Reacties

Ach ja, die TV film producties uit de jaren '80. Die zijn vandaag de dag allemaal "overgenomen" door LifeTime en Hallmark. Af en toe iets wat voldoende is, maar daar houdt het me op.

Een prachtige ode aan het RTA programma (Rehabilitation through arts) dat gevangenen de gelegenheid geeft zichzelf op sociaal-emotioneel niveau wat meer te hervinden en ook een demper zet op hun uitzichtloosheid. Fantastisch geacteerd door Colman Domingo, terwijl de rest van de cast gespeeld wordt door ex-gevangenen, die ook echt deelnemers waren aan het programma waren. Zeer de moeite waard!

Junkie, alcoholist, schrijver en blijkbaar ook queer, het leven van William Burroughs, exponent van de beat generation uit de jaren '50 ging niet over rozen. En zelfs zijn zoektocht naar liefde, zoals hij in zijn laatste , niet afgemaakte roman beschreef, was een zoektocht, die het midden hield tussen zoeken naar genegenheid, sex en platonische liefde, die maar niet gevonden wordt.
Daniel Craig breekt definitief met zijn James Bond image en maakt er een fantastische one man show van, die wordt uitgevoerd in een typische Guadagnino stijl, die de jaren '50 filmtechnieken uitstekend imiteert: studio opnamen, geschilderde achtergronden en een film-noir stijl, maar dan wel weer met opvallende camerastandpunten en muziek van 40 jaar later. Als verhaal niet wereldbestormend geen "Challengers", maar boy, oh boy, wat een stijl ! Dus toch maar even kijken!

Nauwelijks spanningsopbouw, slecht geacteerd, scenario van lik-me-vestje en de regisseur dacht waarschijnlijk dat hij de sfeer kon verhogen door alles zo donker mogelijk te filmen, waardoor de halve film nauwelijks te bekijken was. Eigenlijk oeverloos saai en dan duurde die ook nog overbodig lang. Kortom, waardeloze film.

Alhoewel de film een aardige setting heeft, het Liseberg pretpark bij Gotenburg, is het verhaal, zoals bij de meeste "slashers" nogal simpel recht toe, recht aan, de effecten zijn behoorlijk amateuristisch, de fotografie is te donker en eigenlijk zijn er talloze "slashers" uit de jaren '80 en '90, die meer indruk maakten. Een nieuwe opleving van het genre zal dit product dus niet in gang zetten.

Ondanks mijn opmerking bij de reactie van Filmfanaat (sorry, Filmfanaat) toch maar weer naar de bioscoop getogen (de plek om de film te bekijken) nu ie als re-release (30jaar) weer draait.
Dan merk je ook, wat je allemaal ( behalve de ontknoping) weer kwijt bent geraakt!
Maar nog steeds een dijk van een film, die in die 30 jaar niets aan overtuigingskracht heeft verloren!

Schitterend drama, dat zich afspeelt in de roerige jaren '90, toen het Corsica-conflict op zijn diepte punt was en rivaliserende mafia bendes elkaar op leven en dood bestreden in hun strijd voor afscheiding van
Frankrijk. Schitterend dat hier de focus wordt gelegd op de, in eerste instantie, moeizame vader-dochter relatie, die uiteindelijk uitmondt in het volste begrip voor elkaar.De twee hoofdrollen, gespeeld door non-professionele acteurs, zijn fanastisch en beiden hebben zichzelf duidelijk op de kaart gezet. Neem daarbij het prachtige Corsicaanse landschap, de constante sfeer van dreiging en je hebt een topfilm!

Een combinatie van drama en thriller, die overtuigend geacteerd wordt, niet in het minst, omdat James McAvoy geen script in handen kreeg, maar als enige van de cast vrij kon improviseren. De film moet het verder hebben van de schitterende Schotse natuur, die in al zijn woestheid, ook meewerkt aan een onheilspellende sfeer. Prima film, die me wel benieuwd maakt naar het Franse orgineel van dezelfde regisseur.

Kun je uiteindelijk je gezin verlaten, voor jezelf kiezen of is dat een onmogelijke keuze? Ben je altijd slachtoffer of dader bij een (v)echtscheiding? En wat is het beste voor je kinderen, die tussen 2 vuren zitten? Vragen, vragen,vragen, maar antwoorden? Dat toont dit triest menselijk drama, dat uiteindelijk alleen maar verliezers kent met een klein sprankje hoop in de eindscene. Fantastisch geacteerd is dit een film, waar je nog lang over na kunt denken. Vreemd, dat ie alleen op PICL te streamen was en de bioscoop niet haalde.

