Reacties

"Something in the water" Wat zou dat nou zijn? Giftige stoffen? Een goudsschat?
Erica Terpstra? Welnee, joh, het zijn.... 3x raden....haaien! Oei, dat is eng en die hebben we nog nooit in een film gezien!
5 meisjes in een boot, hoeveel gaan er dood? Hoeveel blijven er over? Hoe lang duurt de film nog? Wanneer komt de "Bounty" reclame?
Je begrijpt.....ik vond het een fantastisch originele film vol met groot talent!

Weinig nieuws onder de zon in deze thrillel, of het zou moeten zijn, dat ie compleet met een I-phone is gefilmd. En da's nou eigenlijk meteen het bezwaar. Want je kunt met zo'n nieuwste apple natuurlijk een kraakhelder beeld krijgen, maar als je lopend filmt, ligt vaak zeeziekte op de loer. Bovendien is het verhaaltje dusdanig standaard, dat je na een tijdje alleen nog maar hoopt op een rustig shot. Leuk geprobeerd, als de film voor je vrienden en familie gemaakt zou zijn, maar voor een bioscooppubliek maar nauwelijks voldoende.

Wat een waardeloze film! Meestal total niet eens met hierboven genoemde Dana Linssen, maar dit keer heeft ze absoluut gelijk: slap verhaal. beroerd geacteerd, een wolfman,die nergens op slaat en het ergste van alles: totaal geen spanning maar steeds weer dezelfde scène, dan weer binnenshuis, dan weer buitenshuis!
Na 60 min. begon ik al op mijn horloge te kijken. Zou er nog een duveltje uit een doosje springen? Een deus ex machina?
Helaas niets van dat alles! Zonder verrassingen op weg naar het einde!
De oude Hammerfilms waren meesterwerken vergeleken bij dit prul!

Een bijna a-typische ,laatste film van meester-regisseur William Friedkin (TheExorcist, The French Connection), die nog vóór de première overleed. Het, al meerdere keren verfilmde, rechtbankdrama (oorspronkelijk een toneelstuk naar een roman) blijft in zijn handen ontzettend spannend, ondanks het gebruik van maar 3 lokaties. Door de manier van filmen en de schitterende acteerprestaties, van , met name Kiefer Sutherland, weet hij er toch ook hier weer een bijzondere film van te maken.

Aardig geproduceerde serie, die ook in zijn 2e seizoen weer leuk is. Dionne Stax is geïnteresseerd in de mensen en die stellen zich daardoor redelijk open. Maar ik moet er niet aan denken om mijn leven in dit soort barre omstandigheden te moeten doorbrengen. ( en dan nog zo enthousiast en vrolijk te blijven.)

Als extra informatie: Het James Bond thema en de muziek van deze eerste film zijn van Monty Norman. John Barry heeft voor deze film de muziek alleen gearrangeerd. Daarna heeft ie het stokje overgenomen met behoud van het originele thema.

Als je opkomst van Brian Epstein in beeld wilt brengen, maar je hebt geen rechten op de bekende Beatle songs, heb je een groot probleem. Er is geprobeerd " daar om heen te werken", maar als er slechts 2 oude covers te beluisteren zijn,wordt het moeizaam de glorie van Epstein te illustreren. Aan de andere kant blijft het wel weer aardig een soort time travel door de geschiedenis van de jaren '60 te doorlopen, waarbij "Epstein" zich direct tot het bioscooppubliek richt. Al met al, heb ik me als kind van de jaren '60 redelijk vermaakt. Het zal ongetwijfeld jeugdsentiment zijn!

Schitterende thriller vol plotwendingen en bijzondere scenes., maar ga er vooral blanco naar toe om de verrassingen optimaal te appreciëren. (Zelfs de korte inhoud hierboven zou ik mijden) Zo hoor je films te maken! Heerlijk!

Is ook wel noodzakelijk om 'm zonder voorkennis te zien.

