Reacties

Schitterend drama over een getroubleerde vader-dochter relatie, die bijna geheel verteld wordt op de gezichten van de hoofdrolspelers!
Omdat het hier gaat over een beroemde filmregisseur, die na jaren van verblijf in de Verenigde Staten weer een film in zijn thuisland Spanje wil maken en denkt een hoofdrol te kunnen geven aan de dochter uit zijn eerste huwelijk, die hij al 13 jaar niet meer gezien heeft wordt de relatie misschien nog wel moeilijker. De regisseur staat namelijk bekend als een niet tegen te spreken "dictator" als hij aan het werk is. Zo krijgen we en passant ook nog een mooie inkijk op het proces van film maken. Een absolute glansrol van Javier Bardem!
Zeer de moeite waard!
Helaas ook hier weer een Engelse titel voor de originele Spaanse:
"El ser querido".
Zouden distributeurs denken, dat het arthouse publiek niet op een Spaanse titel afkomt?

O,o,o, wat deugt de Franse rechtstaat toch, is de conclusie van dit rechtbankdrama. Maar daarvoor moest Furcy, een vrij gemaakte slaaf dus meer dan 30 jaar vechten. Steeds maar weer onderworpen worden aan een slavenbestaan en van geen enkele autoriteit gelijk krijgen e⁵n toch de moed niet opgeven! Een helletocht, die te gek voor woorden was.Gewonnen na 30 jaar ellende! Nou geweldig!
Mooie film, die iets te veel leunt op uitgebreide rechtbank betogen en daardoor af en toe wat statisch overkomt, maar zeer zeker de moeite waard is om te gaan zien!

Hou erg van "over the top" weird movies, zeker, zoals deze zwart-wit film in absolute slapstickstijl, waarbij af en toe het Monty Pyton gevoel boven kwam En toch, en toch en toch hebben de makers van de zeer originele film hun hand overspeeld door de film veel te lang te maken!
Na een uur dacht ik:" Ja, nu weet ik het wel" en toen moesten er nog 48 min. van hetzelfde komen. Jammer, want het idee en de uitvoering zijn natuurlijk,heerlijk, stapelgek!
Voor het eerste uur een 8!

Prachtig drama over de keus tussen loyaliteit en het geweten! Een keuze, die tot het eind toe open blijft. De regisseur heeft vooral gekozen voor stil spel en de acteurs weten de stemmingswisselingen met gelaats uitdrukkingen perfect over te brengen! Mooi, dat je bioscoop uit gaat met de vraag: "Wat zou ik doen in zo'n situatie"?
Waarom de distributeur weer een Engelse titel op de film heeft geplakt, terwijl de originele titel "Schwesterherz" de inhoud wel zo goed dekt is dan weer een raadsel!

"Een laatste rondje" zou een mooie titel voor deze absurde zwart-komische Italiaanse road-movie kunnen zijn, die in Italïe overigens
"La Citta di pianura" heet.
Twee dronken torren, op weg naar de man, die nog hun laatst gestolen buit te verdelen heeft, pikken een jonge architectuur student op om hem op weg te helpen in de liefde, maar vooral ook in de kennis van alcohol.
Grappige, met incidenten overladen kroegentocht, die verder weinig inzicht geeft in de karakters van de protagonisten.
Of je na afloop van de film nog even "een laatste rondje"gaat meepikken is dan ook maar zeer de vraag!

Een aardige, in de jaren '70 geplaatste combinatie van satire, slasher en horror, die via alle sex, schuldvragen en godsdienst-waanzin, laat zien, dat de vrouw uiteindelijk "de baas" is.
Tweede deel van een gelijktijdig opgenomen triologie van Ti West, die hoofdrol speelster Mia Goth een cult-status bezorgde.

Bloederig, bijna misselijk makend Colombiaans gevangenisdrama in een documentaire stijl gefilmd met een Amerkaanse ster in de hoofdrol

Dwaze, bizarre satire op... ja, op wat?
Een gay wereld in al zijn extravante vormen, die opgeschrikt wordt door de plotselinge verspreiding van het levensgevaarlijke hetero-virus, waardoor de gay wereld straks ten onder zal gaan aan een overvloed van hetero's. Daar moet actie op worden ondernomen. Niemand wordt gespaard in deze "adult" Simpson film,die bepaald niet voor jeugdige kijkers bestemd is. Leuk!

