Reacties

Geen film over racing. Geen film over regen. Geen comedy, geen feelgood film. Geen rollercoasted van emoties, geen diepgang, geen ontwikkeling in het verhaal of in karakters of in relaties. Geen connecties tussen personen, geen connectie met de hond of met de kijker. Geen gevoel van liefde, geen gevoel van verdriet, verlies, romantiek, uitdaging, overwinning of verlies; gewoon geen gevoel.
De voice-over vertelt het verhaal, maar de film vertelt niks. Had een luisterboek kunnen zijn, voorgelezen door Kevin Costner. Maar dan een luisterboek dat ik niet zou luisteren.
En tempo... als je het dan hebt over racen, dan zou je snelheid verwachten. Maar ik heb zelden zo'n langzame film gezien.

Goede serie met veel spanning en plot twists. Dat kan Harlan Coben toch wel erg goed! Goede verfilmd, goed geacteerd.
Sommige mensen vonden de plot twist een beetje ingewikkeld, maar ik vond het goed te volgen.
Op naar de andere Harlan Coben series, want dit belooft wel veel goeds.

Een behoorlijk raar, psychologisch spel. Het is vooral raar omdat er geen echte spelregels zijn, behalve dat de kandidaten regelmatig iemand moeten wegstemmen. De psychologie daarachter om iemand te kiezen of om te voorkomen dat je zelf gekozen wordt, leidt tot interessante psychologische verwikkelingen. Het is geen Big Brother of Bondgenoten programma, en ook geen relatie of overspel show. De kandidaten hoeven niet echt tegen elkaar te strijden. Wel kunnen ze af en toe geld of hints winnen, waarmee ze meer stemmen kunnen kopen of immuniteit kunnen winnen.

Op zich lijkt het thema dus super saai. Maar gaandeweg is het toch wel boeiend.

Achter de schermen kijkt een panel van 4 personen mee met de verwikkelingen. Ofschoon dit geen beroepspsychologen zijn (maar bekende Nederlanders), verwoorden zij wel wat je mogelijk als kijker ook zou kunnen denken of wat er mogelijk in de hoofden van de kandidaten speelt. Dat maakt het een stuk interessanter dan alleen naar de verwikkelingen van kandidaten kijken.
Ook wel leuk is dat de kandidaten verschillende karakters hebben, zoals pleasers, strebers, aso's, rustige of uitgesproken types, wat soms botst of juist goed klikt.

Op zich vond ik dit eerste seizoen leuk om naar te kijken; het was een best goed samengestelde groep kandidaten. Maar ik vraag me af of vervolgseizoenen ook interessant zouden zijn, want het risico is dat het meer van hetzelfde zal zijn.

Heel spannend met een goed verhaal. Liefst zou ik het achter elkaar door bekijken, maar je gaat een sterrenmaaltijd ook niet zitten schransen. Goed gecast en goed geacteerd.

Het viel me zwaar tegen. Het tempo was enorm traag en het verhaal vond ik ook niet erg duidelijk. Emotionele, karakter en sociale ontwikkeling was uiterst summier. Het verhaal was me ook niet duidelijk. Waarom was de hoofdverdachte eigenlijk überhaupt verdachte, bijvoorbeeld.

Nu de serie Floris op de Schatkamer van Beeld & Geluid is te zien, heb ik weer genoten van die oude serie. Helemaal zwart-wit. Heerlijk!

Het leek best spannend, in het begin, met lekker veel snelheid. Dat beloofde heel wat. Maar in de loop van de film werd het steeds onduidelijker of het nou ging over heden of verleden, of het een vertelling was of iets wat ter plekke gebeurde. De hele verhaallijn was ik op gegeven moment echt kwijt.
Op zich goed geacteerd en ook best goed gefilmd, maar ja, als je de clue verlist dan is het lastig.

Mooi opgenomen met snelle achtervolgingscenes, zowel op land als in het water. Ook de klimscenes vond ik mooi in beeld gebracht. Het verhaal is wel een beetje voorspelbaar, maar toch spannend. Wat is ik erg storend vond was de gele kleur van de film. In het begin geeft het een broeierige, warme sfeer, maar na een half uurtje vond ik het storend dat geen gevoel had van de tijd op de dag; het leek de hele tijd zonsondergang. Dat deed ook afbreuk aan de prachtige overzichten van de natuur.
Casting was goed. Kortom, niks om over te klagen en gewoon veel kijkplezier.

