Reacties van jotofilm - FilmVandaag.nl

Een schitterende verfilming van een,eigenlijk, onverfilmbaar boek. Want hoe verfilm je het existentialisme, nihilsme, atheïsme en absurdisme uit de tekst van het boek?. Het lukt Ozon op een bijzondere wijze, sterker nog, hij weet er zelfs het kolonialisme aan toe te voegen. Gefilmd in prachtig zwart-wit, dat de algehele gemoedstoestand nog eens extra onderstreept. Een uitstekende vertolking van de hoofdrol door Benjamin Voisin maakt de film compleet.

N.B. Grappig te ontdekken,dat sommige scenes bijna identiek waren aan de 1967 versie van Lucino Visconti met Marcello Mastroiann in de hoofdrol,die overigens, minder passend, in kleur was.
(Voor de liefhebber: die film staat, met engelse ondertiteling, compleet op YouTube.)

Aardig, maar te beknopt overzicht van de geschiedenis van Rusland na de val van het communisme gezien door de "mannetjesmaker" van Poetin , een tv journalist, die al snel de rechterhand van de nieuwe leider werd. Frappant om te zien hoe Rusland, eerst onder leiding van Jeltsin zich ontpopte tot een chaotische vorm van democratie, waar al gauw handige zakenlieden, steenrijke oligarchen konden worden en het land veranderden in een ongeremd kapitalitische staat. Om enige orde te scheppen probeerde men een nieuwe leider te zoeken, niet vermoedend, dat deze zich, met behulp van de mannetjesmaker al snel ontwikkelde tot een nieuwe Stalin, een totalitaire leider in een nietsontziende dictatuur." Niemand in Rusland is veilig" staat er in het begin van de film en dat is tot vandaag de dag het geval!

De film, die weliswaar de bewerking van een roman is, waardoor er natuurlijk interpretaties van de werkelijkheid in voorkomen geeft toch een aardig beeld van de toestand in Rusland en hoe het zo ver gekomen is. Dat de film, waarschijnlijk door de vele dialogen en te weinig actie niet geschikt is voor Pathe, waar ie in alle theaters draait (met pauze) is evident.

???

Ja hoor, daar gaan we weer! Een dagje Bruce Willis filmen ( ditmaal als schurk!), 'm groot op de poster zetten en vervolgens een afgezaagd piefpafpoef verhaaltje verfilmen met een beroerd scenario en dito acteurs.
Het zal wel een verdienmodel zijn!

Ja hoor, de volgende ex-worstelaar, die na actiefilms een komedie moest maken met een klein meisje, dat hem te slim af is, aangevuld met een lief hondje (werkt altijd in Amerika) en cartoonachtig geweld. Technisch goed gemaakt, maar je vraagt je wel af voor welke doelgroep. Eigenlijk te geweldadig voor kinderen ( zie beginscene), maar te kinderachtig voor volwassenen.

Uitstekende thriller, die het (gelukkig) niet moet hebben van dwaze auto- achtervolgingen of oeverloze schietpartijen, maar een goed verhaal vertelt, met functionele flashbacks en prima acteurs.
Een ruime 7.

Is het een burn-out, een nachtmerrie of allebei? In ieder geval is het moederschap een te grote opgave voor therapeut Linda, die tevergeefs een oplossing lijkt te zoeken bij een collega- therapeut. En het gat in het plafond, is dat niet het gat in de buik van haar kind, die sondevoeding krijgt, omdat Linda denkt niet capabel te zijn haar kind normaal te voeden ( of mischien op te "voeden). Je kunt er allerlei interpretaties op los laten, maar duidelijk is, dat Linda het niet meer ziet zitten! Waanzinnig goede rol van Rose Bryne, wiens gezichtsuitdrukking alleen al alle wanhoop blootlegt. Uitstekende film, al zal die, door het zware onderwerp niet ieders meug zijn!

Bizar, gisteren 2 films gezien, die gedeeltelijk een zelfde onderwerp hadden. Als je net " If i had legs, i'd kick you" ondergaan hebt, is deze "Paaz" een behoorlijke afknapper. Ik heb het boek niet gelezen, maar in deze film viel alle ellende wel mee en ook op de afdeling PA zat een groepje mensen met misschien wel interessante

problemen, maar daar kwamen we niet veel van te weten!( behalve dan, dat Martin van Waardenberg tamelijk misplaatst als een soort ome Cor rondjes snelwandelde). Is de hele problematiek, die het boek beschreef hier in een wat te luchtige versie verfilmd? Je kreeg, ook al door de verschillende muziekjes en liedjes soms bijna een soort romkom gevoel en ik neem toch aan , dat dat niet de bedoeling is geweest. Ook de verschillende personages kwamen voor mij niet levensecht over. De ouders van de hoofdpersoon kwamen zo uit een stukje schooltoneel en Georgina Verbaan was al helemaal verkeerd gecast. En dan zullen we het maar niet over het brave "happy end" hebben!

Een prachtig, intiem familie drama dat het moet hebben van kleine gebaren en blikken, die het hele gevoelsleven subliem vertonen.
Hiervoor is natuurlijk een topactrice nodig en dat is Trine Dyrholm absoluut. Het is een actrice, die ik nog nooit op een slechte rol heb kunnen betrappen! Een schitterende film over echte liefde.

Meer drama dan thriller, waarbij we zelfs zouden kunnen filosoferen over de ethische kanten van het verhaal. Verwacht dus geen blockbuster, maar een intelligent verhaal vol paradoxen, dat je ook nog eens emotioneel weet te raken en dat is, alles bij elkaar heel knap.

Dat zal het zijn! Het was overigens in de bioscoop wel lekker rustig in die tijd.

