Reacties

Een redelijke TV-film die het ongelooflijk verhaal van Philip Markoff vertelt. Een man die alles had om gelukkig te zijn...

Zorgvuldige enscenering, goede acteurs, maar in een heel bijzondere stijl die meer geschikt is voor drama dan voor fantastische horror. Geef mij niet kunnen overtuigen, een kleine 6 voor mij.

Het verhaal is niet erg aangrijpend en de twee goede acteurs in de belangrijke rollen (de matige Eddie Murphy die ook regisseerde, tel ik niet mee) is niet echt genoeg om Harlem Nights als een geslaagde film te noemen.

Arnold Schwarzenegger doet heel weinig en fungeert bijna als een figurant, Brigitte Nielsen in de hoofdrol acteert niet goed. Op een paar décors en de muziek na is dit één van de zwakste films van Richard Fleischer.

We keren terug naar de originele stijl met veel actie en prachtige CGI, maar zeer voorspelbaar, en een steeds oudere menselijkere Terminator die overgaat van Pops naar Carl.

Een sociaalpsychologisch drama. Een reconstructie van een korte periode uit het leven van twee families die een verband houdt met een ongeval met vluchtmisdrijf . De film is origineel met veel flashbacks en een goede cast, maar soms langdradig met onnodige scènes. We blijven toch kijken tot het einde, waarin de dader van het misdrijf wordt onthuld.

De film ontroert door de sterke en opvallende prestatie van Renée Zellweger in de rol van Judy Garland, als we weten hoeveel ze aan het personage heeft gewerkt, door Judy's houdingen, gezichtsuitdrukkingen, manier van spreken te reproduceren, en vooral het feit dat ze 1 jaar lang heeft leren zingen, belichaamt ze het personage volledig tot in de kleinste details.
Ze werd ook terecht bekroond met een Oscar voor beste actrice.

Het begon best goed met de remake van cultscènes uit de eerste Terminator, maar daarna komt het heel verwarrend over en gaat het alle kanten op en we eindigen toch met een gevoel van frustratie.
We zijn hier toch heel ver verwijderd van de cultfilms van James Cameron, jammer...

De grote kracht van Roberto Benigni's film is duidelijk het opmerkelijke uitgangspunt, waarin een vader de wreedheid van oorlog en de verschrikkelijke realiteit door middel van verbeelding probeert te verbergen en zo de onschuld van zijn zoontje kan bewaren.

Peter Sellers speelt hier op grappige en ontroerende wijze, maar toch zeer accuraat zijn laatste personage in deze dramatische komedie.
Een goed gebrachte, krachtige, diepgaande, hilarische satire, een ongelooflijke film die veel durft , en op een rustige wijze het verbijsterende lot vertelt van een naïeve simpelaar, die tevreden is om daar te zijn en de dingen van het leven weet te delen, gezien vanuit zijn eigen wereldje, waarvan zijn gesprekspartners het op hun eigen manier als wijsheden weten te interpreteren.
Met een zeer goed geschreven tekst wist regisseur Ashby een menselijke en aangrijpende film te maken.

Geen Arnold Schwarzenegger in deze vierde van de Terminator saga. De context van de film verandert ten opzichte van de voorgaande drie films. Het verhaal speelt zich niet langer af in het verleden, maar in de toekomst, zo dus geen achtervolgingen meer maar oorlog tussen mens en machine. De Terminators van het T-800-model bevinden zich nog maar in de constructiefase, voorlopig zijn dit slechts eenvoudige prototypes.
Geregisseerd door MCG , is de film niet slecht in het algemeen met zijn kwaliteiten en zijn fouten , de actiescènes zijn vermakelijk, maar niet zo spannend en memorabel als die van de drie eerste films.

