Reacties van jotofilm - FilmVandaag.nl

Weer eens op het verkeerde been gezet door een trailer, waardoor ik dacht, ook al de opvallende aanwezigheid van Frank Lammers in die trailer, een zwarte cynische komedie te gaan bekijken. Niets was minder waar! Dit is een prachtige "inkijk" in de hersenspinsels van Alzheimerpatiënten en laat bovendien zien hoe vroegere trauma's daar ook nog een rol in kunnen spelen.
Top prestatie van beide hoofdrol spelers, die acteerden in een Antwerps verzorgingshuis voor Alzheimerpatienten, die allemaal, ongeregisseerd, zichzelf waren.
Prachtige film!

Hoef hier weinig meer over te schrijven,want @JvH4848 is me hierboven al vóór geweest Compleet eens met zijn reactie en zijn uiteindelijke beoordeling.
Sterke docu, maar veel te lang!

Aardige, maar wel erg voor de hand liggende Franse komedie met prima acteurs.

Laatste alinea klopt als een bus! Sorry, is spot on!

Ja, ja, dat krijg je er van, als je van tevoren geen kritieken wilt lezen en louter afgaat op de trailer! De trailer beloofde een droogkomische ontmoeting tussen een gepensioneerde werknemer en een schattig jong hondje, die in malle situaties verzeild raakten. Een aardig vignetje van zo'n 40 min. Maar daarna: de hond werd ouder, kreeg een andere eigenaar en het verhaal een andere regisseur , die vond, dat je het lot van een straathond moest verbinden aan het lot van een illegale werkneemster. Weg het leuke hondje, weg de satirische sfeer, entree voor een boze en sadistische kennelhouder, die de hond als een uit te buiten winstobject zag! 50 min.tamelijk vervelend drama, waarbij je al snel op je klok ging kijken. Het ergste moest toen nog komen: de nu oude hond werd geadopteerd door een wellis/nietes liefdeskoppel, waarbij de hond als een soort go-between moest functioneren. 50 min. tenenkrommend drama onder begeleiding van een muziekje, waar je al na 5 min. stapelgek van werd.
En het duurde en duurde maar. Verschrikkelijk, kortom. Na 2 uur en 20 min. stonden we eindelijk buiten onder het verzuchten van :" Hier lusten de honden geen brood van!"
Erste deel een 7, tweede deel een 4 en het derde deel een 1, dus komen we uit op een 4

Mooi drama, dat laat zien dat het in de ouderenzorg bijna onmogelijk is mensen op een menswaardige manier te helpen. De hele zorg is afgestemd op efficiëntie en tijd. Dat breekt de meeste werknemers in die zorg behoorlijk op. Maar ook in deze film is in opstand komen tegen het systeem eigenlijk vechten tegen de bierkaai. Sterker nog, als je daarmee begint loop je de kans ook in je privé-leven in moeilijkheden te verzeilen!
De film geeft een reëel beeld van de crisis in de thuiszorg!
Helaas zien bestuurders, ook in Nederland, alleen maar de papieren werkelijkheid!

Mooie reportage over het verwerken van de gevolgen van een herseninfarct, niet alleen voor de getroffene maar ook voor de mensen om hem heen.
Wat de productie, die toch een duidelijke tv reportage was, in de bioscoop deed, is mij niet helemaal duidelijk.

Als kind was ik al gefascineerd door de films "Ulisse" ('54) met Kirk Douglas en "Helen of Troy" ('56) van Robert Wise en dus heb ik in mijn "lerarenloopbaan" dan ook jarenlang uitgebreid de verhalen van Homerus voor klassen verteld/ uitgespeeld.
(Ja,ja, de echte leerkracht is een verteller merkte Pim Fortuyn al eens op) De klassen hingen dan aan je lippen. Later kon je op school nog" "the Odyssey" van Andrei Konchalovsky met Armand Assante als Odysseus in gedeeltes op de vrijdagmiddag vertonen en geloof maar, dar er heel wat kinderen geïnteresseerd geraakt zijn in de Griekse mythologie. Zo, dat moest ik even kwijt na het zien van deze prachtige interpretatie van het schitterende epos door Christopher Nolan. In het begin, dacht ik nog even, dat hij de kijkers, die niet met de verhalen bekend zijn, op een compleet dwaalspoor bracht, maar zijn manier van vertellen, met terugblikken en herinneringen werd al gauw logisch waarbij de keuze uit de verschillende "avonturen" een mooie gang naar de uiteindelijke climax vormden. Prachtig gefilmd en literair verantwoord is dit een topfilm! Of de film gaat aanslaan bij het grote publiek, dat, gezien de trailers, waarschijnlijk een actiefilm verwacht, is helaas nog maar de vraag.