Klassiek aandoende tragikomedie, die perfect is uitgevoerd in een sfeervol decor van het Parijs begin 20e eeuw. Zelfs het stiekem gelezen dagboek, dat in beelden wordt omgezet werkt uitstekend, voeg daarbij de uitstekende hoofdrollen en je hebt een romkom van niveau.
Niks mis mee in zijn soort!

Bizarre, maar originele thriller, waarin psychopaten een psychopaat "genezen". Een bijzonder cynisch scenario, uitstekende acteurs en een naargeestige sfeer, maken van deze film een bijzondere belevenis met een aardige ontknoping! Zal niet naar ieders meug zijn!

Probeer als vrouw maar eens je eigen weg te vinden in het bekrompen Zwitserse protestante milieu ttv. de 2e wereldoorlog. Hard leren, veel werken en dan nog achtergesteld worden omdat je vrouw bent. Als je dan ook nog eens verkracht wordt door een rijkeluiszoontje en zwanger raakt, be je natuurlijk helemaal verloren. Maar Emma is niet van plan zichzelf zomaar gewonnen te geven. Ze gaat er volledig voor (a bras-le-corps) haar zelfstandigheid te bewerkstelligen!
Mooie Zwitserse film die de bekrompenheid van die tijd goed verbeeldt!
Maar waarom deze Franstalige productie met een titel, die de lading perfect dekt, hier nu weer een Engelse titel moet krijgen is mij weer een raadsel!

Op zoek naar een nieuwe "slechterik" als baas belanden de Minions in droomfabriek Hollywood, waar ze uitgenodigd worden een monsterfilm te maken! Weer een idiote, overvolle slapstick animatie en een regelrechte liefdesverklaring aan het ouderwetse Hollywood, al zal dat de jeugdige kijkers ontgaan. Bovendien een feest van herkenning voor de echte filmfreaks! Dat het gedeelte van de zoektocht naar monsters iets minder uit de verf komt ( meer film parodieën was misschien nog leuker geweest), nemen we dan maar voor lief. In ieder geval kom je doodmoe, maar tevreden, de bioscoop uit!

Het was al verdacht, dat Warner de bioscoop uitbreng van 20 maart niet door liet gaan en de film 2 maanden later direct op dvd uitbracht! Een mafia film met n.b. Robert de Niro, geregisseerd door Barry Levinson en geproduceerd door Irwin Winkler! Een lading toptalent bij elkaar.
Na de film bekeken te hebben snap ik ook wel waarom. Een heel slecht scenario, een voice-over om het "verhaal" nog enigszins in lijn te houden en last but not least het stupide besluit De Niro een dubbelrol te geven. Waarom? Het had geen enkele meerwaarde, sterker nog: in het begin waren de twee rollen nauwelijks uit elkaar te houden! Het was bovendien totaal niet functioneel. Je vraagt je af wat er achter deze keuze heeft gezeten. Verder was de film oeverloos saai, zodat er, behalve voor de art direction, van een totaal mislukte productie kan worden gesproken. Heel jammer, als je je realiseert wat voor een prachtige films de heren in het verleden gemaakt hebben.

Leuke serie, waarin we de bekende Nederlandse mannen met een uitgesproken mening beter leren kennen. Niet iedereen zal meteen klaarstaan hun meningen te beamen, maar duidelijk zijn ze vaak wel!

Oh, man, ik begin oud te worden, vergeet weer "plaatsen" in mijn reactie.
Dan nog maar even in het kort: Helemaal blanco ingegaan ( ik dacht nog even dat het met Omaha beach van D-day '45 te maken had) en was niet voorbereid op zo'n langzaam opgebouwd drama, wat stapje voor stapje onder de huid kroop en je bij afloop kippenvel bezorgt.
Prachtig, maar moet niet teveel van dit soort depressief makende films zien!