Ik weet het niet! Is dit nou een heel goede film of een heel slechte? Absurd is misschien een beter woord. Heel veel onzinnige conversaties, die nergens op lijken te slaan - of snap ik het gewoon niet? Een verhaal dat nergens naar toe gaat en tegelijkertijd alle kanten op gaat. Er zit nauwelijks ontwikkeling in de karakters. Conversaties gaan veel te snel, ze ratelen maar door. Emily Blunt is een beetje infantiel Stunts in de film zijn geen stunts, maar het zijn wel stunts.
Snap je het nog? De hond is wel leuk!

Seizoen 1 en 2 heel goed. Seizoen 3 was wat onduidelijk. Specifiek S03E06 is echt slecht: onduidelijk of het droom of werkelijkheid is, onduidelijk waar het verhaal heen gaat.

Tom Hanks blinkt wederom uit in deze op ware gebeurtenissen gebaseerde film. Langzaam gefilmd en ondanks dat het in kleur is kreeg ik toch een sterk zwart/wit gevoel. Overall goed geacteerd, maar Hanks steekt daar toch met kop en schouders boven uit.
Het illustreert wel de achterlijke opstelling van de Amerikaanse overheid als het gaat om de menselijke maat. Het speelt welliswaar tijdens de Koude Oorlog, maar is het tegenwoordig echt beter?

Seizoen 1 voelde een beetje kunstmatig, onecht aan. Welke goed getrainde agent zou nou elke nacht opgesloten willen worden in een kamertje om alleen de telefoon op te nemen? Daaruit ontsproot dan wel weer een spannend geheim-agent verhaal. Best goed, en de hoofdpersoon is geloofwaardig.
Seizoen 2 vond ik beter dan seizoen 1. Een beter verhaal wat een stuk gecompliceerder was. Meer verhaallijnen. Goed acteerd. Ik kreeg een beetje Jack Reacher gevoel (van de boeken, niet van films van Tom Cruise).

Het lijkt een beetje op The Traitors (De Verraders): een deelnemer moeten het geheim bewaren dat zij het miljoen in hun bezit hebben en de anderen moeten degene wegstemmen die ze denken dat de miljoen heeft. Zover lijkt het op De Verraders. Maar in werkelijkheid gaat om wie-stemmen-we-weg-behalve-mij. Overeenkomstig zijn wel de uitdagingen waarin je voordeeltjes kunt winnen en de bondjes.
De psychologie komt wel enigszins overeen maar de sociale interacties zijn wel veel "amerikaanser" (d.w.z. minder echt vertrouwen, integriteit en loyaliteit, en meer egocentrisch/winstgericht). Ook de uitdagingen voelen minder als (kleine) overwinningen aan en het gevoel van iemand-te-slim-af-zijn is minder.
Ook het "elimination dinner" is veel minder een psychologisch steekspel dan de "rond tafel" bij de verraders.

Kortom, bij (de meeste seizoenen van) The Traiters/De Verraders voel ik de stress van het spel als kijker, en dat miste ik bij Million Dollar Secret.

Met heel veel plezier naar deze serie gekeken. Prachtige kleuren, mooi belicht, het eten ziet er heel mooi en erg lekker uit. Het lijkt wel een reclame filmpje, maar dan betere!
Toch maar een vijfje. Want man, man, wat een slappe serie. Mooie acteurs, een beetje romantiek en een redelijk verhaal. Maar zo dun als het laagje olie op de garnalen. Weinig diepgang.

In het begin dachten we nog dat het om heerlijk koken ging en de dynamiek in de keuken van een restaurant. Ofschoon de opname van koken perfect waren belicht en mooi gecomponeerd, en de opmaak van de gerecht echt haute couture waren, ging het daar nauwelijks over.
Het staat te boek als een comedy, maar het was eigenlijk meer feel-good dan comedy.

Spijt? Absoluut niet. Heerlijk om naar te kijken tijdens je eigen avondeten op de bank voor de tv.

Het viel me alles mee, deze film. Ik dacht dat het een platte schietfilm was, en dat was het ook wel een beetje, maar ik vond het toch best leuk uitgewerkt. Natuurlijk veel bloed van mensen die aan flarden worden geschoten.
Het verhaal was redelijk plat en, heel typisch, de hoofdpersoon kan perfect schieten en vechten maar loopt zelf alleen schrammetjes op. Maar goed, daar is hij ook de held voor.

Best een aardige film om naar te kijken. Mooie decors en goede acteurs. Ook leuk om een aantal oud acteurs uit Gladiator I terug te zijn, in dezelfde rol maar nu dus 24 jaar ouder.
Maar het verhaal was toch wel erg dun. Gladiator I was vooral interessant vanwege het onrecht wat de hoofdpersoon werd aangedaan. In dit geval was dat veel minder sterk.

