Reacties

Ik had niet verwacht zo van deze film te genieten. Je wordt voortdurend een beetje op het verkeerde been gezet en dat kan ook niet anders met een stelletje oplichters als hoofdpersonages. Het is een film met een hart. Ik kan er niet te veel over zeggen zonder te spoileren.

Dit is een oude film. En verdorie, waarom is het nog zo relevant. Het voelt bijvoorbeeld bijna alsof The Wolf of Wall Street een remake is. En dan was er nog een tweede Wall Street film. We blijven toch problemen houden met mensen (... mannen?) die denken dat de oplossing en het geluk alleen te vinden is in geld. Niet alleen in het hebben van te veel geld, maar vooral ook: zorgen dat andere mensen er minder van hebben.

Kijk, en toch vind ik het derde deel het beste. Het is Al Pacino. Hij overtuigt. Ik kan niet goed inschatten of je deze film los zou kunnen zien, maar misschien wel. Maar deze film maakte het meeste indruk op mij, van alle drie de films. Misschien ook omdat er meer ruimte was voor de vrouwelijke (bij)rollen. Ik weet het niet. Dit is de reden om alledrie de films te zien, denk ik.

Ik zeg het wel vaker: een middelste deel van een trilogie gaat wel eens mis. Maar hier niet (hoewel ... deel 3 spettert). Kijk er vooral naar als familiesaga: de relaties onderling in de familie en de omliggende kring zijn herkenbaar - zonder al het geweld, moorden, vallende sinaasappels...
Wil je een avond echt even ontspannen, dan is dit gek genoeg een goede keuze. Je hoeft ook niet elke seconde 100% alert te zijn. Het is het waard om de kans te krijgen door het verhaal gegrepen te worden.

Voor het huidige publiek is de film misschien saai en langdradig. Maar als je je daarop instelt en gewoon even rustig gaat zitten, ontvouwt zich een spannend verhaal.
... is het een spoiler om te zeggen: let eens op de sinaasappelen? Zo zijn er kleine visuele clues van wat er te gebeuren staat; iets wat in modernere films ook vaak wordt toegepast. En daarnaast natuurlijk de grote visuele clues, geweldadig, bloederig en bizar.
Vergelijk dit eens met bijvoorbeeld Pulp Fiction. Of American Gangster. Of nog recenter: The Irishman. Dit is een klassieker en is het zeker waard om even rustig te bekijken. Telefoon uit :) ff bijkomen.

Ook ik heb een jurk van deze dame (nou ja: haar merk) in de kast hangen. Niet alleen is deze documentaire een imposante vertelling van een bewogen leven vol glamour. Maar het is ook (alweer) een mooi tijdsbeeld.
En ergens voelde ik dat ik iets gemist heb, want de tijd waarin zij jong was is nog niet eens zo lang geleden. En toch zijn we weer ontzettend preuts en behoudend geworden. DVF leefde haar beste leven, en nog steeds. Beetje jaloers zijn mag, maar dan maar weer verder strijden tegen de saaiheid.

Die kon ik niet hard genoeg aan mijn Really Want To Watch lijst toevoegen! :D Leuk!

Potverdorie.
Dan héb je de meest perfecte Superman sinds Christopher Reeves en dan doe je hem dit aan. Wat een belabberde film. En niet alleen omdat Cavill maar één keer zonder shirt te zien was. ... nee, echt niet. ;)
Het probleem voor mij was dat ik de origin story van Superman/Clark Kent nou wel 40+ keer gezien heb, dus je moet wel met iets extra's komen. Ik hoopte daar ook op, maar voelde me aardig in de maling genomen toen ik in de bioscoop zat. Wat een zonde, wat een verspilling. Zo jammer dat het een 13 in dozijn film was.