Een animatiefilm over de laatste jaren van de communistische guerrilla FARC. Het verhaal kennen we natuurlijk door documentaires over Tanja Niemeyer, dus hier moeten we eigenlijk de filmstijl beoordelen. Die is twee-ledig. Het verhaal wordt geacteerd door acteurs, die door rotoscopie weer in een getekende achtergrond lopen, waardoor ze een animatie-achtige uitstraling krijgen, zoals dat ook bij de film "Loving Vincent" het geval was. Dat levert beelden op, die af en toe zo beweeglijk zijn, dat je er moe van wordt. De gedachten/hersenspinsels van de hoofdfiguren zijn recht toe rech taan tekenfilm, die wat mij betreft weer botsten met de andere stijl. Al met al een dappere, maar vermoeiende poging iets origineels te maken.

La Mif, afkorting voor de familie handelt over een jeugdzorg opvanghuis, waar jonge meiden zijn opgenomen na grote (familie)problemen. Maar ook deze "ersatz" familie lijkt niet de oplossing, hoe goed de staf en dan vooral de directrice, die zelf met een groot trauma ronloopt, het ook probeert te doen. Ziet er bijna als een documentaire uit en laat goed zien, hoe zwaar het werk in die sector is. Boeiend!

Grappig om 3 dagen na "Animale" ook de debuut film van Emma Benestan te bekijken. En, hoewel het een romantische komedie is, te zien,dat ook hier de rollen omgedraaid worden. Az's hart wordt gebroken en hij reageert, zoals gewoonlijk vrouwen in romantische komedies reageren, ligt huilend in bed en wil niets meer Zijn vrienden noemen hem dan ook fragiel/ kwetsbaar. Ook de vrienden hebben de "vrouwenrollen" overgenomen. Als er dan een "vrouw van de wereld" opduikt, kan zij misschien Az's hart door dans weer wat op laten spelen.
De oesters zijn in dit geval de metafoor: een harde schaal met zachte inhoud hoeft niet altijd de waarheid te zijn. waarom zou de schaal niet zacht kunnen zijn? En hebben oesters niet zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtsdelen, terwijl ze gedurende hun leven ook nog eens kunnen wisselen van geslacht?
Opvallende Franse "omgekeerde" romkom, die behalve geloofwaardige acteurs ook nog eens gefilmd is aan de schitterende Franse zuidkust rondom Sète. Aardige opmaat voor "Animale".

Een spookhuis vol vermoorde mensen, die als geesten weer opduiken om de dader te ontdekken, die ondertussen ook een geest is .( geloof ik) Maar bij karakters van niks, een chaotisch scenario, slechte acteurs en een waardeloze plot zou je spontaan zelf de geest geven. Hoe bestaat het, dat men voor zoiets beroerds nog geld bij elkaar kan sprokkelen?
En waarom duikelt Bruce Dern zomaar 2 minuten op?

Wraak op "male chauvenist pigs" zou je kunnen zeggen. Een jonge vrouw die in een wereld van mannen woont en werkt. Het "werk", dat traditioneel aan mannen toebehoort. En dat kan behoorlijk misgaan, want wat zou er gebeuren als de vrouw nu eens "een beest" zou worden? De film, die realistisch begint, verandert langzaamaan in een horror-achtige koortsdroom,waarbij de hoorns van de stier een gevaarlijk wapen vormen. Aardig, maar geen geweldig (horror)drama.

2 gay mannen zoeken elkaar, na 7 jaar een relatie te hebben gehad, weer op, op de plek waar het allemaal begon: het Spaanse eiland La Palma. Kan in het 8e jaar de liefde weer opbloeien of misschien een platonische vriendschap ontstaan? We zien ze feesten op La Palma, vreemdgaan op La Palma, sightsee-en op La Palma, maar wat we niet zien of horen is, hoe hun relatie was in die 7 jaar, hoe de scheiding ontstond.... oftewel we weten nauwelijks wat van de mannen Dan komen er nog kinderachtige interludes over een gestolen auto en een paar "bassie en adriaan"boeven bij en inzichten, na een overdosis, dat het toch niets meer kan worden en dat was het dan! Kortom, een oeverloos vervelende, overbodige film, die in de bioscoop slechts 500 bezoekers wist te "vermaken".

weliswaar gemaakt na zijn hoogtijdagen in de jaren '70 is dit toch genuine Joe Dante: twee tieners ontdekken in de kelder van hun nieuwe huis een put zonder bodem. Wie er in kijkt wordt geconfronteerd met zijn grootste angsten.
Dante blijft een meester in het creëren van een spookachtige, donkere sfeer, fantastisch gefilmd door Theo van der Sande, zonder dat hij allerlei bloederige splatter effecten nodig heeft. Het niveau van the Howling, Gremlins of Innerspace wordt niet gehaald, maar het blijft een sfeervolle horrorfilm.