Doodeng om te zien wat (a)sociale media doen om onze jeugd te beïnvloeden. Maar één ding is blijkbaar nog maar belangrijk : gezien worden! Want dan wordt je "influencer, lig je daarna in een gespreid bedje, is je kostje gekocht en wordt je een geliefde beroemdheid. En alle middelen om daar te komen zijn geoorloofd: obsessie voor je lichaam (cosmetische operaties),jacht op geld, oplichterij en betaalde sex).
Dit coming-of-age drama laat alle valkuilen zien op weg naar het, bijna kinderlijke grote doel : beroemd zijn. Dat dit waarschijnlijk een ééndags beroemdheid zal zijn, waarna je daarna in een diep gat valt of erger2, wordt op geen enkel ogenblik gerealiseerd. Het laatse beeld zegt dan ook alles: Uitverkoren om in een stupide reality soap te spelen zit de hoofdpersoon in een vliegtuig op weg naar......

Daar gaan we weer! Nicolas"als je maar genoeg betaalt, doe ik ook de Jumbo reclame" Cage duikt weer op in een behoorlijk onbenullige "thriller", die ons probeert de weg van cocaine "van verbouwer naar gebruiker" uit te leggen, die bol staat van gewelddadigheid. Jammer genoeg heeft de regisseur nog nooit over de opbouw van een scenario gehoord, zodat we opgezadeld worden met een serie losse scenes, die lukraak aan elkaar geplakt lijken te zijn. Kortom, een rommeltje!

Dat was een verrassing! Volkomen blanco naartoe gegaan en bij de eerste scenes nog even denken: " ik zit in de zoveelste "meiden zetten de highschool op stelten op zoek naar dates" ontwikkelde de film zich als een spannende, goed verfilmde examen-roof thriller met een geslaagd plot. Daarbij werd de oneerlijkheid van het Amerikaanse schoolsysteem ook nog eens prima op de hak genomen. Kortom, een leuke thriller met een prima scenario. Aanrader, ondanks zijn wat "duffe" tirel!
Begreep van Mr.Movies6 en na het lezen van wat kritiekjes, dat het een remake van een Thaise film betreft, die ik niet ken (maar goed ook, anders zou de verrassing weg zijn), maar qua plot misschien wel meer op zijn plaats is in het voor ons waarschijnlijk meer begrijpelijke Amerikaanse schoolsysteem. Ben dus wel benieuwd.

Het vervelende van dit soort thrillers is natuurlijk, dat je de uitkomst meestal al kunt raden. Je moet het dus echt hebben van de spanning tijdens de rit. Met een film van Mel Gibson met Mark Wahlberg in de hoofdrol mag je dus een klasse-A film verwachten. Dat is ie niet geworden, daarvoor blijft het verhaaltje te simpel en is de dialoog te vaak van sit-com niveau. Wat overblijft is een ongecompliceerde, zoals #Icky hierboven al zegt, popcorn thriller, die makkelijk wegkijkt, maar je al weer vergeten bent, zodra je de zaal uitstapt. Van Mel Gibson hadden we wat meer verwacht!

Weliswaar een vrij statische film over een Nazi vergadering bij de Wannsee, maar als je hoort, welke zaken daar besproken worden, lopen de koude rillingen je over de rug. En nog steeds vraag je je af, hoe "mensen" zo over hun medemens kunnen praten: als vuil, dat door een vuilniswagen moet worden opgehaald en vernietigd. En dat er van de meer dan 20 aanwezige hoge officieren slechts één, direct na de oorlog, de doodstraf kreeg is natuurlijk al helemaal een "gotspe"!

