Reacties

Hoe balanceer je tussen objectiviteit en het zoeken naar sensatie om toch een groot publiek/ kijkers aan je uitzendingen te binden? De gijzeling van de Israelische deelnemers van de Olympische Spelen in München /Duitsland leverde al een schitterende documentaire op ( " Five days in September") en een spannende speelfilm van Steven Spielberg over de aftermath van het gebeuren op ("Munich"), maar dit is de eerste keer dat we het hele gebeuren door de ogen van n.b. sportjournalisten zien en de manier, waarop zij, eigenlijk als leken, acteerden.
Een spannende, zeer gelukte inkijk op het functioneren van het journaille, bovendien uitstekend geacteerd!

Binnenvetters of autisten? Het is hier in ieder geval duidelijk dat de Japanners in kwestie moeilijk met emoties kunnen omgaan, laat staan ze uitspreken. Deze film is daar weer zo'n mooi voorbeeld van : Iedereen wil iets, maar echte contacten maken, ho, maar en daarom gaat iedereen uiteindelijk weer zijns weegs. De psyche van de Japanner blijft ook hier weer een raadsel.

Op alle fronten mislukte poging een romantische actie komedie te maken.
Een oeverloos lange intro, onzinnige conflictsituaties en flauwe dialogen maken er samen met on-geinspireerde actiescenes een constant ongeloofwaardige janboel van.
Goldie Hawn, where are you, when we need you?

De kwaliteit blijft maar net voldoende in deze, voor Dreamworks,tegenvallende animatie film. Of dat nou komt vanwege de co -productie met China?

Bijzondere inkijk in "de Librije", het 3 sterren restaurant van Jonnie en Therese Boer in het jaar, dat ze het restaurant overdragen aan hun kinderen. Aardig, dat de serie zo is opgebouwd, dat iedereen van de hoofdpersonen een eigen aflevering heeft, waardoor we heel wat informatie krijgen over de ins en outs, die het vak met zich meebrengen.
Jammer natuurlijk, dat het geen smaak of proef tv is, want voor een echte beoordeling zou je naar Zwolle moeten afreizen. Helaas zijn dan de prijzen van een menu voor deze simpele ziel niet op te hoesten.

In 2009 ging Jelle Brandt Corstius nog van Moskou tot Madagan, in 2010 tot Moermansk, maar nu Rusland geen zin meer in pottenkijkers heeft (en wij waarschijnlijk ook niet) gaat de tocht tot Maidan in de Oekraïne. Ook hier zien we weer alle voordelen voor een journalist, die de taal spreekt en daardoor veel dichter bij de mensen kan komen. Weer de moeite waard!

Merkwaardige hybride film: een kruising tussen een drama over huiselijk geweld en een kung fu komedie. Begint interessant, maar nadat de vrouw des huizes, na tal van vernederingen en lichamelijk geweld, kung fu lessen gaat nemen verandert de sfeer op een nogal bizarre manier.De enige wijze les die we hier blijkbaar uit kunnen leren is: Heb je een echtgenoot met losse handjes, neem dan Kung Fu lessen, ram hem in elkaar en je hebt voortaan een mak schoothondje ! Oplossingen a la Trump, kortom, maar "slaat" werkelijk nergens op!

Voor een debuterende regisseur een speels, en toch integer debuut. Eindelijk eens niet al het leed en drama uitmelken, maar een zakelijk verslag van de ups en downs die je meemaakt als je zwaar gehandicapt raakt. In deze film wordt duidelijk dat je je ook nog eens moet wapenen tegen je omgeving, die je als zielig gaat zien. En natuurlijk weer een fantastische Marlou Gorter! Een prima Telefilm.

Verrast, omdat ik niet zo van de SF ben, door deze film, die eigenlijk een politieke satire is! En Joon Ho maakt er een feest van met tal van idiote ideeën, rare monsters een bizarre plot en een hoofdrol ( nee, hoofdrollen), die af en toe ook niet meer weet of ie nou dood of levend is. Neem daarbij een groteske dictator, die bijzonder veel Trump trekjes vertoont, een "first lady", die alleen maar idiote sauzen wil maken ( van wat of wie dan ook) en je hebt een "duizend dingen" film van hoge kwaliteit! Far beyond Marvel!