Echt leuke gevechten om naar te kijken. Als grote fan van Bruce Lee is het wel interressant , al is er een romantisch verhaal aan toegevoegd en onrealistische scènes die overbodig zijn, maar het belangrijkste van de film is de beroemde confrontatie met Wong Jack Man die destijds een diepgaande impact had op de jonge nogal arrogante Bruce Lee, waardoor zijn visie op Wing Chun veranderde, die hij zou aanpassen om Jeet Kune Do te creëren, de krijgskunst die de invloeden van verschillende takken vermengt.

Naast het feit dat de menselijke personages oninteressant zijn en het scenario erg kinderachtig is, heeft de animatie en de CGI soms een gevoel van kunstmatigheid. Goed voor je als je het leuk vond, oprecht, maar eigenlijk is het met niet veel genoegen, als je weet dat we met de huidige middelen in staat zijn om veel beter te kunnen...

We zijn volledig ondergedompeld in dit einde van de oorlog, dat in het algemeen zelden wordt genoemd, toen de Amerikanen regelrecht in vijandelijk gebied werden gestort, Duitsland in wanorde, gedwongen door het nazi-regime te vechten tot de laatste man, bezwijkt in een moordzuchtige waanzin die niet te vermijden was en laat ons verwoest en verbitterd achter na het zien van deze realistische en goed geacteerde oorlogsdrama.

Ongemakkelijke situaties volgen elkaar op en het gevoel van onveiligheid groeit. We vragen ons ieder moment af of de situatie uit de hand gaat lopen, maar er gebeurd weinig.
Het talent en charisma van Julia Garner blijven helaas onbenut en we hadden veel meer verwacht van deze film die behoorlijk leeg blijft als de woestijn.

We voelen meteen dat de getalenteerde regisseur James Cameron niet langer de leiding heeft. Jonathan Mostow neemt het over en is hier tevreden met een nogal vage en niet erg inventieve scenario die niets meer lijkt te zijn dan een remake van de tweede.
Daarentegen zijn de actiescènes erg spectaculair, zijn de speciale effecten erg goed en is de lichte humor niet te missen; talk to the hand...

Een povere casting, een scenario vol gebreken en goedkope speciale effecten voor een routinematige horrorfilm uit de jaren 80.

Verouderd en teleurstellend, waarschijnlijk Sam Peckinpah's slechtste film als je de stijl van de regisseur kent.
Slecht opgebouwd, slecht gemonteerd en te nationalistisch ook. Zelfs Charlton Heston, Richard Harris en James Coburn kunnen de ramp niet redden.

Een originele film, goed geregisseerd en goed geschreven, interessant waar je het het minst verwacht. De overtocht van een groep journalisten in een oorlogsgebied, getuige van een escalatie van geweld en de zelfvernietigende aard van de mens.
Een zwaar en tot nadenken stemmend onderwerp.

Kort na de twee succesvolle films moest Don Mancini, onder druk van de studio's, snel een nieuw verhaal verzinnen en is de wederopstanding van Chucky dan ook beroerd, maar het feit dat hij een militair kamp als locatie koos, is vermakelijk. Bovendien zijn de dialogen van Chucky altijd doorspekt met humor.

Een film die ons het lot toont van de eskimo's, bedreigd door de westerse beschaving.
De casting, het script, de dialogen zijn goed, de fotografie is prachtig... maar de film mist kracht en wordt soms saai.

Het aangrijpende, waargebeurde verhaal van een jonge Amerikaanse bergbeklimmer die vastzit in de middle of nowhere, met extreme momenten van emotie en marteling.

'Lost Girls', een drama gebaseerd op waargebeurde gebeurtenissen, komt zijn beloften helaas niet na.
Vlak, met weinig emoties en zonder verrassingen wordt het op den duur vervelend.

Een Britse komedie, grappig, sentimenteel en vol zelfspot, die vakkundig de gebruikelijke dwaasheden vermijdt.

Een groter budget, dus meer actie en meer stunts in deze 'Bad Boys II'. Michael Bay zorgt voor ongelooflijke achtervolgingsscènes en stijlvolle schietpartijen.