Reacties

Als de film opent zit een slungelige man alleen aan een tafeltje terwijl hij achter zijn rug in het Frans belachelijk gemaakt wordt. Hij kan ze verstaan maar is niet het type voor confrontaties. Hij wil wel op vakantie naar Frankrijk, maar heeft de stap nooit genomen, ook al heeft hij een stuwmeer aan vakantiedagen. Je zou zeggen dat hij leeft voor zijn werk, maar omdat hij comptroller is van het declaratiegedrag van zijn collega's, is hij ook daar niet geliefd. Vanuit deze premisse zou je alle kanten op kunnen, zoals een drama over eenzaamheid, maar de komische noot neemt het meestal over en een voortdurende dreiging voert de boventoon, waardoor je de film het beste als komische thriller kunt typeren. Jesse Eisenberg zet fantastisch een karakter neer met gecontroleerde innerlijke woede en Imogen Poots vult dat goed aan als introvert die binnen de regels van de dojo veel harder is dan hij. Zeker niet voor iedereen, maar de pay-off is het meer dan waard.

Het leven van Coco Chanel heeft genoeg om een dubbele tv-film mee te vullen, zou je zeggen, maar in alles voelt deze vertolking als langgerekt. De film bestaat uit een raamvertelling met Shirley MacLaine en Malcolm McDowell die zich afspeelt in 1954, en hoewel het prima acteerprestaties zijn, is het een ondergeschikt deel van de film. Het overgrote deel is een flashback, en die behandelt dezelfde periode als de bioscoopfilm Coco avant Chanel een jaar later deed, en die deed dat naar mijn mening beter. Het paradoxale is namelijk dat hoewel langgerekt, delen van haar leven gehaast overkomen. Er wordt beweerd dat ze het naaien van haar moeder leerde, dat ze slechts eenmaal het nummer Coco in een nachtclub zong, haar activiteiten tijdens de Tweede Wereldoorlog worden grotendeels weggelaten, en zelfs haar beroemde parfum speelt een bijrol.

De zussen Kimberly en Ashley Williams spelen de hoofdrol in dit tweeluik, dat ze ook geproduceerd hebben voor Hallmarks 'Countdown to Christmas'. In deze tweede helft zien we het verhaal van Meg (Ashley Williams) en haar strijd met de nieuwe restaurantmanager om de kerstaankleding minder formeel te maken. Het verhaal is verweven met de eerste helft, en we zien diverse parallelscènes, maar in deze film wordt de gezamenlijke plot veel duidelijker uitgelegd. Belangrijk voor een kerstfilm heeft deze film ook een groter hart dan de eerste helft, hetgeen zich in mijn geval vertaald heeft in een hogere waardering.