Filosofisch SF drama, dat steeds maar weer nieuwe vragen stelt, maar, zoals het de filosofie betaamt, nauwelijks antwoorden geeft. We moeten ons verbazen, als de hoofdpersonen vertrekken naar de "Shimmer", een steeds meer uitdijende regenboogachtige mistbank, waaruit nog geen onderzoekersteam is teruggekeerd, behalve de echtgenoot van een biologe, die na een jaar plotseling weer opduikt.
Helaas is de man totaal zichzelf niet meer. Zijn vrouw besluit met een groep expertsf uit te zoeken, wat er met hem gebeurd is. Of dat verstandig is, vertelt ons de rest van de film, maar elke stap dieper het gebied in levert meer vragen op. Interessante film, die niet naar ieders meug zal zijn, maar die je wel tot nadenken aanzet
Jammer genoeg besloot Paramount de film maar niet in de bioscoop uit te brengen, omdat ie te ingewikkeld zou zijn, maar verkocht 'm door aan Netflix. En dat, terwijl de film veel beter tot zijn recht zou komen op een groot (Imax) bioscoopscherm!

Natuurlijk niet zo goed als " Traffic", maar de ellende, die de handel in chemische drugs veroorzaakt, wordt door middel van 3 langzaam bij elkaar komende verhalen wel duidelijk getoond. De keiharde rol van de fabrikanten in medische "geneesmiddelen", die eigenlijk onuitgetest op de markt gebracht worden, is hier natuurlijk heel schandalig, ook al gezien de tekst op de aftiteling, dat er meer doden in Amerika vallen door slecht uitgeteste medicijnen, dan soldaten tijdens de hele Vietnam oorlog. Spannende film, uitstekend geacteerd over één van de grote problemen in onze westerse wereld.
P.s. De nieuwe NPO serie "Elixer" behandelt een zelfde probleem.

Uitstekende remake van de Argentijnse "Acusada", die meer aandacht heeft voor de psyche van de adolescente verdachte, dan aan het de-functioneren van de rechterlijke macht. Uitstekende hoofdrollen maken er een prima psychologisch drama van.

Productiebedrijf
EUROPA films is in principe de stal van Luc Besson,. Als hij niet zelf regisseert, heeft hij wat andere regisseurs rondlopen, maar de productie blijft van hem.

Een pluspunt om mee te beginnen: De Amerikaanse president gaat de gevangenis in wegens beroerd beleid! Hadden de makers een vooruitziende blik? Tsja en verder? De nieuwe, van Falcon naar Captain America gepromoveerde, hoofdrol redt uiteindelijk weer de wereld, maar dat zal absoluut geen spoiler zijn. Leuk is, dat de echte ster van de film Harrison Ford is, die als getormenteerde president, de sterren van de hemel speelt en en passant ook nog even de terugkeer van de Avengers aankondigt. Alles bij elkaar voldoende, maar dat is het dan ook wel.
O,ja meer dan 10 minuten zitten te wachten op een nietszeggende scene na de aftiteling begint ook vervelend te worden!

De eerste lange speelfilm van het regisseursduo pakt het thema van hun korte film weer op, maar overdrijft te tegenstellingen wat al te veel: Ja, we zijn allemaal boeven, maar het "image" van de migrant is net even slechter dan dat van de autochtoon, dus hij zal altijd de schuld krijgen. Qua presentatie en cinematografie ziet het er al behoorlijk gelikt uit, maar helaas bedienen de heren zich hier nog van teveel al dan niet terechte clichés. Maar dat 't het begin van een grote carriere , die naar Hollywood leidde was, is ook her al te zien.

Schitterende cynische komedie. Terecht een oscar winnaar. (Alhoewel ik Anuja (netflix) ook heel goed vond) Jammer dat je dit soort kleine producties meestal zo moeilijk kunt vinden. Maar goed, deze staat gewoon op Youtube.

