Reacties van jotofilm - FilmVandaag.nl

Bijzondere Baskische film, die de lesbische gevoelens tussen 2 vrouwen van in de 70 beschrijft. De ëën is al jaren getrouwd en woont op het platteland, de ander is een vrouw van de wereld.Bij toeval ontmoeten ze elkaar na 50 jaar weer en al gauw bloeit de vriendschap.Maar is het vriendschap of verlangen? En kun je je echtgenoot na 50 jaar zo maar aan de kant zetten?
Een mooi verhaal, dat vele vragen stelt met prachtige hoofdrollen. Bijzonder ook dat de hele film Baskisch gesproken is.

Maar het gaat hier toch niet over tijdwinst? Het gaat over het zomaar onderbreken van een verhaal, iets wat de regisseur nooit bedoeld had. Zo wel, dan had ie die pauze wel ingebouwd ( zie "The Brutalist")en.... De Nachtwacht hoef ik toch ook niet eerst voor de helft bekijken om daarna thee te drinken, waarna de andere helft onthuld wordt? Over Pathe gesproken, ze zijn ook overgegaan op Pauzes bij films van 130 min. of meer. Maar het zijn wel pauzes van 15 min. met de klok en allerlei Pathe reclame op het scherm. Nu al 2x gehad, dat meerdere bezoekers dan weer te laat binnenkwamen en nieuw vers kraakspul moesten installeren. Ik vind het maar niets!

Blijft voor mij altijd een breuk in een kunstwerk, waar de kunstenaar niet om gevraagd heeft en uitbaters ons alleen om commerciële reden in de maag splitsen! ( Daarom zijn films op commerciële zenders ook niet te bekijken!)
Maar ja, als dat de enige bioscoop in de buurt is, heb je natuurlijk weinig keus.
(Toch niet toevallig Heerenstraat Wageningen?)

Wees blij, want geld aan zo'n wanproduct uitgeven is wel het laatste dat je zou moeten doen!

Zo ga nu nog maar eens voor je lol een mooie AirB&B huren! Of zou een leuk hotel ook niet veiliger zijn? (The Shining) Maar is het nu een horrorfilm of ligt de horror in de relaties? Wat we in ieder geval kunnen concluderen, dat het niet altijd eind goed, al goed is.

Ja, da's duidelijk!

Pauze? In zo'n film (100 min.) Zo'n bioscoop zou je moeten mijden!

Heen en weer schakelend tussen heden en verleden krijgen we een fraai inzicht over het leven van de Italiaanse gastarbeiders in de jaren '60. Hoe ze moesten opboksen tegen vooroordelen in het gastland en alle kritiek die ze kregen van de thuisblijvers. De hoofdrol wordt vertolkt door Renato Carpentieri, die de eenzaamheid en al de vervlogen dromen prachtig vertolkt.Een mooie Luxemburgse productie, die door het gebruik van allerlei talen een waarheidsgetrouw beeld van alle problemen laat zien.
Film deed me denken aan "Tegendraads" van Ben Sombogaart.

Klopt, maar ja, jeugdsentiment!

Maak elk jaar een lijstje van 10.
1 en 2 bekend,
Voor de meisjes
The brutalist
I'm still here
It was just an accident
Drie dagen vis
Weapons
Companion
Caught stealing

Wat dacht je van "one battle after another"?

Ach arme, in 2024 was er al Smile 2!

Een mooi humaan drama over verdriet en verwijdering, wat tevens laat zien, dat je elkaar nodig hebt om weer wat meer positief in het leven te kunnen staan.
Het positivisme wat al in de filmposter duidelijk gemaakt wordt: Staat er nou Nowhere of Now here?
Een schitterende rol van Koen de Bouw! Wat is het toch jammer, dat de vaak uitstekende Belgische films zo weinig in Nederlandse bioscopen vertoond worden.

Eerste film waarin Martin & Lewis top-billing kregen, valt bij terugzien behoorlijk tegen.Was in mijn jeugd een enorme fan van, vooral, Jerry Lewis, maar dat kwam vooral door zijn latere Paramount VistaVision films in kleur. In deze film is duidelijk te zien dat het oorspronkelijk een toneelstuk was waar veel liedjes maar te weinig komedie in zat. Sommige losse Lewis scenes zijn al leuk, maar het "gillen van het lachen" komt pas in de latere films.

Om maar met de deur in huis te vallen: ik vond dit de minste van de 3!
Dit gezegd hebbende blijft de film nog steeds een goed te bekijken A-productie, die me prima vermaakte, wat langzaam op gang kwam,maar wel weer een aardig kritische houding ten opzichte van religie vertoonde. Jammer genoeg hadden niet alle verdachten duidelijke redenen om echt verdacht te zijn, zodat het zoeken naar de dader, ondanks alle ingewikkelde constructies wel wat makkelijker werd.
Al met al blijkt zelfs een wat minder scenario toch te werken als je top-acteurs cast.