"King Creole" maar weer eens bekeken. Dat was tenslotte ook al weer 20 jaar geleden. Grappig, hoe die eerste Elvisfilms je bijgebleven zijn, terwijl ik van alle andere nauwelijks meer iets weet.
Ik geloof, dat ik deze, samen met "Jailhouse Rock" de beste vond, waarschijnlijk omdat ze een "dramatisch" verhaal hadden en Elvis iets van een acteursprestatie kon laten zien. Ja, er moesten natuurlijk songs (en wat voor!) in, maar die waren aardig in het verhaal geïntegreerd.. Dat verhaal, naar de bestseller " A stone for Danny Fisher" van Harold Robbins, was natuurlijk braaf "opgeschoond" want Elvis laten sterven was misschien wel iets teveel van het goede.
Een 8 (maar da's voornamelijk vanwege het jeugdsentiment).

Een prachtig, ouderwets( in de goede zin van het woord) melodrama. Alles wat er mis was aan de nieuwe "Wuthering Heights" ,die je een beetje met deze film kunt vergelijken, klopt hier juist wel. De fotografie is schitterend, de acteurs uitstekend en de muziek paste uitstekend bij de Schotse landschappen. Je moet natuurlijk van dit soort melodrama's houden, maar waarom deze film nooit de Nederlandse bioscopen gehaald heeft is me een raadsel.

Aardige coming-of-age film over eenzaamheid en schreeuwen om aandacht in een soort "knullige" Wes Anderson stijl. De vaak bewust vals klinkende soundtrack past goed bij de hoofdpersoon, maar gaat op den duur wel irriteren. Ook de imaginaire toeschouwers, die, op zich, leuk bedacht zijn, voegen te weinig toe en ook de uitgevoerde experimenten zien er wat knullig uit ( brandende tent), maar dat kan natuurlijk aan het productie-budget liggen.
Voldoende, maar had van de regisseur van het prachtige "Zomervacht" iets meer verwacht.

Een schitterende interpretatie van een oud Islamitisch verhaal, waar het gaat over het wankel evenwicht tussen hemel en hel. Vanaf het eerst bonkende geluid van een rave party wordt je meegenomen op een zoektocht naar een geliefde dochter. Of is het een zoektocht naar de zin van het bestaan, waarin elke stap die je maakt fataal kan zijn? Een film, die voortgejaagd wordt door de steeds dreigender wordende soundtrack,die je elk moment het gevoel geeft, op weg naar de hel te zijn! Prachtige film!

Wat is het voor een journalist/presentator toch een voordeel, als je de taal spreekt van het land, waarover je een reportage maakt. Heel interessante informatie op een prettige, typisch Ruben Terlou manier, verteld.

25 jaar oud, maar nog steeds de moeite waard. Is dit nu een ode aan Hitchcock's "Vertigo" of een ode aan een verhalenverteller, die een obsessief romantische liefde met dramatische beelden, verzint? Een prachtig gemaakte film, die blijkbaar zo maar in China gemaakt kon worden en een beeld van Shanghai geeft, dat je in een Amerikaanse film-noir uit de jaren '40 zou verwachten.

Weer last gehad van een "overbodige" pauze!
Film duurt 141 min ( da's inclusief 7 min. aftiteling)
Pathe heeft in al zijn wijsheid bedacht dat films langer dan 130 min. een kwartier pauze nodig hebben, waarschijnlijk om de bar-omzet te vergroten.

Prachtige documentaire over de opkomst en neergang van de Chinese restaurants en hoe ze in de Nederlandse poldercultuur geïntregeerd zijn. Bovendien een mooi historisch overzicht van de problemen, waar mensen van Chinese afkomst mee te dealen hadden, voor wat betreft integratie, maar vooral ook discriminatie in ons zo "open en vrijdenkend" Nederland
Een aanrader!.

Paul Hogan, de Australische ster van de vroegere Mr, Dundee films blundert zijn weg door de film in iets wat een satire zou moeten zijn, maar voortdurend de plank misslaat. Op de scene van de werkeloze John Cleese na, die tegenwoordig taxichauffeur moet zijn om al het geld voor zijn alimentaties bij elkaar te sprokkelen, valt er weinig te lachen. Hier had meer ingezeten,vooral omdat ze ook nog de beschikking hadden over Chevy Chase, Mel Gibson, Luke Hemsworth en Olivia Newton-John, waar weinig tot niks mee gedaan wordt. Mislukking!

Ja,ja na acht weken en bij gebrek aan een speelfilm de stoute schoenen maar aangetrokken en deze documentaire, die me in eerste instantie niet erg aantrok, gaan bekijken. Nou ben ik niet zo van de documentaires in de bioscoop, want de meeste daarvan kun je binnen 2 maanden al op de Tv bekijken, maar dat komt bij de meeste mensen niet door, vandaar dat ik in een volle zaal zat met een, wat je noemt, a-typisch bioscooppubliek. O, wat de film betreft : ik was er niet kapot van: Kinderen, die een extra push krijgen op hun tocht naar volwassenheid door een jaar op een volkshogeschool in Noorwegen door te brengen om in hogere sferen te komen door zich te "vereenzelven" met arresleehonden; het zal wel. Dat dit waarschijnlijk niet voor iedereen is weggelegd en waarschijnlijk klauwen met geld kost, daar wordt niet over gerept. Voor mij bleven het dus letterlijk "folktales"(volkssprookjes). En de scenery? Mooi, maar om daarvoor alleen naar de bioscoop te gaan?

De Britten zijn er meester in, dit soort "kitchen sink" drama's, maar al met al is er ook hiet weer weinig nieuws onder de zon. Helemaal niet slecht gemaakt voor een debuterend regisseur, maar we hebben het al zo vaak gezien.