In principe een dramatisch verhaal et een interessante invalshoek, prima acteurs, maar op ëén of andere manier wil het maar niet echt spannend worden.( Of zou de titel al te veel verraden?)

Een "must see" voor alle leden van een VVE, deze heerlijk dwaze, maar ook misschien wel enge satire op de mens in het algemeen en huiseigenaren in het bijzonder! Onder het mom van democratie komen hier alle slechte eigenschappen van de mens naar boven. Het blijft lachen geblazen, maar het zou lachen geblazen, als een boer die kiespijn heeft moeten, zijn! De interactie is zo leuk, dat je al gauw vergeet dat je eigenlijk naar een toneelstuk zit te kijken.

De titel zegt het al: wat doen we tussen de gebeden door, als we tenminste niet aan het vechten zijn. Nou, gewoon niks, behalve jongetjes indoctrineren, onzinnige wegversperringen opwerpen en.....er in ieder geval voor zorgen , dat er geen vrouw in beeld komt! En dat noemt men"opgaan in de vaart der volkeren"! Te treurig voor woorden, maar eigenlijk een overbodige film, want het was allemaal al bekend!

Ook hier weer. Best aardig, maar als onderdeel van een grotere queer film. Zo oogt het veel te simpel.

Idee misschen aardig maar maak er dan een volwaardige thriller ä "Rosemary's baby" van.Nu is het vlees nog vis!

Tsja zo'n kort filmpje heeft een leuk idee, maar zou uitgewerkt mieten worden. Het euvel van veel korte films en daarom kijk ik er zelden naar,

Ach, het idee is leuk, achter deze zoveelste inferieure poging een nieuwe "Jaws" te produceren.
Ii 1910 kwam er werkelijk bij de Amerikaanse regering het idee op nijlpaarden te importeren, om invasieve woekerende planten een halt toe te roepen. Nijlpaarden, planteneters van nature waren er dol op. Het plan is nooit doorgegaan , maar de film start met de gedachte:"Wat, als....".
Aardig geproduceerd krijgen we vervolgens het ene cliché na het andere voorgeschoteld!
De grootste grap is natuurlijk de titel van de film:"Hungry" Waar naar? Planten?
Maar ik mag niet klagen. Twee uur in de koelte van de airco is ook wat waard!
4 voor de film, 8 voor de airco in de zaal!

Een semi-autobiografisch verhaal van de regisseur (-seusse durf ik niet meer te zeggen) met met haar non-binaire kind in één van de hoofdrollen. Een zoektocht de reden van2 het verdwijnen van haar homosexuele vader in haar jeugd tot het begrijpen van de gedachtenwereld van haar non-binaire x-kind. En dat allemaal in het "paradijs der vrijheid" ( ha, ha, ha) Amsterdam, dat vooral bestaat uit grachten, cafés, dark-rooms en afwerkplekken.
Olivia Colman en John Litgow blijven natuurlijk fantastische acteurs ( ondanks laatstgenoemde leren tuigje),, maar Aud Mason-Hyde kan daarbij niet in hun schaduw staan. Als geheel is de film, met zijn wel heel positieve kijk , toch het bekijken waard, Al is het maar, omdat je uit de bioscoop stapt met de vraag: "Ja, maar, als......".

Helaas geen experiment! Iedere film van 130 min. of langer krijgt een "pauzebehandeling" van Pathe!

Fanta, fantastisch, fantastique en elastique. Wat wil Fanta en wat moet Fanta? Voor haar zieke moeder zorgen ,opgaan voor een plek in het acrobatische circus, dat acrobaten onder de bevolking werft of haar schooltaken afmaken? Fanta probeert het allemaal gelijktijdig voor elkaar te krijgen, maar haar grote liefde ligt bij de acrobatiek en ze droomt al van verre reizen naar Amerika met de circusgroep. Mag een meisje dat dromen of is ze in haar cultuur voorbestemd voor verzorgende en huishoudelijke taken? Lieve film, die een mooi inzicht geeft in de dagelijkse besognes van de bevolking van Guinee.