Kan ik me iets bij voorstellen, maar blijft natuurlijk jammer, dat je je oordeel baseert op een derde van de film. Voor mij een reden, zoveel mogelijk films in de bioscoop te zien, waar je je natuurlijk 2x bedenkt, voordat je er uit loopt, wat mij overigens nog nooit gebeurd is. ( al kreeg ik vorige week bij "Mr. K" toch lichte neigingen)

Had me heel erg verheugd op de 3e Paddingtonfilm, omdat de eerste 2 bijkans briljant waren.
Dat was dus een behoorlijke tegenvaller! Natuurlijk blijft het karakter charmant in zijn omgang met mensen en dingen in een, voor hem, onbekende omgeving, maar hier wordt ie getransporteerd naar een voor hem bekende omgeving. Wat we te zien krijgen is een zoveelste aflevering van een jungle avontuur a la Jungle Cruise, Romancing the Stone, The lost City of misschien wel van de oervader uit de jaren '80: Raiders of the Lost Ark (rollende steen!), met dien verstande, dat de superheld nu een beer is. Da's behoorlijk jammer, want een groot deel van de charme ( vreemdeling in een onbekende setting) was nou juist een aanleiding voor een hele reeks ontzettend originele grappen. Hier moeten we het helaas doen met het al lang bekende sta-of-ik-schiet-werk. De productie ziet gelukkig nog fraai uit en nieuwkomers zullen zich zeker nog ruim voldoende vermaken, maar ik zou ze dan alsnog deel 1 of zeker deel 2 aanraden.

Ik zou beters veranderen in : anders, verder heb je gelijk.

wat een enorme langdradige prulfilm.Zou misschien nog wat geworden zijn, als er fatsoenlijk gemonteerd was, maar dit is een chaos van door elkaar gesneden beelden .(longshots,close-ups, handheld, drones), die geen greintje spanning opwekken. 83 minuten, maar voor je gevoel duurt en duurt het maar! Kortom, lijkt nergens op!

Bijna een waarschuwing voor deze tijd: Vertrouw nooit de superrijken. Ze lijken vriendelijk, maar zijn consequent aan het manipuleren, zodat zelfs de meest gehaaide advocaten het onderspit delven. Met 2 uitstekende acteurs is dit een spel van kat en muis, waarbij we uiteindelijk niet weten wie nou de kat en wie de muis was.

Of de bedoelingen van de regisseur Doris Dörrie helmaal doorkomen ( het opnemen voor, in dit geval, dikke mensen) weet ik eigenlijk niet, want er zitten nogal wat standaard grappen over dikke mensen in, maar de hoofdrol van Gabriela Maria Schmeide is wel dusdanig hartveroverend, dat de film al met al toch een positieve indruk achterlaat.

Shocking, als je de verhalen van nabestaanden hoort over de slachtoffers van femicide. Goed dat het onderwerp eens in de openbaarheid gebracht wordt, maar of het gaat helpen in deze maatschappij, die met de dag gekker wordt?

Aardige waarschuwing tegen alles wat ons in de komende tijd te wachten staat.
De olichargieen rukken op en wij blijven staan en kijken er naar. Zo krijg een "Breaking social". Als docu toch wat oppervlakkig en natuurlijk weer veel te veel talking heads.

Apart, wat absurdistisch, maar eigenlijk te kort om tot een goed oordeel te komen.
En een Oscar nominatie is wel wat veel van het goede.

Mooi coming-of-age drama, waarin een 15-jarige zich probeert te bevrijden uit de ijzeren greep van een oerconservatieve vader en een moeder, die het vechten heeft opgegeven. Maar of dat gelukt is? Daar geeft de eindscene geen antwoord op.
Prachtig verfilmd aan de Kroatische kust.

Prachtige visuele plaatjes, maar waar is het verhaal? Dat meneer K. de uitgang van het hotel niet kan vinden, zal wel, maar dat ie in tegenstelling tot Kafkaiaanse figuren rondloopt als een zombie om steeds weer in losse scenes terecht te komen, wordt op den duur oeverloos saai. En waar Jeunet in zijn films van het surrealisme en de absurditeit een feestje maakt, gebeurt er hier, met de eindeloze stoet van personages eigenlijk niets en vervalt de voortgang slechts in oeverloze herhalingen. En dan hebben we het nog niet eens over de bespottelijke symboliek van het einde gehad. Voor mij, op alle aspecten, behalve het visuele, een dikke onvoldoende. Sterker nog, het was een opluchting, dat de film na 98 lange minuten afgelopen was.