Reacties

Mooie, bijna rustgevende docu over de bossen van de Vogezen, die worden gepresenteerd als een levend geheel met stemmingen en geluiden. Niet direct mijn pakkie aan ( ik ben niet zo van de docu's, vandaar mijn bezoek na pas 3 maanden en op verzoek van mijn echtgenote) maar ik verrast door de sereniteit van het geheel!
Eén irritatie: De titel van deze Franse film is :" Le chant des forêts".een perfecte dekking voor de lading. Dus welke idioot moest daar nu weer zonodig een Engelse titel op plakken?

Ben bang dat de jeugdige leden van de familie van de typisch Britse humor weinig zullen begrijpen.

Lieve, misschien wel te lieve jeugdfilm, die het probleem van schizofrenie op een "kindvriendelijke" manier wil vertellen. Alhoewel er een aardige poging toe gedaan wordt en kinderen misschien iets meer meekrijgen over de ziekte worden de symptonen wel heel positief ten toon gesteld,waardoor de dochter in het verhaal misschien wel meekrijgt, dat je waardering moet hebben voor ieder mens, hoe vreemd die ook soms functioneert, maar weinig echt leert over de afschuwelijke ziekte.
Het blijft sowiezo moeilijk mentale ziektes op een positieve manier in een speelfilm uit te leggen zonder in wat al te lollige cliches te vervallen. (Dat zagen we laatst ook al in "Paaz")

Een horrorfilm of een bizar, uit de hand gelopen familie drama? De eerste slechte videobeelden wijzen op de eerste optie, maar het verhaal vertelt ons van alles over een familiedrama en ...... een nog gruwelijker familiedrama! Want zo gauw de kinderen uit het eerste drama door een "liefdevolle" ex-medewerkster van een pleegzorgorganisatie worden opgevangen, zijn de poppen aan het dansen!
Een tour-de-force van top-actrice Sally Hawkins maakt deze film tot één van de betere "horror"films van het laatste jaar!

Ja, ik had Herbie ook al ontdekt!

Op een of andere manier nooit aan toegekomen en 'm net zonder informatie vooraf bekeken. Wat een fantastische film.Wat een verhaal wat een acteurs en niet te vergeten wat een schitterend gefotografeerde landschappen en dat nb. In de bergen achter Alicante
Ik schrijf er verder niets meer over want velen zijn mij al, uitgebreid en lovend, voor geweest!
Blijft één raadsel over:
Hoe bestaat het dat deze uitstekende film de Nederlandse bioscopen nooit gehaald heeft?

Waarom deze film onder het kopje horror geclassificeerd is is niet geheel en al duidelijk. Het is een langzaam meanderend psychologisch drama, wat meer in lijn van Jane Eyre of Wuthering Heights past of de twist in het verhaal zou als horror gezien moeten worden.
Ik was er bepaald niet kapot van!

Wat een verrassing! Ben er blanco ingegaan en was meer dan tevreden weer eens een ouderwets goeie western te zien. Alles klopte en de hoofdrol was fantastisch!
Zo maken ze ze niet meer, zou je normaal gesproken schrijven.Wel dus!

Voor de goede orde : Je bedoelt waarschijnlijk Pixar jas, want Dreamworks, ook een voortreffelijke animation studio, heeft met deze productie niets te maken.

Geen op waarheid berustende biografie, geen fatsoenlijk scenario,amateur-acteurs en een beroerde regie maken van deze Tv- productie een zooitje!
En KPN, als je zonodig een nieuwe zender als "FRAME movies en series" toe wilt voegen, (terwijl TV5 nog steeds niet te ontvangen is) zorg dan in ieder geval voor een fatsoenlijk film aanbod! Maar dit terzijde.!

Visueel ziet het er allemaal prachtig uit en ik had geen enkele moeite met de lengte van de film, maar van de inhoud, die hierboven beschreven staat heb ik weinig terug kunnen vinden Ja, dromen zouden het moeten zijn, door scenes van periodes van de geschiedenis van China te verbeelden in verschillende stijlen van de film geschiedenis. Da's dus zoeken geblazen. De stomme film was nog wel te herkennen en een enkele scene leek wat op de film-noirs uit de 40-er jaren, maar daarna... Bovendien bleef het moeilijk de geschiedenis van China er uit te vissen, maar ja, ik ben geen historicus. Laten we het er op houden, dat ik 2 uur en 40 min. naar een serie prachtige schilderijen heb zitten kijken, waar alle vormen van schilderkunst voorbij kwamen. Maar ja, ik kwam eigenlijk voor een speelfilm!

De onzekerheden, het leed en de boosheid van 3 adolescenten in beeld gebracht. Maar voor wie?

Als aanvulling misschien de nieuwe 3-delige serie
"Michael Jackson: The Verdict"(2026)op Netflix bekijken.

Wat een rommeltje, deze Canadese productie. Slecht scenario, amateur-acteurs en een score, waarin tijdens dramatische scenes een liedje wordt gezongen!! Ben er doorheen gekomen, maar waarom eigenlijk?

En Pixar flikt het weer! De bekende personages blijven na zoveel jaar fris en fruitig, het verhaal is prima in onze tijd geplaatst en de boodschap, dat we technologie kunnen gebruiken, maar oude waarden daarbij moeten behouden is helemaal duidelijk! Komt erbij dat nieuwe gevaren , zoals het pesten op internet nog heel attent de revue passeren en je hebt een dijk van een film, die voor kinderen te begrijpen is, maar zeker voor volwassenen een prima boodschap afgeeft!
Het was ook zeer bijzonder, dat er bij mijn bezoek aan de originele versie de halve zaal vol zat met alleen maar volwassenen! Geen kind te bekennen! Zeer de moeite waard te gaan bekijken!

