Reacties

Redelijke jeugdfilm, waaraan kinderen tussen 6 en 8 waarschijnlijk veel plezier aan beleven. Helemaal knap, dat de film gemaakt is zonder allerlei subsidies van b.v het Nederlands filmfonds

Ik kan mij er wat bij vorstellen.

Een bizar, maar niet helemaal te plaatsen verhaal. Is het nou horror, SF, een thriller of een politieke satire? Wel duidelijk is, dat de rijken der aarde blijkbaar geen enkele norm meer hebben en met de meest gruwelijke zaken kunnen wegkomen. Of kunnen ze niet anders omdat het al klonen van zichzelf zijn?
Vragen, vragen, vragen, maar,ook in de eindscene, geen antwoorden.
In ieder geval een interessante kijkervaring, alhoewel de meningen daar wel behoorlijk over kunnen verschillen.

Een getekende rock'n roll musical met invloeden van het klassieke Japanse theater, je moet er maar opkomen. Prachtig geanimeerd, originele muziek met de stem van een populaire Japanse rockster zal de film het meest gewaardeerd worden als de kijkers er een enorme joint bij draaien. Omdat ik de cultuur van het Japanse theater niet ken, was het voor mij het verhaal bij tijd en wijlen, nauwelijks meer te volgen. Ik ben daar overigens niet de enige in, want de film trok in de bioscoop minder dan 2000 bezoekers. Maar qua experiment geslaagd en dus toch maar een voldoende.

Robin Hood in Zwitserland, dat is waar deze, bijna ouderwets aandoende avonturenfilm op lijkt.
Vol gepropt met slechterikken en helden vertelt de film het verhaal van Wilhelm Tell, de held en het symbool van Zwitserland, die in feite slechts bestaan heeft in een toneelstuk van Friederich Schiller. Goed te pruimen, maar niet meer dan middelmaat en eigenlijk veel te lang. Dus een krap zesje en een vervolg, waar de slotscène op duidt hoeft voor mij dus absoluut niet ( want dan zou het echt door de zure appel heenbijten worden)

Wie mocht denken, dat Roel Reine de weg naar boven had gevonden, komt hier wel van een heel koude kermis thuis. Na ons jaren lang B-films met B-artisten voorgeschoteld te hebben, lukte het hem in zijn thuisland eindelijk een redelijke film te maken. Dat was dan "De Vuurlinie". Maar door de behoorlijke kritieken op deze film is hij blijkbaar gaan geloven, dat hij een groot regisseur was! Et voila, dit misbaksel krijgen we nu voorgeschoteld. Niet alleen de regie, maar ook de fotografie en de muziek worden door de heer Reine " verzorgd" .Een onbestemde chaos is het resultaat. En dat, terwijl je ook nog de beschikking over Tim Roth hebt (die de rol waarschijnlijk in een vlaag van verstandsverbijstering heeft geaccepteerd). Werkelijk niets klopt in deze film en als je niet beter wist, zou je denken,dat een stelletje pubers een leuke schietfilm op het schoolplein gemaakt hadden. Nou ja, de scenery van Malta was de enige voldoende in deze grandioze flop!

Zorgvuldige beschrijving van een schijnbaar harmonieus,qua opvattingen modern gezin. Helaas is de werkelijk anders als één van de kinderen ontdekt, dat vader geheime relatie onderhoudt met een vriend. De adolescent, die thuis geaccepteerd wordt als gay, staat voor een moeilijke keuze: zijn ontdekking geheim houden of alles aan zijn moeder vertellen en het risico lopen, dat dat het einde wordt van de relatie met alle gevolgen vandien. De film geeft een mooi inzicht in alle gevoelens van de familieleden en er wordt uitstekend geacteerd. Prima film!

Prachtige stop-motion film voor volwassenen. Een maf scenario, schitterende teksten, prachtige poppen, kortom een feest om naar te kijken en luisteren!