Genuine Sam Raimi zullen we maar zeggen, deze hybride thriller/ horror/zwarte romkom.
Zoals gewoonlijk wordt je daardoor alweer gauw op het verkeerde been gezet, wat op zich ook wel weer grappig is. Ja, dan kun je misschien klagen over de opvallende studio sets, maar al met al heb ik me behoorlijk vermaakt! Kom maar op met je volgende!

Ha,ha, had ik ook al!

Een mooie film van een Duitse regisseur van Iraanse afkomst, die zijn kritische blik op de Iraanse maatschappij nog net in Iran kon verfilmen, wat op zich al een klein wonder is. De kritiek richt zich hier niet eens zo op geloofszaken, maar op standsverschillen. Zonder grote bruidschat is een huwelijk met je geliefde uitgesloten!
Een pijnlijk verschijnsel voor het regime, omdat ook in dit land blijkt, dat de sociale
status blijkbaar een hoofdzaak is en dat geld, en dus de rijken rijken het ook hier voor het zeggen hebben.
Nog een reden voor onrust in dit toch al door Ayathollah's geteisterde land!

Weer een film over menselijkheid tegenover bureaucratie. Het volgende bewijs, dat ook in de ziekenhuiswereld de mens maar een nummer is en dat niet alleen de patiënt, maar ook het personeel daaraan onderdoor gaat Fantastisch geacteerd door Lea Drucker, die in deze film weer perfect weergeeft voor welke dilemma's het ziekenhuispersoneel soms komt te staan..

Zou eerst een Tv-serie worden, maar werd gecomprimeerd Leuk overzichr over de jaren '60 en'70. Natuurlijk is er van alles over op-en aan te merken, maar de typische Terstall stijl en de vaak vermakelijke vignetjes, maken van het geheel een feest van herkenning en dan geeft het ook niet dat het af en toe wat leek op een parodie op die periode. Heb me prima vermaakt! En ja, mijn vriend Peter flikkerde ook de Tv van het balkon van de 11e verdieping van de flat waar we toen woonden na verlies van Duitsland in 1974

Is dit nu een portret over een ware kunstenaar, die geen duimbreed wijkt om zijn creatie zo puur mogelijk neer te zetten en voor geen enkel argument wijkt, of is het een kritiek op de Franse politiek, de bureaucratie of de zelfverheerlijking van Franse presidenten, die allemaal "hun ei willen leggen", om verzekerd te zijn van hun plaats in de geschiedenis van Frankrijk? Ik ben er niet zeker van.
Waar ik wel zeker over ben, is de idiote beslissing van de Nederlandse distributeur, die het nodig vond de film de titel "La grande Arche" mee te geven, waardoor ik in eerste instantie dacht met een documentaire te maken te hebben (commercieel handiger?), terwijl de oorspronkelijke Franse titel "L'inconnu de la grande Arche" de lading perfect dekt.
Pourquoi?

Een in Italië gedraaid wanproduct door een Italiaan, die blijkbaar genoeg geld had om een B-ster in te huren, maar verder totaal geen benul had van alle andere aspecten, die bij een film maken komen kijken!
Wat een prul en misschien nog erger, dat een streamingsdienst het in zijn hoofd haalt ons zoiets voor te schotelen!

Uitgesteld kijken tot vandaag en dat
alleen, omdat er geen enkele film draaide, die ik nog niet gezien had en je je met je Pathe-en Cinevillepas wel eens een misser kunt veroorloven.
Na nr.2 waren mijn verwachtingen dus niet hoog gespannen.Laat ik positief beginnen: de film was beter dan deel 2. Dit gezegd hebbende, hebben we hier nog steeds te maken met wat losse sketchjes schooltoneel, waarvan sommige geslaagd waren en andere tenenkrommend slecht, soms zo slecht, dat het weer "leuk" werd.
Maar misschien was dat ook wel de bedoeling van de regisseur.
Vanwege John Buijsman nog een vijfje!

Wat een verrassing! Meer een psychologische thriller dan een horrorfilm, die ook nog eens beter is dan zijn voorganger! En ook goed te bekijken, voor degenen, die niet bekend zijn met het vorige deel.Een prachtige confrontatie tussen goed en kwaad, tussen rede en religie, waarbij en passant ook de nieuwe mens wordt "geboren", zodat de hele plot bijna bijbels wordt.
Schitterend, hoe de film nogmaals eindigt met een cliffhanger n.b met Cillian Murphy, die je automatisch doet verlangen naar een volgend deel!