Reacties

Ik denk dat mensen gewoon even een bioscoopdipje hebben. Dit is een film die ik zeker wil gaan zien, maar ik heb er ook nog even geen tijd voor. En films draaien nu zo kort in de bioscoop voor er alweer een nieuwe film in wordt gegooid... Als deze film nou eens langer dan 4 weken draait, in een goeie zaal, dan heb ik tijd om hem in de bios te zien!
(Oh, de tijden dat ik een film 3x in de bioscoop kon zien omdat de film wel 3 of 4 (of zelfs 6!) maanden draaide ... dat komt echt niet meer voor...)

Het zijn meestal de oudere fanboys (over de middelbare leeftijd) die zich keren tegen de diversiteit in Star Wars. Leia is in het eerste deel wel degelijk gepresenteerd als 'meisje wat gered moet worden'. Dat ze daar in de opvolgende delen een ander perspectief aan toevoegden neemt niet weg dat Leia gevangen werd genomen en gered moest worden. En dat ze daarna ook nog eens in die bikini naast Jabba the Hut stond, als zijn gevangene.
Dus ... ja, ik snap wel waar het idee vandaan komt dat het allemaal toch een beetje ouderwets over kwam. En op het moment dat de latere delen een en ander aan willen passen, komen de ouwe fans in opstand.

Een lieve serie met humor. Niet aanstootgevend, maar ook niet zoetsappig. Denk Parks & Rec, maar dan ... liever. Hoewel het over een basisschool gaat, niet helemaal geschikt voor onder de 12, natuurlijk. Of misschien soms wel ... Kinderen zijn ook slimmer dan je denkt, soms. Eigenlijk gaat het over volwassenen, waarvan je denkt dat ze beter zouden moeten weten, die ook maar en beetje iets doen wat op verstandig leven lijkt. Maar dat is just het fijne er aan! Zelfs docenten zijn ook maar mensen.

Het duurde even, maar we hebben de lice action versie nu toch ook gezien. Heerlijk. Ik ben juist erg blij dat ze de structuur van het verhaal aangepast hebben en niet de oorspronkelijke cartoon als story board hebben gebruikt. Hierdoor wordt het een eigen ding en dat is prima. De jonge acteurs doen het goed! Ik ben vooral onder de indruk van Sokka, die precies de lijn tussen humor en serieus werk weet de houden. En Uncle Iroh. :) Heel mooi.
Dat er nog twee (of drie? Ik weet het niet) seizoenen gaan volgen geeft voldoende hoop dat de uitdieping van het verhaal er nog wel komt.

Sigourney is altijd leuk om te zien. En in deze film dus ook. Heel rechttoe-rechtaan verhaal. Makkelijk te volgen en toch ook een beetje spannend.
Je kunt als kijker ook een beetje meespeuren, maar laat je vooral gewoon meenemen in het verhaal (en kijk niet alleen als je niet zo van de spannende films bent).

Er zijn meer schrijvers die geinspireerd raken door kinderen. Zoals ook Lewis Carroll met zijn Alice. En Barrie met de jongens in wie hij zich misschien een beetje herkent. Het is een mooie film, waarin je als kijker ook wordt meegenomen naar de fantasiewereld. Hoe makkelijk dat was toen je klein was. Hoe weinig volwassenen die creatieve en fantasierijke natuur meenemen als ze groot zijn.

Om nog maar eens te laten zien dat ook in de jaren 80 er al verhalen waren die de genderpolitiek verkenden. Dit gaat niet zozeer over 'mannen die zich als vrouw kleden', maar meer over een man die moet dealen met de vooroordelen die vrouwen toen moesten overwinnen. En als je dat inprent, dan begrijp je ook beter dat niemand 'voor de lol' (of voor een baantje, of om te winnen met sport, of omdat ze in de vrouwentoiletten willen) zich voordoen als het geslacht dat beter bij hen past. Punt.
Maar dat terzijde, dit is gewoon een fijne en leuke film, zonder makkelijke lach of gegrinnik over ondergoed.
Hofman vond her overigens vervelend dat de make-up geen 'mooie vrouw' van hem kon maken. Maar ze ziet er toch prachtig uit? Kijk dan ook even naar Priscilla, Queen of the Desert, die eenzelfde probleem had met Terence Trent. De regisseur liet Trent niet in de spiegel kijken, maar probeerde hem te overtuigen dat hij een mooie vrouw was. Zelf vond de acteur dat achteraf helemaal niet, geloof ik. Ach. We kunnen niet allemaal Marilyn Monroe zijn. ;)

Prachtige film met mijn favoriete kerstliedje (maar het is geen kerstfilm! Vind ik dan.). Het is een mooie musical: romantisch, kleurrijk, mooise kostuums, leuke liedjes. Ook leuk om te bedenken dat het een film is uit 1944 - het einde van de 2de wereldoorlog in zicht met de Amerikanen die zich er net serieus mee gaan bemoeien -, terwijl de periode in de film rond het begin van de 20ste eeuw is, dus zo'n 40 jaar eerder. Waarbij het thema is 'verandering en vooruitgang' en opgroeien. Heel optimistisch dus. Een fijne film om te kijken op een regenachtige zondagmiddag, met een kop thee. Of beter nog: warme chocolademelk. En wegzwijmelen.

