreft geen aanrader.

Heb me (in een moment van verstandsverbijstering) laten verleiden om deze film te kijken. Want ‘spannend’,… ‘puntje van je stoel’… helaas, niets van dit alles. Een zeer magere thriller, die geforceerd overkomt, nergens spannend wordt en waarbij je totaal geen binding krijgt met de personages. Het beste van de film zijn de beelden van Split. En daar is alles mee gezegd.

Vorige week, op de dag van de première zat ik in de lokale bioscoop.. ik kon niet meer wachten. En wat een film! Ik had me van tevoren weinig verdiept in de film omdat ik sowieso al nieuwsgierig ben naar iedere nieuwe Spielberg film, maar deze heeft mij op alle fronten verrast. De beste man maakt zijn belofte wederom waar, een genot om te kijken. Vanaf het begin zit je direct in het verhaal en op het puntje van je stoel. Hoe krijgt Spielberg het toch voor elkaar om science fiction zo ‘realistisch’ over te brengen. Dat kan ook alleen maar met een top cast; Emily Blunt steelt de show, wow wat een rol, briljant, intens en overtuigend. Eve Hewson verdient ook een vermelding, eigenlijk speelt ze twee rollen en hoe! De actie, de mysterieuze en nostalgische sfeer, de regie en niet te vergeten de filmmuziek van John Williams. Al deze ingrediënten maken Disclosure Day tot wat het is: verrukkelijk. Diepe buiging.