Nou ben ik toch benieuwd, wat je verwacht had?🤔

Hoe krijg je weer grip op je ingedommelde huwelijk? Gewoon, door je bovenburen uit te nodigen.
Verwacht echter geen zwaar drama, want deze film is een cynisch- komisch drama, een postieve mix van "Who's afraid of Virginia Woolf" met Woody Allen films. De duidelijke afkomst van het toneel is totaal niet storend en de acteurs spelen op Oscar winning niveau, misschien wel omdat Olivia Wilde niet alleen regisseur is , maar ook één van de hoofdrollen vertolkt.
Een fantastische film met op de aftiteling ook nog eens: "Our house, is a very, very fine house", om het er nog even in te wrijven!

Aardige reportage over totstandkoming van het FENIX migratie museum in Rotterdam. Let wel: reportage! Bij een documentaire verwacht je, dat de regisseur er zijn eigen draai, mening of gevoelens heeft ingelegd. Dat is natuurlijk lastig, als je opdracht hebt de totstandkoming vast te leggen. Dit is dus typisch een reportage voor de TV. of een introductie, als je het museum bezoekt. Ik begrijp dan ook niet helemaal, waarom dit product in de bioscoop gedraaid heeft; zeker niet als je weet hoeveel mooie producties er op de plank blijven liggen! Als reportage een 7, als film een 5, dat wordt dus een mager 6-je.
Maar.......ik ga er zeker even kijken, als ik in Rotterdam ben.

Leuke reactie!😄😄😄

Maar is dat niet met de meeste films zo? Van de vele films, die ik zie blijven er maar weinig hangen ( en dan moet ik ze nog in de bioscoop gezien hebben, want films op een TV scherm blijft altijd behelpen).
Maar gelukkig hebben we sites als Film Vandaag, waar je in ieder geval kunt noteren welke je gezien hebt en daarop een reactie kunt geven, zodat je altijd kunt refereren met "O, ja, die!"

Vanaf 22 juli volgens Film vandaag

Aardige, maar beslist niet baanbrekende film over de liefde tussen een soldaat en zijn meerdere, een getrouwde beroeps-sergeant die zijn echte gevoelens verstopt achter een super macho gedrag.
Had wat weg van een sprookje, want als dit soort zaken in het leger , maar ook in de sportwereld zo van een leien dakje zouden gaan, zou iedere queer juichend uit de kast komen.

Hè, kan ik me niet voorstellen, maar je bedoelt waarschijnlijk Pathé thuis.

Een ontzettend brave, bijna truttige jeugdfilm, die vooral de kracht van vriendschap wil overbrengen. Veel gezochte situaties/scenes, waarin vooral de volwassen acteurs een slechte beurt maken. Mager zesje.

De film laat een van de grote problemen van deze tijd zien op micro-formaat. Dat betekent, dat je natuurlijk ontzettend meeleeft met de vaak bar en boze ervaringen van de protagoniste in het harde en zakelijke asiel systeem. De vraag blijft natuurlijk hoe het anders zou moeten, want dit is ëén zaak, maar zo zijn er natuurlijk duizenden.En oplossingen zijn helaas tot op vandaag nog niet gevonden.

Een moslima, het jongste zusje ( titel van de film) uit een traditioneel gezin ontdekt "de verlichting" ( iedereen mag zijn, wie je bent). Dat geeft grote spanningen, niet alleen op school, maar vooral in het gezin, dat ze absoluut niet met open vizier tegemoet kan treden. Mooi drama, dat de dilemma's van de moderne moslima prima in beeld , maar ook geen oplossingen laat zien.
Een dijk van een hoofdrol!

Een drama, misschien, een thriller, zeker niet! Zal ongetwijfeld een publiek voor deze Israëlische productie zijn, maar ik vond het 3x niks.
OUT TV heeft soms heel aardige arthousefilms, waarin vaak queer onderwerpen centraal staan. Een groot deel van de films van distributeur Cinemien komt langs, maar deze is, voor mij, een regelrechte misser die overigens alleen werd vertoond op de "roze filmdagen" in 2023.

Amoebe, een microscopisch klein organisme met het vermogen om continu van vorm te veranderen. Afgeleid van het Griekse woord voor verandering.
En dat is ook precies wat de meiden uit deze film willen. Verandering van het strikte regime van hun school en eigenlijk van het hele, bijna totalitaire regeringssysteem vsn stadsstaat Singapore. Of daar maar iets van terecht komt, probeert de film ons te laten zien, maar helaas op zo'n rommrlige en chaotische manier, dat je vermoedt dat de regisseur hier nog een extra statement tegen die striktheid wilde maken. Persoonlijk vond ik het een behoorlijk teleurstellende film, alhoewel de heren critici het daar, zoals gewoonlijk, niet mee eens waren!

Tsja, je moet hem gezien hebben, de eerste belangrijke opleving van de Afrikaanse film. De boodschap is duidelijk: onvervalst racisme, de uitkomst is shocking, maar ondanks een mooie 4K restauratie ( behalve het⁵ geluid) blijft het natuurlijk een simpel opgebouwd werkje met een matige editing en eigenlijk ook niet zulke goede acteurs. Boodschap prima, maar nou niet bepaald een cinematografisch meesterwerk.