Profiel van JvH4848

SCORE 3/10. Matig interessant en matig geloofwaardig. Onderlinge verhoudingen in het vriendengroepje alsook de interacties met de gids maken het geheel nog een beetje relevant. We zien dat rollen veranderen al naargelang de omstandigheden penibeler worden. Toch nog een klein wonder dat ik de film helemaal tot het eind afgekeken heb. Ik had graag een extra plot element gezien en dan wat minder haai.

SCORE 7/10. Wie interesse heeft in tijdreis paradoxen, mogelijk daartoe aangetrokken door de synopsis, heeft hier weinig te zoeken. Met de regels van de fysica en de logica wordt een loopje genomen. Hun methodes om gebruik te maken van de bliksem moet ik ernstig ontraden (erger nog: die te koppelen met een elektra kastje in de straat, is nogal onverantwoordelijk).

Een originele vondst is het gedeelte waarin ze uit elkaar gaan (een van de twee vlucht van de ander vandaan, omdat hij genoeg heeft van steeds weer nieuwe plannetjes), en 17 jaar later elkaar weer tegenkomen, de een succesvol en de ander helemaal niet. Natuurlijk (kan ik hier rustig schrijven zonder spoiler alert) pakken ze weer de draad samen op richting een chaotische maar toch spannende finale.

En inderdaad, het is dan ook bedoeld als eenmalig entertainment. Dat is gelukt, want hoewel het verhaal eigenlijk nergens over gaat, ben ik toch van begin tot eind blijven kijken. Er zijn momenten waarop je je afvraagt hoe dit ooit nog goed kan aflopen. Maar denk niet te veel, laat het gebeuren en neem niets serieus.

SCORE 8/10. Uitgezonden op 7 juli 2026 om 0:55 door BBC2. Laat heel goed de dilemma’s zien op alle niveaus: (a) medewerker die beroepshalve geheime stukken onder ogen krijgt, maar daarvan niets naar buiten mag brengen, hoe laakbaar en illegaal het beschrevene ook is; (b) journalisten scoren graag met een opzienbarend verhaal, maar moeten zuinig zijn op hun bronnen, en kunnen daarom niet de feiten degelijk controleren; en (c) kranten riskeren dat hen een proces wordt aangedaan als regeringen of bedrijven worden geschaad door hun publicaties, en moeten onderbouwing hebben om zich te verweren, waar ze zwak staan want kunnen hun bronnen niet bekend maken. Wij zien diverse processen rond het lekken van informatie en besluitvorming rond publicatie. Heel helder in beeld gebracht, en ook heel zichtbaar waar de knelpunten liggen.

Wie wordt aangeklaagd in het kader van de Official Secrets Act, krijgt veel minder rechtsbescherming dan bij een “gewone” misdaad. Bijstand van een advocaat is problematisch, want die wil natuurlijk alles weten en alle documenten inzien, maar dat die geheim moeten blijven is nu juist de kern van de zaak. Ook dat wordt goed in beeld gebracht. Extra complicatie is dat de echtgenoot van de hoofdpersoon ineens onder een vergrootglas komt en zelfs dreigt te worden uitgezet.

Tenslotte de feitelijke rechtszaak. De film opent met het voorlezen van de aanklacht in de befaamde Old Bailey rechtszaal. Als je daar zo staat, alleen en onzeker over je lot, ga je je afvragen waarom je dit risico loopt en wat je ervoor over hebt om oneerlijk handelen van de overheid aan de kaak te stellen. Maar de scene stopt daar en gaat over naar het eigenlijke verhaal dat eraan voorafging. Veel later aan het eind zien we de hele rechtszaak, die niet erg lang duurt en heel verrassend afloopt.

SCORE 7/10. Ik ben gek op tijdreis paradoxen, maar moet meteen bekennen dat ik meestal word teleurgesteld. Daarom was ik niet heel optimistisch gestemd. Inderdaad waren er genoeg tijdsconflicten en andere zaken die niet helemaal klopten met mijn logica, maar ik bleek een kniesoor om daar te veel op te gaan letten. Ik ben dus toch aandachtig blijven kijken. De hoofdrolspeler doen het heel goed, hoe onlogisch ze ook soms handelen, maar dan ben ik weer die kniesoor. De regels van de fysica worden met voeten getreden, wat hen van de ene situatie in de andere brengt, heel afwisselend. Dat biedt steeds maar weer nieuwe uitdagingen en doet ons afvragen hoe dit nu weer kan aflopen. Er wordt gespeeld met ons kijkers, en ik heb dat probleemloos ondergaan.

Interessant onderwerp, maar ik kan niet goed meevoelen in die tak van sport en zeker niet in de mentaliteit van aanstormend sporttalent. Voor hen geldt dat pijn er gewoon bij hoort, evenals doorzetten ondanks pijn. Logisch dat de mede-boksers richting hoofdpersoon Camille weinig begrip tonen voor zijn onzichtbare pijn. Dubbel logisch omdat ze ook nog elkaars concurrenten zijn in de pikorde om in een hogere categorie te komen en aan belangrijker wedstrijden te mogen meedoen. En meeleven van de coach na wat gedoe met valse doktersbriefjes ligt ook weinig voor de hand.

Filmtechnisch goed gemaakt en goed geacteerd. De rol van de vossen is me niet geheel duidelijk, en ik weet ook niet of dat iets toevoegt om de hoofdpersoon beter te duiden. Ook de ontluikende romance met trompet spelende Anna bloedt dood naar mijn gevoel. Allebei mogelijke extra verhaallijnen die meer ingevuld hadden mogen worden. Of misschien heb ik gewoon niet goed opgelet.

Ik geef maar geen scores, want ik denk dat ik diverse boten heb gemist. Kan ook liggen aan mijn leeftijd (77) en dat ik nooit enige belangstelling heb gehad voor welke sport dan ook.