Leuk film, en toch ook weer een Tom Hanks rol die ik wel kon pruimen.
Maar Di Caprio is natuurlijk wel iets bijzonders, altijd geweest ook. Is de hoofdpersoon nou een charlatan, een conman, een nepperd of is er toch iets briljants aan die jongen? Ik ben er nog niet uit. Verder is deze film en dit verhaal absoluut geen vrijbrief om niet voor je diploma en opleiding te gaan. Punt.

In deze film is Agent Smith de - nou net niet: held, maar wel een enorm interessant personage geworden. Natuurlijk komt dat ook door de kwaliteit van Hugo Weaving als acteur (Zie ook LOTR en Priscilla Queen of the Desert). Maar het personage maakt een echte groei door, die in dit universum eigenlijk niet kan.
Nog steeds een romantische film!! Hartenbrekend!!!
Het derde deel belooft je misschien een afronding en een goede afloop. Of niet. Soms is een afloop niet goed en niet slecht. Soms ook wel. Dit is geen film die je los kan zien van de eerdere delen, dus ga er maar lekker voor zitten.

Een tweede film in een trilogie is altijd een 'mixed bag'. In deze film worden de science fiction elementen harder benadrukt en dat was anders dan men uit de eerste film kende. Ineens waren we niet meer in die gladde wereld van de Matrix, maar in de harde realiteit. Het was rauwer en bruter. De revolutie kwam er aan en dat is nooit een prettig plaatje.
Maar toch van genoten. Maar ja, ik hou can science fiction (en nogmaals: The Matrix films zijn romantische films in vermomming.

Dit is een romantische film, vermomd als scifi-actiefilm.
Echt. Dit gaat toch over de liefde? Ja? Hoe vaker ik de film zie, hoe meer ik de romance zie, juist omdat ik weet hoe het afloopt.
Maar het is ook een prima actiefilm met flinke science fiction randen. Met heel veel iconische scenes, die heel veel films daarna geinspireerd hebben.

Ik was destijds aangenaam verrast, want Animatrix geeft een mooi aanvullend beeld op de wereld uit The Matrix. Prima animatie, ook nog. Je hebt de informatie niet nodig om de films te begrijpen, maar als de films je voldoende intrigeren, dan is dit een serie korte filmpjes die je moet zien.

Mijn chihuahua (die sprekend lijkt op de chihuahua uit deze film) gaf mij de opdracht deze film een 9 te geven. Ik vond het zelf een 7, dus wordt het een 8. Nee, dit is gewoon echt een leuke film. Laat je vooral niet zeggen of je iets wel of niet kan, maar doe het gewoon. Werk hard en vertrouw op jezelf.
Ja, feelgood, grappig; kijken als je zelf een beetje aan jezelf twijfelt. Of als anderen aan je twijfelen. Je kunt het!
(En een chihuahua is ook maar gewoon een normale hond, hoor.)

Eén van de beste series van de afgelopen tijd. In een wereld waar (ongelooflijke) superhelden terug te vinden zijn, vraagt niemand zich af: hoe kan dat? Of, misschien toch wel. Hoe dan ook: heb je als superheld de vrije hand om te doen wat je wilt zonder consequenties of zou je juist beter je best moeten doen om je in te zetten voor mensen die geen supermensen zijn? Zijn superhelden uiteindelijk ook maar gewone mensen?
Dit ligt een beetje in de lijn van bijvoorbeeld Watchmen (film, comic serie). Maar dan een tandje cynischer. Misschien wordt je er wat onrustig van, omdat het je met je neus op bepaalde feiten drukt. Namelijk: dat niet iedereen die je wat moois belooft, je dat ook gaat geven.

Ja. En ik hou niet van romcoms. En toch ... deze is bijzonder. Waarom. Omdat er iets ontwapenends in het verhaal zit. Dat de hoofdpersonen bijna geen echte controle hebben over wat ze weten of denken dat ze moeten doen. Dat die ontmoeting niet zomaar iets was en dat dat in hun hoofd blijft ronddwalen. Het klopt.
Daarbij zijn de acteerprestaties ook prima.