Tsja, dan heb je al 4 romans over het leven in de bergen geschreven, waarvan "de acht bergen" het grootste succes was, inclusief een groot filmsucces en wat ga je dan doen? Ja hoor, een documentaire over he leven in de bergen maken, waarin je bergbewoners interviewt en met je hond door de bergen wandelt. Is dit nu een succes uitmelken of voeg je hiermee nog iets extra's toe? Helaas, voor mij blijft dit een volkomen overbodige film, die niets toevoegt aan de eerder genoemde acht bergen. Maar vanwege de naam Cognetti zal ie wel lopen. Ik zat tenminste in een volle zaal met duidelijk geen reguliere bioscoopbezoekers. Het kan verkeren!

Aardig, maar niet bijzonder misdaad drama, dat af en toe meer als komedie overkomt. Het waargebeurde verhaal over de man , die meer dan 59 bankovervallen pleegde voordat hij gearresteerd werd, is af en toe wat langdradig, maar dat wordt gecompenseerd door een charmante hoofdrol van Josh Duhamel. Verwacht overigens niet teveel van de prominent op de poster geafficheerde Mel Gibson, want die heeft maar 3 scenes, waarna hij kon cashen.

Typische Franse feel good film voor een groot publiek. Succes verzekerd in de grote zalen van Frankrijk en België, maar wat de film in de Nederlandse arthouses doet, is mij een raadsel. De film zit vol clichés en aannames, waar nogal wat vraagtekens bij te zetten zijn. Dat neemt niet weg, dat de film goed gemaakt is en geschikt is voor een groot publiek.

Hé, een helikopter, waarmee een beeld vervoerd wordt, vliegt over de stad! Dat komt bekend voor. " La dolce vita" het zoete leven! Maar waar Fellini nog een kruis, symbool voor het christendom liet vervoeren, is het nu een struisvogel, symbool van het " je kop in het zand steken! En als dan ook nog eens Frantz Kafka's uitspraak: " Alles wat wij doen, leidt ertoe, dat we doodgaan" wordt aangehaald, weten we dat we een verhaal voorgeschoteld krijgen, waar weinig hoop uit te putten is. En inderdaad, de bepaald niet goed functionerende familie, die getoond wordt leeft in het verleden of in de toekomst, maar bepaald niet in het heden. Een schitterende, zwartgallige komedie, prachtig geacteerd, met uiteindelijk de toch nog wijze les: Als je nou je kop in het zand wilt steken voor het heden, kun je dat misschien toch maar beter samen doen.

Parijs wordt getroffen door een dodelijke mist, waarin het onmogelijk zuurstof te krijgen. Een gescheiden echtpaar, dat vlak tegenover elkaar woont om op die manier voor hun dochter te kunnen zorgen, die in een moderne variatie van een ijzeren long verblijft, omdat voor haar de gewone buitenlucht dodelijk is, krijgen grote problemen omdat de mist steeds meer stijgt. Ze moeten hun dochter achterlaten en 2 etages naar boven vluchten. Het grofte probleem wordt, hoe dochterlief verzorgd moet worden, zeker als de stroom ook nog eens dreigt uit te vallen....

Goedgemaakte, wat ouderwetse monsterfilm, met monsters, die een soort kruising zijn van creatures from the black lagoon en zombies. Dat zijn natuurlijk monsters, die ontwikkeld zijn door monsterlijke Russen, terwijl er ook nog allerlei monsterlijke Taliban krijgers in het rond schieten. Raad, wie wint......

Bijzondere documentaire over de organisatie Jezidi Home center, die, met gevaar voor eigen leven, infiltranten uitzet, om Jezidi meisjes uit IS vrouwenkampen op te sporen. Die meisjes zijn dan nog steeds slaaf van IS vrouwen. Nog steeds gevaarlijk werk, omdat er nog steeds IS aanwezig is.
Spannend als een thriller, alhoewel er af en toe wel wat meer achtergrondinformatie gegeven had mogen worden.

Jemig, wat moeten we hier nu mee? "The three Stooges meet Quentin Tarentino" ? Een zwarte komedie? In ieder geval een actiefilm....., maar een thriller? Het is in ieder geval een dolle boel met de zoon van Dennis Quaid en Meg Ryan, die ook in "Companion" al voor moeilijk op te lossen problemen kwam te staan. Vooral als je te maken krijgt met de zoon van Jack Nickelson. Een merkwaardige mengelmoes van brutale, keiharde actie en zwarte humor, die in ieder geval het bekijken waard is, alhoewel het jammer is, dat de regisseurs het blijkbaar niet konden laten er weer een typisch Amerikaans eind eind aan te breien. Maar... ik heb me vermaakt en af en toe hardop zitten lachen! (En da's ook wat waard!)