Een stijlvolle, maar overvolle actie film, die er gelikt uitziet. De regisseurs, die al eerder "Patser" maakten, willen hier laten zien, dat ze, na het uitblijven van de uitbreng van hun Hollywoodproductie "Bat Girl" ook in België een "John Wick"-achtige actiefilm konden febriceren. En dat is ze aardig gelukt, Ondanks het overvolle scenario ziet de film er visueel uitstekend uit, alhoewel je na een kleine twee uur wel even naar adem moet happen. Maar al met al een productie, die de Hollywoodconcurrentie makkelijk kan doorstaan! En dat voor een Belgische film!

Wat is goed en wat is kwaad? willen deze filmstudenten/regisseurs ons met deze korte filmacademiefilm laten afvragen. Heel filmisch gemaakt, maar het scenario komt soms met wel heel plotselinge overgangen. Gelukkig werd het talent van de regisseurs al heel snel gezien en belandden ze, na enkele uistekende Belgische films, in Hollywood, waar ze al 2 "Bad Boys" films regiseerden en de film "Bat girl", die door studio-problemen nog niet is uitgebracht. Waarschijnlijk even genoeg van de Hollywood besognes gingen ze terug naar België, waar ze "Patsers" regiseerden een vervolg op hun eerdere succes "Patser".

Blijkbaar hadden zelfs de vroegere fans van "Take That" geen behoefte aan een musical, waarin deze groep centraal staat.Er kwamen in ieder geval niet meer dan 4000 bezoekers naar de bioscoop.
De oudbollige musical heeft ook eigenlijk niets te bieden. De songs lijken allemaal op elkaar qua toonsoort, de choreografie heb je na het eerste nummer ook wel gezien en het verhaaltje zit knullig in elkaar. Eigenlijk is de film op alle fronten een mislukking. Arme Robbie Williams, dat ie dit nog moest meemaken! Ik zou zeggen: "Gewoon overslaan en de veel betere "Better Man" gaan bekijken!"

Inderdaad en dat nu de Joodse Nederlanders op allerlei manieren politiebescheming nodig hebben is natuurlijk helemaal een gotspe!

In ieder geval te traag
Zag een korte film op Netflix (22 min.) ANUJA,die er minder tijd voor nodig had om dezelfde problemen te behandelen! (Oscarnominatie!)

Aardige remake van het Spaanse origineel, omgeschreven naar een meer Nederlande situatie. Natuurlijk zijn het allemaal stereotype personages, maar het blijft plezierig de prima cast ( met name Jelka van Houten en Jennifer Hoffman) aan het werk te zien.
P.s. Ga de serie niet "bingen". Dat voor het eerst gedaan en ik merkte, dat mijn enthousiasme na de eerste 3 afleveringen behoorlijk verminderde. (maar dat zou ook aan het scenario kunnen liggen, dat weer teveel naar een zgn. happy end toewerkte) 8 voor de eerste drie afleveringen, 6 voor de rest, maakt een 7.

Door het allerdaagse leven in de Oekraïne in oorlogstijd te laten zien, lukt het de regisseur de spanning van de bevolking te laten zien. Hij heeft er geen gevechtssituaties, geen muziek of allerlei filmische tructjes te tonen, terwijl je toch automatisch aanvoelt, dat er iets helemaal niet klopt. Toch heeft de film één probleem: uitgebreide dagelijkse situaties tonen en aan elkaar plakken werkt in de bioscoop, omdat je uiteraard blijft zitten. De film is echter geproduceerd door ARTE France, een TV-zender en ik ben bang, dat de twee-en-een-half uur aandacht voor de televisie voor de meeste mensen een beetje teveel van het goede is.
Het lijkt dus verstandig de film in de bioscoop te gaan bekijken.

Ben nog niet terug uit de bioscoop waar ik een lange zit had bij " All we imagine as light", kom ik deze 22 min, durende film tegen, die eigenlijk dezelfde problemen in India in een notendop beschrijft en daar geen 2 uur over doet.
Vrouwen (in dit geval meisjes),die vast zitten in de hel van kinderarbeid, maar toch mogelijkheden proberen te vinden om uit hun uitzichtloze leven te ontsnappen. Mooi filmpje!

Blijkbaar hebben ze de smaak te pakken.
Na een grote, succesvolle animatiefilm, een korte kerstspecial en dit jaar er één voor Halloween. Het blijven leuke karakters, maar de eerste was echt de beste!