Je zou denken dat dit mijn type film is, maar ik vond het destijds ook al niet zo leuk of grappig. Prima film, verder, maar ik geloof het plot niet zo erg.
Tuurlijk is het een fijne romantische insteek met het 'aantrekken/afstoten', elkaar eerst niet aardig vinden maar dan misschien toch wel. Ik denk wel dat dit één van de pijlers is waarom moderne romcoms zijn gebouwd. Maar ... ik heb niet zo veel met romcoms. Vandaar.

Eén van de betere Robin Williams films (maar ik hou een zwak voor Hook). Nog steeds spannend en nog steeds af en toe een beetje eng - voor de juiste doelgroep. Zeer de moeite waard om af en toe nog eens te zien.

Als niet-fan van romcoms vond ik deze eigenlijk best wel leuk: er is goed ingezet op komedie boven romantiek. Ik heb dan ook echt gelachen. Leuk.

Prima western en ook nog eens een prima drama. Mooie rol van Cate Blanchett. Het hield mijn aandacht goed vast en heeft een mooi verhaal, met veel inhoud.

Dit zal altijd de film zijn, waar de 'extra's' die in een bargevecht terechtkomen er uit zijn geknipt - want dat is familie van ons. Een groot deel van de film was opgenomen in Redcar, waarbij een grote donatie werd gedaan om de oude bioscoop uit die plaats aan zee op te knappen. Om daarna jaren later alsnog dat hele historische gebouw af te breken. Dat terzijde.
Hoewel ik veel heb met Britste films en boeken, was dit niet helemaal mijn ding. Iets te saai en langdradig, voor mij. Maar als je in de stemming bent voor een trage, beetje broeierige film, dit is het dan misschien.

Oh, tijdreisfilms :) Je kunt er aardige hoofdpijn aan overhouden.
Deze niet: Looper is vrij duidelijk en goed te volgen. En het is heerlijk om Joseph Gordon Levitt te zien spelen in zo' n fijne rol. Mooie film.

Het helpt misschien als je iets van de Amerikaanse politiek weet. Maar ook als je dat niet weet, dan is dit een portret van een ... man. Kijk deze film eens in combinatie met W (met Josh Brolin als George W. Bush). (Of is Sam Rockwell een betere W.?).
Tijd zet alles in perspectief: destijds was Cheney een machtswellusteling, die bewust onwaarheden gebruikte (of gaten in kennis) om zijn zin door te zetten. Tuurlijk dacht hij dat hij goed bezig was, maar het leidde niet naar positieve dingen. Maar kijk eens naar de partij waar hij uit voort kwam en hoe die zich nu gedraagt: dan was Cheney bijna een heilige ... wat een wereld.

Het is een nare wereld met nare personen die echt nare dingen doen. Maar ik denk dat het ook de bedoeling is dat je je afvraagt: waarom? Waarom??
Het boek waar de film op gebaseerd is is geschreven door Anthiny Burgess die in die tijd de jeugdcultuur (en de angst voor die jeugd) zag opkomen. Toch raar, dat wij die generatie dan herinneren als de 'hippie-lovers' terwijl uit de film tch vooral de angst voor het geweld (een voorloper van hooliganisme) spreekt.
Kijk, dit is geen film die je kijkt als je niet lekker n je vel zit, als je al een pessimistische bui hebt of als je angst hebt voor de toekomst. Je moet er iets anders uit kunnen halen, en het vooral kijken omdat de film gewoon goed in elkaar zit.
Het is en blijft fictie: maar het mag je aanzetten tot denken.

Ik was aangenaam verrast door deze film! Ik had er misschien ook wel erg lage verwachtingen van. Maar het is geen geheim: ik ben gek op Britse films. En Layer Cake heeft een onmiskenbaar Brits ... laagje (unexpected pun). Oh ja: en Colm Meany.