Ik begrijp van Mr.Movies6 , dat er al een documentaire gemaakt is over dit voorval, gemaakt door dezelfde regiss.eur. Ben dus eigenlijk benieuwd wat deze speelfilm daaraan toevoegt, omdat ik deze film als een bijna documentaire ervaren heb. Een indrukwekkend plaatje van het zware beroep van diepzee duiker/ reperateur, waarvan je zonder voorkennis natuurlijk de uitkomst al kunt raden. Blijft over de spanning en angsten van het personeel, dat de duikers vanaf een schip in storm moeten begeleiden en dat levert, samen met de problemen van de duikers al genoeg "laatste adem" op om het toch een prima film te vinden.

Zelden zo de radeloosheid, de angst, de onwetendheid, de ingehouden woede, de verslagenheid, eigenlijk de algehele paranoia op het gezicht van hoofdrolspeler Fernánda Torres gevoeld.
Wat een fenomenale acteursprestatie!
Alleen hierom is de Oscar al dik verdiend.
Een prachtige film!

Nauwelijks karakterontwikkeling en een zwak scenario maken de film er niet spannender op en de geloofwaardigheid, zeker op het eind, is ver te zoeken. Met zoveel idiote moorden in een klein dorpje had je er beter een zwarte komedie van kunnen maken, maar dat lijkt hier niet de bedoeling geweest te zijn. Overigens,
leest Morgan Freeman ook al geen scripts meer?

Een zwaar drama over een disfunctionerende familie,waarin aanhalen en afstoten aan de orde van de dag is, wat letterlijk als gevolg heeft, dat er een streep ( la ligne) getrokken wordt wat betreft de contacten tussen de verschillende familieleden. Helaas levert die streep niet minder, maar meer problemen op. Een prima scenario en indrukwekkende hoofdrollen laten de ongezonde verhoudingen goed tot hun recht komen.

Hoe balanceer je tussen objectiviteit en het zoeken naar sensatie om toch een groot publiek/ kijkers aan je uitzendingen te binden? De gijzeling van de Israelische deelnemers van de Olympische Spelen in München /Duitsland leverde al een schitterende documentaire op ( " Five days in September") en een spannende speelfilm van Steven Spielberg over de aftermath van het gebeuren op ("Munich"), maar dit is de eerste keer dat we het hele gebeuren door de ogen van n.b. sportjournalisten zien en de manier, waarop zij, eigenlijk als leken, acteerden.
Een spannende, zeer gelukte inkijk op het functioneren van het journaille, bovendien uitstekend geacteerd!

Binnenvetters of autisten? Het is hier in ieder geval duidelijk dat de Japanners in kwestie moeilijk met emoties kunnen omgaan, laat staan ze uitspreken. Deze film is daar weer zo'n mooi voorbeeld van : Iedereen wil iets, maar echte contacten maken, ho, maar en daarom gaat iedereen uiteindelijk weer zijns weegs. De psyche van de Japanner blijft ook hier weer een raadsel.

Op alle fronten mislukte poging een romantische actie komedie te maken.
Een oeverloos lange intro, onzinnige conflictsituaties en flauwe dialogen maken er samen met on-geinspireerde actiescenes een constant ongeloofwaardige janboel van.
Goldie Hawn, where are you, when we need you?

De kwaliteit blijft maar net voldoende in deze, voor Dreamworks,tegenvallende animatie film. Of dat nou komt vanwege de co -productie met China?

Bijzondere inkijk in "de Librije", het 3 sterren restaurant van Jonnie en Therese Boer in het jaar, dat ze het restaurant overdragen aan hun kinderen. Aardig, dat de serie zo is opgebouwd, dat iedereen van de hoofdpersonen een eigen aflevering heeft, waardoor we heel wat informatie krijgen over de ins en outs, die het vak met zich meebrengen.
Jammer natuurlijk, dat het geen smaak of proef tv is, want voor een echte beoordeling zou je naar Zwolle moeten afreizen. Helaas zijn dan de prijzen van een menu voor deze simpele ziel niet op te hoesten.