Ah! Ik was vergeten dat Tom Hanks hier in speelt. Normaal vind ik Tom Hanks leuk, maar kan ik nooit op een film komen waarin ik hem ook echt waardeerde. Dit is echter meer een Meryl Streep film :)
Het helpt als je een beetje geschiedkundige kennis hebt. Maar ook al ken je de feiten niet - Watergate, Nixon, journalistieke integriteit - dan nog is dit een interessante film omdat het weer zo relevant is. Of nog steeds. Het is echt geen saaie film, maar je wordt als kijker leuk meegenomen in de keuzes die gemaakt worden om bepaalde informatie wel of niet te openbaren. Dit is denk ik dus de enige film met Tom Hanks die ik ook leuk vind.

;) Het kan best zijn dat ik over drie jaar toch nieuwsgierig ben naar deze film, hoor! Dat gebeurt ook: dat je een film pas later gaat waarderen.

De namen van de websites zeggen mij helemaal niks. Ik kan ook wel achter mijn naam zetten 'daenelia.com', of mijn andere websites. Dat maakt nog geen criticus van mij ;)
Gelukkig maar, want dan zou ik inderdaad naar alle films moeten kijken voor ik er een mening over heb. En ik mag lekker zelf bepalen of ik ergens wel of niet naar ga kijken. Weet je, @Rensini , er zitten maar 24 uur in een dag en een film is al snel een uurtje of twee lang. Of langer. Ik heb ondertussen ook genoeg films gezien om echt wel te kunnen inschatten of ik een film wel of niet leuk vind. Ik heb ook geen mening over deze filn: ik ga hem gewoon niet kijken.
Dat iemand anders er wel van geniet is prima. Dat ik hem niet ga kijken is ook prima.

Ik weet het niet, maar die namen lijken mij gewone mensen die een mening ventileren. Ik zie geen 'echte' publicatie achter hun naam staan. Meestal is een criticus iemand die ook in opdracht voor een publicatie die kritiek/mening uitdraagt. Dan is het je baan. Dan ben je filmcriticus. (Deze mensen ken ik echt niet ...)
En als gewone kijker, liefhebber van science fiction, is dit ook geen film die mij gaat boeien. Niet vanwege de acteurs, maar omdat het een niemendalletje is.

Wat is woke?

Dat dacht ik al, en nu weet ik zeker dat ik dit oversla. Dank je!

Hij is weer leuk! :) Maar 5 september is nog wel heel ver weg! Tijd genoeg om de originele film nog eens te zien, dat wel.

Mijn Japans is nog niet zo heel erg goed XD Maar Netflix is idd vaak raar met ondertiteling en taalkeuzes.

Vanuit het perspectief van Stan Lee, een biografie over zijn leven. Voldoende informatie, maar het gaat niet zo heel erg diep. Hoeft ook niet. Met leuk overzicht van een aantal van zijn cameo's in de Marvel films. Bijna allemaal, denk ik zo.

:) Agossie :) Hij heeft niet de schouders van Cavill. ;) Maar we zien wel. Uiteindelijk gaat het erom of ze er een goed verhaal mee weten te vertellen.

Waarom word ik nou niet warm of koud van de meeste nieuwe films? Waarom vind ik ze zo saai?

Er zitten genoeg positieve feiten in dit bericht en toch ... Marvel kan soms zo de plank mis-slaan (Loki s2, ik kijk naar jou). Maar ik kijk graag naar Paul Bettany. Dus. Ik hoop? Hoop doet leven, toch?

Yay! Ik wacht er met smart op!

Achter de muziek zit natuurlijk altijd het verhaal van de mens. Nina Simone, klassiek geschoolde pianiste, wordt een van de betere protestlied-makers. Maar haar mentale gesteldheid draait er ook een rare golf in.
Ik keek het voor de muziek en leerde wat meer over wie Nina Simone nou eigenlijk was. Mooi gedaan, met respect en net genoeg diepgang.

Weer zo'n film die we lang uitgesteld hadden. Maar omdat de serie ons zo gegrepen had, toch maar eens de film aangezet. En ja: het is een hele prettige ervaring.
De combinatie is prima gedoseerd. De cast is lekker op dreef. Het verhaal wordt heerlijk verteld. Er wordt je niks voorgekauwd en je mag ook lekker zelf meedenken.

Het is een gedegen film, ondanks dat het geen hoogvlieger is. Het bronmateriaal is natuurlijk net zo gedateerd, maar ook degelijk.
... de game is wel heel sterk ... Maar daar hebben we het niet over (hoe leuk ik Conan: Exiles ook vind ...).
Het is over-de-top, met weinig dialogen en tekst, en wat er aan tekst gezegd wordt is wel heel erg gezwollen taal. Maar dat hoort erbij!

En als we het dan toch hebben over films die ik regelmatig toch nog wel eens zie, dan hoort Life of Brian daar bij. En nu met Dune 2 er weer memes gemaakt worden van deze film, is het dus nog steeds relevant.
Zo heel erg controversieel is de film al lang niet meer. Destijds wel.