Schrijver willen we allemaal wel worden (vandaaral deze reacties op films), maar om ervan te leven is natuurlijk andere koek. Dat ervaart de hoofdpersoon in deze film ( naar een semi-autobiografische roman) ook, waardoor hij genoodzaakt is inkomsten te verwerven, door zich on line aan te bieden als klusjesman. Pas als hij die ervaringen op papier zet, lukt het hem een succesvol schrijver te worden (die dan toch nog zijn klusbaantjes aanhoudt, want o, o, o, wat is het toch leuk allerlei meisen te ontmoeten!) Tamelijk saaie film, waarin onlogica een hoofdrol speelt, want waarom zou hij niet, zoals @ Ickey hierboven al schrijft, zijn goedbetaalde baan als fotograaf gedeeltelijk aanhouden? Film heeft bovendien een oeverloos vervelende voice- over en een nog vervelender pingel soundtrack. Al met al een, voor mij, mislukte Franse film.

Mooie kijk in het leven van een grote Italiaanse schrijfster, die pas ontdekt werd toen ze al overleden was. Haar werk nam het vooral op voor vrouwen, die, volgens haar, altijd in de maatschappij "gevangen" zitten en ontdekte, toen ze zelf in de gevangenis terecht kwam, dat ze daar vrijer waren dan ooit. Haar strijd voor de "gewone" vrouw werd daarna natuurlijk een klap in het gezicht voor het establishment!
Martone weet de sfeer van Rome, net als in zijn film "Nostalgia" weer schitterend te treffen en de film heeft bovendien een prachtige soundtrack.

Heerlijke, bijna ouderwetse film met een onderwerp, dat we natuurlijk al vele malen in films zijn tegengekomen, maar dat blijkbaar nooit verveelt. Natuurlijk zijn de twee lovers gedoemd, maar door het frisse acteren en de all-american setting zit je meteen weer in de jaren '70 mood! De tijd dat films het nog niet moesten hebben van van franchises van soms wel deel 1 t/m8. Uitstekende film!

Aan je schoolvrienden vertellen, dat je gay bent, is al niet gemakkelijk en zeker niet in 1994 met een streng orthodox katholieke achtergrond, waar alcohol en sex zowieso uit den boze zijn.
De regisseur verfilmde gedeeltelijk zijn eigen jeugd en geeft, ondanks alle beperkingen een goed beeld van de vriendengroep, die elkaar uiteindelijk beter begrijpen dan de hoofdpersoon ooit had kunnen denken! Sympathieke film!

Daar heb je een punt!

Carmen Maura is natuurlijk een Spaanse top-actrice bij ons vooral bekend uit de films van Pedro Almodovar.
Grappig, dat ze op haar 80-ste nog een hoofdrol kiest in een romkom.Maar wel een romkom, waarin de vrouw "haar mannetje" staat en waarin we een happy end maar zelf moeten bedenken! Leuke film!

Net als @(Manfr)ed hierboven er naar toe gegaan in de veronderstelling, dat het in deze week van excuses door de regering zou gaan over het leed dat de Molukkers in de na-oorlogse jaren was aangedaan. Had ik van te voren maar Indonesisch geleerd, dan had ik geweten dat "Mama'ku" gewoon Mijn moeder betekende een titel die, voor mij, samen met de ondertitel "van Jakarta...." een specifieke indicatie zou hebben gegeven, van wat me te wachten stond; dat het hier ging om een moeilijke moeder/dochter relatie, voortkomend uit de Indische zwijgcultuur.
Desalniettemin is het een aardig portret geworden over het moeilijk verwerken van je jeugd en daar niet over kunnen, willen of durven praten en dat geldt, voor zowel de eerste als tweede generatie Nederlands-Indiërs.
Intussen vraag ik me wel af, waarom dit soort documentaires in de bioscoop komen, terwijl ze meestal al na een maand of wat op de tv te zien zijn en ik vermoed, ook daarvoor gemaakt zijn. Een verdien model?

Aardig bedoelde kijk op de zwijgcultuur van Nederlands-Indiërs van de eerste generatie, maar oh boy, wat abominabel geacteerd. Daardoor kreeg de , waarschijnlijk serieus bedoelde, film een "Wim T. Schippers look" en dat zal niet de bedoeling geweest zijn.

Sterke kinderen, die zo'n "opvoeding" kunnen overleven! En dan te bedenken dat er in de VS al meer dan 11 miljoen van dit soort kinderen rondlopen. En misschien nog wel erger is het te bedenken, dat alles wat er in Amerika gebeurt, binnen 25 jaar naar onze regionen is overgewaaid! De eerste tekenen zijn al duidelijk

Ik zou je een bioscoopabonnement aanraden. Zeker met de huidige entreeprijzen!(14,50 tot 16,50 bij Pathé) Voor €23 euro per maand heb je dat er al bij 2 bioscoopbezoeken per maand uit en je kunt gaan zo vaak je wilt door heel Nederland.
( Kruidvat heeft momenteel zelfs een aanbieding van €46 voor 4 maanden.)
Als je meer van arthouse films houdt is de Cineville pas (ook €23) een andere optie.
Ik heb beide ebespaar als frquent bioscoopbezoeker echt veel meer dan duizend euro's.
Je moet natuurlijk wel wat bioscopen in de buurt hebbe hebben.