Maar over het geheel genoemen was de film zeker het bekijken waard.

Heerlijke serie. Spannend en het verhaal zit goed in elkaar. Ook de karakters ontwikkelen zich op een heel fijn en natuurlijke manier. Goed geacteerd, goede gecast en een sfeervolle omgeving.

Vrij saaie film over de spionage rond de atoombom. Geen spanning en het verhaal kabbelt maar een beetje door. Er zit nauwelijks ontwikkeling in de karakters.

Ik hou van actiefilms en ik hou van scherpschutter films. En met een beetje romatiek en vrienden die "alles" kunnen regelen is dit een heel aardige film. Nee, geen diepgaande karakterontwikkeling. En van Clide Owen ben ik niet zo'n fan. Maar al met al een lekkere film om naar te kijken.

Spannende miniserie, erg goed geacteerd en erg goed gemaakt. Na elke aflevering was het weer een worsteling om niet meteen de volgende aflevering te bekijken. Wel een paar inconsistenties, bijvoorbeeld om de (achter)deur afsluiten terwijl je net thuisgekomen bent door de voordeur.
En hoe interessant en spannend ik het ook vond, ik vraag me steeds af: waarom komt me het verhaal toch (een beetje) bekend voor.

Seizoen 2: in tegenstelling tot de meeste "Special Forces" series waar kandidaten volkomen onredelijk worden toegeschreeuwd, was dit een echt keiharde training waar de staff toch met respect met de kandidaten omgingen (behalve 1 aflevering met een speciaal elite team).
Het gevolg was dat de kandidaten die uiteindelijk overbleven een echt en zeer hecht team vormden. Niet dat er geen hele domme en onvergeeflijke fouten worden gemaakt, maar je ziet in dit seizoen een ECHT team ontstaan die door dik en dun, tot het allerlaatst alles voor het team over hebben en elkaar er doorheen slepen. Ik vond dat heel erg ontroerend. En de staf heeft er duidelijk erg veel plezier in en zijn super trots op de kandidaten.
En de manier waarop dit in beeld wordt gebracht is echt super professioneel en respectvol.

Een dik verdiende 10.

Mooie CGI, en... dan heb je het zo'n beetje gehad. Wat een waardeloos acteerwerk (vooral Bryce Dallas Howard als Claire). flinterdun verhaal, platte karakters. Neem nou een simpele, onbelangrijke scene, rijden in een auto: ogen die allerlei kanten op kijken maar niet op de weg, helemaal niet sturen, veel te lang op de telefoon kijken, en niet eens luisteren naar de telefoon, compleet expressieloos. Of een colbertje dat op magische wijze over haar schouders blijft hangen.
Was het onderhoudend? Ja. Heb ik er plezier aan gehad? Mwah, ja.

Wat een heerlijke serie! Vol met humor, maar ook vette gevechtscenes a la GoT. Goed geacteerd en prima casting.
Heerlijk langzaam waardoor je lekker kunt genieten van de mooi geschoten beelden en de ontwikkeling van de personages. De makers schromen niet om conversaties natuurlijk en langzaam te maken.
Er zit minder en minder ingewikkelde verhaallijnen in deze serie dan in GoT, maar dat vind ik wel fijn. En voor de (zeer onopvallende) verwijzingen naar de Game of Thrones moet je echt even op internet gaan zoeken.
Helaas waren het maar 6 afleveringen, want ik begon er net lekker in te komen. Nu moeten we weer (meer dan?) een jaar wachten op seizoen 2.

Echt een hartstikke goede serie. Het kostte me even voordat ik door had dat elk seizoen 1 dag omvat en elke aflevering 1 uur van die dag. Seizoen speelt zich 10 maanden na seizoen 1 af, waardoor de klunzige studenten ineens ervaren arts-assistenten zijn.
Het mooie van de serie is dat alles heel erg realistisch is. De operaties zien er zo echt uit dat je denkt dat het echte opnames zijn, maar dat is dus niet zo. Acteerwerk is meestal ook erg goed, met natuurlijke conversaties en intonaties.

Ik vind de serie behoorlijke verslavend, mede omdat het verhaal over de afleveringen heen gewoon doorlopen (met het volgende uur).

Op zich een aardige film, maar o wee wat weinig diepgang. De personages zijn super vlak, en de conversaties zijn zo ontzettend eentonig, elke keer time, time, time. Niks menselijks. Vrouwen zijn compleet decoratief en inhoudsloos. De mannen zijn ook behoorlijk stereotype. Misschien is een 6 ook wel wat hoog ingeschat.