Ja, dat snap ik, maar in de film is er een duidelijke optiteling: Antwerp international Airport. Vandaar mijn vraagtekens. Oftewel: Waar halen jullie deze onzin vandaan?

Heerlijk al die absurditeiten van het dagelijkse leven nog eens extra absuurd te maken. Goedemondt verstaat de kunst van niets iets te maken. Bovendien prettig om eens een keer geen politieke meningen langs te horen komen. De moeite waard, deze achtste van Goedemondt!

Hier hoef ik verder geen commentaar op te geven. De film spreekt voor zichzelf!

Een ontzettend flauwe prequel op de ook al niet geweldige R.I.P.D uit 2013, die in ieder geval het voordeel van 2 topsterren had. Hier moeten we het doen met een matige productie (Universal 1440 maakt eigenlijk alleen maar producties, die direct op DVD komen), waardoor de boel al gauw op een slechte TV productie lijkt.
Oo xe humor is ver te zoeken in deze actie komedie ( de actie eigenlijk ook)
Al met al maar goed, dat ie nauwelijks verspreid is en meer als opvuller in nachtprogrammering gebruikt wordt.
Advies: Niet kijken!

Een vervolg op " Den of thieves" uit 2018 ? Dat gaf me geen gevoel van" die moet ik nodig zien", want ik kan me die film eigenlijk totaal niet meer voor de geest halen. En dan pas 7 jaar geleden, terwijl ik me heist films als "Topkapi", "the Getaway", "Ronin" of "Inside man" van jaren eerder nog goed kan herinneren. En het feit, dat Rico Verhoeven na "Blue Lotus" ook in de film zat was geen aanbeveling. (overigens, als je 2 keer knippert met je ogen, heb je 'm gemist). Nou, het viel me ongelooflijk mee. Weliswaar een lange opbouw naar de uiteindelijke diefstal, maar het verhaal zat goed in elkaar, de scenery zag er goed uit (alhoewel, een internationaal vliegveld in Antwerpen??)en de diefstal en de gevolgen ervan waren spannend verfilmd. Neem daarbij Gerald Butler, die meestal een meerwaarde heeft en je hebt een spannende actie thriller, waarbij zelfs het gebruik van vuurwapens niet ontaardde in een oeverloos pief-paf-poef. Ja, dan is het ook niet helemaal te vermijden, dat er ook nog een opmaat naar deel 3 in zit. Maar ik heb me, ondanks de lengte, behoorlijk vermaakt!

Een familiedrama in de vorm van horrorfilm met thrillerelementen. Realiteit of fantasie, waanzin of vermoedens, het blijft gissen en gokken wat er nu precies aan de hand is. Zitten we nu in een spookhuisfilm of een duivel aanbiddingsfilms a la " Midsommar"of "Rosemary's baby". De af en toe bloedige scenes zijn functioneel voor de voortgang van het plot, de cameravoering is uitstekend evenals de acteurs, die uitstekend anticiperen op de weg naar waanzin. Jammer, dat het eind, voor mij, te veel vragen opwierp, maar al met al een intrigerende horror/drama productie.

We zouden hier heel wat discusies over pedagogiek en didactiek kunnen voeren, maar dit lijkt mij er niet de juiste plek voor. Laten we het erop houden, dat we allebei filmfanaat zijn, die vaak een zelfde mening over films hebben.

En dan moet je toch wat slimmer zijn.

2 dagen uit het jachtige leven van een illegaal, die op alle mogelijke manieren geld bij elkaar moet zien te krijgen om met vervalste papieren en een bedacht geconstrueerd verhaal goed uit de verf moet komen bij het gesprek met de Franse IND. Dat probeert hij als maaltijdbezorger te bewerkstelligen. Het probleem is dat je als illegaal niet mag werken, dus hij heeft een vals account nodig van een legale landgenoot, die zich daar dik voor laat betalen. En ook voor de vervalste papieren en het geconstrueerde verhaal moet hij dik geld aan landgenoten betalen. Zijn jachtige dagen worden van de vroege ochtend tot de late avond perfect in beeld gebracht. Vervelende klanten, horecaondernemers, het zoeken naar een slaaplaats voor de volgende nacht geeft je zelfs als toeschouwer het gevoel buiten adem te raken.
De film is bijna een perfect vervolg op "Io Capitano" van vorig jaar, waarin de ongelooflijke reis vanuit Afrika wordt beschreven en eindigt met het arriveren van die hoofdpersoon in Europa.
Hier ervaren we, hoe dat "aanbeden" Europa, de volgende hel is, waar slavenarbeid blijkbaar ook als normaal wordt beschouwd.
De regisseur geeft in zijn film terecht geen oplossing en de film eindigt dan ook met één groot vraagteken. Zeer de moeite waard! Zou verplichte kost moeten zijn voor asielzoekers, die de reis naar "beter" willen wagen.